پایان عصر چند ستاره در پرسپولیس نزدیک شد؟

شکست پرسپولیس برابر گل‌گهر سیرجان تنها یک باخت سه امتیازی نبود؛ این نتیجه به‌مثابه جرقه‌ای عمل کرد که مجموعه‌ای از مسائل انباشته‌شده درون تیم را آشکار ساخت. تیمی که طی سال‌های اخیر همواره با ثبات مدیریتی و انسجام درونی شناخته می‌شد، حالا با نشانه‌هایی از افت تمرکز، کاهش انگیزه و شکاف در مسئولیت‌پذیری بازیکنان مواجه شده است. فضایی که پس از این مسابقه در رختکن شکل گرفت، نشان داد بحران فعلی فراتر از مسائل فنی است و ابعاد روانی و مدیریتی پررنگی دارد.

انتقاد درون‌تیمی و نقش علی علیپور در رختکن

در ساعات ابتدایی پس از پایان مسابقه، گزارش‌ها از رختکن پرسپولیس حکایت از فضای متشنج داشت. علی علیپور، مهاجم باتجربه سرخ‌ها، در جمع بازیکنان به صراحت از کمبود تمرکز و عدم مسئولیت‌پذیری برخی نفرات انتقاد کرد. این صحبت‌ها نه از سر هیجان لحظه‌ای، بلکه بازتاب دغدغه‌ای قدیمی بود که طی هفته‌های اخیر نیز در تمرینات دیده می‌شد. علیپور که خود از معدود بازیکنان با ثبات عملکردی در این فصل محسوب می‌شود، تلاش کرد نقش لیدر فنی و روانی را ایفا کند و پیام روشنی به هم‌تیمی‌ها بدهد: پرسپولیس جایی برای بی‌انگیزگی ندارد.

این واکنش درون‌تیمی را می‌توان نشانه‌ای از شکاف میان استانداردهای ذهنی بازیکنان دانست. بخشی از تیم همچنان با ذهنیت قهرمانی تمرین و بازی می‌کند و بخش دیگر، ظاهراً تحت تأثیر قراردادهای بلندمدت یا اطمینان از جایگاه خود، از آن سطح فاصله گرفته است. همین اختلاف نگرش، زمینه‌ساز تنش‌هایی شده که حالا علنی‌تر از گذشته بروز پیدا کرده‌اند.

افت انگیزه در تمرینات و زنگ خطر برای کادر فنی

هم‌زمان با این حواشی، گزارش‌هایی از تمرینات پرسپولیس منتشر شد که نشان می‌داد سطح انگیزه برخی بازیکنان باتجربه کاهش یافته است. کاهش دوندگی، بی‌تفاوتی در تمرینات تاکتیکی و افت تمرکز در اجرای برنامه‌ها، مسائلی بود که کادر فنی را نگران کرده و مستقیماً به مدیریت باشگاه منتقل شده است. در تیمی مانند پرسپولیس که رقابت داخلی همواره عامل پیشرفت بوده، چنین نشانه‌هایی می‌تواند ساختار رقابتی را تضعیف کند.

کادر فنی به خوبی می‌داند که در مقطع حساس فصل، اصلاح این روند تنها با تذکر فنی امکان‌پذیر نیست و نیاز به حمایت و تصمیم‌های قاطع مدیریتی دارد. به همین دلیل، نگاه‌ها خیلی زود به واکنش مدیران باشگاه معطوف شد؛ واکنشی که چندان هم دیر نپایید.

بیانیه هشدارآمیز باشگاه و پیام روشن به بازیکنان

انتشار بیانیه‌ای هشدارآمیز از سوی باشگاه پرسپولیس، نقطه عطفی در مدیریت این بحران بود. در این بیانیه، باشگاه بدون اشاره مستقیم به نام بازیکنان، تأکید کرد که عملکرد ضعیف، حاشیه‌سازی و عدم پایبندی به تعهدات حرفه‌ای می‌تواند تبعات قراردادی در پی داشته باشد. این پیام، بیش از آنکه جنبه رسانه‌ای داشته باشد، تلاشی برای بازگرداندن نظم و تمرکز به مجموعه تیم بود.

مدیریت باشگاه با این اقدام نشان داد که دوران مصونیت برخی نام‌ها به پایان رسیده و هیچ بازیکنی صرفاً به واسطه سابقه یا قرارداد سنگین، جایگاه تضمین‌شده‌ای نخواهد داشت. این رویکرد، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت تنش‌ها را افزایش دهد، اما در بلندمدت می‌تواند به بازتعریف استانداردهای حرفه‌ای در تیم کمک کند.

معمای تمدید قراردادها و موقعیت ویژه علی علیپور

یکی از حساس‌ترین بخش‌های این بحران، به فهرست بازیکنانی مربوط می‌شود که قراردادشان رو به پایان است. بر اساس شنیده‌ها، در این فهرست فعلاً تنها نامی که شانس جدی برای تمدید دارد، علی علیپور است. عملکرد فنی قابل قبول، نقش رهبری درون تیم و تعهد حرفه‌ای، عواملی هستند که موقعیت او را نسبت به سایرین متمایز کرده‌اند.

در مقابل، سایر بازیکنانی که قراردادشان در آستانه پایان است، با احتمال بالای جدایی مواجه‌اند. مدیریت باشگاه به دنبال آن است که تمدید قراردادها نه بر اساس سابقه، بلکه بر پایه کارنامه فصل جاری و میزان تأثیرگذاری واقعی انجام شود. این سیاست می‌تواند ترکیب پرسپولیس را در فصل آینده به شکل قابل‌توجهی دگرگون کند.

قراردادهای سنگین و عملکردی که انتظارات را برآورده نکرد

نگاه مدیریتی پرسپولیس تنها معطوف به بازیکنان در آستانه پایان قرارداد نیست. بخش مهمی از بررسی‌ها به بازیکنانی اختصاص دارد که برای فصل آینده قراردادهای سنگین دارند اما در این فصل نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند. نام‌هایی مانند تیوی بیفوما، رضا شکاری، مرتضی پورعلی‌گنجی و محمدامین کاظمیان در این فهرست مطرح شده‌اند.

این بازیکنان هر یک با هدف تقویت تیم و ایجاد برتری فنی جذب شدند، اما عملکردشان در مجموع با استانداردهای مورد انتظار فاصله داشته است. مدیریت باشگاه حالا با یک چالش جدی روبه‌روست: ادامه همکاری با این نفرات به امید بازگشت به اوج، یا پذیرش هزینه‌های تغییر و حرکت به سمت بازسازی ترکیب.

احتمال جراحی تابستانی و تغییر چهره پرسپولیس

اگر روند فعلی ادامه یابد، احتمال تغییرات قابل‌توجه در ترکیب پرسپولیس در تابستان دور از انتظار نخواهد بود. صحبت از یک جراحی بزرگ، بیش از هر زمان دیگری جدی شده است؛ جراحی‌ای که می‌تواند شامل جدایی چند بازیکن باتجربه، جذب نیروهای جوان‌تر و بازتعریف نقش‌ها در تیم باشد. چنین تصمیمی البته ریسک‌های خاص خود را دارد، اما در شرایطی که نشانه‌های افت انگیزه و اشباع روانی دیده می‌شود، شاید تنها راه بازگشت به مسیر قهرمانی باشد.

پرسپولیس در سال‌های اخیر بارها نشان داده که توانایی عبور از بحران‌ها را دارد، اما شرط این عبور، شفافیت در تصمیم‌گیری و قاطعیت در اجراست. مدیریت باشگاه حالا در نقطه‌ای قرار دارد که هر تعلل می‌تواند هزینه‌های بیشتری به دنبال داشته باشد.

جمع‌بندی

آنچه پس از شکست مقابل گل‌گهر در پرسپولیس رخ داد، تصویری روشن از یک هشدار جدی است؛ هشداری که هم بازیکنان و هم مدیران را خطاب قرار می‌دهد. انتقاد صریح علی علیپور در رختکن، افت انگیزه در تمرینات، بیانیه هشدارآمیز باشگاه و ابهام در تمدید قراردادها، همگی نشانه‌هایی از پایان یک دوره و آغاز مرحله‌ای تازه‌اند. پرسپولیس اکنون بر سر یک دوراهی مهم ایستاده است: یا با اصلاح رفتارها و بازگشت به اصول حرفه‌ای، بحران را مهار کند، یا با پذیرش تغییرات گسترده، چهره‌ای تازه برای فصل آینده بسازد. تصمیمی که هرچه باشد، آینده سرخ‌ها را برای سال‌های پیش‌رو رقم خواهد زد.