افشای پشتپرده فهرست اولیه تیم ملی و نقش استقلال در پروژه جام جهانی
مسیر تیم ملی فوتبال ایران به سمت جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا، کانادا و مکزیک، آرامآرام وارد فازهای جدیتر و عملیاتیتری میشود؛ فازی که دیگر محدود به اردوهای مقطعی و فهرستهای آزمایشی نیست و حالا نشانههای آن در اقدامهای اداری و لجستیکی نیز دیده میشود. در همین چارچوب، حضور هشت بازیکن تیم فوتبال استقلال در سفارت ایالات متحده آمریکا در امارات برای طی مراحل دریافت ویزا، توجه بسیاری از کارشناسان و رسانهها را به خود جلب کرده است؛ اقدامی که بیش از آنکه صرفاً یک روند اداری تلقی شود، حامل پیامهای فنی و مدیریتی مهمی درباره برنامههای آینده تیم ملی است.
این اتفاق در شرایطی رخ داده که پیش از این، فهرست اولیه ۱۰۰ نفره تیم ملی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ مشخص شده و همچنین هشت بازیکن از تیم تراکتور نیز در میان گزینههای مدنظر کادرفنی قرار گرفته بودند. حالا با اضافه شدن نام هشت بازیکن استقلال به این چرخه، نقش باشگاههای بزرگ لیگ برتر در پروژه جام جهانی بیش از پیش پررنگ شده است.
استقلال و سهم پررنگ در معادلات تیم ملی
باشگاه استقلال همواره یکی از منابع اصلی تأمین بازیکن برای تیم ملی فوتبال ایران بوده و در دورههای مختلف، ستون فقرات ترکیب ملی را بازیکنان این تیم تشکیل دادهاند. در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ نیز به نظر میرسد این روند ادامهدار خواهد بود. حضور همزمان هشت بازیکن استقلال برای انجام امور مربوط به ویزای آمریکا، نشانهای روشن از قرار گرفتن این نفرات در دایره توجه جدی کادرفنی تیم ملی به شمار میرود.
ابوالفضل جلالی، حسین گودرزی، صالح حردانی، روزبه چشمی، سعید سحرخیزان، مهران احمدی، سامان فلاح و امیرمحمد رزاقینیا، اسامیای هستند که این روزها بیش از گذشته در محافل فوتبالی شنیده میشوند. ترکیب این نامها، تلفیقی از بازیکنان باتجربه و جوانان آیندهدار است؛ مسئلهای که با رویکرد اعلامشده امیر قلعهنویی برای ایجاد تعادل میان تجربه و انرژی جوانی همخوانی دارد.
پیامهای پنهان اقدام زودهنگام برای دریافت ویزا
در نگاه نخست، دریافت ویزا شاید یک اقدام کاملاً اداری و پیشگیرانه به نظر برسد، اما در سطح ملی و در آستانه تورنمنتی مانند جام جهانی، این اقدام معنا و وزن متفاوتی پیدا میکند. تجربه دورههای گذشته نشان داده که مسائل اداری، بهویژه در ارتباط با کشور میزبان، میتواند به یکی از چالشهای اصلی تیمها تبدیل شود. به همین دلیل، فدراسیون فوتبال ایران و باشگاهها تلاش کردهاند با برنامهریزی زودهنگام، ریسک بروز چنین مشکلاتی را به حداقل برسانند.
اقدام هماهنگ برای اعزام بازیکنان استقلال به سفارت آمریکا در امارات، نشاندهنده وجود یک نقشه راه مشخص در سطوح مدیریتی فوتبال ایران است. این پیام بهوضوح منتقل میشود که پروژه جام جهانی ۲۰۲۶ از هماکنون آغاز شده و تصمیمگیران قصد ندارند همه چیز را به ماههای پایانی موکول کنند.
جایگاه این بازیکنان در نگاه امیر قلعهنویی
امیر قلعهنویی در دوره اخیر حضورش روی نیمکت تیم ملی، بارها تأکید کرده که انتخاب بازیکنان نه بر اساس نام و سابقه، بلکه بر پایه آمادگی فنی، نظم تاکتیکی و توانایی اجرای برنامههای تیمی صورت میگیرد. با این حال، دعوت برخی از این هشت بازیکن استقلال به اردوهای قبلی تیم ملی یا قرار گرفتن نام آنها در فهرستهای اولیه، نشان میدهد که اعتماد نسبی کادرفنی نسبت به تواناییهایشان وجود دارد.
بازیکنانی مانند روزبه چشمی و صالح حردانی، تجربه حضور در رقابتهای بینالمللی و اردوهای تیم ملی را در کارنامه دارند و میتوانند نقش مهرههای قابل اتکا را ایفا کنند. در مقابل، نفراتی چون سامان فلاح یا امیرمحمد رزاقینیا، نمایندگان نسل جوانتری هستند که ممکن است در صورت تداوم روند رو به رشد، به گزینههای جدی برای آینده تیم ملی تبدیل شوند.
استقلال، ساپینتو و تأثیر عملکرد باشگاهی
نکته مهم دیگر، ارتباط مستقیم عملکرد بازیکنان در باشگاه استقلال با شانس آنها برای حضور در جام جهانی است. ریکاردو ساپینتو در استقلال همواره به بازی دادن به بازیکنان جوان و ایجاد رقابت در ترکیب تیم علاقهمند بوده و همین مسئله باعث شده چند چهره جدید در این تیم مطرح شوند. عملکرد این بازیکنان در لیگ برتر و رقابتهای داخلی، معیار اصلی قضاوت کادرفنی تیم ملی خواهد بود.
در واقع، دریافت ویزا بههیچوجه به معنای قطعی شدن حضور در جام جهانی نیست، بلکه میتوان آن را عبور از یک مرحله اداری دانست که فرصت را برای تصمیمگیریهای فنی باز میگذارد. بازیکنانی که بتوانند در ماههای آینده، ثبات و کیفیت لازم را در ترکیب استقلال حفظ کنند، شانس بیشتری برای قرار گرفتن در فهرست نهایی خواهند داشت.
رقابت فشرده برای ورود به فهرست نهایی جام جهانی
با توجه به محدود بودن سهمیه نهایی تیم ملی در جام جهانی، رقابت میان بازیکنان بسیار فشرده خواهد بود. حضور نام هشت استقلالی در این مرحله، تنها یکی از حلقههای این رقابت پیچیده است. بازیکنانی از سایر باشگاهها، بهویژه تیمهایی مانند تراکتور، پرسپولیس و سپاهان نیز در تلاش هستند تا نظر کادرفنی را جلب کنند.
در چنین شرایطی، هر اردو، هر مسابقه و حتی هر تصمیم انضباطی میتواند سرنوشت یک بازیکن را تغییر دهد. تیم ملی در مسیر آمادهسازی برای جام جهانی ۲۰۲۶، به ترکیبی نیاز دارد که علاوه بر توان فنی، از نظر ذهنی و شخصیتی نیز توان تحمل فشارهای بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان را داشته باشد.
نگاه فدراسیون فوتبال به تجربههای گذشته
یکی از درسهای مهمی که فوتبال ایران از دورههای قبلی جام جهانی گرفته، ضرورت هماهنگی میان فدراسیون، باشگاهها و بازیکنان است. مشکلاتی مانند تأخیر در صدور ویزا یا ناهماهنگیهای اداری، در گذشته حاشیههایی ایجاد کرده بود که تمرکز تیم ملی را تحت تأثیر قرار داد. به نظر میرسد این بار، فدراسیون فوتبال قصد دارد با تجربهاندوزی از گذشته، مسیر کمحاشیهتری را طی کند.
حضور همزمان بازیکنان استقلال در سفارت آمریکا را میتوان بخشی از همین سیاست دانست؛ سیاستی که تلاش میکند با حذف موانع غیر فنی، همه چیز را به عملکرد داخل زمین گره بزند.
جمعبندی
ماجرای دریافت ویزای آمریکا توسط هشت بازیکن استقلال، فراتر از یک خبر ساده اداری است و میتوان آن را نشانهای از آغاز عملی پروژه جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی فوتبال ایران دانست. این اقدام، هم پیام روشنی درباره جدیت فدراسیون و کادرفنی در برنامهریزی بلندمدت دارد و هم نشان میدهد که باشگاه استقلال همچنان یکی از بازیگران اصلی در معادلات تیم ملی است. با این حال، مسیر تا اعلام فهرست نهایی طولانی است و تنها بازیکنانی که بتوانند در ماههای پیش رو، کیفیت، ثبات و آمادگی ذهنی خود را حفظ کنند، شانس حضور در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان را خواهند داشت.






