انتقاد تند سید صالحی از سقوط پرسپولیس؛ از ضعف ساختاری تا تصمیمات اشتباه مدیریتی
شکست سه بر یک پرسپولیس برابر گلگهر سیرجان را نمیتوان صرفاً یک لغزش مقطعی یا نتیجهای اتفاقی در مسیر طولانی لیگ برتر دانست. این باخت بار دیگر زخمهای کهنهای را باز کرد که مدتهاست در ساختار فنی، مدیریتی و حتی هویتی پرسپولیس شکل گرفتهاند. تیمی که سالها با ثبات تاکتیکی، اقتدار دفاعی و شخصیت قهرمانی شناخته میشد، حالا در شرایطی قرار گرفته که کارشناسان و پیشکسوتانش با نگرانی از آینده آن سخن میگویند. در همین چارچوب، اظهارات صریح و بیپرده سید محمد مهدی سید صالحی، مهاجم اسبق پرسپولیس، بهنوعی بازتاب دغدغه بخش بزرگی از جامعه هواداری این باشگاه است.
ارزیابی فنی بازی؛ پرسپولیسی که در حد نامش نبود
سید صالحی در تحلیل خود از این مسابقه، به صراحت اعلام کرد که به جز دو بازیکن جوان، سایر نفرات پرسپولیس در حد و اندازه نام این تیم ظاهر نشدند. این جمله کوتاه اما سنگین، نشاندهنده عمق نارضایتی از عملکرد جمعی تیم است. پرسپولیس نهتنها نسبت به هفتههای گذشته پیشرفتی نداشت، بلکه به باور این کارشناس فوتبال، ضعیفتر نیز ظاهر شد. چنین روندی برای تیمی که مدعی قهرمانی است، زنگ خطر جدی محسوب میشود و نمیتوان آن را صرفاً به یک روز بد یا اشتباهات فردی تقلیل داد.
فروپاشی ساختار دفاعی؛ نقطهای که پرسپولیس ضربه خورد
یکی از کلیدیترین محورهای انتقاد سید صالحی، از بین رفتن ساختار دفاعی پرسپولیس است؛ ساختاری که در سالهای حضور برانکو ایوانکوویچ و یحیی گلمحمدی، ستون اصلی موفقیتهای این تیم به شمار میرفت. او با اشاره به نبود بازیکن مؤثر در مقابل خط دفاع و خط هافبک، تأکید کرد که پرسپولیس عملاً ضربه اول حملات حریف را مهار نمیکند. نتیجه چنین ضعفی، گل خوردنهای مکرر بهویژه از شوتهای راه دور است؛ مسئلهای که در بازی با گلگهر نیز به وضوح دیده شد و نشان داد مشکل، ریشهای و ساختاری است نه مقطعی.
مقایسه دوران گذشته و امروز؛ فاصلهای نگرانکننده
وقتی پرسپولیس امروز با نسخههای موفق سالهای نهچندان دور مقایسه میشود، تفاوتها آزاردهنده است. تیمی که زمانی بهسختی گل میخورد و حریفان را خسته و ناامید میکرد، حالا بهراحتی موقعیت میدهد و حتی در نیمه اول یک مسابقه، مستعد دریافت گلهای بیشتر است. سید صالحی با یادآوری دیدارهایی مانند بازی مقابل چادرملو، این نکته را برجسته میکند که حتی تیمهای متوسط نیز مقابل پرسپولیس فرصتهای فراوانی خلق میکنند؛ موضوعی که با DNA قهرمانی این باشگاه در تضاد کامل است.
جفای پرسپولیس در حق وحید هاشمیان
یکی از صریحترین و چالشبرانگیزترین بخشهای صحبتهای سید صالحی، به نحوه کنار گذاشتن وحید هاشمیان بازمیگردد. او معتقد است اگر قرار بود پرسپولیس به چنین نتایجی برسد، هاشمیان نیز میتوانست همین عملکرد را داشته باشد. از نگاه او، هاشمیان مربی جوانی بود که با انگیزه، عشق و تعصب وارد پرسپولیس شد و حتی در مقطعی که تیمش نتیجه میگرفت، کنار گذاشته شد. این تصمیم، به باور سید صالحی، نهتنها عادلانه نبود بلکه نشاندهنده بیثباتی در سیاستهای فنی باشگاه است.
تبلیغات اغراقآمیز و انتظارات غیرواقعی
سید صالحی با کنایه به فضایی که هنگام حضور اوسمار در پرسپولیس ایجاد شد، به مسئلهای مهم اشاره میکند؛ فاصله میان تبلیغات و واقعیت. به گفته او، چنان فضاسازیای صورت گرفت که گویی یکی از بزرگترین مربیان تاریخ فوتبال جهان به پرسپولیس آمده است. اما واقعیت زمین مسابقه چیز دیگری را نشان داد. این شکاف میان انتظار و عملکرد، فشار مضاعفی بر تیم و کادر فنی وارد کرده و در نهایت به ناامیدی هواداران انجامیده است.
معضل مدافعان کناری؛ حلقه گمشده تاکتیک پرسپولیس
در فوتبال مدرن، مدافعان چپ و راست نقش کلیدی در فاز حمله و دفاع دارند و بازیکنان محوری هر تیم محسوب میشوند. سید صالحی با مقایسه عملکرد مدافعان کناری گلگهر و پرسپولیس، به ضعف آشکار سرخپوشان در این پستها اشاره میکند. در حالی که مدافعان گلگهر بهخوبی در حملات اضافه میشدند و در باکس حریف حضور مؤثر داشتند، مدافعان پرسپولیس نه در فاز تهاجمی و نه در کمک به خط میانی کارآمد نبودند. این ضعف، عملاً باعث شده پرسپولیس از کنارهها خنثی شود و تنوع تاکتیکی خود را از دست بدهد.
بازیکنان جدید؛ سرمایهگذاری بدون بازده
انتقاد از عملکرد مدافع مجارستانی پرسپولیس بخش دیگری از تحلیل سید صالحی است. او معتقد است این بازیکن هنوز هیچ کمک مؤثری به تیم نکرده و نیاز به زمان برای جا افتادن دارد. از سوی دیگر، معاملهگری نیز با وجود سابقه خوب در لیگ برتر، هنوز به هماهنگی لازم نرسیده است. چنین وضعیتی نشان میدهد سیاست جذب بازیکن در پرسپولیس یا با عجله انجام شده یا بدون توجه به نیازهای واقعی تیم بوده است؛ مسئلهای که هزینههای فنی و امتیازی سنگینی به دنبال داشته است.
افت محسوس ستارهها؛ از خدابندهلو تا سرلک
سید صالحی با طرح این پرسش که چه بر سر بازیکنان پرسپولیس آمده، به افت محسوس برخی ستارهها اشاره میکند. محمد خدابندهلو که فصل گذشته یکی از مهرههای کلیدی تیم بود، در این فصل فاصله زیادی با روزهای اوج خود دارد. همچنین درباره سرلک، این انتقاد مطرح میشود که اگر توانایی بازی در سطح مطلوب را ندارد، چرا همچنان در ترکیب قرار میگیرد. این مسائل، از نگاه کارشناسان، به مدیریت فنی و تصمیمات کادر مربیگری بازمیگردد.
نبود حرکات ترکیبی و برتری تاکتیکی رقبا
یکی از مهمترین تفاوتهای پرسپولیس و گلگهر در این دیدار، به باور سید صالحی، در ریتم، برنامه و استفاده از کنارهها بود. گلگهر با برنامه مشخص و حرکات ترکیبی منظم بازی کرد، در حالی که پرسپولیس در مرکز و کنارههای زمین عملاً خنثی بود. تسلط بازیکنی مانند تیکدری در میانه میدان، نشان داد که پرسپولیس از نظر سازماندهی تاکتیکی دچار مشکل جدی است و نمیتواند جریان بازی را کنترل کند.
نیاز فوری به تقویت کادر فنی
جمعبندی تحلیل سید صالحی به یک نقطه مشخص میرسد؛ پرسپولیس نیاز فوری به تقویت کادر فنی دارد. او تأکید میکند که اوسمار به تنهایی نمیتواند این تیم را از بحران خارج کند و حضور یک مربی باتجربه در کنار او ضروری است. بدون این تغییر، به باور او، پرسپولیس نه شانس قهرمانی خواهد داشت و نه حتی امید جدی برای کسب سهمیه.
جمعبندی؛ امیدی که هنوز زنده است
با وجود تمام انتقادات، سید صالحی یک نکته امیدوارکننده را نیز مطرح میکند. پرسپولیس همچنان از نظر جدولی شانس بازگشت دارد، اما این بازگشت تنها در صورتی ممکن است که ساختار دفاعی تیم ترمیم شود، تصمیمات فنی با دقت بیشتری اتخاذ گردد و کادر فنی تقویت شود. پرسپولیسِ امروز بیش از هر زمان دیگری به بازگشت به اصول موفقیت خود نیاز دارد؛ اصولی که اگر دوباره احیا نشوند، فاصله این تیم با روزهای پرافتخار گذشته هر روز بیشتر خواهد شد.






