هشدار جدی به مدیریت پرسپولیس: اگر اوسمار بماند، اوضاع بدتر می‌شود

شکست پرسپولیس برابر گل‌گهر فقط یک باخت ساده در جدول نبود، بلکه نشانه‌ای آشکار از بحرانی عمیق‌تر در ساختار فنی، روانی و حتی هویتی تیمی است که سال‌ها به ثبات و اقتدار شناخته می‌شد. اظهارات تند و بی‌پرده ادموند اصلانیان، پیشکسوت پرسپولیس، بازتابی از نگرانی گسترده‌ای است که این روزها میان بدنه هواداری و کارشناسی فوتبال ایران شکل گرفته؛ نگرانی از تیمی که نه برنامه دارد، نه انرژی و نه نیمکتی که بتواند در لحظات بحرانی فرماندهی کند.

هشدارهای اولیه درباره انتخاب اوسمار

اصلانیان تاکید می‌کند که از همان روزهای نخست انتخاب اوسمار به‌عنوان سرمربی پرسپولیس، نسبت به نبود کاریزمای لازم در او هشدار داده بود. به باور او، مربی‌ای که نتواند در شرایط سخت رختکن را جمع کند، دیر یا زود تیم را به بحران می‌کشاند. اتفاقی که حالا به‌وضوح رخ داده است. تصاویر اوسمار کنار زمین، به‌ویژه هنگام دریافت گل، به‌گفته این پیشکسوت گویای تزلزل روحی نیمکت پرسپولیس بود؛ چهره‌ای که بیش از اعتمادبه‌نفس، نگرانی و درماندگی را منتقل می‌کرد.

نبرد تاکتیکی نابرابر مقابل گل‌گهر

دیدار با گل‌گهر به‌زعم اصلانیان یک کلاس درس تاکتیکی برای پرسپولیس بود؛ کلاسی که شاگردان اوسمار در آن مردود شدند. تیم مهدی تارتار ۹۰ دقیقه سوار بر بازی بود، با برنامه مشخص حمله می‌کرد و حتی در نبود تماشاگر، صدای هدایت و فرماندهی سرمربی‌اش در ورزشگاه شنیده می‌شد. گل‌گهر اگر دقت بیشتری داشت می‌توانست تعداد گل‌هایش را به چهار یا پنج برساند؛ آماری که عمق برتری فنی این تیم را نشان می‌دهد.

پرسپولیس بدون نقشه، بدون ایده

یکی از جدی‌ترین انتقادات اصلانیان، بی‌برنامگی مطلق پرسپولیس هنگام مالکیت توپ است. بازیکنان پس از دریافت توپ نمی‌دانستند باید چه کنند؛ نه توان دریبل‌زنی داشتند و نه قدرت اجرای کارهای ترکیبی. حاصل ۹۰ دقیقه فوتبال، تنها دو سانتر از جناح راست بود که یکی به سکوها رفت و دیگری بی‌ثمر ماند. در جناح چپ نیز بازیکنی که هنوز زیر بار سنگینی پیراهن پرسپولیس است، نتوانست نقشی تعیین‌کننده ایفا کند.

قراردادهای میلیاردی و عملکردی ناهمخوان

اصلانیان با صراحت به فاصله عمیق میان دستمزدها و کیفیت فنی بازیکنان اشاره می‌کند. بازیکنانی که قراردادهای ۲۰۰ میلیاردی دارند اما از پشت محوطه جریمه سه گل دریافت می‌کنند، نمی‌توانند از زیر بار انتقاد فرار کنند. به‌گفته او، این عملکرد نه با پول‌هایی که از بیت‌المال پرداخت می‌شود همخوانی دارد و نه با انتظارات هوادارانی که حالا حتی انرژی اعتراض هم ندارند.

پایان یک فصل و ضرورت پوست‌اندازی

از نگاه این پیشکسوت، فصل برای پرسپولیس عملاً از دست رفته است. تیمی که برنامه ندارد، نمی‌تواند در کورس قهرمانی بماند. راه‌حل پیشنهادی او، پوست‌اندازی جدی است؛ خداحافظی با بازیکنان بالای ۳۰ سالی که دیگر توان فیزیکی لازم را ندارند و انتقادات از آن‌ها به اوج رسیده است. او هشدار می‌دهد که دیدار بعدی مقابل تیم جوان خیبر می‌تواند چالش بزرگی باشد، آن هم برای پرسپولیسی که در شش بازی، چهار شکست را تجربه کرده است.

نیمکتی که اعتماد نمی‌آفریند

اصلانیان معتقد است اگر جای اوسمار بود، پیش از رسیدن به این نقطه استعفا می‌داد. به باور او، سرمربی پرسپولیس نه در تعویض‌ها موفق است و نه در مدیریت بین دو نیمه؛ همان مقطعی که از آن به‌عنوان نیمه مربیان یاد می‌شود. مربیان بزرگ در چنین لحظاتی با ایمان و اقتدار، جریان بازی را برمی‌گردانند؛ ویژگی‌ای که به‌زعم او در اوسمار دیده نمی‌شود.

مقایسه با مربیان کاریزماتیک فوتبال ایران

در بخش مهمی از اظهارات اصلانیان، نام‌هایی چون کارلوس کی‌روش، علی دایی، علی پروین، ناصر حجازی و منصور پورحیدری به‌عنوان نمونه‌های مربیانی مطرح می‌شود که بازیکنان از آن‌ها حساب می‌بردند. حتی مربیانی که گاه نتیجه هم نمی‌گرفتند، به‌دلیل شخصیت و اقتدارشان می‌توانستند تیم را در بحران کنترل کنند؛ خصیصه‌ای که حالا جای آن در پرسپولیس خالی است.

مدیریت نقل‌وانتقالات و ابهام مالی

او در ادامه به تناقض‌های مالی باشگاه اشاره می‌کند؛ از یک‌سو ادعا می‌شود پولی برای خرید بازیکن وجود نداشت و از سوی دیگر، هزینه‌های دلاری برای بازیکنانی انجام شد که به‌گفته اصلانیان حتی کسری از این مبالغ هم نمی‌ارزیدند. ضعف فنی در جناح راست، جا ماندن مداوم توپ پشت مدافعان و نقش داشتن همین بازیکنان در گل‌های خورده، انتقادها را دوچندان کرده است.

حفره‌ای بزرگ در قلب خط میانی

انتقاد تند اصلانیان از عملکرد میلاد سرلک، نمادی از مشکل ساختاری پرسپولیس در میانه میدان است. او خط میانی تیم را به حفره‌ای بزرگ تشبیه می‌کند و می‌پرسد چرا بازیکنی که باید نقش محوری داشته باشد، عملاً در خط دفاع سرگردان است. اشاره او به سنگینی شماره ۱۰، یادآور مسئولیتی است که هر بازیکنی توان حمل آن را ندارد؛ شماره‌ای که در تاریخ پرسپولیس با نام‌های بزرگی گره خورده است.

راه‌حل پیشنهادی؛ تغییر فوری روی نیمکت

در نهایت، جمع‌بندی اصلانیان صریح و بی‌تعارف است؛ یا اوسمار باید اخراج شود یا خودش کنار برود، در غیر این صورت وضعیت پرسپولیس بدتر خواهد شد. او پیشنهاد می‌دهد حتی به‌صورت موقت با مربیانی چون حسین عبدی یا گزینه‌های باتجربه‌تر مذاکره شود و اگر لازم است، هزینه فسخ پرداخت شود تا تیم از این بلاتکلیفی نجات پیدا کند.

جمع‌بندی:

پرسپولیس امروز بیش از هر چیز از بحران رهبری روی نیمکت رنج می‌برد؛ بحرانی که در زمین به شکل بی‌برنامگی، افت بدنی و فروپاشی روانی بروز کرده است. اظهارات اصلانیان اگرچه تند و احساسی به نظر می‌رسد، اما تصویری واقعی از تیمی ارائه می‌دهد که بدون تصمیمی قاطع در حوزه فنی و مدیریتی، ممکن است وارد چرخه‌ای خطرناک از ناکامی شود؛ چرخه‌ای که خروج از آن، هزینه‌ای بسیار بیشتر از یک تغییر زودهنگام خواهد داشت.