جدایی دانیال اسماعیلی‌فر؛ تصمیم پرهزینه‌ای که تیم پرسپولیس را تضعیف کرد

دانیال اسماعیلی‌فر، یکی از آماده‌ترین و مؤثرترین مدافعان راست ایران، پس از جدایی از پرسپولیس، مسیر متفاوتی را پیش گرفت؛ مسیری که نشان داد تصمیم مدیران این باشگاه در قطع همکاری با او نه‌تنها اشتباه، بلکه زیان‌بار بوده است. پرسپولیس در غیاب این چهره کلیدی، تلاش کرد خلا ایجادشده در سمت راست خط دفاعی را با جذب بازیکنان خارجی جبران کند، اما این‌همه هزینه و آزمون، نتیجه‌ای جز ناکامی به همراه نداشت.

مدیران پرسپولیس پس از جدایی اسماعیلی‌فر سه بازیکن خارجی را به خدمت گرفتند؛ ایوب العملود از مراکش، سرژ اوریه از ساحل عاج و دنیل گرا از اروپا. هر سه خرید با هدف تقویت ساختار دفاعی و افزایش قدرت تهاجمی از جناح راست انجام شد، اما عملکرد کم‌فروغ و ناهماهنگ آن‌ها آشکار کرد که کیفیت فنی جایگزین‌ها با استانداردهای لیگ ایران همخوانی ندارد. این اشتباه‌های متوالی در بازار نقل‌وانتقالات باعث شد پرسپولیس هم در فاز دفاع و هم در حمله از توازن خارج شود.

ناکامی خریدهای خارجی؛ هزینه‌ای که بازگشت‌ناپذیر شد

ایوب العملود در مدت حضورش هرگز نتوانست اعتماد کادر فنی و هواداران را جلب کند و بیشتر نیمکت‌نشین بود. سرژ اوریه، با سابقه‌ای چشمگیر در لیگ‌های اروپایی، نیز نتوانست نقش تعیین‌کننده‌ای در ترکیب سرخ‌ها داشته باشد. اما اوج ناکامی در طرح جایگزینی اسماعیلی‌فر، به پرونده دنیل گرا ختم شد؛ بازیکنی که تنها در سه دیدار به میدان رفت و با نمایش‌هایی ضعیف، خیلی زود راه خروج را در پیش گرفت.

در همان بازی‌های ابتدایی، کارشناسان از موقعیت‌گیری اشتباه و ضعف فنی گرا در کارهای دفاعی انتقاد کردند. او نه در مهار حملات موثر بود و نه در ساختار هجومی توانست تغییری ایجاد کند. این عملکرد ضعیف باعث شد فشار هواداران بر مدیران باشگاه افزایش یابد، چرا که هزینه سنگین جذب بازیکنان خارجی نه‌تنها بازدهی نداشت، بلکه تیم را با خلایی جدی در پست حیاتی مدافع راست مواجه کرد.

دانیال اسماعیلی‌فر؛ از قهرمانی با تراکتور تا بازگشت به تیم ملی

در سوی دیگر ماجرا، دانیال اسماعیلی‌فر پس از جدا شدن از پرسپولیس، در تراکتور روزهای موفقی را سپری می‌کند. او فصل گذشته با این تیم به قهرمانی رسید و توانست دوباره خود را به سطح اول فوتبال ایران بازگرداند. عملکرد پایدار و درخشانش موجب شد نامش در فهرست تیم ملی برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی قرار گیرد؛ اتفاقی که نشان از جایگاه تثبیت‌شده او در فوتبال کشور دارد.

در حالی‌که پرسپولیس برای جایگزینی این بازیکن میلیون‌ها دلار هزینه کرد، تمدید قرارداد او نیازمند پرداخت مبلغی به‌مراتب کمتر بود. همین تصمیم اشتباه، امروز به یکی از پر بحث‌ترین موضوعات مدیریتی در فوتبال ایران تبدیل شده است؛ از ناتوانی در حفظ بازیکنان کلیدی تا بحران مالی ناشی از خریدهای بدون توجیه فنی.

تصمیم مدیریتی و پیامدهای بلندمدت آن برای پرسپولیس

رفتار مدیریتی باشگاه پرسپولیس در این پرونده جلوه‌ای از چالش‌های ساختاری در نقل‌وانتقالات فوتبال ایران است. به‌جای اعتماد به بازیکنان داخلی و آزموده، تمرکز بر جذب نفرات خارجی بدون شناخت دقیق و تحلیل فنی، باشگاه را در چرخه‌ای از هزینه و اشتباه گرفتار کرد. تجربه نشان می‌دهد که نادیده گرفتن ارزش ثبات و هماهنگی در تیم، به همان اندازه خطرناک است که چشم‌بستن بر واقعیت‌های اقتصادی.

این تصمیم نه‌فقط از منظر فنی بلکه از دید اقتصادی نیز انتقادبرانگیز است. بودجه صرف‌شده برای بازیکنان ناموفق خارجی می‌توانست در بخش زیرساخت، آموزش بازیکنان جوان یا حتی حفظ نفرات کلیدی مانند اسماعیلی‌فر هزینه شود. مدیران باشگاه امروز باید پاسخ دهند که چرا سرمایه هواداران و منابع مالی باشگاه صرف انتخاب‌هایی شد که نه اعتبار فنی به همراه داشت و نه سود ورزشی.

پرسپولیس و درس بزرگ نقل‌وانتقالات

فوتبال ایران بارها شاهد اشتباه‌های مشابه بوده است؛ اما ماجرای پرسپولیس و جدایی دانیال اسماعیلی‌فر نمونه‌ای روشن از تأثیر مستقیم مدیریت بر موفقیت یا ناکامی تیم‌هاست. در شرایطی که انتظارات هواداران از تیمی با سابقه چند دهه قهرمانی بیشتر از هر زمان دیگری بالاست، پرسپولیس باید از این تجربه به‌عنوان یک هشدار مدیریتی استفاده کند. حفظ بازیکنان کلیدی، برنامه‌ریزی بلندمدت و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی، سه ستون اصلی ساختار موفق در نقل‌وانتقالات هستند.

اگر مدیران پرسپولیس در سال‌های آینده به‌جای صرف هزینه برای بازیکنان خارجی ناشناخته، بر نیروهای داخلی با روحیه و شناخت کافی سرمایه‌گذاری کنند، می‌توانند از تکرار چنین ناکامی‌هایی جلوگیری کنند. اعتماد به بازیکنان بومی، علاوه بر صرفه‌جویی مالی، منجر به افزایش همبستگی تیمی و تقویت هویت باشگاه خواهد شد.

جمع‌بندی تحلیلی

جدایی دانیال اسماعیلی‌فر از پرسپولیس، فراتر از یک اتفاق فردی، به نمادی از مدیریت احساسی و تصمیم‌گیری پرریسک در فوتبال ایران تبدیل شده است. درسی که پرسپولیس از این تجربه باید بگیرد، این است که در فوتبال حرفه‌ای، حفظ کیفیت تثبیت‌شده همیشه ارزشمندتر از ریسک بر ناشناخته‌هاست. هواداران امروز نه‌تنها حسرت از دست دادن یکی از بهترین مدافعان ایران را می‌خورند، بلکه پاسخ شفاف از مدیران باشگاه درباره میلیاردها تومان هزینه بی‌ثمر نیز می‌خواهند. شاید در آینده، نام دانیال اسماعیلی‌فر در تاریخ پرسپولیس نه به‌عنوان یک بازیکن جداشده، بلکه به‌عنوان یادآور تصمیمی باشد که مسیر مدیریتی باشگاه را برای همیشه تغییر داد.