بیانیهای که بوی تغییر میدهد؛ آیا سرمربی پرسپولیس در خطر است؟
شکست سه بر یک پرسپولیس مقابل گلگهر سیرجان تنها یک باخت ساده در جدول نبود، بلکه به نقطهای حساس در مسیر فصل جاری این تیم تبدیل شد؛ جایی که سرخپوشان نهتنها شانس صعود موقت به صدر جدول را از دست دادند، بلکه بار دیگر فاصله میان انتظارات هواداران و واقعیت درون زمین به شکلی عریان نمایان شد. نتیجهای که موجی از انتقادات را متوجه کادر فنی، بازیکنان و البته مدیران باشگاه کرد و فضای پرتنش فعلی را به مرحلهای تازه رساند.
در چنین شرایطی، واکنش هیئتمدیره پرسپولیس در قالب یک بیانیه رسمی، بیش از هر چیز حامل پیامهای چندلایه و قابل تأمل است. بیانیهای که در ظاهر بر حمایت از مدیریت اجرایی تأکید دارد، اما در بطن خود، نشانههایی از نارضایتی عمیق و احتمال تصمیمات قاطع و حتی پرهزینه را آشکار میکند.
شکست در سیرجان؛ فراتر از یک باخت سه امتیازی
پرسپولیس در هفتهای حساس و در شرایطی که میتوانست با کسب سه امتیاز، حداقل بهصورت موقت به صدر جدول نزدیک شود، در سیرجان نمایشی ارائه داد که با استانداردهای این تیم فاصله داشت. گلگهر با استفاده از ضعفهای ساختاری پرسپولیس، بهویژه در سازماندهی دفاعی و انتقال از دفاع به حمله، توانست کنترل بازی را در دست بگیرد و نتیجهای قاطع رقم بزند.
این شکست، بهسرعت به سوژه اصلی فضای رسانهای و هواداری تبدیل شد. هوادارانی که در سالهای اخیر به قهرمانیهای متوالی و حضور همیشگی در کورس صدرنشینی عادت کردهاند، حالا با تیمی مواجهاند که ثبات فنیاش زیر سؤال رفته و نشانههایی از سردرگمی تاکتیکی در آن دیده میشود.
موج انتقادات و تمرکز روی مدیریت باشگاه
پس از پایان مسابقه، انتقادات تنها متوجه بازیکنان یا کادر فنی نبود. بخش قابلتوجهی از فشارها به سمت مدیران باشگاه سوق پیدا کرد؛ مدیرانی که بهزعم منتقدان، در برنامهریزی بلندمدت، انتخابهای فنی و مدیریت منابع انسانی نتوانستهاند انتظارات را برآورده کنند.
در چنین فضایی، هیئتمدیره پرسپولیس تصمیم گرفت با انتشار بیانیهای رسمی، هم به دغدغههای هواداران پاسخ دهد و هم مسیر آینده را ترسیم کند. بیانیهای که لحن آن، اگرچه رسمی و آرام است، اما از نظر محتوایی، حامل هشدارهایی جدی به تمامی ارکان باشگاه به شمار میرود.
بیانیه هیئتمدیره؛ حمایت یا هشدار پنهان؟
در متن بیانیه، هیئتمدیره با اشاره به «حساسیت شرایط فعلی» و «فاصله ایجادشده میان انتظارات هواداران و عملکرد تیم»، بهصراحت نگرانی خود را اعلام میکند. این گزاره، بهتنهایی نشان میدهد که مدیران باشگاه وضعیت را عادی تلقی نمیکنند و نتایج اخیر را قابل توجیه نمیدانند.
تأکید بر اینکه «جایگاه پرسپولیس همواره در بالاترین سطح تعریف شده» و هر نتیجهای که با شأن این نام همخوانی نداشته باشد نیازمند بررسی جدی است، در واقع خط قرمزی را ترسیم میکند که عبور از آن، پیامد خواهد داشت.
نقش تغییرات مدیریتی و میراث گذشته
یکی از بخشهای مهم بیانیه، اشاره به این موضوع است که ساختار فعلی تیم پیش از تغییرات مدیریتی اخیر شکل گرفته است. این جمله، تلاشی آشکار برای تفکیک مسئولیتهاست؛ بهگونهای که هیئتمدیره فعلی میکوشد بخشی از مشکلات موجود را به تصمیمات گذشته نسبت دهد.
با این حال، همانطور که در بیانیه نیز آمده، هیئتمدیره کنونی با پذیرش مسئولیت اداره باشگاه، خود را موظف به استفاده از تمام ظرفیتها برای تقویت تیم میداند. این بخش، نوعی اعلام مسئولیتپذیری است که نشان میدهد مدیران فعلی، نمیخواهند صرفاً به گذشته ارجاع دهند، بلکه خود را پاسخگو میدانند.
انتخاب سرمربی و نیمفصل پرحاشیه
در ادامه بیانیه، به جذب سرمربی مدنظر با هدف بازگرداندن ثبات فنی و حرکت در مسیر قهرمانی اشاره شده است. این بخش، بهنوعی دفاع از تصمیمی است که در زمان خود با حمایت بخشی از هواداران همراه بود، اما حالا با نتایج اخیر، دوباره زیر ذرهبین قرار گرفته است.
همچنین، هیئتمدیره با اشاره به جذب بازیکنان مورد نیاز کادر فنی در نیمفصل، تلاش کرده نشان دهد که از نظر تأمین خواستههای فنی، کوتاهی صورت نگرفته است. حتی شرایط خاص کشور نیز بهعنوان مانعی ذکر میشود که با وجود آن، باشگاه توانسته نیازهای تیم را برطرف کند.
امکانات حرفهای و انتظارات متقابل
یکی از محورهای کلیدی بیانیه، تأکید بر فراهم بودن بهترین شرایط تمرینی و اردویی و انجام منظم تعهدات مالی است. این بخش، پیامی روشن به کادر فنی و بازیکنان دارد: از نظر امکانات و پشتیبانی، بهانهای وجود ندارد.
وقتی باشگاه اعلام میکند که تیم در شرایط حرفهای و استاندارد قرار دارد، بهطور طبیعی انتظار دارد که خروجی فنی نیز در تراز نام پرسپولیس باشد. این تقابل میان «امکانات فراهمشده» و «نتایج بهدستآمده»، زمینه را برای مطالبهگری جدیتر فراهم میکند.
اختیار تام به مدیرعامل؛ نقطه عطف بیانیه
مهمترین و در عین حال سؤالبرانگیزترین بخش بیانیه، جایی است که هیئتمدیره از مدیرعامل میخواهد علل نتایج اخیر را بررسی کرده و «تصمیمات قاطع» اتخاذ کند؛ تصمیماتی که نباید تحت تأثیر ملاحظات قراردادی یا فشار بیرونی قرار بگیرد.
اعطای اختیار کامل و بدون اغماض به مدیرعامل، اگرچه در ظاهر امری طبیعی به نظر میرسد، اما تأکید مجدد بر آن، نشانهای از ورود باشگاه به فاز جدیدی از تصمیمگیری است. این اختیار میتواند طیفی از اقدامات، از تذکر و جریمه مالی گرفته تا تغییرات فنی یا حتی تعیین ضربالاجل برای کادر فنی را شامل شود.
آینده کادر فنی و سناریوهای محتمل
در شرایط فعلی، چند سناریو پیش روی پرسپولیس قرار دارد. سناریوی نخست، محدود شدن واکنشها به هشدار و ایجاد فشار روانی برای بهبود نتایج در هفتههای آینده است. سناریوی دوم، اعمال جریمههای انضباطی یا تغییرات جزئی در ترکیب و ساختار فنی. و سناریوی سوم، که احتمال آن کمتر اما تأثیرش بسیار بیشتر است، اتخاذ تصمیمات ریشهایتر در کادر فنی.
بیانیه هیئتمدیره، بهگونهای تنظیم شده که هیچکدام از این سناریوها را رد نمیکند و همین ابهام، فضای پرسپولیس را ملتهبتر کرده است.
تأکید بر تیمهای پایه؛ نگاه به آینده یا راهکار کوتاهمدت؟
اشاره به استفاده حداکثری از ظرفیت تیمهای پایه و جوانان، بخشی دیگر از راهبرد اعلامشده هیئتمدیره است. این رویکرد، اگرچه میتواند نشانهای از نگاه بلندمدت باشد، اما در شرایط بحرانی فعلی، ممکن است بهعنوان راهکاری برای تزریق انرژی تازه و کاهش فشار روی ستارههای باتجربه نیز تلقی شود.
پرسپولیس در سالهای گذشته، کمتر بهصورت جدی از آکادمی خود بهره برده و حالا این تأکید، میتواند تغییری در سیاستهای فنی باشگاه ایجاد کند.
جمعبندی
بیانیه اخیر هیئتمدیره پرسپولیس را میتوان واکنشی حسابشده به یکی از حساسترین مقاطع فصل دانست. شکستی که در سیرجان رقم خورد، نهتنها سه امتیاز را از سرخپوشان گرفت، بلکه زنگ خطر را برای کل ساختار باشگاه به صدا درآورد. اعطای اختیار کامل به مدیرعامل، تأکید بر قهرمانی بهعنوان تنها هدف قابل قبول و هشدار نسبت به نتایج خارج از شأن پرسپولیس، همگی نشان میدهد که صبر مدیران رو به پایان است.
پرسپولیس حالا در نقطهای ایستاده که هر بازی میتواند سرنوشتساز باشد؛ نه فقط برای جایگاه تیم در جدول، بلکه برای آینده کادر فنی و حتی سیاستهای مدیریتی باشگاه. مقصد، طبق بیانیه، همچنان قهرمانی است، اما مسیر رسیدن به آن، بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمات سخت و شاید پرهزینه خواهد بود.






