ستاره جوان استقلال زیر ذرهبین آسیا؛ آیا اسماعیل قلیزاده دوباره برمیخیزد؟
مسیر رشد بازیکنان جوان در فوتبال حرفهای، بهویژه در باشگاهی با فشار و توقعات استقلال، همواره پر از پیچوخم است. اسماعیل قلیزاده یکی از تازهترین نمونههای این مسیر پرنوسان محسوب میشود؛ بازیکنی که ناگهان و در شرایطی خاص به ترکیب آبیها معرفی شد، در مقاطعی درخشید و حالا بار دیگر در آستانه یک آزمون جدی برای بازپسگیری اعتماد سرمربی پرتغالی تیمش قرار گرفته است. داستان قلیزاده، داستان فرصتهایی است که گاه به بهترین شکل از آنها استفاده شده و گاه در حساسترین لحظات از دست رفتهاند.
اخراج کوشکی و تولد یک فرصت غیرمنتظره
همهچیز از دیدار رفت استقلال مقابل الوحدات اردن در مرحله گروهی لیگ سطح ۲ قهرمانان آسیا آغاز شد؛ مسابقهای که در دقیقه ۶۵ با اخراج علیرضا کوشکی، شرایط بازی را بهطور کامل تغییر داد. در آن لحظه، کمتر کسی تصور میکرد این اتفاق، سرآغاز معرفی یک چهره جدید به هواداران استقلال باشد. اما ریکاردو ساپینتو تصمیم گرفت ریسک کند و در دقیقه ۷۳، اسماعیل قلیزاده را به جای یاسر آسانی وارد زمین کرد.
این نخستین حضور رسمی قلیزاده در چنین سطحی بود؛ حضوری که نهتنها برای او، بلکه برای کادر فنی و هواداران نیز حکم یک آشنایی اولیه را داشت. هرچند زمان حضورش در زمین کوتاه بود، اما همین دقایق ابتدایی نشان داد ساپینتو نیمنگاهی جدی به این بازیکن جوان دارد و او را صرفاً یک گزینه اضطراری نمیبیند.
تکرار اعتماد در بازی برگشت و آزمونی دشوار
چند هفته بعد و در دیدار برگشت برابر الوحدات، بار دیگر نام قلیزاده در میان تعویضهای ساپینتو دیده شد. اینبار او از دقیقه ۵۹ به جای دیدی اندونگ وارد زمین شد؛ مسابقهای که چهاردهم آبان ماه برگزار شد و در نهایت با تساوی یک بر یک به پایان رسید. این دیدار اگرچه فرصتی دوباره برای قلیزاده بود، اما شرایط مسابقه و نیاز تیم به گل، فشار مضاعفی را روی بازیکن جوان گذاشت.
در آن بازی، استقلال نتوانست از برتری نسبی خود استفاده کند و قلیزاده نیز نتوانست تأثیر تعیینکنندهای بر نتیجه بگذارد. با این حال، تداوم استفاده از او در رقابتهای آسیایی نشان میداد ساپینتو به روند رشد این بازیکن ایمان دارد و حاضر است بهای میدان دادن به یک استعداد جوان را بپردازد.
درخشش مقابل الوصل و امضای یک پاس گل آسیایی
نقطه عطف نخست دوران حضور قلیزاده در استقلال، دیدار مقابل الوصل امارات در هفته پنجم مرحله گروهی لیگ سطح ۲ قهرمانان آسیا بود. مسابقهای که اینبار ساپینتو تصمیم گرفت از همان ابتدا به او اعتماد کند و قلیزاده را در ترکیب اصلی قرار دهد. این تصمیم خیلی زود پاسخ خود را داد.
در دقایق ابتدایی مسابقه، قلیزاده با ارسال یک پاس دقیق از گوشه محوطه جریمه و کنار خط عرضی، سعید سحرخیزان را در موقعیت گلزنی قرار داد تا استقلال به تساوی یک بر یک برسد. این پاس گل، نهتنها نتیجه بازی را تغییر داد، بلکه جایگاه قلیزاده را بهعنوان یک مهره مؤثر در سطح آسیایی تثبیت کرد.
آمار و ارقام نیز مؤید این درخشش بودند. قلیزاده در کنار سامان فلاح با امتیاز ۷.۳، بهعنوان بهترین بازیکنان استقلال در آن دیدار معرفی شد؛ اتفاقی که برای یک بازیکن ۱۹ ساله، پیام روشنی داشت: او میتواند در سطح اول فوتبال قارهای اثرگذار باشد.
تداوم حضور و گلهای حساس در رقابتهای داخلی
پس از آن دیدار، قلیزاده دیگر یک نام ناشناخته در فهرست استقلال نبود. او در رقابتهای جام حذفی و لیگ برتر نیز فرصت بازی پیدا کرد و توانست با گلهای حساس و نمایشهای قابل قبول، بیش از پیش خود را در دل هواداران جا کند. این دوره را میتوان بهترین بازه زمانی حضور او در استقلال دانست؛ جایی که اعتماد کادر فنی، آرامش روانی و انگیزه جوانی، همگی در کنار هم قرار گرفته بودند.
در همین مقطع بود که بسیاری از کارشناسان، قلیزاده را یکی از پدیدههای فصل استقلال معرفی کردند؛ بازیکنی که میتواند در آینده نزدیک، به یکی از مهرههای ثابت تیم تبدیل شود و حتی نگاهها را به سوی تیم ملی نیز جلب کند.
بازگشت به نقطه حساس؛ یک هشتم نهایی و فرصت سوخته
اما فوتبال حرفهای همیشه خطی و صعودی پیش نمیرود. در دیدار رفت مرحله یک هشتم نهایی لیگ سطح ۲ قهرمانان آسیا، قلیزاده بار دیگر در شرایطی مشابه گذشته به میدان آمد. اینبار نیز جایگزین علیرضا کوشکی شد و در دقیقه ۷۵ از سوی ساپینتو به زمین فرستاده شد تا شاید گره بازی را باز کند.
با این حال، این حضور برخلاف دفعات قبل، نتیجهبخش نبود. قلیزاده نتوانست جریان بازی را تغییر دهد و حتی سه دقیقه پس از ورودش، یوسف ابوجلبوش گل برتری الحسین را به ثمر رساند تا استقلال با همان یک گل شکست بخورد. این اتفاق، فشار روانی مضاعفی را بر بازیکن جوان تحمیل کرد؛ چراکه انتظار میرفت او حداقل در حفظ نتیجه یا ایجاد موقعیت گل، نقشی ایفا کند.
افت تأثیرگذاری و پرسشهای تازه
پس از دریافت گل، استقلال برای جبران نتیجه تلاش کرد، اما قلیزاده نیز مانند دیگر بازیکنان تیم نتوانست کار خاصی از پیش ببرد. این مسابقه، بار دیگر نشان داد که فاصله میان یک استعداد جوان و یک بازیکن تأثیرگذار در لحظات سرنوشتساز، هنوز میتواند قابل توجه باشد.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که آیا قلیزاده میتواند از این افت مقطعی عبور کند یا این ناکامی، جایگاه او را در برنامههای ساپینتو متزلزل خواهد کرد. تجربه نشان داده سرمربی پرتغالی استقلال، بیش از هر چیز به آمادگی روحی و ذهنی بازیکنانش اهمیت میدهد و بازیکنی که در لحظه حساس نتواند پاسخ اعتماد او را بدهد، باید دوباره برای اثبات خود بجنگد.
دبی، آخرین ایستگاه پیش از تصمیم بزرگ
اکنون استقلال در آستانه ادامه مسیر آسیایی خود و حضور در دبی قرار دارد؛ جایی که شرایط روحی و جسمی بازیکنان، نقشی تعیینکننده در تصمیمات کادر فنی خواهد داشت. قلیزاده باید در روزهای پیش رو نشان دهد که شکست اخیر، او را متوقف نکرده و همچنان همان بازیکن باانگیزه و خلاقی است که مقابل الوصل درخشید.
برای او، این مقطع نهتنها یک چالش فنی، بلکه آزمونی ذهنی است. اگر بتواند تمرکز و اعتمادبهنفس خود را بازیابد، بعید نیست ساپینتو بار دیگر روی او بهعنوان یک برگ برنده حساب ویژهای باز کند؛ همان نقشی که پیشتر نیز از عهده آن برآمده بود.
جمعبندی
اسماعیل قلیزاده نمونهای روشن از مسیر پرریسک اما امیدوارکننده جوانان در فوتبال استقلال است. از ورود غیرمنتظره پس از اخراج کوشکی، تا پاس گل آسیایی و سپس ناکامی در یک هشتم نهایی، او همهچیز را در مدتزمانی کوتاه تجربه کرده است. آینده این بازیکن ۱۹ ساله، بیش از هر چیز به تواناییاش در عبور از فشارها و استفاده دوباره از فرصتها بستگی دارد. اگر قلیزاده بتواند بار دیگر خود را به فرم مطلوب برساند، هنوز هم میتواند یکی از کلیدهای تغییر نتیجه برای استقلال باشد؛ در غیر این صورت، این فصل برای او بهعنوان فصلی پر از درسهای سخت اما ضروری در حافظهاش ثبت خواهد شد.






