پرسپولیس از جمع مدعیان خارج شد؟

پرسپولیس، تیمی که سال‌ها به‌عنوان نماد ثبات و مدعی همیشگی قهرمانی در فوتبال ایران شناخته می‌شد، این روزها با واقعیتی متفاوت روبه‌رو است. شکست مقابل گل‌گهر سیرجان نه‌تنها یک باخت ساده در تقویم لیگ نبود، بلکه نتیجه‌ای تعیین‌کننده بود که سرخ‌پوشان را از جمع چهار تیم بالای جدول جدا کرد و به رتبه پنجم رساند. این سقوط، بیش از آنکه صرفاً حاصل یک لغزش مقطعی باشد، بازتاب روندی است که از ابتدای نیم‌فصل دوم شکل گرفته و حالا با اعداد و ارقام قابل تحلیل است.

در نگاه اول، هنوز امتیازات زیادی تا پایان فصل باقی مانده و پرسپولیس، همانند دیگر رقبا، فرصت جبران دارد. اما فوتبال حرفه‌ای تنها با امیدواری پیش نمی‌رود و آنچه اهمیت دارد، روندها و نشانه‌هایی است که آینده را ترسیم می‌کنند. مقایسه عملکرد پرسپولیس در ۶ هفته ابتدایی فصل با ۶ هفته نخست دور برگشت، تصویری روشن‌تر از وضعیت فعلی این تیم ارائه می‌دهد؛ تصویری که برای هواداران نگران‌کننده و برای کادر فنی هشداری جدی محسوب می‌شود.

مقایسه دو مقطع حساس از لیگ؛ اعداد چه می‌گویند؟

پرسپولیس در پایان هفته ششم لیگ و در دوره هدایت وحید هاشمیان، موفق به کسب ۸ امتیاز شده بود و در جایگاه هفتم جدول قرار داشت. این آمار، در آن مقطع با انتقادات فراوانی همراه بود و بسیاری معتقد بودند تیم از استانداردهای قهرمانی فاصله گرفته است. با این حال، حالا و پس از گذشت ۶ هفته از دور برگشت لیگ بیست‌وپنجم، سرخ‌ها با هدایت اوسمار ویرا تنها ۶ امتیاز کسب کرده‌اند؛ یعنی دو امتیاز کمتر از دوره‌ای که به‌عنوان یکی از ضعیف‌ترین شروع‌های پرسپولیس در سال‌های اخیر شناخته می‌شد.

نکته paradoxical اینجاست که پرسپولیسِ اوسمار ویرا، با وجود امتیاز کمتر، در رتبه پنجم جدول ایستاده و نسبت به جایگاه هفتم دوران هاشمیان، دو پله بالاتر است. این موضوع نشان می‌دهد که رقابت در این فصل فشرده‌تر شده و سایر مدعیان نیز با نوسان مواجه بوده‌اند. اما این به‌هیچ‌وجه از بار نگرانی درباره افت امتیازگیری پرسپولیس نمی‌کاهد، چرا که تجربه سال‌های گذشته نشان داده قهرمان، تیمی است که در مقاطع بحرانی حداقل امتیاز لازم را جمع‌آوری کند.

شکست مقابل گل‌گهر؛ نماد یک روند نگران‌کننده

باخت به گل‌گهر سیرجان، بیش از هر چیز نماد مشکلات ساختاری پرسپولیس در نیم‌فصل دوم است. تیمی که در سال‌های اوج خود، حتی در روزهای نه‌چندان خوب نیز امتیاز می‌گرفت، حالا در بازی‌هایی که انتظار حداقل تساوی می‌رود، دست خالی زمین را ترک می‌کند. این شکست، فاصله پرسپولیس با صدر جدول را افزایش داد و پیام روشنی به رقبا فرستاد؛ سرخ‌ها دیگر آن تیم شکست‌ناپذیر گذشته نیستند.

از منظر فنی، پرسپولیس در این بازی بار دیگر در خلق موقعیت‌های خطرناک با مشکل مواجه بود و در فاز دفاعی نیز اشتباهاتی داشت که در سطح یک مدعی قهرمانی قابل قبول نیست. این مسائل، اگرچه در یک مسابقه قابل چشم‌پوشی است، اما زمانی نگران‌کننده می‌شود که به یک الگوی تکرارشونده تبدیل گردد.

اوسمار ویرا و چالش حفظ ثبات

اوسمار ویرا در شرایطی هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت که انتظارات بسیار بالایی وجود داشت. سابقه حضور او در کادر فنی و شناخت نسبی از تیم، امیدواری‌هایی برای بهبود عملکرد ایجاد کرده بود. با این حال، آمار ۶ امتیاز از ۶ بازی در دور برگشت، نشان می‌دهد که چالش‌های اوسمار فراتر از حد تصور بوده است.

اگرچه جایگاه پنجم جدول نسبت به رتبه هفتم ابتدای فصل بهتر به نظر می‌رسد، اما روند نزولی امتیازگیری زنگ خطر جدی است. پرسپولیسِ اوسمار هنوز نتوانسته هویت تاکتیکی مشخص و ثابتی از خود نشان دهد و این مسئله در هفته‌های حساس پایانی می‌تواند بهای سنگینی داشته باشد.

فشار روانی و انتظارات هواداران

پرسپولیس تیمی است که همیشه زیر ذره‌بین قرار دارد و کوچک‌ترین لغزش، بازتابی گسترده در فضای رسانه‌ای و میان هواداران پیدا می‌کند. افت نتایج در نیم‌فصل دوم، فشار روانی زیادی به بازیکنان وارد کرده و این فشار در زمین مسابقه نیز قابل مشاهده است. تصمیم‌گیری‌های عجولانه، کاهش تمرکز در دقایق پایانی و از دست رفتن امتیازات حساس، همگی نشانه‌هایی از این فشار هستند.

هواداران پرسپولیس که به قهرمانی‌های پیاپی عادت کرده‌اند، حالا با تیمی مواجه‌اند که برای ماندن در جمع مدعیان باید بجنگد. این تغییر جایگاه ذهنی، خود عاملی است که می‌تواند عملکرد تیم را تحت تأثیر قرار دهد.

رقابت فشرده لیگ و فرصت‌های باقی‌مانده

با وجود تمام این نکات، لیگ بیست‌وپنجم همچنان باز است و امتیازات زیادی تا پایان فصل باقی مانده. پرسپولیس اگر بتواند روند خود را اصلاح کند، هنوز شانس بازگشت به جمع چهار تیم بالانشین و حتی رقابت برای قهرمانی را دارد. اما این بازگشت نیازمند تغییرات ملموس در عملکرد فنی، افزایش تمرکز و مدیریت بهتر بازی‌های بزرگ و کوچک است.

نکته کلیدی اینجاست که رقبا نیز بی‌نقص نیستند و همین موضوع می‌تواند فرصتی طلایی برای پرسپولیس باشد؛ فرصتی که تنها با امتیازگیری مستمر قابل استفاده است، نه با اتکا به لغزش دیگران.

جمع‌بندی؛ هشدار جدی برای سرخ‌ها

مقایسه نتایج پرسپولیس در ۶ هفته ابتدایی فصل و ۶ هفته نخست دور برگشت، تصویری هشداردهنده از افت امتیازگیری این تیم ارائه می‌دهد. کسب ۶ امتیاز با اوسمار ویرا، در برابر ۸ امتیاز دوران وحید هاشمیان، نشان می‌دهد که مشکلات پرسپولیس صرفاً به تغییر کادر فنی محدود نبوده و ریشه‌های عمیق‌تری دارد. هرچند جایگاه پنجم جدول نسبت به شروع فصل بهتر است، اما روند نزولی می‌تواند در ادامه فصل هزینه‌ساز شود. اگر پرسپولیس نتواند از این مقطع به‌عنوان نقطه عطف استفاده کند، خطر خروج کامل از کورس قهرمانی بیش از هر زمان دیگری جدی خواهد بود.