تقابل پرمعنای مجتبی فخریان با پرسپولیس در شبی که میتوانست متفاوت باشد
تقابل بازیکنان با تیمهای سابقشان همیشه فراتر از یک مسابقه عادی است؛ جایی که فوتبال با احساس، انگیزه و گاهی انتقام ورزشی گره میخورد. دیدار ملوان بندرانزلی و پرسپولیس نیز از همین جنس بود، اما در دل این مسابقه، داستانی شخصی و قابل تأمل شکل گرفت؛ داستان مجتبی فخریان، بازیکنی که نیمفصل نهچندان موفقی را در پرسپولیس پشت سر گذاشت، در لیست مازاد قرار گرفت و برای یافتن فرصت بازی و احیای مسیر حرفهای خود، راهی ملوان شد.
این مسابقه برای فخریان تنها یک بازی لیگ برتری نبود. بازگشت به زمین مقابل تیمی که روزی پیراهنش را بر تن داشت، فرصتی بود تا ثابت کند خروجش از پرسپولیس پایان راه نیست. او با انگیزهای مضاعف پا به زمین گذاشت؛ انگیزهای که از همان دقایق ابتدایی در حرکات، دوندگی و تلاش بیوقفهاش نمایان بود.
جدایی از پرسپولیس و آغاز مسیری تازه در ملوان
مجتبی فخریان در ابتدای فصل با امیدهای زیادی به پرسپولیس پیوست. حضور در یکی از بزرگترین باشگاههای ایران میتوانست سکوی پرتابی برای او باشد، اما شرایط آنگونه که انتظار میرفت پیش نرفت. فرصتهای محدود بازی، رقابت سنگین در خط حمله و اعتماد کمتر کادر فنی باعث شد نیمفصل اول برای فخریان کمفروغ و ناامیدکننده سپری شود.
قرار گرفتن نام او در لیست مازاد، تصمیمی بود که اگرچه برای بسیاری قابل پیشبینی به نظر میرسید، اما برای خود بازیکن آسان نبود. فخریان در نهایت ملوان را بهعنوان مقصد جدیدش انتخاب کرد؛ تیمی که همواره به بازیکنان جوان فرصت بروز داده و میتواند بستری مناسب برای بازسازی اعتمادبهنفس باشد. انتقال به ملوان، بیش از آنکه یک جابهجایی ساده باشد، تلاشی برای زنده نگه داشتن رؤیای پیشرفت در فوتبال حرفهای بود.
تقابل احساسی با تیم سابق در یک شب خاص
دیدار ملوان و پرسپولیس از همان ابتدا بار احساسی بالایی داشت، اما برای فخریان این بار چند برابر بود. بازی مقابل تیمی که او را کنار گذاشته بود، فرصتی طلایی برای پاسخ فوتبالی به تصمیم اوسمار و کادر فنی پرسپولیس محسوب میشد. او میدانست که هر حرکتش زیر ذرهبین قرار دارد و حتی یک لحظه درخشش میتواند نگاهها را دوباره به سمتش برگرداند.
فخریان با انرژی بالا وارد زمین شد و در فاز تهاجمی ملوان حضوری فعال داشت. دوندگیهای مداوم، تلاش برای باز کردن فضا و مشارکت در حملات نشان میداد که او این مسابقه را جدیتر از همیشه دنبال میکند. هرچند فشار روانی چنین دیدارهایی میتواند روی تمرکز بازیکن تأثیر بگذارد، اما فخریان سعی کرد احساساتش را به نیروی محرکه تبدیل کند.
فرصتی که میتوانست سرنوشتساز باشد
اوج داستان تقابل فخریان با پرسپولیس، در صحنهای رقم خورد که میتوانست یکی از نمادینترین لحظات بازی باشد. او بهترین موقعیت گلزنی را به دست آورد؛ موقعیتی که اگر به گل تبدیل میشد، نهتنها نامش را در فهرست گلزنان ثبت میکرد، بلکه پاسخی صریح و فوتبالی به تمام تردیدها و قضاوتها بود.
اما فوتبال همیشه مطابق رؤیاها پیش نمیرود. در حساسترین لحظه، یک گام کم آورد و ضربه نهایی به نتیجه نرسید. توپ از دست رفت و حسرتی بزرگ برای بازیکنی باقی ماند که میتوانست قهرمان داستان شب شود. این صحنه بهسرعت به یکی از بحثبرانگیزترین لحظات مسابقه تبدیل شد و بسیاری معتقد بودند که گل شدن آن موقعیت میتوانست روایت بازی و حتی مسیر آینده فخریان را تغییر دهد.
پیروزی ملوان و حس دوگانه فخریان
ملوان در نهایت موفق شد پرسپولیس را شکست دهد؛ بردی ارزشمند که از نظر تیمی اهمیت زیادی داشت. با این حال، برای فخریان این پیروزی طعم خاصی داشت. او از یک سو خوشحال بود که تیم جدیدش توانسته مقابل یکی از مدعیان لیگ به برتری برسد، اما از سوی دیگر حسرت از دست رفتن موقعیت طلایی گلزنی، ذهنش را درگیر کرده بود.
این حس دوگانه، تصویری واقعی از شرایط بازیکنی است که در مرحله اثبات خود قرار دارد. فخریان میدانست که برای بازگشت به سطحی که انتظارش میرود، تنها تلاش کافی نیست و لحظات سرنوشتساز باید به بهترین شکل ممکن استفاده شوند.
انگیزه ادامهدار برای اثبات تواناییها
با وجود اینکه نام مجتبی فخریان در فهرست گلزنان این مسابقه قرار نگرفت، اما نمایش او پیام روشنی داشت. او نشان داد که همچنان انگیزه بالایی برای پیشرفت دارد و کنار گذاشته شدن از پرسپولیس، او را از مسیرش خارج نکرده است. حضور فعال در جریان بازی و تلاش تا آخرین دقیقه، نشانههایی از بازیکنی است که به دنبال ساختن دوباره جایگاه خود در فوتبال ایران است.
ملوان میتواند برای فخریان سکوی بازگشت باشد؛ جایی که با اعتماد بیشتر کادر فنی و دقایق بازی بالاتر، فرصت دارد تواناییهایش را بهصورت مداوم به نمایش بگذارد. تقابل با پرسپولیس اگرچه با گل همراه نشد، اما میتواند نقطه عطفی ذهنی برای او باشد؛ تجربهای که در ادامه فصل به انگیزهای مضاعف تبدیل شود.
نگاه آیندهمحور به مسیر حرفهای فخریان
فوتبال حرفهای پر از فراز و نشیب است و مسیر هیچ بازیکنی خطی و هموار پیش نمیرود. مجتبی فخریان اکنون در مقطعی قرار دارد که هر بازی، هر موقعیت و هر تصمیم میتواند در آیندهاش تأثیرگذار باشد. دیدار با پرسپولیس نشان داد که او هنوز تشنه دیده شدن است و برای این هدف میجنگد.
اگر فخریان بتواند از تجربه این بازی درس بگیرد و در فرصتهای بعدی با تمرکز و دقت بیشتری ظاهر شود، احتمالاً نامش دوباره در کانون توجه قرار خواهد گرفت. لیگ برتر ایران بارها شاهد بازگشت بازیکنانی بوده که پس از کنار گذاشته شدن، با عملکردی متفاوت خود را ثابت کردهاند و فخریان نیز میتواند یکی از همین نمونهها باشد.
جمعبندی
تقابل مجتبی فخریان با پرسپولیس، فراتر از یک مسابقه لیگ برتری، روایتی انسانی و فوتبالی از تلاش برای اثبات خود بود. او در شبی که میتوانست با گلزنی مقابل تیم سابقش به قهرمان داستان تبدیل شود، در آخرین لحظه ناکام ماند، اما انگیزه و انرژیاش پیام روشنی داشت. پیروزی ملوان، تجربه تلخ و شیرین این دیدار و انگیزه ادامهدار فخریان، همگی نشان میدهد که این بازیکن جوان هنوز حرفهای زیادی برای گفتن دارد و ادامه فصل میتواند فرصت مناسبی برای بازنویسی مسیر حرفهای او باشد.






