فینالی که نباید کشتی می‌گرفت؛ اشتباه بزرگ حسن یزدانی در زاگرب

رونمایی از ورژن جدید حسن یزدانی در یک مسابقه بین‌المللی، اگرچه از نظر فنی و ذهنی یک محک مهم برای این قهرمان نامدار کشتی ایران و کادرفنی تیم ملی بود، اما پایان خوشی نداشت. یزدانی که سال‌ها به عنوان ستون اصلی تیم ملی در وزن ۸۶ کیلوگرم شناخته می‌شد، پس از دومین عمل جراحی روی کتف خود و یک دوره دوری طولانی از میادین، تصمیم گرفت مسیر تازه‌ای را آغاز کند و با دو وزن بالاتر روی تشک برود. نخستین حضور رسمی او در وزن ۹۷ کیلوگرم در تورنمنت بین‌المللی زاگرب، بیش از آنکه نشانه‌ای از تولد یک یزدانی تازه باشد، تصویری از تردید، ناهماهنگی و نیاز جدی به زمان را به نمایش گذاشت.

آزمون ناگزیر حسن یزدانی در وزن ۹۷ کیلو

به اعتقاد همت مسلمی، مربی سازنده و همراه قدیمی حسن یزدانی، این حضور هرچند پرریسک، اما اجتناب‌ناپذیر بود. یزدانی پس از حدود یک سال و نیم دوری از میادین بین‌المللی، تنها تجربه‌ای محدود در لیگ داشت و طبیعی بود که برای شناخت دقیق شرایط بدنی و فنی خود در وزن جدید، نیاز به یک محک جدی داشته باشد. تفاوت فضای لیگ داخلی با مسابقات بین‌المللی، به‌ویژه در وزن‌های بالا، موضوعی نیست که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد. یزدانی باید می‌فهمید بدنش پس از عبور از ۸۶ کیلو و ورود به ۹۷ کیلو، چه واکنشی نشان می‌دهد و آیا توان تطبیق با فشار این وزن را دارد یا خیر.

در کنار مسائل فنی، شرایط اعزام تیم ملی به زاگرب نیز چندان ایده‌آل نبود. تأخیر در صدور ویزا، بلاتکلیفی تا روزهای پایانی و فشار ناشی از سفر، همه و همه عواملی بودند که به گفته مربی یزدانی، روی تمرینات و تمرکز کشتی‌گیران تأثیر منفی گذاشتند. این شرایط برای کشتی‌گیری که تازه از مصدومیت برگشته و در حال آزمودن وزن جدید است، می‌تواند اثرگذاری دوچندانی داشته باشد.

شکست سنگین در فینال و پیام روشن آن

هرچند حسن یزدانی با چند پیروزی به فینال تورنمنت زاگرب رسید، اما شکست سنگین او مقابل حریفی نه‌چندان مطرح از آمریکا، همه نگاه‌ها را به یک واقعیت مهم معطوف کرد؛ یزدانی برای جا افتادن در وزن ۹۷ کیلو، راهی بسیار دشوار پیش رو دارد. این شکست تنها یک باخت ساده نبود، بلکه نشانه‌ای از ناهماهنگی بدنی و تاکتیکی در برابر کشتی‌گیرانی بود که به‌طور طبیعی برای این وزن ساخته شده‌اند.

همت مسلمی معتقد است که اساساً نیازی به حضور یزدانی در فینال نبود. از نگاه او، زاگرب یک تورنمنت تدارکاتی بود و مدال طلا ارزش استراتژیک نداشت. حتی نمونه مشابه آن نیز دیده شد؛ جایی که قهرمان ۹۲ کیلوی آمریکا از حضور در فینال انصراف داد. به باور این مربی، ادامه کشتی در فینال می‌توانست ریسک آسیب‌دیدگی یا ثبت یک تصویر منفی غیرضروری را به همراه داشته باشد.

سبک همیشگی یزدانی؛ نقطه قوت یا محدودیت؟

یکی از پرسش‌های جدی پس از این مسابقات، امکان تغییر سبک کشتی حسن یزدانی بعد از تغییر وزن بود. همت مسلمی در این‌باره صراحتاً تأکید می‌کند که تغییر سبک، آن هم در این مقطع، نه منطقی است و نه شدنی. یزدانی با همین شیوه تهاجمی و زیرگیری‌های مداوم، ۱۰ مدال جهانی و المپیک را به دست آورده و نمی‌توان از او خواست ناگهان کشتی محافظه‌کارانه یا کاملاً متفاوتی ارائه دهد.

با این حال، این به معنای عدم نیاز به اصلاحات نیست. هر کشتی‌گیری، حتی در بالاترین سطح، باید متناسب با شرایط جدید، دانسته‌ها و تاکتیک‌هایش را به‌روز کند. تغییر وزن، به‌ویژه از ۸۶ به ۹۷ کیلو، الزاماتی دارد که اگر نادیده گرفته شود، همان سبک موفق گذشته می‌تواند به نقطه ضعف تبدیل شود.

فینالی که می‌توانست نباشد

نقطه اوج انتقادات مسلمی، به کشتی فینال بازمی‌گردد. او پیش از این مسابقه، مستقیماً به یزدانی توصیه کرده بود که یا کشتی نگیرد یا دست‌کم از زیرگیری‌های پرخطر پرهیز کند. به گفته او، سه دقیقه نخست فینال نشان داد که یزدانی می‌تواند با یک کشتی حساب‌شده، پیروز میدان باشد. اما در نیمه دوم، تکرار اشتباهات و چهار بار زیرگیری ناموفق که هر بار به خاک شدن انجامید، سرنوشت کشتی را تغییر داد.

از نگاه این مربی، حریف آمریکایی برتری فنی محسوسی نسبت به یزدانی نداشت و این شکست، بیش از هر چیز، حاصل تاکتیک اشتباه و اصرار بر اجرای سبکی بود که در آن لحظه به ضرر یزدانی تمام شد.

یزدانیِ پرایراد؛ تصویری نگران‌کننده

شاید نگران‌کننده‌ترین بخش صحبت‌های همت مسلمی، توصیف او از وضعیت فنی حسن یزدانی بود. مربی‌ای که از کودکی و از وزن ۴۱ کیلوگرم کنار این قهرمان بوده، تأکید می‌کند که هرگز یزدانی را تا این حد پرایراد ندیده است. به گفته او، یزدانی در زاگرب انگار بخشی از فنون همیشگی خود را فراموش کرده بود و بدنش آمادگی لازم را نداشت.

این شرایط، بیش از آنکه یک بحران تلقی شود، زنگ هشداری جدی است؛ هشداری که نشان می‌دهد بازگشت از مصدومیت و تغییر وزن همزمان، نیازمند صبر، برنامه‌ریزی دقیق و تصمیمات محافظه‌کارانه‌تر است.

۹۷ کیلو یا بازگشت به ۹۲؛ تصمیمی سرنوشت‌ساز

بحث اصلی پس از زاگرب، آینده وزنی حسن یزدانی است. وزن ۹۷ کیلو، به‌زعم بسیاری از کارشناسان، شلوغ‌ترین و پرمدعی‌ترین وزن کشتی آزاد دنیاست؛ جایی که نام‌هایی چون اسنایدر، سعداله‌یف و تاج‌الدینوف حضور دارند. هرچند همت مسلمی تأکید می‌کند که یزدانی توان شکست کشتی‌گیران این وزن را دارد، اما مسیر رسیدن به این هدف، بسیار پرهزینه و زمان‌بر است.

پیشنهاد صریح او، بازگشت یزدانی به وزن ۹۲ کیلوگرم تا پیش از سال منتهی به المپیک است. به گفته این مربی، یزدانی از نظر وزنی هیچ مشکلی برای حضور در ۹۲ کیلو ندارد و حتی در زاگرب نیز زیر وزن بوده است. در این وزن، یزدانی می‌تواند با آزادی عمل بیشتر و فشار بدنی کمتر، کشتی بگیرد و شانس موفقیت بالاتری داشته باشد.

جمع‌بندی

اولین تجربه حسن یزدانی در وزن ۹۷ کیلوگرم، بیش از آنکه یک شکست ساده باشد، آیینه‌ای شفاف از واقعیت‌های پیش‌روی این قهرمان بزرگ بود. یزدانی همچنان سرمایه بی‌بدیل کشتی ایران است، اما ادامه مسیر او نیازمند تصمیمی هوشمندانه درباره وزن، بازسازی تدریجی آمادگی بدنی و بازگشت به همان ویژگی همیشگی‌اش یعنی حرف‌گوش‌کنی و انعطاف‌پذیری است. زاگرب شاید سکوی پرتاب نبود، اما می‌تواند نقطه‌ای تعیین‌کننده برای انتخاب درست مسیر آینده حسن یزدانی باشد.