فرصت طلایی یا تهدید پنهان؛ ناگویا چگونه سرنوشت وزنه‌برداری ایران را تغییر می‌دهد؟

بحث تغییر قوانین در رویدادهای بزرگ ورزشی همواره تأثیر مستقیمی بر معادلات فنی و مدالی کشورها داشته است و وزنه‌برداری ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. در آستانه بازی‌های آسیایی ناگویا، احتمال اجرای قانون دو مداله شدن رقابت‌های وزنه‌برداری، بار دیگر نگاه‌ها را به سمت این رشته مدال‌آور معطوف کرده است. سجاد انوشیروانی، رییس فدراسیون وزنه‌برداری، با نگاهی واقع‌بینانه و تحلیلی به این موضوع پرداخته و ابعاد مختلف آن را برای آینده وزنه‌برداری ایران تشریح کرده است.

انوشیروانی تأکید می‌کند که این قانون هنوز به صورت رسمی ابلاغ نشده، اما شنیده‌ها حاکی از موافقت اولیه شورای المپیک آسیا با اجرای آن است. به گفته او، اگر این قانون در بازی‌های آسیایی ناگویا اجرایی شود، شانس مدال‌آوری وزنه‌برداری ایران در هر دو بخش مردان و زنان به شکل محسوسی افزایش خواهد یافت؛ موضوعی که می‌تواند جایگاه ایران را در جدول مدال‌ها تقویت کند.

دو مداله شدن وزنه‌برداری؛ فرصت تازه برای افزایش مدال‌ها

وزنه‌برداری به دلیل ماهیت فنی خود و وجود دو حرکت یک‌ضرب و دوضرب، همواره این ظرفیت را داشته که بیش از یک مدال در هر وزن توزیع شود. انوشیروانی با اشاره به همین ویژگی، توضیح می‌دهد که درخواست دو مداله شدن رقابت‌ها بر همین اساس مطرح شده و رایزنی‌ها برای اجرای آن حتی در المپیک‌های آینده نیز ادامه دارد.

از نگاه رییس فدراسیون وزنه‌برداری، اجرای این قانون نه تنها برای ایران بلکه برای همه کشورها شانس مدال‌آوری را افزایش می‌دهد. با این حال، او معتقد است ایران به دلیل سابقه و توان فنی بالا در این رشته می‌تواند بهره بیشتری از این تغییر ببرد، به‌ویژه در شرایطی که وزنه‌برداران ایرانی در حرکات مختلف شانس سکو دارند و می‌توانند از توزیع مدال‌ها حداکثر استفاده را ببرند.

محدودیت سهمیه‌ها؛ قانونی که به ضرر ایران تمام شد

در کنار خوش‌بینی نسبت به قانون دو مداله شدن، انوشیروانی به یکی از چالش‌های جدی وزنه‌برداری ایران نیز اشاره می‌کند. قانونی که بر اساس آن هر کشور تنها می‌تواند یک نماینده در هر وزن داشته باشد، از نگاه او به ضرر کشورهایی مانند ایران تمام شده است. او یادآور می‌شود که ایران پیش از این در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین و همچنین بازی‌های کشورهای اسلامی، از اجرای چنین قانونی آسیب دیده است.

ایران جزو کشورهایی است که در برخی اوزان، به‌ویژه اوزان بالا، بیش از یک مدعی جدی دارد. محدودیت حضور تنها یک وزنه‌بردار در هر وزن، عملاً بخشی از توان بالقوه تیم ملی را بلااستفاده می‌گذارد و مانع از بروز کامل ظرفیت مدالی کشور می‌شود. انوشیروانی با صراحت تأکید می‌کند که این قانون جلوی توانایی‌های وزنه‌برداری ایران را گرفته و باید در ارزیابی نهایی بازی‌های آسیایی ناگویا مورد توجه قرار گیرد.

استراتژی کیفی برای ناگویا؛ فقط مدال، آن هم قطعی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های صحبت‌های رییس فدراسیون وزنه‌برداری، به نحوه اعزام تیم ملی به بازی‌های آسیایی ناگویا مربوط می‌شود. بر اساس قوانین موجود، هر کشور می‌تواند پنج وزنه‌بردار را در هشت وزن به این رقابت‌ها اعزام کند. انوشیروانی در این زمینه رویکردی کاملاً شفاف و سخت‌گیرانه اتخاذ کرده است.

او اعلام می‌کند که شرط اصلی برای اعزام وزنه‌برداران، شانس صددرصدی مدال است و هیچ‌کس نباید به چیزی جز سکو فکر کند. این تصمیم در راستای سیاست اعزام کیفی کاروان ایران اتخاذ شده و هدف آن، افزایش بهره‌وری مدالی در بازی‌های آسیایی است. انوشیروانی حتی برای ایجاد انگیزه مضاعف، پاداش سه میلیاردی برای طلای بازی‌های آسیایی در نظر گرفته تا وزنه‌برداران با تمرکز و انگیزه بیشتری به ناگویا اعزام شوند.

وضعیت مصطفی جوادی؛ وزن جدید و امید به بازگشت درخشان

در میان چهره‌های شاخص وزنه‌برداری ایران، وضعیت مصطفی جوادی نیز مورد توجه قرار دارد. انوشیروانی درباره شرایط این وزنه‌بردار پس از بازگشت به تمرینات تیم ملی می‌گوید که جوادی با جدیت بالا در حال تمرین است و شرایط مطلوبی دارد. نکته مهم در این میان، تعیین وزن ۸۵ کیلوگرم به عنوان وزن جدید است؛ وزنی که از نظر رییس فدراسیون، کاملاً ایده‌آل و متناسب با ویژگی‌های جسمانی و فنی مصطفی جوادی محسوب می‌شود.

به باور انوشیروانی، این تغییر می‌تواند فرصت مناسبی برای تکرار درخشش‌های گذشته جوادی فراهم کند. او تأکید می‌کند که زمان کافی برای آماده‌سازی وجود دارد و اگر روند تمرینات با همین شدت ادامه یابد، می‌توان به بازگشت موفق این وزنه‌بردار امیدوار بود.

برنامه فنی برای علیرضا یوسفی؛ بازگشت تدریجی به اوج

علیرضا یوسفی دیگر چهره‌ای است که برنامه‌ریزی ویژه‌ای برای او در نظر گرفته شده است. انوشیروانی در توضیح وضعیت یوسفی بیان می‌کند که این وزنه‌بردار در حال حاضر دوره تمرینات بدنسازی، استقامتی و حجم بالا را پشت سر می‌گذارد و هنوز وارد فاز تمرینات سنگین نشده است.

او با اشاره به اینکه یوسفی بیش از یک سال از تمرینات سنگین دور بوده، تأکید می‌کند بازگشت عجولانه به فشار بالا می‌تواند ریسک آسیب‌دیدگی را افزایش دهد. به همین دلیل، برنامه فدراسیون بازگرداندن تدریجی او به تمرینات سنگین و سپس ارزیابی شرایطش در حرکات یک‌ضرب و دوضرب است تا بر اساس وضعیت واقعی، تصمیم نهایی برای ادامه مسیر گرفته شود.

احتمال غیبت در قهرمانی آسیا؛ تمرکز بر بازی‌های آسیایی

یکی از بحث‌برانگیزترین بخش‌های اظهارات انوشیروانی، احتمال عدم حضور تیم ملی در رقابت‌های قهرمانی آسیا هند است. او اعلام می‌کند که این احتمال وجود دارد، هرچند هنوز کمیته فنی جلسه نهایی خود را برگزار نکرده است. این موضوع نشان می‌دهد فدراسیون وزنه‌برداری ممکن است برای مدیریت توان ورزشکاران و تمرکز بر بازی‌های آسیایی ناگویا، از برخی رویدادها چشم‌پوشی کند.

در مقابل، درباره قهرمانی جوانان جهان در مصر، نگاه فدراسیون مثبت‌تر است. انوشیروانی می‌گوید در آخرین جلسه کمیته فنی، اعضا بر اعزام کامل تیم در هر دو بخش پسران و دختران تأکید داشته‌اند. هرچند تصمیم نهایی هنوز گرفته نشده، اما تمایل کلی بر حضور پررنگ ایران در این رقابت‌هاست.

جمع‌بندی

اظهارات سجاد انوشیروانی تصویری روشن از شرایط و چالش‌های پیش‌روی وزنه‌برداری ایران ترسیم می‌کند. احتمال اجرای قانون دو مداله شدن می‌تواند فرصتی طلایی برای افزایش مدال‌ها باشد، اما محدودیت سهمیه‌ها همچنان مانعی جدی برای بروز کامل توان ایران است. در چنین شرایطی، فدراسیون با رویکردی کیفی، تمرکز خود را بر اعزام نفرات صددرصد مدالی، ایجاد انگیزه مالی و برنامه‌ریزی دقیق برای ستاره‌های تیم ملی گذاشته است. اگر این سیاست‌ها با ثبات و تصمیم‌گیری‌های درست همراه شود، وزنه‌برداری ایران می‌تواند در ناگویا نه‌تنها مدال بگیرد، بلکه جایگاه راهبردی خود را در آسیا تثبیت کند.