فخریان علیه گذشته؟ اولین دیدار مقابل پرسپولیس با پیراهن ملوان!

مجتبی فخریان، مهاجم ۲۲ ساله‌ای که در نیم‌فصل نخست لیگ برتر برای پرسپولیس توپ می‌زد، در حالی که با سر و صدای زیادی در اردیبهشت ماه به این تیم پیوسته بود، پس از یک نیم‌فصل ناموفق و کم‌فروغ، تصمیم گرفت در فضای کاملاً آرام و دوستانه از جمع سرخ‌پوشان جدا شود. او با انتخابی هوشمندانه، مقصد خود را ملوان بندر انزلی قرار داد تا به‌زعم خودش مسیر تازه‌ای را برای رشد حرفه‌ای‌اش در فوتبال ایران آغاز کند.

در فوتبال ایران، نقل و انتقال بازیکنان بین تیم‌های بزرگ همیشه با حاشیه و واکنش‌های گوناگون همراه است، اما فخریان در اقدامی کم‌سابقه، مسیر جدایی خود را بدون هیچ جنجال و تنش پیمود. او با احترام به باشگاه پرسپولیس، هواداران و کادر فنی، به شکلی حرفه‌ای و آرام خداحافظی کرد؛ رفتاری که کمتر در فوتبال احساسی ایران دیده می‌شود و می‌تواند الگویی برای سایر بازیکنان جوان باشد.

فخریان و آرامش حرفه‌ای در دوران جدایی

در تازه‌ترین گفت‌وگوهای مجتبی فخریان درباره جدایی‌اش از پرسپولیس، می‌توانستیم صدای آرامش و اطمینان او را بشنویم. او تأکید کرد که هیچ مشکلی با هم‌تیمی‌ها یا سرمربی تیم نداشته و تنها انگیزه اصلی‌اش، پیشرفت بیشتر در مسیر فوتبالی‌اش بوده است. فخریان با هوشمندی انتخاب کرد که به جای ماندن در سایه مهاجمان پرسپولیس، در تیمی با فرصت بازی بیشتر به دنبال شکوفایی استعدادش برود.

او در جملاتی خودمانی اما دقیق گفته بود که آمدنش به ملوان صرفاً برای رشد فوتبالی و کسب تجربه است و می‌خواهد در ترکیب تیم جدیدش توانایی‌های خودش را به فوتبال ایران نشان دهد. چنین نگاهی از سوی بازیکنی جوان نشان از بلوغ فکری دارد و می‌تواند راه آینده او را روشن‌تر کند.

پرسپولیس؛ رؤیایی که ناتمام ماند

پیوستن به پرسپولیس برای هر بازیکنی در فوتبال ایران به معنای ورود به دنیایی از فشار، هیجان و رسانه است. فخریان هم از این قاعده مستثنا نبود. او در اردیبهشت‌ماه با امید فراوان و انگیزه بالا راهی پایتخت شد تا در کنار بزرگان فوتبال کشور فرصت درخشش پیدا کند، اما در عمل نتوانست جایگاهی دائمی در ترکیب تیم یحیی گل‌محمدی به‌دست آورد.

پرسپولیس با حجم بالای رقابت در خط حمله، بستر دشواری برای بازیکنان جوان است. تجربه نداشتن از بازی‌های بزرگ، فشار روانی هواداران و انتظارات بالا از مهاجمان تازه‌وارد از جمله عواملی بودند که سبب شدند فخریان در فصل نخست حضورش در جمع سرخ‌ها نتواند آن‌گونه که باید به میدان برود. این تجربه شاید برای او تلخ بود، اما بی‌تردید آموختنی و ارزشمند نیز محسوب می‌شود.

انتقالی منطقی به ملوان بندر انزلی

انتخاب ملوان برای بسیاری از ناظران فوتبال ایران گامی درست از سوی فخریان قلمداد شد. تیمی با سابقه و ریشه‌دار، با هوادارانی متعصب و فضایی آرام‌تر در مقایسه با فشار تهران. در این محیط، مهاجم جوان می‌تواند بدون استرس رسانه‌ای به بازسازی اعتماد به نفس خود بپردازد و با بازی‌های پی‌درپی، اعتماد مربی و هواداران را به‌دست آورد.

مازیار زارع، سرمربی ملوان، که خود سابقه بازی در استقلال و مواجهه با بار روانی بازی مقابل تیم‌های بزرگ را دارد، به خوبی می‌داند چگونه باید از انگیزه بازیکنان تازه‌وارد استفاده کند. او احتمالاً فخریان را هم در ترکیب اصلی یا به عنوان بازیکن تعویضی برای دیدار حساس مقابل پرسپولیس به میدان خواهد فرستاد تا بهترین استفاده را از انگیزه ویژه شاگرد جدیدش ببرد.

بازی حساس ملوان و پرسپولیس؛ آزمایش بزرگ فخریان

دیدار امروز میان پرسپولیس و ملوان نه‌تنها برای دو تیم اهمیت رقابتی دارد، بلکه برای فخریان نیز به نوعی روز اثبات است. بازی در برابر تیمی که تنها چند هفته پیش پیراهنش را بر تن داشت، بار احساسی خاصی با خود همراه دارد. چنین بازی‌هایی برای بازیکنان جوان می‌تواند به سکوی پرش یا نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای آنان تبدیل شود.

این بازی از ساعت ۱۶ در ورزشگاه تختی انزلی برگزار می‌شود و طبق تصمیم برگزارکنندگان، بدون حضور تماشاگران خواهد بود. نبود هواداران شاید اندکی از فشار روانی کم کند، اما برای فخریان، میدان این بازی بیش از هر چیز نشان‌دهنده جدال بین گذشته و آینده اوست؛ جایی که قرار است خودش را دوباره ثابت کند.

تفاوت فضای روانی پرسپولیس با ملوان

تجربه حضور در پرسپولیس برای هر بازیکنی حتی اگر کوتاه باشد، درس‌های بزرگی در خود دارد. بازیکنان در این تیم با حجمی از توجه رسانه‌ای و انتظارات مواجه‌اند که در تیم‌های دیگر کمتر دیده می‌شود. در مقابل، باشگاه‌هایی چون ملوان به دلیل فضای محیطی آرام‌تر و تمرکز بر عملکرد تیمی، بستری مناسب برای رشد استعدادها فراهم می‌کنند.

فخریان در چنین شرایطی احتمالاً به مرور اعتماد به نفس خود را بازخواهد یافت. او در فضایی قرار گرفته که شکست، مساوی با حذف نیست و اشتباهات جوانی، فرصتی برای یادگیری تلقی می‌شود. این تفاوت فرهنگی میان دو باشگاه می‌تواند به روند بلوغ فوتبالی این بازیکن سرعت بخشد.

انگیزه، کلید بازگشت فخریان به مسیر موفقیت

در بسیاری از بازیکنان جوانی که از تیم‌های بزرگ جدا می‌شوند، عنصر انگیزه می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد. مجتبی فخریان نیز در مصاحبه‌هایش بارها از واژه «پیشرفت» و «نشان دادن شایستگی» استفاده کرده است. این نشان می‌دهد او هنوز باور دارد که مسیر صعود خود را از نو می‌تواند آغاز کند. اگر بتواند از حمایت کادر فنی ملوان و تجربه‌های گذشته خود به درستی بهره ببرد، بعید نیست چند فصل بعد دوباره نام او در فهرست بازیکنان بزرگ لیگ برتر شنیده شود.

مازیار زارع به عنوان مربی‌ای که خود تجربه چالش‌های مشابه را پشت سر گذاشته، بی‌تردید نقش مهمی در تقویت این انگیزه دارد. او با شناخت روانی از بازیکنان جوان، می‌تواند زمینه تبدیل این شور درونی به عملکردی درخشان در زمین را فراهم آورد.

جمع‌بندی تحلیلی

جدایی مجتبی فخریان از پرسپولیس اگرچه ممکن است از دید برخی شکست به نظر برسد، اما در واقع می‌تواند آغاز مرحله‌ای جدید در مسیر حرفه‌ای او باشد. انتخاب ملوان، آرامش فکری، احترام متقابل با باشگاه سابق و انگیزه برای اثبات خود، همگی نشانه‌هایی از بلوغ یک بازیکن حرفه‌ای در سن جوانی است.

دیدار امروز با پرسپولیس آزمونی واقعی برای فخریان محسوب می‌شود؛ او حالا در مقابل گذشته‌ای ایستاده که اگر بر آن غلبه کند، می‌تواند فصل تازه‌ای از موفقیت را رقم بزند. فوتبال ایران به بازیکنانی نیاز دارد که نه با حاشیه، بلکه با تمرکز و آرامش راه خود را ادامه دهند، و فخریان می‌تواند یکی از نمونه‌های این نسل جدید در فوتبال کشور باشد.