ستاره‌ای که گل می‌سازد اما جام می‌خواهد

بازگشت یک مهاجم گلزن به خانه قدیمی‌اش همیشه با انتظاراتی سنگین همراه است. وقتی علی علیپور در تابستان گذشته دوباره پیراهن پرسپولیس را بر تن کرد، ذهن هواداران ناخودآگاه به روزهایی برگشت که او عنوان آقای گلی لیگ برتر را با همین لباس به دست آورد. بازگشتی که بیش از هر چیز، امید به تکرار یک افتخار فردی و البته کمک به فتح جام‌های تیمی را زنده کرد. اما مسیری که علیپور در این فصل طی کرده، به‌مراتب پیچیده‌تر و تحلیلی‌تر از یک بازگشت ساده بوده است.

انتظار برای تکرار افتخار قدیمی

علیپور آخرین بازیکنی است که توانسته عنوان آقای گل لیگ برتر را در لباس پرسپولیس به دست آورد؛ عنوانی که سال‌هاست هواداران سرخ‌پوش در حسرت تکرار آن مانده‌اند. فصل گذشته، او با ۱۲ گل زده نشان داد هنوز شم گلزنی خود را حفظ کرده، اما در نهایت پشت سر حسین‌زاده ایستاد تا یک ناکامی دیگر به کارنامه فردی‌اش اضافه شود. همین موضوع باعث شد فصل جدید برای او نه‌تنها یک رقابت فوتبالی، بلکه نبردی ذهنی برای بازپس‌گیری جایگاه سابقش باشد.

شروع فصل؛ علیپور، تنها گلزن پرسپولیس

در هفته‌های ابتدایی فصل جاری، شرایط پرسپولیس چندان باثبات نبود. تا هفته هفتم و گل امید عالیشاه مقابل خیبر، علیپور تنها گلزن سرخ‌ها به حساب می‌آمد. این آمار به‌خوبی نشان می‌داد که بار هجومی تیم تا چه اندازه روی دوش او سنگینی می‌کند. با این حال، زیر نظر وحید هاشمیان، علیپور توانست تا پایان هفته هشتم، آمار ۵ گل زده را ثبت کند؛ آماری قابل قبول که نوید ادامه یک فصل پربار را می‌داد.

تغییر نیمکت، تغییر مسیر گلزنی

تحول اصلی اما با تغییر کادر فنی رقم خورد. پس از رفتن هاشمیان و حضور اوسمار، روند گلزنی علیپور دچار وقفه‌ای معنادار شد. او برای زدن اولین گل خود زیر نظر سرمربی جدید، تا هفته هجدهم صبر کرد؛ فاصله‌ای طولانی که برای مهاجمی با سابقه آقای گلی، غیرمنتظره و حتی نگران‌کننده به نظر می‌رسید. این تأخیر، نشانه‌ای از تغییر نقش او در ساختار جدید پرسپولیس بود.

تغییر کاربری؛ از تمام‌کننده به گلساز

اوسمار با نگاهی متفاوت به علیپور، نقش او را از یک تمام‌کننده کلاسیک به مهاجمی مشارکت‌جو تغییر داد. نتیجه این تصمیم، افزایش پاس‌های گل و تأثیرگذاری غیرمستقیم علیپور در فاز هجومی تیم بود. تا پیش از دیدار هفته بیست و یکم مقابل گل‌گهر، او ۵ پاس گل در کارنامه خود ثبت کرده بود؛ آماری که نشان می‌داد علیپور بیش از گذشته در خدمت بازی‌سازی و ایجاد موقعیت برای دیگران قرار گرفته است.

بازگشت به گلزنی در شبی تلخ

در هفته هجدهم و دیدار مقابل فولاد، علیپور از روی نقطه پنالتی دوباره گل زد تا تعداد گل‌هایش از پاس‌های گلش پیشی بگیرد. با این حال، آن مسابقه با شکست ۳ بر ۱ پرسپولیس به پایان رسید؛ شکستی که ارزش گل علیپور را تحت‌الشعاع قرار داد. این اتفاق بار دیگر نشان داد که در فوتبال، آمار فردی بدون نتیجه تیمی، چندان به چشم نمی‌آید.

تکرار شکست، تداوم نقش جدید

هفته بیست و یکم در سیرجان و مقابل گل‌گهر، پرسپولیس دوباره با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد؛ این بار بدون گلزنی علیپور. اما مهاجم سرخ‌ها بار دیگر پاس گل داد تا تعداد پاس‌های گلش به عدد ۶ برسد. حالا او با ۶ گل و ۶ پاس گل، موثرترین بازیکن پرسپولیس از نظر آمار هجومی محسوب می‌شود؛ آماری متوازن که از بلوغ فنی و تاکتیکی او حکایت دارد.

علیپور؛ موثرترین، اما نه راضی‌ترین

با وجود این آمار، خود علیپور و هواداران پرسپولیس به‌خوبی می‌دانند که فوتبال، بازی اعداد فردی نیست. تاثیرگذاری او در زمین غیرقابل انکار است، اما وقتی این تاثیرگذاری به برد و جام ختم نمی‌شود، حس رضایت کامل شکل نمی‌گیرد. پرسپولیس تیمی است که همیشه با قهرمانی تعریف می‌شود و در چنین تیمی، حتی بهترین آمارها هم بدون جام، ناقص به نظر می‌رسند.

فشار انتظارات و نقش هواداران

هواداران پرسپولیس از علیپور همان چیزی را می‌خواهند که روزی از او دیده‌اند؛ گل‌های سرنوشت‌ساز و جام‌هایی که در پایان فصل بالا می‌روند. این فشار انتظارات، اگرچه سنگین است، اما بخشی جدایی‌ناپذیر از بازی در تیمی با این اندازه محبوبیت محسوب می‌شود. علیپور در این فصل نشان داده که می‌تواند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد، اما همچنان زیر ذره‌بین سکوهاست.

نگاه به آینده؛ گل، پاس یا جام؟

مسیر باقی‌مانده فصل، می‌تواند تعیین‌کننده قضاوت نهایی درباره بازگشت علیپور باشد. اگر او بتواند همین روند تاثیرگذاری را با نتایج بهتر تیمی همراه کند، نه‌تنها آمار فردی‌اش ارزشمندتر می‌شود، بلکه دوباره در قامت یکی از مهره‌های کلیدی قهرمانی دیده خواهد شد. در غیر این صورت، فصل او شاید در اعداد خلاصه شود؛ اعدادی که بدون جام، در حافظه فوتبال ایران ماندگار نخواهند بود.

جمع‌بندی

علی علیپور در فصل جاری پرسپولیس، مسیری متفاوت از گذشته را طی کرده است؛ از مهاجمی که همه چیزش گلزنی بود، به بازیکنی تبدیل شده که هم گل می‌زند و هم گل می‌سازد. آمار ۶ گل و ۶ پاس گل، او را به موثرترین بازیکن سرخ‌ها تبدیل کرده، اما فوتبال حرفه‌ای چیزی فراتر از آمار فردی می‌طلبد. برای علیپور و پرسپولیس، تنها زمانی می‌توان از بازگشت موفق سخن گفت که این تاثیرگذاری در نهایت به جام ختم شود؛ همان چیزی که هواداران سال‌هاست انتظارش را می‌کشند.