حرف جنجالی مربی روس درباره آینده حسن یزدانی

بازگشت حسن یزدانی به تشک کشتی، پس از یک سال و نیم دوری اجباری و پشت سر گذاشتن جراحی مجدد روی کتف مصدوم، از همان ابتدا فراتر از یک حضور ساده در مسابقات رنکینگ کرواسی بود. این بازگشت، آزمونی جدی برای یکی از پرافتخارترین آزادکاران تاریخ ایران محسوب می‌شد؛ قهرمانی با ۱۰ مدال رنگارنگ المپیک و جهان که سال‌ها نماد ثبات، قدرت و برتری در کشتی آزاد بوده است. زاگرب، نه فقط یک تورنمنت تدارکاتی، بلکه صحنه سنجش توان جسمی، آمادگی ذهنی و آینده ورزشی یزدانی بود.

بازگشت پس از ۱۸ ماه؛ آزمون بدن و ذهن

حسن یزدانی در شرایطی پا به زاگرب گذاشت که مهم‌ترین دغدغه، نه حریفان خارجی، بلکه بدن آسیب‌دیده‌اش بود. کتف مصدومی که او را از میادین دور کرد، بار دیگر زیر تیغ جراحی رفت و فرآیند ریکاوری طولانی، سایه تردید را بر بازگشتش انداخته بود. با این حال، عملکرد او در مراحل مقدماتی مسابقات رنکینگ کرواسی، نشانه‌هایی از همان یزدانی آشنا را به نمایش گذاشت؛ کشتی‌گیری مسلط، تهاجمی و با اعتمادبه‌نفس که یکی پس از دیگری حریفان را از پیش رو برداشت و مقتدرانه به دیدار نهایی رسید.

این مسیر تا فینال، امیدواری‌ها را میان هواداران و بدنه کشتی ایران زنده کرد؛ امید به اینکه قهرمان کهنه‌کار، هنوز هم می‌تواند پرچم‌دار دوبنده تیم ملی در رقابت‌های پیش رو باشد.

فینال زاگرب؛ شکست سنگین و آغاز تردیدها

اما فینال، روایت دیگری داشت. حسن یزدانی در دیدار نهایی مقابل استفان بوچانان، آزادکار آمریکایی، با نتیجه سنگین ۱۳ بر ۳ شکست خورد؛ شکستی که نه فقط یک مدال طلا، بلکه آرامش ذهنی او و هوادارانش را هدف قرار داد. این باخت، از نظر فنی و روانی، زنگ خطری جدی بود. اختلاف امتیاز بالا، نشانه‌ای از ناهماهنگی بدن با وزن جدید و شاید کاهش توان انفجاری یزدانی در مقایسه با سال‌های اوج تلقی شد.

همین نتیجه کافی بود تا موجی از تحلیل‌ها و انتقادها شکل بگیرد؛ از تردید درباره موفقیت او در وزن ۹۷ کیلوگرم گرفته تا اظهار نظرهای تند درباره پایان دوران قهرمانی و حتی پیشنهاد بازنشستگی.

وزن ۹۷ کیلو؛ چالش اصلی قهرمان

یکی از کلیدی‌ترین محورهای بحث درباره آینده حسن یزدانی، مسئله وزن است. انتقال به ۹۷ کیلوگرم، برای کشتی‌گیری که سال‌ها در وزن‌های پایین‌تر فرمانروایی کرده، به‌خودی‌خود چالشی بزرگ است. در این وزن، قدرت بدنی، استقامت و توان درگیری فیزیکی اهمیت بیشتری دارد و کوچک‌ترین ضعف، به سرعت نمایان می‌شود.

شکست برابر بوچانان، این پرسش را پررنگ‌تر کرد که آیا ۹۷ کیلوگرم واقعاً وزن ایده‌آل یزدانی است یا نه. آیا بدن او توان سازگاری کامل با این وزن را دارد، یا این تغییر، بیش از آنکه یک فرصت باشد، به یک ریسک پرهزینه تبدیل شده است؟

واکنش جامبولات تدیف؛ قضاوتی از جنس تجربه

در میان تمام واکنش‌ها، اظهارنظر جامبولات تدیف، سرمربی اسطوره‌ای کشتی آزاد روسیه، بیش از همه توجه‌ها را جلب کرد. تدیف با نگاهی صریح و بی‌پرده، شکست حسن یزدانی را تنها به یک مسابقه محدود نکرد و آن را در چارچوبی بزرگ‌تر دید. او تأکید کرد که ۹۷ کیلوگرم وزن کامل یزدانی نیست و معتقد است این قهرمان ایرانی یا باید از این وزن هم فراتر برود یا به پایان مسیر حرفه‌ای خود فکر کند.

تدیف در عین حال به نکته‌ای حساس اشاره کرد؛ مصدومیت‌های متعدد و دشواری ریکاوری در سن فعلی. جمله کلیدی او، که «سن نمی‌تواند طبیعت را گول بزند»، بازتابی گسترده داشت و به‌نوعی یادآور واقعیتی تلخ اما انکارناپذیر در ورزش قهرمانی بود.

سن، مصدومیت و واقعیت‌های بی‌رحم ورزش حرفه‌ای

حسن یزدانی امروز دیگر آن کشتی‌گیر جوان و بی‌پروا نیست. سال‌ها حضور در بالاترین سطح رقابت، فشار مداوم تمرینات سنگین و مصدومیت‌های پیاپی، بهای موفقیت‌های بزرگ او بوده است. در چنین شرایطی، بازگشت به اوج، نیازمند زمان، صبر و برنامه‌ریزی دقیق است؛ چیزی فراتر از انگیزه و غیرت فردی.

بدن قهرمانان، در مقطعی، دیگر پاسخ سابق را نمی‌دهد و همین موضوع، تصمیم‌گیری درباره ادامه مسیر را پیچیده‌تر می‌کند. یزدانی اکنون در نقطه‌ای ایستاده که هر انتخاب، پیامدهای بلندمدت خواهد داشت؛ چه ادامه مبارزه در وزن جدید و چه فکر کردن به تغییر وزن یا حتی خداحافظی.

آینده دوبنده تیم ملی؛ رقابت با زمان

مسیر رسیدن حسن یزدانی به دوبنده تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابت‌های پیش رو، مسیری هموار نیست. او باید هم با رقبای خارجی قدرتمند بجنگد و هم با زمان، بدن و انتظارات سنگین. نقره زاگرب، اگرچه یک مدال بین‌المللی است، اما برای قهرمانی با کارنامه یزدانی، بیش از آنکه موفقیت باشد، یک هشدار محسوب می‌شود.

در این میان، نقش کادر فنی و برنامه‌ریزی هوشمندانه اهمیت دوچندان پیدا می‌کند. مدیریت تمرینات، انتخاب وزن مناسب و جلوگیری از تشدید مصدومیت‌ها، می‌تواند سرنوشت این اسطوره را تغییر دهد.

جمع‌بندی

حسن یزدانی امروز در یکی از حساس‌ترین مقاطع دوران ورزشی خود قرار دارد. بازگشت پس از ۱۸ ماه و کسب مدال نقره در زاگرب نشان داد که او هنوز از سطح بالایی برخوردار است، اما شکست سنگین در فینال و واکنش چهره‌هایی مانند جامبولات تدیف، واقعیت‌های دشواری را پیش رویش قرار داده است. تکرار افتخارات گذشته، بیش از هر زمان دیگری نیازمند اراده‌ای استثنایی، تصمیم‌های شجاعانه و برنامه‌ریزی دقیق است. اینکه این مسیر به بازگشت دوباره یک قهرمان منتهی شود یا به پایان باشکوه یک دوران، پرسشی است که پاسخ آن را زمان و انتخاب‌های پیش‌روی حسن یزدانی مشخص خواهد کرد.