ناکامی زنجیره‌ای کشتی آزاد ایران برابر آمریکا در زاگرب؛ سقوط تلخ رحمانی پس از پیشتازی مطلق

رقابت‌های رنکینگ اتحادیه جهانی کشتی در زاگرب کرواسی، برای کشتی آزاد ایران در اوزان پایانی به صحنه‌ای نگران‌کننده تبدیل شده است؛ جایی که نه‌تنها نتیجه‌ها به سود نمایندگان کشورمان رقم نخورده، بلکه الگوی تکرارشونده‌ای از فروپاشی فنی و ذهنی در برابر کشتی‌گیران آمریکایی دیده می‌شود. تازه‌ترین نمونه این روند، شکست تلخ و غیرمنتظره ابوالفضل رحمانی در وزن ۹۲ کیلوگرم بود؛ کشتی‌گیری که در شرایطی کاملاً برتر و با اختلاف فاحش امتیاز، پیروزی را با شکست عوض کرد.

رحمانی در دومین مبارزه خود، مقابل ترنت هیدلای دارنده مدال طلای جهان از آمریکا روی تشک رفت؛ حریفی که سابقه و تجربه‌اش زنگ خطر جدی محسوب می‌شد، اما جریان کشتی در دقایق ابتدایی کاملاً به سود نماینده ایران پیش رفت. با این حال، آنچه در ادامه رخ داد، نه‌تنها نتیجه یک مبارزه، بلکه تصویری نگران‌کننده از وضعیت کشتی آزاد ایران در مواجهه با رقبای آمریکایی را به نمایش گذاشت.

پیشتازی قاطع؛ شروعی که امید ساخت

ابوالفضل رحمانی کشتی را با تمرکز بالا و جسارت فنی آغاز کرد. او با اجرای موفق فنون و کنترل ریتم مبارزه، خیلی زود توانست امتیازات پیاپی کسب کند و با نتیجه ۸ بر صفر از ترنت هیدلای پیش بیفتد؛ اختلافی که در چنین سطحی از رقابت، معمولاً نشانه نزدیک بودن پیروزی است.

در این مقطع، همه‌چیز به سود رحمانی پیش می‌رفت. او نه‌تنها از نظر امتیازی جلو بود، بلکه در مدیریت تشک و مهار حملات حریف نیز عملکرد قابل قبولی داشت. اما درست از همین نقطه، ورق مسابقه برگشت؛ برگشتی که بیش از آنکه به توانایی فنی هیدلای مربوط باشد، به افت ناگهانی تمرکز و مدیریت کشتی از سوی نماینده ایران گره خورد.

بازگشت آمریکایی؛ فروپاشی آرام اما کامل

ترنت هیدلای، کشتی‌گیر باتجربه آمریکا، با تکیه بر آرامش و اعتمادبه‌نفس، بدون عجله و هیجان، روند جبران امتیازات را آغاز کرد. رحمانی که تا دقایقی قبل کنترل کامل کشتی را در اختیار داشت، به‌تدریج از ریتم افتاد و اجازه داد حریف آمریکایی با استفاده از اشتباهات کوچک، اختلاف امتیاز را کاهش دهد.

این بازگشت مرحله‌به‌مرحله، در نهایت به یک سناریوی تلخ برای کشتی ایران ختم شد. هیدلای نه‌تنها اختلاف ۸ امتیازی را جبران کرد، بلکه در پایان توانست با نتیجه ۱۱ بر ۹ به پیروزی برسد؛ شکستی که از نظر روانی، یکی از سنگین‌ترین باخت‌های نمایندگان ایران در این رقابت‌ها محسوب می‌شود.

دومین شکست رحمانی؛ روزی که به نام او نبود

شکست مقابل هیدلای، دومین ناکامی ابوالفضل رحمانی در این مسابقات بود. او پیش از این در دور نخست نیز برابر مبین عظیمی، دیگر نماینده ایران در وزن ۹۲ کیلوگرم، با نتیجه ۴ بر ۳ مغلوب شده بود؛ دیداری نزدیک که نشان می‌داد رحمانی از ثبات لازم برای عبور از مراحل اولیه برخوردار نبوده است.

مجموع این دو شکست، پرسش‌های جدی درباره آمادگی ذهنی و برنامه‌ریزی فنی رحمانی در یک تورنمنت سطح بالا ایجاد کرده است؛ به‌ویژه زمانی که او در مبارزه دوم، در آستانه یک پیروزی بزرگ برابر قهرمان جهان قرار داشت.

الگوی تکراری؛ تخصص آمریکایی‌ها در بازگشت

نکته قابل‌توجه این مسابقه، شباهت آن با مبارزه دور نخست ترنت هیدلای است. کشتی‌گیر آمریکایی در آن دیدار نیز در شرایطی که ۵ بر صفر از حریف خود عقب بود، در نهایت توانست نتیجه را ۵ بر ۵ مساوی کرده و پیروزی را از آن خود کند.

این مسئله نشان می‌دهد بازگشت از شرایط بحرانی، نه یک اتفاق تصادفی، بلکه بخشی از ویژگی فنی و ذهنی کشتی‌گیران آمریکایی است؛ ویژگی‌ای که در مقابل، به یکی از نقاط ضعف جدی کشتی‌گیران ایرانی تبدیل شده است. ناتوانی در حفظ برتری امتیازی، مدیریت زمان و کنترل فشار روانی، به‌وضوح در این مبارزه دیده شد.

چهار باخت در چهار وزن پایانی؛ زنگ خطر جدی

شکست ابوالفضل رحمانی، چهارمین ناکامی متوالی کشتی آزاد ایران برابر نمایندگان آمریکا در اوزان پایانی این رقابت‌ها بود. پیش از او، سبحان اسمی در وزن ۷۹ کیلوگرم و مرتضی جان‌محمدزاده در وزن ۱۲۵ کیلوگرم نیز مقابل رقبای آمریکایی شکست خورده بودند.

این آمار، فراتر از یک اتفاق مقطعی، نشانه یک چالش ساختاری است؛ چالشی که به نحوه آماده‌سازی، تاکتیک‌های مسابقه و مهم‌تر از همه، مدیریت ذهنی کشتی‌گیران ایرانی در برابر رقبای طراز اول جهان بازمی‌گردد. چهار باخت در چهار وزن پایانی، آن هم همگی برابر آمریکا، نمی‌تواند نادیده گرفته شود.

تقابل ایران و آمریکا؛ نبردی که تغییر کرده است

سال‌هاست که رقابت ایران و آمریکا در کشتی آزاد، یکی از جذاب‌ترین و حساس‌ترین دوئل‌های این رشته به شمار می‌رود. اما نتایج اخیر در زاگرب نشان می‌دهد کفه ترازو، دست‌کم در این مقطع، به‌وضوح به سود کشتی آمریکا سنگینی می‌کند.

برتری آمریکایی‌ها تنها به قدرت بدنی یا تنوع فنی محدود نمی‌شود؛ بلکه آنچه تفاوت را رقم می‌زند، توانایی مدیریت مسابقه در شرایط سخت، حفظ تمرکز در لحظات بحرانی و استفاده حداکثری از اشتباهات حریف است؛ عناصری که کشتی‌گیران ایرانی در این تورنمنت، بارها در آن دچار مشکل شده‌اند.

جمع‌بندی

شکست ابوالفضل رحمانی مقابل ترنت هیدلای، آن هم پس از پیشتازی ۸ بر صفر، خلاصه‌ای تلخ از عملکرد کشتی آزاد ایران در اوزان پایانی رقابت‌های رنکینگ جهانی زاگرب است. این باخت، در کنار ناکامی دیگر نمایندگان کشورمان برابر آمریکا، زنگ خطری جدی برای کادر فنی و تصمیم‌گیران کشتی ایران محسوب می‌شود. اگر این روند به‌درستی آسیب‌شناسی نشود، فاصله با رقبای اصلی نه‌تنها کاهش نخواهد یافت، بلکه عمیق‌تر نیز خواهد شد؛ فاصله‌ای که در زاگرب، با چهار شکست متوالی، به‌وضوح خود را نشان داد.