مردی که استقلال را از انحلال نجات داد +عکس
بدون تردید نام عنایتالله آتشی برای ورزش ایران تنها یک اسم نیست، بلکه بخشی از حافظه تاریخی ورزش کشور به شمار میآید؛ چهرهای که از زمینهای خاکی جنوب کشور تا حساسترین بزنگاههای مدیریتی ورزش پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همواره در متن رویدادها حضور داشته و اثرگذاری او فراتر از یک رشته یا یک باشگاه خاص بوده است. حالا اما این پیشکسوت نامدار بسکتبال و مدیر اسبق باشگاه استقلال، در سکوت و به دور از هیاهوی رسانهای، روزهای دشوار درمان بیماری را پشت سر میگذارد؛ خبری که دل بسیاری از اهالی ورزش، بهویژه استقلالیها و خانواده بزرگ بسکتبال ایران را نگران کرده است.
عنایتالله آتشی که طی یک سال گذشته با مشکلات جسمانی دستوپنجه نرم میکرد، در روزهای پایانی هفته گذشته به دلیل تشدید بیماری بار دیگر در بیمارستان بستری شد. هرچند طبق آخرین اخبار، او به تازگی از بیمارستان ترخیص شده و ادامه روند درمان را در منزل و در کنار خانواده دنبال میکند، اما همین خبر بار دیگر نگاهها را به سوی زندگی و کارنامه مردی برد که بخش مهمی از تاریخ ورزش ایران با نام او گره خورده است.
عنایتالله آتشی و روزهای پرالتهاب مدیریت پس از انقلاب
پس از پیروزی انقلاب جمهوری اسلامی، فضای ورزش ایران همانند بسیاری از حوزههای دیگر با ابهام، تردید و نگرانی همراه بود. باشگاه تاج به عنوان یکی از بزرگترین و کاملترین مجموعههای ورزشی کشور، به واسطه پیشینه مدیریتی و نسبت داده شدن آن به ساختار قدرت پیش از انقلاب، در معرض خطر جدی انحلال قرار داشت. در آن روزها کمتر کسی جرأت میکرد مسئولیت مدیریت چنین مجموعهای را بپذیرد؛ مجموعهای که فعالیت گسترده در رشتههای مختلف ورزشی داشت و هزاران ورزشکار و هوادار به آن وابسته بودند.
در چنین شرایطی، عنایتالله آتشی قدم پیش گذاشت؛ تصمیمی که بعدها بسیاری از پیشکسوتان ورزش ایران آن را شجاعانه و سرنوشتساز توصیف کردند. او با پیشنهاد تغییر نام باشگاه از «تاج» به «استقلال» کوشید هویت تازهای برای این مجموعه تعریف کند؛ هویتی که همسو با فضای جدید کشور باشد و امکان ادامه حیات این باشگاه ریشهدار را فراهم کند. فروردینماه سال ۱۳۵۸، آتشی به عنوان نخستین مدیرعامل باشگاه استقلال در دوران جمهوری اسلامی معرفی شد؛ مسئولیتی خطیر که اگرچه تنها چند ماه به طول انجامید، اما تأثیر آن تا امروز باقی مانده است.
نقش کلیدی در جلوگیری از انحلال باشگاه استقلال
هرچند عنایتالله آتشی پس از مدتی جای خود را به عباس کردنوری داد و دومین مدیرعامل استقلال در دوران جدید منصوب شد، اما روایت اغلب پیشکسوتان این باشگاه نشان میدهد که نقش آتشی در حفظ موجودیت استقلال انکارناپذیر است. زندهیاد منصور پورحیدری و بسیاری دیگر از بزرگان استقلال بارها تأکید کردهاند که اگر تصمیمها و پیگیریهای آتشی در آن مقطع حساس نبود، احتمال انحلال باشگاه یا فروپاشی ساختار آن بسیار بالا بود.
آتشی نهتنها با تغییر نام باشگاه، بلکه با ایجاد آرامش نسبی در فضای مدیریتی و تعامل با نهادهای انقلابی، راه را برای ادامه فعالیت استقلال هموار کرد. او بهخوبی میدانست که استقلال فقط یک تیم فوتبال نیست، بلکه بخشی از سرمایه اجتماعی و ورزشی کشور است؛ سرمایهای که نابودی آن میتوانست خسارتی جبرانناپذیر به ورزش ایران وارد کند.
چهرهای فراتر از مدیریت؛ تاریخ زنده بسکتبال ایران
با مروری بر زندگی حرفهای عنایتالله آتشی، بهروشنی میتوان دریافت که او صرفاً یک مدیر ورزشی یا یک بسکتبالیست سابق نیست، بلکه تاریخ زنده بسکتبال ایران به شمار میآید. آتشی بیش از شش دهه از عمر خود را وقف رشد، توسعه و ترویج این رشته ورزشی کرده و در نقشهای متعددی حضوری مؤثر داشته است.
او در سال ۱۳۴۷ پیراهن تیم ملی بسکتبال ایران را بر تن کرد و در ادامه به عضویت باشگاه تاج درآمد. همزمان با دوران بازی، وارد عرصه مربیگری شد و نگاه علمی و آموزشی او به بسکتبال، خیلی زود از سوی اهالی این رشته مورد توجه قرار گرفت. آتشی بسکتبال را صرفاً یک بازی نمیدید؛ او آن را ابزاری برای تربیت، آموزش و پرورش نسل جوان میدانست.
بنیانگذاری مینیبسکتبال و نگاه آکادمیک به آموزش
یکی از مهمترین اقدامات ماندگار عنایتالله آتشی، پایهگذاری نخستین مرکز آموزش آکادمیک مینیبسکتبال ایران در سال ۱۳۵۴ در باشگاه تاج بود. در زمانی که آموزش پایه در ورزش ایران هنوز به شکل ساختارمند تعریف نشده بود، این اقدام آتشی مسیری تازه برای پرورش استعدادهای نوجوان گشود و الگویی شد که سالها بعد در دیگر باشگاهها و استانها نیز مورد استفاده قرار گرفت.
این نگاه آکادمیک به بسکتبال، نهتنها در دوران فعالیت شخصی آتشی متوقف نماند، بلکه به یک میراث خانوادگی تبدیل شد. فرزندان او، دکتر مهران و دکتر مهراد آتشی، این مسیر را با تأسیس مدرسه تخصصی بسکتبال آتشی ادامه دادند و نشان دادند که اندیشه آموزشی پدر، همچنان زنده و پویاست.
حضور مؤثر در رسانه و تحلیل بسکتبال
عنایتالله آتشی علاوه بر زمین بازی و نیمکت مربیگری، در عرصه رسانه نیز حضوری پررنگ داشت. او سالها به عنوان کارشناس، گزارشگر و تحلیلگر بسکتبال فعالیت کرد و با ادبیاتی دقیق و آموزشی، به ارتقای سطح دانش مخاطبان این رشته کمک رساند. بسیاری از علاقهمندان بسکتبال ایران، مفاهیم فنی این ورزش را نخستینبار از زبان آتشی شنیدند؛ زبانی که هم ساده بود و هم عمیق.
تألیف کتابها و مقالات تخصصی در حوزه بسکتبال نیز بخشی دیگر از کارنامه اوست؛ آثاری که همچنان به عنوان منابع آموزشی مورد استفاده قرار میگیرند و نشان از دغدغه عمیق او برای انتقال دانش به نسلهای بعدی دارند.
روزهای بیماری و حمایت جامعه ورزش
در ماههای گذشته، خبر بیماری عنایتالله آتشی بارها از سوی دوستان و نزدیکان او تأیید شد. هرچند او تلاش کرده این دوران را به دور از فضای رسانهای و در کنار خانواده سپری کند، اما بستری شدن دوبارهاش در بیمارستان در روزهای اخیر، موجی از نگرانی و همدلی را در میان اهالی ورزش به همراه داشت. حضور او در جشن هشتادسالگی باشگاه استقلال، آخرین تصویر عمومی از این چهره ماندگار بود؛ حضوری که نشان میداد پیوند عاطفی آتشی با استقلال، همچنان ناگسستنی است.
اکنون که او ادامه روند درمان را در منزل دنبال میکند، جامعه ورزش ایران بیش از هر زمان دیگری قدر زحمات مردی را میداند که بیهیاهو، اما عمیق و اثرگذار، برای ورزش این سرزمین تلاش کرده است.
جمعبندی
عنایتالله آتشی را باید نماد تعهد، جسارت و نگاه بلندمدت در ورزش ایران دانست؛ شخصیتی که هم در بزنگاه تاریخی مدیریت باشگاه استقلال پس از انقلاب نقشی تعیینکننده ایفا کرد و هم در طول دههها فعالیت در بسکتبال، اثری ماندگار از خود به جا گذاشت. بیماری امروز او، فرصتی است تا بار دیگر به این کارنامه پرافتخار نگریسته شود و ارزش خدمات کسانی یادآوری شود که بیادعا، ستونهای ورزش ایران را بنا کردهاند. امید آن است که با لطف خداوند متعال، این چهره ماندگار ورزش کشور هرچه زودتر سلامتی کامل خود را بازیابد و همچنان شاهد حضور و اثرگذاری او در کنار خانواده بزرگ ورزش ایران باشیم.








