نشست متفاوت «قایق‌سواری در تهران» در جشنواره فجر؛ روایت یک تهران دوست‌داشتنی از نگاه رسول صدرعاملی

نشست خبری فیلم «قایق‌سواری در تهران» در روز هجدهم بهمن و در پردیس سینمایی ملت، یکی از متفاوت‌ترین نشست‌های چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر را رقم زد. فیلمی به کارگردانی رسول صدرعاملی که بدون حضور کارگردانش مقابل رسانه‌ها قرار گرفت، اما همین غیبت به نقطه شروعی برای تحلیل‌های تازه درباره جایگاه فیلم، فرآیند تولید و نگاه سازندگان به تهران تبدیل شد. روح‌الله سهرابی تهیه‌کننده فیلم و بنیتا افشاری بازیگر خردسال اثر، دو ضلع اصلی این نشست بودند که هر یک از زاویه‌ای متفاوت به روایت پشت‌صحنه و تجربه تولید پرداختند.

نشست خبری بدون کارگردان؛ احترام به جای اصرار

روح‌الله سهرابی در ابتدای نشست با اشاره به غیبت رسول صدرعاملی، فضای جلسه را متفاوت توصیف کرد و تأکید داشت که این تصمیم از سر احترام بوده است. او توضیح داد که صدرعاملی به دلیل حضور در کنار مادرشان در مشهد، امکان شرکت در نشست را نداشته و از این بابت عذرخواهی کرده است. سهرابی با صراحت گفت که شأن و جایگاه کارگردانی مانند صدرعاملی فراتر از آن است که برای حضورش در یک نشست خبری اصرار شود و همین نگاه باعث شده او از دعوت دیگر عوامل نیز صرف‌نظر کند تا غیبت کارگردان به بی‌احترامی تعبیر نشود.

این توضیحات، نشست خبری «قایق‌سواری در تهران» را از همان ابتدا به یک رخداد غیرکلیشه‌ای در جشنواره فیلم فجر تبدیل کرد؛ نشستی که به جای نمایش جمعی عوامل، بر تحلیل اثر و مسیر تولید آن متمرکز شد.

اصلاحات فیلم و تغییر زمان اکران در جشنواره فجر

تهیه‌کننده فیلم در بخش دیگری از سخنانش به تغییر زمان اکران و اصلاحات انجام‌شده اشاره کرد. سهرابی توضیح داد که مخاطبانی که فیلم را در اکران‌های مردمی دیده‌اند، می‌توانند تفاوت نسخه نهایی را احساس کنند. او بدون ورود به جزئیات فنی، بر این نکته تأکید کرد که این اصلاحات در راستای ارتقای کیفیت روایت و انسجام فیلم انجام شده و نتیجه آن در نمایش جشنواره‌ای قابل مشاهده است.

این توضیح، بار دیگر توجه‌ها را به حساسیت صدرعاملی در پرداخت جزئیات و وسواس او در روایت معطوف کرد؛ ویژگی‌ای که در اغلب آثار این فیلمساز شناخته‌شده سینمای ایران دیده می‌شود.

بنیتا افشاری؛ صدای نسل تازه بازیگران کودک

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های نشست خبری فیلم «قایق‌سواری در تهران» حضور بنیتا افشاری، بازیگر خردسال فیلم بود. او با صراحت و سادگی کودکانه، از خوشحالی خود برای حضور در این پروژه گفت و ابراز امیدواری کرد که بتواند سیمرغ جشنواره فیلم فجر را به دست آورد. همین جمله کوتاه، توجه بسیاری از خبرنگاران را به اعتمادبه‌نفس و شوق این بازیگر کم‌سن‌وسال جلب کرد.

افشاری در ادامه درباره تجربه بازیگری خود توضیح داد که رسول صدرعاملی در بیشتر صحنه‌ها به او کمک می‌کرده و برای نزدیک شدن به حس نقش، راهنمایی‌های دقیقی ارائه می‌داده است. او به صحنه‌ای اشاره کرد که گفتن یک دیالوگ خاص برایش دشوار بوده و کارگردان به همراه بازیگردان، با حوصله او را همراهی کرده‌اند. این روایت، تصویری انسانی و آموزشی از کار با بازیگر کودک در سینمای حرفه‌ای ارائه داد.

تصویر تهران در «قایق‌سواری در تهران»

یکی از محورهای اصلی سخنان روح‌الله سهرابی، نحوه نمایش تهران در این فیلم بود. او تأکید کرد که هدف گروه سازنده، ارائه تصویری شیک، دوست‌داشتنی و قابل لمس از پایتخت بوده است؛ تصویری که کمتر در سینمای اجتماعی ایران دیده می‌شود. سهرابی از تلاش‌های فیلمبردار اثر، آقای فیاض، قدردانی کرد و گفت که او به خوبی توانسته این نگاه را در قاب تصویر پیاده کند.

این رویکرد، «قایق‌سواری در تهران» را در امتداد فیلم‌هایی قرار می‌دهد که به جای تمرکز صرف بر بحران‌ها، سعی دارند لایه‌های کمتر دیده‌شده زندگی شهری در تهران را به تصویر بکشند؛ رویکردی که با دغدغه‌های قدیمی رسول صدرعاملی درباره شهر و انسان معاصر هم‌راستا است.

همکاری با رسول صدرعاملی و مسیر شکل‌گیری فیلمنامه

سهرابی درباره آغاز همکاری خود با رسول صدرعاملی توضیح داد که پیشنهاد تهیه‌کنندگی فیلم از سوی خانم پیرکاری و با توجه به ترکیب نام‌هایی چون صدرعاملی و قاسمخانی مطرح شده است. او فاش کرد که فیلمنامه بیش از ده بار بازنویسی شده تا به نسخه نهایی برسد؛ نکته‌ای که نشان‌دهنده اهمیت متن و ساختار داستان در این پروژه است.

این بازنویسی‌های متعدد، از نگاه تهیه‌کننده نه یک ضعف، بلکه نشانه‌ای از جدیت گروه در رسیدن به روایتی دقیق و تأثیرگذار بوده است؛ روایتی که بتواند هم با مخاطب عام ارتباط برقرار کند و هم نظر منتقدان جشنواره فیلم فجر را جلب کند.

تجربه‌های بازیگری بنیتا افشاری خارج از این فیلم

بنیتا افشاری در پاسخ به پرسش‌ها درباره سوابق هنری خود، به حضورش در تئاتر «شاپرک خانم» و بازی در سریال «افعی تهران» اشاره کرد. این توضیحات نشان داد که حضور او در «قایق‌سواری در تهران» یک اتفاق کاملاً تصادفی نبوده و این بازیگر خردسال پیش از این نیز تجربه‌های جدی در عرصه بازیگری داشته است.

همین پیشینه، دلیل دیگری برای انتخاب او در فیلمی با حساسیت‌های روایی و احساسی بالا به شمار می‌آید؛ فیلمی که بخش مهمی از بار عاطفی آن بر دوش بازیگر کودک است.

گریم، گرافیک و بازنمایی گذشته

یکی دیگر از بخش‌های تحلیلی نشست به توضیحات سهرابی درباره گریم بازیگران در صحنه‌های مربوط به گذشته اختصاص داشت. او گفت که ابتدا بازیگران با گریم متفاوت برای این صحنه‌ها آماده شدند و به نظر او، گریم برخی بازیگران مانند قاسمخانی و سحر دولتشاهی نتیجه مطلوبی داشت. با این حال، گروه سازنده پس از تست یک طرح گرافیکی و با نظر مثبت رسول صدرعاملی، تصمیم گرفتند برای بازنمایی گذشته از گرافیک استفاده کنند.

این انتخاب، نشان‌دهنده رویکرد خلاقانه فیلم در استفاده از ابزارهای بصری برای روایت زمان و خاطره است؛ رویکردی که می‌تواند تجربه متفاوتی برای مخاطبان جشنواره فیلم فجر رقم بزند.

روابط انسانی پشت صحنه از نگاه بازیگر کودک

افشاری در بخشی صمیمی از سخنانش، به رابطه خود با سحر دولتشاهی و قاسمخانی اشاره کرد. او دولتشاهی را مادری مهربان در فیلم و پشت صحنه توصیف کرد و گفت که همکاری با او لحظات خوشی را رقم زده است. درباره قاسمخانی نیز گفت که در صحنه‌های داخل ماشین، نگران او بوده و حتی با برآورده کردن آرزوهای کوچکش، فضایی امن و دوستانه ایجاد کرده است.

این روایت‌ها، تصویری انسانی از پشت صحنه فیلم ارائه داد و نشان داد که چگونه روابط سالم و حمایتگرانه می‌تواند به کیفیت بازی بازیگر کودک کمک کند.

سختی تولید فیلم در خیابان‌های تهران

در بخش پایانی نشست، روح‌الله سهرابی به دشواری‌های تولید فیلم در تهران اشاره کرد و گفت که فیلمسازی در خیابان‌های شلوغ پایتخت، کمتر از ساخت فیلم‌های دفاع مقدسی سخت نیست. او از اعتماد و تلاش تمام گروه تشکر کرد و تأکید داشت که بدون این همراهی، تولید چنین فیلمی ممکن نبود.

این سخنان، بار دیگر اهمیت مدیریت تولید و هماهنگی عوامل در پروژه‌های شهری را یادآور شد؛ چالشی که بسیاری از فیلمسازان ایرانی با آن مواجه هستند.

نگاه امیدوارانه به آینده بازیگری

بنیتا افشاری در پایان نشست، با نگاهی امیدوارانه گفت که بسیاری تصور می‌کنند بازیگری حرفه‌ای سخت و دست‌نیافتنی است، اما با تلاش و پشتکار، هر کسی می‌تواند به این مسیر وارد شود. این جمله ساده، به نوعی جمع‌بندی شخصی او از تجربه حضور در «قایق‌سواری در تهران» بود؛ تجربه‌ای که می‌تواند آغاز راهی طولانی در سینمای ایران باشد.

جمع‌بندی

نشست خبری فیلم «قایق‌سواری در تهران» در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، فراتر از یک جلسه معمولی پرسش و پاسخ بود. غیبت رسول صدرعاملی، به جای ایجاد حاشیه، فرصتی برای تمرکز بر نگاه فیلم، فرآیند تولید و تجربه انسانی عوامل فراهم کرد. سخنان روح‌الله سهرابی از سختی‌های تولید و وسواس در روایت گفت و بنیتا افشاری با صداقت کودکانه‌اش، روح تازه‌ای به نشست بخشید. «قایق‌سواری در تهران» با وعده تصویری متفاوت از پایتخت و تکیه بر روابط انسانی، یکی از آثار قابل توجه این دوره از جشنواره فیلم فجر به شمار می‌آید؛ فیلمی که قضاوت نهایی درباره آن، به مواجهه مخاطبان و داوران با روایت آرام و شهری‌اش وابسته است.