دفاع تمام‌قد علیرضا دبیر از حسن یزدانی پس از شکست کرواسی

شکست حسن یزدانی در دیدار فینال رقابت‌های رنکینگ کرواسی مقابل رقیب آمریکایی، آن هم با نتیجه غیرمنتظره ۱۳ بر ۳، بار دیگر نشان داد که جایگاه اسطوره‌ها در ورزش حرفه‌ای تا چه اندازه می‌تواند همزمان محل تحسین و هدف نقدهای تند باشد. این مسابقه نه فقط یک نتیجه ورزشی، بلکه آغاز موجی از قضاوت‌ها و واکنش‌ها در فضای رسانه‌ای و افکار عمومی بود؛ واکنش‌هایی که بخش قابل توجهی از آن‌ها متوجه آینده یزدانی، تصمیم او درباره ادامه مسیر و حتی جایگاهش در چرخه انتخابی تیم ملی شد. در این میان، علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی ایران، با موضع‌گیری سریع و سپس یک گفت‌وگوی مفصل، تلاش کرد روایت متفاوتی از این شکست ارائه دهد؛ روایتی که بیش از نتیجه، بر فرآیند، اخلاق، تجربه و نگاه بلندمدت تأکید دارد.

شکست در کرواسی و آغاز موج انتقادات

رقابت‌های رنکینگ کرواسی برای حسن یزدانی نخستین میدان جدی پس از یک دوره دوری و تغییرات مهم بدنی و فنی بود. شکست سنگین در فینال، به‌ویژه برای کشتی‌گیری با کارنامه‌ای مملو از مدال‌های جهانی و المپیکی، به‌سرعت به سوژه اصلی تحلیل‌ها و انتقادات تبدیل شد. برخی این نتیجه را نشانه افت فنی دانستند و برخی دیگر آن را به تصمیم تغییر وزن و شرایط بدنی نسبت دادند. با این حال، علیرضا دبیر از همان ابتدا تأکید کرد که هدف از اعزام یزدانی به این رقابت‌ها، نه کسب طلا به هر قیمت، بلکه سنجش شرایط واقعی او بوده است.

دومی هم کار بزرگی بود؛ نگاه متفاوت دبیر

رئیس فدراسیون کشتی ایران در تحلیل خود، کسب مدال نقره توسط حسن یزدانی را نیز موفقیتی مهم توصیف کرد. از نگاه دبیر، بازگشت یک قهرمان پس از دو سال، آن هم در شرایطی که تغییر وزن و ترمیم آسیب‌های بدنی زمان‌بر است، نباید با انتظار طلای فوری سنجیده شود. او با اشاره به تجربه شخصی خود از جراحی و آسیب‌دیدگی، تأکید کرد که جابه‌جایی وزن در کشتی حداقل یک تا یک‌ونیم سال زمان می‌برد و قضاوت‌های عجولانه، بیشتر از ناآگاهی فنی نشأت می‌گیرد تا تحلیل دقیق.

فراتر از مدال؛ اخلاق و شخصیت حسن یزدانی

علیرضا دبیر در بخش مهمی از صحبت‌هایش، به ویژگی‌های اخلاقی حسن یزدانی پرداخت؛ موضوعی که به گفته او کمتر از مدال‌آوری اهمیت ندارد. از نگاه رئیس فدراسیون، یزدانی نه‌تنها قهرمانی پرافتخار، بلکه الگویی اخلاقی در کشتی ایران است. دبیر تصریح کرد که پیش از حضورش در فدراسیون، تصور نمی‌کرد یزدانی تا این اندازه هم از نظر فنی و هم از نظر شخصیتی برجسته باشد و شناخت نزدیک، این تصویر را برای او پررنگ‌تر کرده است.

رقابت‌های رنکینگ؛ میدان آزمایش نه اوج‌گیری

یکی از محورهای کلیدی دفاع دبیر، تبیین فلسفه حضور کشتی‌گیران در رقابت‌های رنکینگ بود. او صراحتاً گفت که قرار نیست ملی‌پوشان در این مسابقات صددرصد توان خود را بگذارند. به باور دبیر، اگر تمام توان در چنین میدانی مصرف شود، برای مسابقات جهانی و المپیک چه چیزی باقی می‌ماند. این نگاه، شکست یزدانی را از یک ناکامی مطلق به بخشی از مسیر آماده‌سازی تبدیل می‌کند؛ مسیری که در آن، شناخت نقاط ضعف و وضعیت بدنی، ارزشی حتی بالاتر از مدال دارد.

گفت‌وگوی شبانه و حمایت بی‌قید و شرط

دبیر از گفت‌وگوی مفصل خود با حسن یزدانی پس از مسابقات پرده برداشت؛ گفت‌وگویی که در آن، بیش از هر چیز بر آرامش و پرهیز از تصمیم‌گیری عجولانه تأکید شده است. رئیس فدراسیون به یزدانی توصیه کرد فعلاً تصمیمی درباره آینده نگیرد، تمریناتش را ادامه دهد و ارتباط خود با پژمان درستکار را حفظ کند. جمله کلیدی دبیر در این بخش، حمایت مطلق از تصمیم نهایی یزدانی بود؛ حمایتی که نشان می‌دهد فدراسیون، نقش یک همراه را برای ستاره خود قائل است، نه صرفاً یک نهاد تصمیم‌گیر.

شکست به‌مثابه خیر محض

در ادبیات علیرضا دبیر، شکست کرواسی نه یک نقطه تاریک، بلکه فرصتی روشن برای بازنگری توصیف شد. او معتقد است این مسابقات اطلاعات مهمی درباره نحوه تمرینات، شرایط بدنی و آمادگی واقعی حسن یزدانی در اختیار کادر فنی قرار داد. از این منظر، باخت می‌تواند کارکردی سازنده داشته باشد؛ زیرا پیش از ورود به میادین بزرگ‌تر، نقاط ضعف را عیان می‌کند. این نگاه، بار دیگر تفاوت میان نتیجه‌گرایی کوتاه‌مدت و برنامه‌ریزی راهبردی را در مدیریت ورزش حرفه‌ای نشان می‌دهد.

نقد فنی یا قضاوت احساسی

یکی از تندترین بخش‌های صحبت‌های دبیر، خطاب به منتقدانی بود که به‌زعم او بدون دانش فنی، درباره عملکرد حسن یزدانی اظهار نظر می‌کنند. رئیس فدراسیون تأکید کرد که نقد فنی، نیازمند فهم فنی است و نمی‌توان با نگاه سطحی، کارنامه کشتی‌گیری با ۱۰ مدال جهانی و المپیکی را زیر سؤال برد. او در عین حال، از وجود رقبای شایسته در این وزن، از جمله امیرعلی آذرپیرا، یاد کرد و فضای اردوهای تیم ملی را سرشار از احترام متقابل دانست.

چرخه انتخابی؛ مرز احساس و قانون

دبیر در بخش پایانی گفت‌وگوی خود، به یکی از حساس‌ترین موضوعات یعنی چرخه انتخابی تیم ملی پرداخت. او میان شخصیت حقیقی و حقوقی خود تفکیک قائل شد؛ شخصیت حقیقی که برای حسن یزدانی جایگاهی ویژه قائل است و شخصیت حقوقی که بر لزوم احترام همه، حتی بزرگ‌ترین قهرمانان، به قوانین چرخه تأکید دارد. این موضع‌گیری نشان می‌دهد که فدراسیون تلاش دارد تعادل میان قانون‌مداری و احترام به سرمایه‌های انسانی را حفظ کند؛ تعادلی که برای آینده کشتی ایران حیاتی است.

جمع‌بندی

شکست حسن یزدانی در رقابت‌های رنکینگ کرواسی، اگرچه در ظاهر نتیجه‌ای سنگین و غیرمنتظره بود، اما در روایت علیرضا دبیر به نقطه‌ای راهبردی در مسیر آینده این قهرمان تبدیل شد. دفاع تمام‌قد رئیس فدراسیون کشتی، نه صرفاً یک حمایت احساسی، بلکه تلاشی برای تغییر زاویه نگاه به مفهوم شکست، آماده‌سازی و مدیریت ستاره‌هاست. در این چارچوب، یزدانی همچنان سرمایه‌ای ملی است که مسیرش باید با صبر، تحلیل فنی و تصمیم‌سازی دقیق ادامه یابد؛ مسیری که می‌تواند بار دیگر به افتخارآفرینی در میادین جهانی و المپیکی ختم شود.