مخالفت وزارت ورزش با میزبانی استقلال در آزادی؛ بازسازی اولویت دارد

کمبود جدی ورزشگاه استاندارد در شهر تهران، طی سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های اصلی فوتبال ایران تبدیل شده و این مسئله در فصل جاری بیش از گذشته خود را نشان داده است. باشگاه استقلال به عنوان یکی از پرهوادارترین تیم‌های کشور، در چنین شرایطی تلاش کرده با ارائه درخواست رسمی، بار دیگر ورزشگاه آزادی را به عنوان میزبان مسابقات خود در اختیار بگیرد؛ درخواستی که اگرچه با پیگیری مدیران این باشگاه و حتی طرح مستقیم در جلسه با وزیر ورزش همراه بود، اما در نهایت با پاسخ منفی وزارت ورزش و جوانان مواجه شد.

بحران ورزشگاه در تهران و فشار بر باشگاه‌ها

تهران با وجود جمعیت میلیونی و سهم بالای خود از فوتبال حرفه‌ای کشور، سال‌هاست با کمبود ورزشگاه‌های آماده و استاندارد برای برگزاری مسابقات لیگ برتر دست و پنجه نرم می‌کند. ورزشگاه آزادی که دهه‌ها نماد فوتبال ملی و باشگاهی ایران بوده، حالا به دلیل اجرای پروژه‌های گسترده بازسازی، عملاً از چرخه میزبانی منظم خارج شده است. این وضعیت باشگاه‌هایی مانند استقلال و پرسپولیس را ناچار کرده تا در ورزشگاه‌های جایگزین با کیفیت پایین‌تر یا ظرفیت محدودتر به میدان بروند؛ موضوعی که هم بر کیفیت مسابقات و هم بر رضایت هواداران تأثیر مستقیم گذاشته است.

درخواست رسمی استقلال و ورود مستقیم مدیران باشگاه

در همین چارچوب، باشگاه استقلال چندی قبل درخواست رسمی خود برای میزبانی در ورزشگاه آزادی را به وزارت ورزش ارائه داد. این درخواست تنها در حد مکاتبه اداری باقی نماند و حتی در جلسه‌ای که با حضور علی تاجرنیا، از مدیران باشگاه استقلال، و وزیر ورزش برگزار شد، به طور مستقیم به احمد دنیامالی منتقل شد. استقلالی‌ها در این جلسه تلاش کردند با ارائه استدلال‌هایی، وزارت ورزش را برای صدور مجوز استفاده از آزادی متقاعد کنند.

تأکید استقلال بر استفاده محدود و بدون تماشاگر

نکته قابل توجه در درخواست باشگاه استقلال این بود که آبی‌ها خواهان استفاده کامل و دائمی از ورزشگاه آزادی نبودند. بر اساس این درخواست، استقلال تنها قصد داشت در روزهایی که مسابقات بدون حضور تماشاگر برگزار می‌شود، از چمن هموار و باکیفیت ورزشگاه آزادی استفاده کند. مدیران این باشگاه معتقد بودند که چنین استفاده‌ای نه‌تنها فشاری مضاعف بر پروژه بازسازی وارد نمی‌کند، بلکه می‌تواند به ارتقای کیفیت فنی مسابقات نیز کمک کند؛ اما این استدلال‌ها نتوانست نظر وزارت ورزش را تغییر دهد.

پاسخ صریح وزارت ورزش به درخواست استقلال

وزارت ورزش و جوانان در نهایت با این درخواست مخالفت کرد و دلایل خود را به صورت رسمی اعلام نمود. شروین اسبقیان، معاون وزیر ورزش، در توضیح این تصمیم به روند گسترده بازسازی ورزشگاه آزادی اشاره کرد و گفت که در این مجموعه، پروژه‌ای بسیار بزرگ و وسیع از حیث بازسازی و بهسازی در حال انجام است؛ پروژه‌ای که به گفته او، برای ۵۰ سال آینده نیز پاسخگوی نیازهای فوتبال کشور خواهد بود.

نقش نظارتی وزیر ورزش در پروژه آزادی

اسبقیان در ادامه صحبت‌های خود تأکید کرد که وزیر ورزش با توجه به تخصص و سابقه‌ای که در حوزه عمرانی دارد، نظارت بسیار جدی و مستقیم بر روند بازسازی ورزشگاه آزادی اعمال می‌کند. از نگاه وزارت ورزش، هدف اصلی این است که آزادی پس از پایان کامل پروژه، به شکلی شایسته و در شأن تیم‌ها و تماشاگران‌شان در اختیار فوتبال ایران قرار بگیرد؛ هدفی که به زعم مسئولان، با استفاده زودهنگام از ورزشگاه محقق نخواهد شد.

شرط اصلی برای بازگشت مسابقات به آزادی

معاون وزیر ورزش صراحتاً اعلام کرد که تا زمانی که شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، شرایط ایده‌آل و نهایی ورزشگاه آزادی را تأیید نکند، امکان برگزاری هیچ مسابقه‌ای در این مجموعه وجود ندارد. به گفته او، فراهم شدن تمام شرایط مورد نظر، از کیفیت زمین چمن گرفته تا زیرساخت‌های ایمنی و خدماتی، پیش‌شرط بازگشت مسابقات فوتبال به آزادی است و هیچ استثنایی در این زمینه پذیرفته نخواهد شد.

پیامدهای این تصمیم برای استقلال

رد درخواست استقلال برای میزبانی در آزادی، پیامدهای متعددی برای این باشگاه به همراه دارد. استقلال ناچار است همچنان مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه‌های جایگزین برگزار کند؛ ورزشگاه‌هایی که از نظر کیفیت زمین، امکانات جانبی و حتی فضای هواداری، قابل مقایسه با آزادی نیستند. این موضوع می‌تواند بر عملکرد فنی تیم، درآمدهای باشگاه و ارتباط عاطفی هواداران با تیم تأثیر منفی بگذارد.

نگاه هواداران به تصمیم وزارت ورزش

در فضای هواداری، این تصمیم واکنش‌های متفاوتی به دنبال داشته است. بخشی از هواداران استقلال معتقدند که با توجه به حساسیت مسابقات و شرایط فنی تیم، باید راهکاری موقت برای استفاده محدود از آزادی در نظر گرفته می‌شد. در مقابل، گروهی دیگر با درک اهمیت پروژه بازسازی، بر این باورند که حفظ کیفیت و ایمنی ورزشگاه در بلندمدت، به سود فوتبال ایران و همه باشگاه‌ها خواهد بود.

آینده ورزشگاه آزادی و زمان بازگشت استقلال

اگرچه وزارت ورزش زمان مشخصی برای پایان پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی اعلام نکرده، اما تأکید مکرر مسئولان بر کیفیت نهایی کار نشان می‌دهد که عجله‌ای برای بازگشت زودهنگام مسابقات وجود ندارد. استقلال و سایر تیم‌های تهرانی باید تا اعلام رسمی شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، به استفاده از گزینه‌های جایگزین ادامه دهند؛ گزینه‌هایی که شاید نتوانند خلأ آزادی را به طور کامل پر کنند.

جمع‌بندی

ماجرای رد درخواست استقلال برای میزبانی در ورزشگاه آزادی، بار دیگر تضاد میان نیازهای فوری باشگاه‌ها و نگاه بلندمدت مدیریتی وزارت ورزش را آشکار کرد. از یک سو، استقلال با استناد به کمبود ورزشگاه در تهران و اهمیت چمن استاندارد آزادی، به دنبال راه‌حلی کوتاه‌مدت بود و از سوی دیگر، وزارت ورزش با تأکید بر پروژه‌ای که قرار است آزادی را برای دهه‌های آینده آماده کند، حاضر به پذیرش هیچ ریسکی نشد. در نهایت، به نظر می‌رسد بازگشت استقلال به آزادی، نه با فشار و درخواست، بلکه تنها با پایان کامل بازسازی و تأیید نهایی شرایط این ورزشگاه ممکن خواهد بود؛ مسیری که صبر باشگاه‌ها و هواداران را بیش از پیش می‌طلبد.