انتقاد تند پیشکسوت استقلال از ساپینتو؛ آبی‌ها برنامه نداشتند

شکست استقلال مقابل الحسین اردن در لیگ قهرمانان آسیا ۲، بار دیگر مجموعه‌ای از ضعف‌های مزمن این تیم را آشکار کرد؛ ضعف‌هایی که اگرچه در لیگ برتر ایران گاه با خوش‌شانسی یا کیفیت پایین رقبا پنهان می‌ماند، اما در مواجهه با تیم‌های منظم و باانگیزه آسیایی، خود را بی‌پرده نشان می‌دهد. سیامک رحیم‌پور، پیشکسوت فوتبال ایران و مربی اسبق استقلال، با نگاهی فنی و انتقادی به این دیدار، ریشه‌های ناکامی آبی‌پوشان را نه فقط در یک بازی، بلکه در ساختار فنی و ذهنی تیم جست‌وجو می‌کند.

نیمه مربیان و گره‌ای که باز نشد

به اعتقاد رحیم‌پور، استقلال در نیمه اول مسابقه برابر الحسین تصویری امیدوارکننده از خود به نمایش گذاشت؛ تیمی که توانست بازی را کنترل کند، موقعیت بسازد و بر جریان مسابقه مسلط باشد. اما این تصویر در نیمه دوم به‌طور کامل فرو ریخت. آنچه بیش از هر چیز به چشم آمد، ناتوانی کادر فنی استقلال در مدیریت نیمه مربیان بود؛ جایی که تیم اردنی با تغییرات تاکتیکی، بازی را به سود خود برگرداند و استقلال بدون پاسخ مناسب، ابتکار عمل را از دست داد.

این پیشکسوت استقلال معتقد است که واگذاری بازی در نیمه دوم نشان‌دهنده فقدان طرح و برنامه مشخص برای ۴۵ دقیقه پایانی بوده؛ مسئله‌ای که در سطح فوتبال آسیا، بهایی سنگین دارد و معمولاً با حذف زودهنگام همراه می‌شود.

فقر گلزنی، معضل مشترک فوتبال ایران

رحیم‌پور در ادامه تحلیل خود، انگشت روی یکی از دردهای قدیمی استقلال و به‌طور کلی فوتبال باشگاهی ایران می‌گذارد: فقر گلزنی. آماری که از میانگین ۱.۳ گل در هر بازی استقلال در لیگ برتر حکایت دارد، برای تیمی با ادعای قهرمانی و هزینه‌های سنگین، نگران‌کننده است.

این ضعف اما تنها مختص استقلال نیست. دیگر نمایندگان ایران در رقابت‌های آسیایی نیز با مشکل مشابهی مواجه‌اند؛ مسئله‌ای که نشان می‌دهد فوتبال ایران در تربیت و جذب مهاجمان تمام‌کننده، دچار خلأ جدی است. تفاوت زمانی آشکار می‌شود که تیم‌های ایرانی در آسیا مقابل حریفانی قرار می‌گیرند که از کمترین موقعیت‌ها بیشترین بهره را می‌برند و همین تفاوت، فاصله نتیجه را رقم می‌زند.

چالش دفاع کناری و آسیب‌پذیری پنهان

هرچند گل خورده استقلال مقابل الحسین از راه دور و روی شوت به ثمر رسید، اما رحیم‌پور معتقد است که مشکلات دفاعی استقلال عمیق‌تر از یک صحنه خاص است. به باور او، مدافعان کناری استقلال در فاز هجومی عملکرد قابل قبولی دارند، اما در بازگشت به دفاع دچار ضعف جدی هستند.

این ضعف شاید در طول بازی کمتر به چشم بیاید، اما کافی است با یکی دو نفوذ سرعتی بازیکنان حریف همراه شود تا ساختار دفاعی تیم از هم بپاشد. نبود پوشش مناسب برای فضاهای خالی، به‌ویژه در ضدحملات، استقلال را به تیمی آسیب‌پذیر تبدیل کرده؛ موضوعی که در سطح آسیا، حریفان به‌خوبی از آن استفاده می‌کنند.

تکرار تاکتیک و لو رفتن دست کادر فنی

یکی دیگر از نکات کلیدی در تحلیل رحیم‌پور، شباهت سبک بازی استقلال مقابل الحسین با دیدار برابر شمس‌آذر است. استقلال همان الگوی تاکتیکی را به کار گرفت؛ الگویی که در لیگ داخلی با کمی خوش‌شانسی جواب داده بود، اما در آسیا کارآمدی خود را از دست داد.

به گفته این مربی اسبق، تکرار یک روش ثابت در فاصله کوتاه میان مسابقات، دست کادر فنی و بازیکنان را برای حریفان رو می‌کند. در چنین شرایطی، تیمی که ابزار تاکتیکی متنوعی ندارد، به‌سرعت قابل پیش‌بینی می‌شود و توان غافلگیری را از دست می‌دهد؛ اتفاقی که دقیقاً در نیمه دوم بازی با الحسین رخ داد.

هارمونی گمشده استقلال

با گذشت هفته‌های قابل توجهی از آغاز لیگ برتر، استقلال هنوز به هماهنگی لازم برای کسب پیروزی‌های آسان و بدون استرس نرسیده است. رحیم‌پور دلیل اصلی این وضعیت را تغییرات گسترده و سالانه در ترکیب بازیکنان می‌داند.

در سال‌های اخیر، استقلال کمتر توانسته با یک شاکله ثابت و حفظ استخوان‌بندی تیم، وارد فصل جدید شود. جابه‌جایی مداوم بازیکنان، نه‌تنها هارمونی فنی تیم را مختل می‌کند، بلکه باعث می‌شود بازیکنان زمان کافی برای درک متقابل و اجرای دقیق برنامه‌های تاکتیکی نداشته باشند. خروجی این روند، تیمی است که هر فصل از نو ساخته می‌شود، اما هیچ‌گاه به بلوغ کامل نمی‌رسد.

نقش مغفول روانشناسی ورزشی

رحیم‌پور در بخش مهمی از صحبت‌های خود به بعد روانی تیم اشاره می‌کند؛ بعدی که به‌ویژه برای تیمی مانند استقلال با فشار هواداری بالا و حضور همزمان در سه تورنمنت، اهمیتی دوچندان دارد.

او یادآور می‌شود که در بسیاری از تیم‌های حرفه‌ای، روانشناس ورزشی به‌صورت دائمی در کنار کادر فنی حضور دارد؛ در حالی که در فوتبال ایران، این موضوع اغلب به شرایط بحرانی و هفته‌های پایانی محدود می‌شود. به اعتقاد این پیشکسوت، استقلال برای عبور از فشار مسابقات و حفظ تمرکز بازیکنان، نیازمند حضور مستمر یک روانشناس ورزشی است تا بازیکنان از نظر ذهنی در شرایط ایده‌آل قرار بگیرند.

امید به جبران در بازی برگشت

با وجود تمام انتقادات، رحیم‌پور نگاه خود را کاملاً ناامیدانه نمی‌بیند. او معتقد است که استقلال توانایی شکست دادن الحسین را دارد؛ موضوعی که در نیمه‌های مختلف بازی رفت نیز مشهود بود.

به باور او، اگر ساپینتو و شاگردانش بتوانند در مدت زمان باقی‌مانده تا دیدار برگشت، روی کار گروهی، هماهنگی تیمی و به‌ویژه ضربات آخر کار کنند، جبران شکست یک بر صفر دور از دسترس نیست. حذف در این مرحله از لیگ سطح دوم آسیا، آن هم با توجه به هزینه‌ها و انتظارات، اتفاقی تلخ و غیرقابل قبول برای هواداران و پیشکسوتان استقلال خواهد بود.

انتظار هواداران و آزمون بزرگ ساپینتو

استقلال با سابقه‌ای پرافتخار در آسیا، همواره از تیم‌هایی بوده که هوادارانش انتظار صعود تا مراحل پایانی را دارند. اکنون، دیدار برگشت مقابل الحسین، به آزمونی جدی برای کادر فنی و بازیکنان تبدیل شده است؛ آزمونی که می‌تواند مسیر فصل را تغییر دهد.

رحیم‌پور امیدوار است که استقلال با استفاده از توان فنی موجود و رفع حداقل بخشی از مشکلات تاکتیکی و ذهنی، بتواند به فینال این رقابت‌ها نزدیک شود و نشان دهد که شکست بازی رفت، تنها یک لغزش مقطعی بوده است.

جمع‌بندی

شکست استقلال برابر الحسین اردن، صرفاً نتیجه یک اشتباه یا بدشانسی نبود، بلکه بازتاب مجموعه‌ای از چالش‌های فنی، تاکتیکی و ساختاری است که سال‌هاست این تیم را همراهی می‌کند؛ از ضعف در نیمه مربیان و فقر گلزنی گرفته تا ناهماهنگی تیمی و غفلت از مسائل روانی. با این حال، فرصت جبران هنوز باقی است. اگر استقلال بتواند از این شکست درس بگیرد و با نگاهی واقع‌بینانه به اصلاح مسیر بپردازد، دیدار برگشت می‌تواند نقطه بازگشت آبی‌ها و احیای امید هواداران باشد.