لیگی که ناگهان سراسر دربی شد

لیگ برتر فوتبال ایران در هفته بیست و یکم، چهره‌ای متفاوت و غیرمنتظره به خود گرفت؛ هفته‌ای که روی کاغذ قرار نبود اتفاقی ویژه در آن رخ دهد، اما حضور نمایندگان ایران در لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا، معادلات را به شکل کامل تغییر داد. تعویق همزمان دیدارهای تراکتور، استقلال و سپاهان نه تنها برنامه مسابقات را دگرگون کرد، بلکه باعث شد این هفته به شکلی کم‌سابقه، رنگ و بوی دربی به خود بگیرد؛ دربی‌هایی که برخی از آنها نه بر اساس نام تیم‌ها، بلکه بر مبنای هویت فنی و نیمکت‌ها تعریف می‌شوند.

تعویق بازی‌های سه مدعی و نگاه‌ها به صدر جدول

با توجه به حضور تراکتور، استقلال و سپاهان به عنوان نمایندگان فوتبال ایران در رقابت‌های آسیایی، سازمان لیگ تصمیم گرفت دیدارهای این سه تیم را در هفته بیست و یکم به تعویق بیندازد. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که هر سه تیم با امتیازی نزدیک و شرایطی حساس در بالای جدول قرار دارند و رقابت میان آنها برای قهرمانی، وارد فاز جدی شده است. غیبت این سه تیم از برنامه هفتگی، فضای خالی‌ای ایجاد کرد که به شکلی غیرمنتظره با دربی‌های متعدد پر شد و توجه افکار عمومی را به سمت دیگر مسابقات سوق داد.

دربی پنهان صدر جدول در سیرجان

در میان پنج دیداری که از هفته بیست و یکم برگزار می‌شود، مهم‌ترین نگاه‌ها متوجه مسابقه گل گهر سیرجان و پرسپولیس است. دیداری که فراتر از یک بازی عادی، حکم دربی صدر جدول را پیدا کرده است. برنده این مسابقه می‌تواند با استفاده از غیبت سه مدعی بزرگ، به صدر جدول صعود کند و همین موضوع حساسیت بازی را دوچندان کرده است. این اهمیت زمانی بیشتر به چشم می‌آید که نیمکت هر دو تیم، رنگ و بوی پرسپولیسی دارد و تقابل فکری مربیانی شکل می‌گیرد که هر یک بخشی از هویت سال‌های گذشته فوتبال ایران را ساخته‌اند.

هفته‌ای که چهار دربی از پنج مسابقه ساخت

در زمان قرعه‌کشی رقابت‌های این فصل لیگ برتر، هفته بیست و یکم تنها یک دربی مشخص داشت؛ دربی اصفهان میان ذوب‌آهن و سپاهان. اما حالا با گذر زمان و تغییر شرایط، این هفته به شکلی عجیب به هفته دربی‌ها تبدیل شده است. از پنج مسابقه‌ای که برگزار می‌شود، چهار دیدار به نوعی دربی محسوب می‌شوند؛ یا به دلیل تقابل سنتی تیم‌ها یا به واسطه پیشینه مربیان و رنگ پیراهن‌هایی که زمانی به تن داشته‌اند. این اتفاق نشان می‌دهد که فوتبال ایران، حتی بدون حضور مستقیم تیم‌های بزرگ، همچنان ظرفیت خلق جذابیت و داستان دارد.

دربی اصفهان؛ رقابتی از پیش تعیین شده

دربی اصفهان از همان ابتدا جایگاه خود را در تقویم لیگ داشت. دیدار رفت و برگشت ذوب‌آهن و سپاهان در فولادشهر، همواره یکی از حساس‌ترین مسابقات لیگ برتر بوده و این هفته نیز از این قاعده مستثنی نیست. این بازی، اگرچه در غیاب سپاهان مدعی قهرمانی برگزار می‌شود، اما همچنان از نظر حیثیتی و فنی اهمیت بالایی دارد و می‌تواند بر روحیه و روند دو تیم در ادامه فصل تاثیرگذار باشد.

جمعه‌ای با دوئل‌های رنگی

آغاز هفته بیست و یکم با برگزاری دو مسابقه در روز جمعه ۲۴ بهمن همراه بود. در قزوین، تقابل وحید رضایی با پیشینه استقلالی و مجتبی حسینی با سابقه پرسپولیسی، به تساوی بدون گل انجامید. دیداری که اگرچه گل نداشت، اما از نظر تاکتیکی و حاشیه‌های فنی، توجه بسیاری را به خود جلب کرد. در دیگر مسابقه روز جمعه، یک رقابت سراسر آبی رقم خورد؛ جایی که امیر خلیفه اصل روی نیمکت استقلال خوزستان مقابل پیروز قربانی روی نیمکت فجر صف‌آرایی کرد. این دوئل آبی در نهایت با برتری تیم خوزستانی به پایان رسید و نشان داد که حتی در بازی‌های کمتر دیده شده، دربی می‌تواند معنایی تازه پیدا کند.

تقابل‌های امروز؛ قرمز در برابر قرمز و شمال در برابر غرب

ادامه این هفته امروز با دو مسابقه حساس دنبال می‌شود. نخست، دوئل اوسمار و تارتار که به عنوان تقابل دو مربی با ریشه‌های قرمز شناخته می‌شود. این بازی نه تنها از منظر نتیجه، بلکه از حیث جدال فکری دو مربی باتجربه اهمیت دارد. در دیگر مسابقه، خرم‌آباد میزبان تقابل مهدی رحمتی و مازیار زارع است؛ دیداری میان خیبر و ملوان که به نوعی دربی شمال و غرب کشور محسوب می‌شود و می‌تواند برای هر دو تیم تعیین‌کننده باشد.

پیکان و مس؛ تنها بازی خارج از دایره دربی

در میان تمام مسابقات این هفته، تنها دیداری که به طور مستقیم در قالب دربی تعریف نمی‌شود، تقابل پیکان و مس رفسنجان است. با این حال حتی این بازی نیز از حاشیه‌های رنگی خالی نیست. سعید دقیقی، سرمربی پیکان، در دوران بازیگری خود بارها تا آستانه پوشیدن پیراهن استقلال پیش رفت و اگر آن انتقال نهایی می‌شد، این مسابقه نیز می‌توانست در دسته دوئل‌های آبی قرار بگیرد. چنین جزئیاتی نشان می‌دهد که در فوتبال ایران، مرز میان بازی عادی و دربی گاه بسیار باریک است.

دربی‌هایی که به تعویق افتادند

نکته جالب‌تر این هفته آنجاست که سه مسابقه‌ای که به تعویق افتاده‌اند، هیچ‌کدام دربی سنتی میان بزرگان آبی و قرمز تهران نیستند. دربی اصفهان میان امیدیان و محرم، تقابل ساپینتو با سعید اخباری و همچنین رویارویی حمید مطهری با اسکوچیچ که هر دو سابقه پوشیدن پیراهن قرمز را دارند، همگی در فهرست بازی‌های معوق قرار گرفته‌اند. این موضوع باعث شده تمرکز رسانه‌ای و هواداری، به طور کامل به بازی‌های برگزار شده معطوف شود و آنها را بیش از پیش در کانون توجه قرار دهد.

جمع‌بندی

هفته بیست و یکم لیگ برتر فوتبال ایران، نمونه‌ای روشن از غیرقابل پیش‌بینی بودن این رقابت‌هاست. تعویق دیدارهای سه مدعی اصلی نه تنها خللی در جذابیت لیگ ایجاد نکرد، بلکه با تبدیل این هفته به مجموعه‌ای از دربی‌های آشکار و پنهان، هیجان را به سطحی تازه رساند. رقابت برای صدر جدول، تقابل مربیان با پیشینه‌های مشترک و بازی‌هایی که هر کدام داستانی مستقل دارند، نشان می‌دهد لیگ برتر حتی در غیاب نام‌های بزرگ نیز می‌تواند نفس‌گیر و تماشایی باشد. چنین هفته‌هایی، ارزش‌های پنهان فوتبال ایران را برجسته می‌کند و ثابت می‌کند که دربی، تنها به نام تیم‌ها محدود نمی‌شود.