آیا پرسپولیس یک سهمیه خارجی را از دست می‌دهد؟

در هفته‌های اخیر، بحث سهمیه بازیکنان خارجی پرسپولیس به یکی از جدی‌ترین موضوعات محافل هواداری و رسانه‌ای تبدیل شده است. تیمی که سال‌هاست بخش مهمی از موفقیت‌های خود را مدیون انتخاب‌های خارجی مؤثر می‌داند، حالا با وضعیتی روبه‌روست که می‌تواند در برنامه‌ریزی فصل آینده‌اش تأثیر مستقیم بگذارد. کم‌بازی کردن برخی خارجی‌ها، غیبت‌های متوالی و ابهام درباره تطابق این شرایط با مقررات سازمان لیگ، باعث شده نگرانی از سوختن سهمیه خارجی به یک ترس واقعی برای هواداران سرخ‌پوش تبدیل شود. این نگرانی فقط یک بحث احساسی نیست، بلکه مستقیماً با قدرت نقل‌وانتقالاتی پرسپولیس در فصل آینده گره خورده است.

سهمیه خارجی در فوتبال ایران؛ قانونی که سرنوشت‌ساز می‌شود

سهمیه بازیکنان خارجی در لیگ برتر ایران، سال‌هاست به‌عنوان ابزاری کنترلی برای حفظ تعادل مالی و فنی باشگاه‌ها اعمال می‌شود. طبق مقررات، باشگاه‌ها تنها در صورتی می‌توانند سهمیه خارجی خود را حفظ کنند که بازیکنان جذب‌شده، حداقل میزان مشخصی از حضور در مسابقات رسمی را داشته باشند. این قانون با هدف جلوگیری از جذب بازیکنان صرفاً اسمی و بی‌اثر وضع شده، اما در عمل، گاهی به چالشی بزرگ برای تیم‌هایی مثل پرسپولیس تبدیل می‌شود که درگیر مصدومیت، تغییرات فنی یا تصمیمات تاکتیکی هستند. در چنین شرایطی، هر دقیقه بازی یک بازیکن خارجی، ارزشی فراتر از مسائل فنی پیدا می‌کند.

پرسپولیس و حساسیت ویژه نسبت به سهمیه خارجی

پرسپولیس در سال‌های اخیر نشان داده که استفاده درست از سهمیه خارجی می‌تواند مسیر قهرمانی را هموار کند. از مدافعان تأثیرگذار گرفته تا هافبک‌ها و مهاجمان کلیدی، خارجی‌ها اغلب نقش مکملی حیاتی برای اسکلت ایرانی تیم داشته‌اند. به همین دلیل، از دست رفتن حتی یک سهمیه خارجی می‌تواند دست کادر فنی را در فصل آینده ببندد و قدرت مانور باشگاه در بازار نقل‌وانتقالات را کاهش دهد. این حساسیت باعث شده هواداران با دقتی وسواس‌گونه، آمار بازی کردن هر بازیکن خارجی را دنبال کنند.

سرژ اوریه؛ نقطه کانونی نگرانی‌ها

بخش مهمی از بحث‌های این روزها به وضعیت سرژ اوریه مربوط می‌شود. مدافع ساحل عاجی که با سابقه بازی در فوتبال اروپا به پرسپولیس آمد، اما حضورش در ترکیب تیم آن‌طور که انتظار می‌رفت، پررنگ نبوده است. اوریه در مقاطعی به دلایل فنی و گاهی به علت شرایط بدنی، از ترکیب اصلی دور مانده و همین موضوع، زنگ خطر را برای سهمیه خارجی پرسپولیس به صدا درآورده است. اگر میزان حضور او در مسابقات رسمی به حد نصاب قانونی نرسد، احتمال سوختن یک سهمیه خارجی کاملاً جدی خواهد بود؛ اتفاقی که می‌تواند تصمیمات نقل‌وانتقالاتی باشگاه را تحت تأثیر قرار دهد.

تأثیر تصمیمات فنی بر سرنوشت سهمیه‌ها

در فوتبال حرفه‌ای، تصمیمات فنی سرمربی معمولاً اولویت اول است، اما در لیگ ایران، این تصمیمات گاهی باید با ملاحظات اداری و قانونی هماهنگ شود. نیمکت‌نشینی یک بازیکن خارجی شاید از نظر تاکتیکی منطقی باشد، اما اگر این تصمیم در بلندمدت باعث از دست رفتن سهمیه شود، هزینه‌ای سنگین برای باشگاه به همراه خواهد داشت. در مورد پرسپولیس، این تعارض میان نیاز فنی کوتاه‌مدت و منافع استراتژیک بلندمدت، به‌وضوح دیده می‌شود.

تیوی بیفوما؛ شایعه‌ای که بزرگ شد

در کنار اوریه، نام تیوی بیفوما نیز در هفته‌های اخیر بارها در فضای رسانه‌ای مطرح شده است. کم‌بازی کردن او باعث شد برخی تصور کنند سهمیه خارجی پرسپولیس به دلیل عدم حضور بیفوما هم در خطر است. این شایعه به‌سرعت میان هواداران پخش شد و نگرانی‌ها را دوچندان کرد. اما بررسی دقیق‌تر شرایط نشان می‌دهد که وضعیت بیفوما با اوریه تفاوت اساسی دارد و نمی‌توان این دو را در یک کفه ترازو قرار داد.

مصدومیت؛ عامل تعیین‌کننده در حفظ سهمیه

طبق مقررات، اگر غیبت یک بازیکن خارجی به دلیل مصدومیت تأییدشده باشد، این غیبت در محاسبه سهمیه خارجی لحاظ نمی‌شود. این نکته کلیدی، دقیقاً همان جایی است که خیال پرسپولیسی‌ها را درباره بیفوما تا حد زیادی راحت می‌کند. بیفوما اگرچه در کمتر از ۶۰ درصد بازی‌های پرسپولیس به میدان رفته، اما دلیل اصلی این موضوع، آسیب‌دیدگی بوده است. بنابراین از منظر قانونی، حضور محدود او لطمه‌ای به سهمیه خارجی پرسپولیس در فصل آینده وارد نمی‌کند.

اهمیت مستندسازی پزشکی برای باشگاه

در چنین پرونده‌هایی، نقش مستندسازی پزشکی و تأیید رسمی مصدومیت‌ها بسیار حیاتی است. باشگاه‌ها باید تمام مدارک مربوط به آسیب‌دیدگی بازیکنان خارجی را به‌صورت دقیق و شفاف نگه دارند تا در صورت بروز هرگونه اختلاف یا بررسی از سوی سازمان لیگ، بتوانند از حقوق خود دفاع کنند. پرسپولیس در مورد بیفوما، اگر این مسیر را به‌درستی طی کند، با چالش خاصی مواجه نخواهد شد و سهمیه خارجی‌اش حفظ می‌شود.

تمرکز کادر فنی؛ بازگشت به اولویت‌های فنی

با روشن شدن وضعیت بیفوما، حالا کادر فنی پرسپولیس می‌تواند تمرکز خود را از نگرانی‌های اداری برداشته و روی آماده‌سازی فنی این بازیکن بگذارد. بازگشت بیفوما به شرایط ایده‌آل، نه‌تنها به تیم در ادامه فصل کمک می‌کند، بلکه خیال باشگاه را از بابت یک سهمیه خارجی راحت نگه می‌دارد. این موضوع نشان می‌دهد که مدیریت صحیح مصدومیت‌ها، تنها یک مسئله پزشکی نیست، بلکه بخشی از استراتژی کلان باشگاه محسوب می‌شود.

پیامدهای احتمالی برای فصل آینده

اگر پرسپولیس بتواند از بحران سوختن سهمیه خارجی عبور کند، دستش برای فصل آینده بازتر خواهد بود. در غیر این صورت، از دست دادن حتی یک سهمیه می‌تواند کیفیت فنی تیم را کاهش دهد و فاصله با رقبایی که از تمام سهمیه‌های خود استفاده می‌کنند، بیشتر شود. به همین دلیل، پرونده بازیکنان خارجی فعلی، فقط مربوط به این فصل نیست، بلکه مستقیماً آینده باشگاه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

جمع‌بندی؛ تفکیک نگرانی واقعی از شایعه

در نهایت، بررسی دقیق شرایط نشان می‌دهد که همه نگرانی‌های مطرح‌شده درباره سهمیه خارجی پرسپولیس یکسان نیستند. در حالی که وضعیت سرژ اوریه همچنان می‌تواند یک ریسک جدی برای سرخ‌پوشان باشد، درباره تیوی بیفوما جای نگرانی خاصی وجود ندارد. مصدومیت این بازیکن، طبق مقررات، مانعی برای حفظ سهمیه خارجی محسوب نمی‌شود و پرسپولیس می‌تواند با آرامش بیشتری به ادامه فصل فکر کند. آنچه اهمیت دارد، مدیریت هوشمندانه این شرایط و تصمیم‌گیری به‌موقع است؛ تصمیم‌هایی که می‌توانند مرز میان یک فصل موفق و فصلی پر از محدودیت را مشخص کنند.