سقوط بی‌سابقه پرسپولیس در دور برگشت؛ رکوردی که نام اوسمار ویرا را در تاریخ ثبت کرد

پرسپولیس، تیمی که در یک دهه اخیر به نماد ثبات و قدرت در فوتبال ایران تبدیل شده بود، حالا در دور برگشت لیگ با واقعیتی مواجه شده که کمتر هواداری تصورش را می‌کرد. شکست خارج از خانه مقابل ملوان در انزلی، سومین باخت قرمزها در فقط پنج بازی دور برگشت بود؛ آماری که نه‌تنها نگران‌کننده، بلکه در تاریخ این باشگاه بی‌سابقه است. این نتایج نام اوسمار ویرا را به‌عنوان سرمربی‌ای ثبت کرده که رکوردی منفی را در یکی از حساس‌ترین مقاطع فصل به جا گذاشته است.

پرسپولیس و رکوردی که هرگز تجربه نشده بود

پرسپولیس همواره در دور برگشت لیگ برتر، تیمی مدعی و قدرتمند بوده است. سنت نانوشته فوتبال ایران می‌گوید هرگاه قرمزها به نیم‌فصل دوم می‌رسند، ماشین امتیازگیری‌شان روشن می‌شود و رقبا را یکی پس از دیگری کنار می‌زنند. اما این بار شرایط کاملاً متفاوت است. سه شکست در پنج مسابقه ابتدایی دور برگشت، آماری است که در تاریخ پرسپولیس سابقه نداشته و همین موضوع باعث شده بسیاری از کارشناسان از «شکست یک الگو» سخن بگویند.

مقایسه‌ای که سوال‌برانگیز شد

برای درک بهتر عمق بحران، کافی است عملکرد اوسمار ویرا را با نتایج دور رفت وحید هاشمیان در همین پنج مسابقه مقایسه کنیم. هاشمیان در دور رفت، بدون شکست، هفت امتیاز از پنج بازی گرفت؛ آماری که هرچند درخشان نبود، اما تیم را در کورس بالای جدول نگه داشت. با این حال، فشار رسانه‌ای و مدیریتی به‌گونه‌ای بود که سرمربی وقت پرسپولیس هر هفته در آستانه برکناری قرار داشت.

در نهایت نیز پس از پیروزی مقابل ذوب‌آهن در هفته هشتم و رساندن پرسپولیس به رتبه دوم جدول، تصمیم مدیریتی عجیب اتخاذ شد و هاشمیان کنار گذاشته شد تا اوسمار ویرا با استقبال گسترده، قرارداد پرهزینه و انتظاراتی بسیار بالا به نیمکت بازگردد.

بازگشت اوسمار؛ انتظاراتی که برآورده نشد

اوسمار ویرا با تکیه بر عملکرد درخشانش در دور برگشت لیگ بیست‌وسوم و مقایسه‌ای که همواره به سود او و به زیان یحیی گل‌محمدی انجام می‌شد، دوباره به پرسپولیس رسید. فضای رسانه‌ای و هواداری به شکلی بود که گویی بازگشت منجی قطعی شده است. اما فوتبال، عرصه تکرار تضمین‌شده گذشته نیست.

در پنج بازی نخست دور برگشت، پرسپولیس تحت هدایت اوسمار تنها شش امتیاز کسب کرد؛ آن هم با سه شکست. این آمار نه‌تنها ضعیف‌تر از نتایج هاشمیان است، بلکه باعث شد جایگاه پرسپولیس از تیم هفتم در پایان پنج بازی اول فصل، به رتبه دهم در دور برگشت سقوط کند؛ سقوطی که برای تیمی با این سابقه و هزینه، شوک‌آور است.

شکست‌هایی که زنگ خطر را بلندتر کرد

اگر تنها به تعداد باخت‌ها نگاه کنیم، شاید بتوان با توجیهات فنی از کنار ماجرا گذشت، اما کیفیت و هویت تیم‌هایی که پرسپولیس مقابل آن‌ها شکست خورده، زنگ خطر اصلی است. قرمزها نه به مدعیان مستقیم قهرمانی، بلکه به تیم‌هایی با شرایط بحرانی یا تازه‌وارد باختند.

شکست مقابل فجر سپاسی که تازه از لیگ آزادگان بازگشته، باخت برابر فولادی که درگیر بحران مدیریتی و فنی بود و حتی سرمربی‌اش را به دلیل نتایج ضعیف کنار گذاشت، و در نهایت شکست در انزلی برابر ملوان، تصویری نگران‌کننده از پرسپولیس ارائه می‌دهد. این‌ها بازی‌هایی بودند که در سال‌های گذشته، پرسپولیس حتی در بدترین روزهایش هم به‌سادگی از کنارشان عبور می‌کرد.

بحران فنی یا اشتباه مدیریتی؟

سوال اصلی اینجاست که ریشه این سقوط کجاست. آیا اوسمار ویرا در انتخاب‌های فنی و تاکتیکی دچار اشتباه شده یا مشکل عمیق‌تر و مدیریتی است؟ برخی کارشناسان معتقدند تغییرات پی‌درپی در کادر فنی، انسجام تیم را از بین برده و بازیکنان در زمین، سردرگم به نظر می‌رسند. گروهی دیگر بر این باورند که حمایت بی‌قید و شرط از یک مربی، بدون ارزیابی شرایط فعلی تیم، پرسپولیس را وارد مسیری اشتباه کرده است.

فشار انتظارات و سنگینی نیمکت پرسپولیس

نیمکت پرسپولیس همیشه جای آسانی نبوده است. مربی‌ای که روی این صندلی می‌نشیند، باید همزمان پاسخگوی هواداران میلیونی، رسانه‌های پرتوقع و مدیرانی باشد که موفقیت فوری می‌خواهند. اوسمار ویرا با سابقه‌ای موفق به این نیمکت بازگشت، اما شاید کمتر کسی به این نکته توجه کرد که شرایط امروز پرسپولیس با تیم فصل گذشته تفاوت‌های اساسی دارد؛ از تغییرات ترکیب گرفته تا شرایط روحی بازیکنان.

جدول لیگ و فاصله با مدعیان

نتایج ضعیف دور برگشت، پرسپولیس را از جمع مدعیان واقعی قهرمانی دور کرده است. فاصله امتیازی با استقلال، تراکتور و سپاهان بیشتر شده و بازگشت به کورس، نیازمند یک روند کاملاً متفاوت در هفته‌های آینده است. در شرایطی که رقبا با ثبات امتیاز می‌گیرند، پرسپولیس هر هفته بخشی از اعتبار و امیدش را از دست می‌دهد.

واکنش هواداران؛ از حمایت تا تردید

هوادار پرسپولیس که با امید و هیجان از بازگشت اوسمار استقبال کرده بود، حالا با تردید به آینده نگاه می‌کند. شبکه‌های اجتماعی پر شده از مقایسه‌ها، انتقادها و سوال‌هایی که پاسخ روشنی ندارند. این تغییر فضا، فشار مضاعفی بر کادر فنی و بازیکنان وارد کرده و مدیریت باشگاه را در موقعیتی حساس قرار داده است.

جمع‌بندی

آنچه امروز پرسپولیس تجربه می‌کند، صرفاً یک افت مقطعی نیست؛ بلکه زنگ خطری جدی برای ساختار فنی و مدیریتی باشگاه است. سه شکست در پنج بازی دور برگشت، آن هم مقابل تیم‌هایی که مدعی قهرمانی نیستند، رکوردی منفی و تاریخی است که نام اوسمار ویرا را به شکلی ناخواسته در تاریخ باشگاه ثبت کرده است. مقایسه با نتایج وحید هاشمیان، این سوال را پررنگ‌تر می‌کند که آیا تصمیمات احساسی و مبتنی بر گذشته، پرسپولیس را از مسیر درست خارج کرده است یا نه. آینده این تیم، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند بازنگری، شفافیت و تصمیم‌های مبتنی بر واقعیت امروز فوتبال است؛ نه خاطرات دیروز.