وقتی عدد ۳-۱ دوباره سرنوشت نیمکت پرسپولیس را به چالش می‌کشد

شکست پرسپولیس برابر گل‌گهر سیرجان با نتیجه ۳-۱، یکی از تلخ‌ترین باخت‌های فصل سرخ‌ها بود؛ نه فقط به‌دلیل از دست رفتن سه امتیاز حساس، بلکه به‌خاطر پیامدهایی که این نتیجه در لایه‌های پنهان‌تر خود داشت. پرسپولیس می‌توانست با پیروزی در این دیدار به صدر جدول برسد، اما نه‌تنها از این فرصت استفاده نکرد، بلکه شاهد صدرنشینی مستقیم رقیب خود شد؛ رقیبی که حالا بیش از هر زمان دیگری، نام سرمربی‌اش با نیمکت پرسپولیس گره خورده است.

پیش از آغاز این مسابقه نیز مشخص بود که جدال سیرجان صرفاً یک بازی شش امتیازی برای جدول نیست. این دیدار، آزمونی مهم برای آینده نیمکت پرسپولیس به شمار می‌رفت؛ نیمکتی که در سال‌های اخیر همواره در مرکز توجه، گمانه‌زنی و شایعات بوده است. حالا با این شکست، بسیاری از تحلیل‌ها رنگ واقعیت به خود گرفته و نگاه‌ها بیش از گذشته به سمت مهدی تارتار دوخته شده است.

صدر جدول، بهانه‌ای برای یک رقابت عمیق‌تر

گل‌گهر با پیروزی مقابل پرسپولیس نه‌تنها سه امتیاز مهم کسب کرد، بلکه پیامی روشن به مدعیان قهرمانی فرستاد. تیمی که در سال‌های اخیر آرام و بی‌حاشیه پیش رفته، حالا با فوتبال حساب‌شده و نتایج قابل‌قبول، خود را در قامت یک مدعی جدی نشان می‌دهد. صدرنشینی گل‌گهر، هرچند ممکن است موقتی باشد، اما از نظر روانی اهمیت بالایی دارد؛ به‌ویژه وقتی این صدرنشینی با شکست مستقیم پرسپولیس همراه می‌شود.

برای پرسپولیس اما ماجرا متفاوت است. سرخ‌ها نه‌تنها فرصت رسیدن به صدر را از دست دادند، بلکه در مقطعی حساس از فصل، ضربه‌ای حیثیتی خوردند. شکست مقابل تیمی که سرمربی‌اش یکی از گزینه‌های بالقوه نیمکت پرسپولیس محسوب می‌شود، این باخت را به موضوعی فراتر از یک نتیجه معمولی تبدیل کرده است.

مهدی تارتار؛ گزینه‌ای همیشگی که حالا جدی‌تر شده است

نام مهدی تارتار در تمام سال‌های اخیر، به‌عنوان یکی از گزینه‌های بالقوه نیمکت پرسپولیس مطرح بوده است. مربی‌ای که هم سابقه بازی در پرسپولیس را دارد و هم سال‌هاست در قامت سرمربی، عملکردی باثبات و قابل‌دفاع ارائه کرده است. پیروزی ۳-۱ مقابل پرسپولیس و رساندن گل‌گهر به صدر جدول، جایگاه تارتار را در معادلات آینده پرسپولیس تقویت کرده است.

اگر گل‌گهر در پایان فصل موفق به کسب سهمیه آسیایی شود، تردیدی وجود ندارد که تارتار به نفر اول لیست کاندیداهای سرمربیگری پرسپولیس تبدیل خواهد شد. این موضوع، فشار روانی مضاعفی را بر نیمکت فعلی سرخ‌ها تحمیل می‌کند؛ چراکه هر نتیجه ضعیف، مستقیماً با نام جانشین احتمالی گره می‌خورد.

عدد خاص ۳-۱ و خاطره‌ای که زنده شد

اما آنچه این شکست را خاص‌تر می‌کند، نه فقط باخت و نه فقط صدرنشینی گل‌گهر است؛ بلکه نتیجه ۳-۱ است. این عدد برای پرسپولیسی‌ها یادآور یک خاطره مهم و جنجالی است. فصل گذشته، گاریدو، مربی اسپانیایی پرسپولیس، پس از اولین شکست ۳-۱ خود از سمتش برکنار شد؛ تصمیمی که در زمان خود واکنش‌های زیادی به همراه داشت.

حالا در فصل جاری، اوسمار ویرا در دور برگشت لیگ، دو بار با همین نتیجه ۳-۱ شکست خورده است؛ آن هم مقابل دو مربی پرسپولیسی. ابتدا برابر حمید مطهری در اهواز و سپس مقابل مهدی تارتار در سیرجان. با این حال، برخلاف گاریدو، هیچ‌کس فعلاً قصدی برای تغییر نیمکت ندارد. همین تفاوت برخورد، سوالات و ابهامات زیادی را در ذهن هواداران ایجاد کرده است.

اوسمار و شکست برابر مدعیان نیمکت

نکته جالب و قابل‌تأمل اینجاست که هر دو شکست ۳-۱ اوسمار، مقابل مربیانی رقم خورده که سابقه نشستن روی نیمکت پرسپولیس را دارند و حالا به‌نوعی مدعی جانشینی او محسوب می‌شوند. حمید مطهری سال‌ها به‌عنوان دستیار اول یحیی گل‌محمدی در پرسپولیس فعالیت کرده و مهدی تارتار نیز تجربه همکاری با علی دایی روی نیمکت سرخ‌ها را در کارنامه دارد.

هر دو مربی، حالا در قامت سرمربی، به‌دنبال بازگشت به پرسپولیس هستند؛ این‌بار نه به‌عنوان دستیار، بلکه به‌عنوان نفر اول. شکست‌های اوسمار مقابل این دو چهره، آن هم با نتیجه‌ای نمادین مثل ۳-۱، بیش از یک اتفاق ساده فوتبالی به نظر می‌رسد و به تحلیل‌های فراتر از مستطیل سبز دامن می‌زند.

مقایسه با دیگر شکست‌ها؛ چرا این باخت‌ها متفاوت‌اند؟

اوسمار در این فصل و فصل گذشته، شکست‌های دیگری هم تجربه کرده است. او مقابل مازیار زارع در همین فصل و برابر مجتبی حسینی در لیگ بیست‌وسوم با اختلاف یک گل باخته؛ مربیانی که آن‌ها هم سابقه پرسپولیسی دارند. اما تفاوت مهم اینجاست که زارع و حسینی، حداقل در شرایط فعلی، مدعی جدی نیمکت پرسپولیس نیستند.

به همین دلیل، باخت به آن‌ها هرگز چنین بازتاب و حساسیتی ایجاد نکرد. اما شکست ۳-۱ برابر مطهری و تارتار، دقیقاً در نقطه تلاقی نتیجه، سابقه پرسپولیسی و بحث جانشینی رقم خورده است؛ ترکیبی که این نتایج را به‌شدت معنادار می‌کند.

استاندارد دوگانه در برخورد با مربیان خارجی

یکی از سوالات جدی که پس از این شکست مطرح شده، تفاوت برخورد باشگاه با مربیان خارجی است. چرا گاریدو با اولین باخت ۳-۱ برکنار شد، اما اوسمار با تکرار همین نتیجه، آن هم در دو مسابقه حساس، همچنان از حاشیه امن برخوردار است؟ پاسخ این سوال را باید در مجموعه‌ای از عوامل مدیریتی، شرایط قرارداد، وضعیت تیم و البته نبود اجماع برای گزینه جایگزین جست‌وجو کرد.

با این حال، تداوم نتایج ضعیف، به‌ویژه اگر با باخت‌هایی مشابه همراه شود، می‌تواند این حاشیه امن را به‌سرعت از بین ببرد. فوتبال ایران نشان داده که حافظه‌ای کوتاه اما واکنشی تند دارد و هیچ نیمکتی تا ابد امن نیست.

جمع‌بندی

شکست ۳-۱ پرسپولیس در سیرجان، فقط یک باخت در مسیر لیگ نبود؛ این نتیجه، نمادی از تلاقی نتیجه، تاریخ و آینده است. از دست رفتن صدر جدول، برجسته شدن نام مهدی تارتار به‌عنوان گزینه جدی نیمکت، تکرار عدد خاص ۳-۱ و مقایسه ناگزیر با سرنوشت گاریدو، همگی این باخت را به یکی از معنادارترین شکست‌های فصل پرسپولیس تبدیل کرده‌اند. اگر اوسمار و تیمش نتوانند در هفته‌های آینده پاسخ قاطعی به این تردیدها بدهند، سیرجان شاید نقطه‌ای باشد که مسیر نیمکت پرسپولیس را تغییر داد.