آزادی در ایستگاه بازسازی؛ وعده بازگشت سرخابیها پس از جامجهانی و چمن تراز اول جهانی
ماههاست ورزشگاه آزادی، مهمترین نماد فوتبال ایران، در میانه پروژهای گسترده از بازسازی قرار دارد و هنوز به چرخه میزبانی بازنگشته است. تأخیری که پیامدهای مستقیم آن را دو باشگاه پرطرفدار پایتخت بیش از همه لمس کردهاند؛ استقلال و پرسپولیس در این فصل ناچار بودهاند در ورزشگاههای مختلف به مصاف رقبا بروند و از مزیت میزبانی در آزادی محروم بمانند. این وضعیت نه فقط بر برنامهریزی فنی تیمها اثر گذاشته، بلکه بر تجربه هواداران و حتی کیفیت مسابقات لیگ نیز سایه انداخته است. اکنون اظهارات تازه وزیر ورزش بار دیگر نگاهها را به زمانبندی بازگشت آزادی و کیفیت نهایی بازسازی آن معطوف کرده است.
در شرایطی که افکار عمومی منتظر یک تاریخ دقیق و قطعی است، احمد دنیامالی با تأکید بر برگزاری بازیهای استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه آزادی پس از جامجهانی، تلاش کرده است تصویر روشنی از آینده نزدیک این مجموعه ارائه دهد. او از استفاده از یکی از بهروزترین چمنهای جهان سخن گفته و مدعی شده بازسازی به گونهای انجام شده که تا بیست سال آینده پاسخگوی نیازهای ورزش کشور باشد. این وعدهها اگرچه امیدبخش است، اما در بستر تجربههای پیشین نیازمند بررسی دقیقتر و تحلیل واقعبینانه است.
بازسازی آزادی و آزمون صبر فوتبال ایران
پروژه بازسازی ورزشگاه آزادی از ابتدا با حساسیت ویژهای همراه بود. این ورزشگاه نه تنها میزبان مسابقات داخلی که محل برگزاری بازیهای ملی و رویدادهای بینالمللی است و هرگونه تأخیر در آمادهسازی آن، تقویم فوتبال ایران را تحت تأثیر قرار میدهد. در فصل جاری، استقلال و پرسپولیس بارها مجبور شدند در ورزشگاههایی با ظرفیت کمتر یا شرایط متفاوت میزبانی کنند؛ موضوعی که به باور کارشناسان، تعادل رقابتی را دچار اختلال کرده و فشار مضاعفی بر بازیکنان وارد آورده است. از سوی دیگر، هواداران نیز از نبود فضای آشنای آزادی و دشواری دسترسی به ورزشگاههای جایگزین گلایه داشتهاند.
اظهارات وزیر ورزش و وعده بازگشت پس از جامجهانی
سخنان احمد دنیامالی نقطه عطف تازهای در روایت بازسازی آزادی به شمار میرود. وزیر ورزش با صراحت اعلام کرده که پس از جامجهانی، بازیهای استقلال و پرسپولیس در این ورزشگاه برگزار خواهد شد. این جمله به معنای آن است که برنامهریزیها به مرحلهای رسیده که امکان زمانبندی مشخص برای بهرهبرداری دوباره وجود دارد. تأکید او بر نصب چمنی در سطح جهانی نیز نشان میدهد که مسئولان قصد دارند یکی از مهمترین نقدهای سالهای اخیر به آزادی را برطرف کنند؛ چمنی که در گذشته بارها محل بحث مربیان داخلی و خارجی بوده و کیفیت آن در برخی مقاطع زیر سؤال رفته است.
چمن جدید و استانداردهای جهانی
یکی از کلیدیترین بخشهای بازسازی ورزشگاه آزادی، تعویض و نوسازی چمن است. وزیر ورزش با اشاره به استفاده از یکی از بهروزترین چمنهای جهان، این پیام را مخابره کرده که کیفیت زمین مسابقه در اولویت قرار دارد. چمن استاندارد نه تنها بر زیبایی بازی تأثیر میگذارد، بلکه عامل تعیینکنندهای در سلامت بازیکنان و کاهش مصدومیتهاست. اگر وعده نصب چمنی همسطح با ورزشگاههای مطرح دنیا محقق شود، آزادی میتواند بار دیگر به عنوان ویترینی آبرومند برای فوتبال ایران در میزبانیهای بینالمللی مطرح شود.
بازسازی بلندمدت و نگاه بیستساله
نکته مهم دیگر در اظهارات دنیامالی، اشاره به افق بیستساله بازسازی است. به گفته او، ورزشگاه آزادی به شکلی نوسازی شده که تا دو دهه آینده پاسخگوی نیازهای ورزش کشور باشد. این رویکرد در صورت تحقق، میتواند نقطه پایانی بر تعمیرات مقطعی و پرهزینه گذشته باشد. بازسازی زیرساختها، بهروزرسانی امکانات رفاهی، بهبود دسترسیها و ارتقای ایمنی، همگی از مواردی هستند که در چنین نگاهی باید لحاظ شده باشند. فوتبال ایران در سالهای اخیر بارها از نبود ورزشگاههای استاندارد ضربه خورده و آزادی میتواند الگویی برای سایر پروژهها باشد.
پیامدهای غیبت آزادی برای سرخابیها
استقلال و پرسپولیس بیشترین آسیب را از طولانی شدن بازسازی آزادی دیدهاند. بازی در ورزشگاههای مختلف، از نظر فنی و روانی شرایط متفاوتی را به تیمها تحمیل کرده است. تغییر زمین میزبانی، کاهش حضور هواداران و تفاوت کیفیت زمین، همگی عواملی هستند که میتوانند نتیجه مسابقات را تحت تأثیر قرار دهند. بازگشت به آزادی نه فقط به معنای بازگشت به خانه است، بلکه احیای پیوندی عمیق میان تیم و هوادار محسوب میشود؛ پیوندی که در سالهای اخیر بارها دچار وقفه شده است.
انتظارات افکار عمومی و ضرورت شفافیت
با وجود وعدههای مطرحشده، افکار عمومی همچنان خواستار شفافیت بیشتر است. تجربه پروژههای عمرانی پیشین نشان داده که تأخیر و تغییر زمانبندی، امری رایج بوده و همین موضوع سطح اعتماد را کاهش داده است. اعلام زمان دقیق بهرهبرداری، ارائه گزارشهای دورهای از پیشرفت کار و پاسخگویی به پرسشهای رسانهها میتواند به ترمیم این اعتماد کمک کند. ورزشگاه آزادی به دلیل جایگاه نمادین خود، بیش از هر پروژه دیگری نیازمند مدیریت افکار عمومی است.
آزادی و آینده میزبانیهای بینالمللی
بازسازی موفق آزادی میتواند مسیر بازگشت میزبانیهای بینالمللی را هموار کند. کنفدراسیون فوتبال آسیا همواره بر استانداردهای سختگیرانه تأکید داشته و هر نقصی در زیرساختها میتواند منجر به سلب میزبانی شود. اگر چمن جدید و امکانات نوسازیشده مطابق ادعاها باشد، آزادی بار دیگر شانس میزبانی بازیهای مهم آسیایی و ملی را خواهد داشت. این موضوع نه تنها از نظر ورزشی بلکه از منظر اقتصادی و اعتباری برای فوتبال ایران اهمیت بالایی دارد.
جمعبندی
بازسازی ورزشگاه آزادی به یکی از مهمترین پروندههای ورزش ایران تبدیل شده است؛ پروندهای که سرنوشت آن مستقیماً با تجربه هواداران، عملکرد باشگاههای بزرگ و جایگاه بینالمللی فوتبال کشور گره خورده است. اظهارات وزیر ورزش درباره بازگشت استقلال و پرسپولیس پس از جامجهانی و نصب چمنی در تراز جهانی، امید تازهای ایجاد کرده اما تحقق این وعدهها نیازمند پایبندی دقیق به زمانبندی و استانداردهاست. اگر آزادی همانگونه که وعده داده شده، با نگاهی بیستساله و کیفیتی پایدار بازگشایی شود، میتواند بار دیگر به قلب تپنده فوتبال ایران بدل شود؛ در غیر این صورت، تأخیرهای بیشتر تنها شکاف میان وعده و واقعیت را عمیقتر خواهد کرد.






