اعتراف جنجالی سرمربی سابق استقلال: هنوز بیشترین شانس قهرمانی را دارند

میودراگ بوژوویچ، نامی آشنا برای فوتبال‌دوستان ایرانی، همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین مربیان خارجی سال‌های اخیر فوتبال کشور محسوب می‌شود. سرمربی ۵۷ ساله اهل مونته‌نگرو که با رزومه‌ای شامل هدایت ستاره سرخ بلگراد و دینامو مسکو وارد فوتبال ایران شد، مسیری پر فراز و نشیب را در استقلال خوزستان و سپس استقلال تهران پشت سر گذاشت؛ مسیری که اگرچه با پیروزی‌های بزرگ و تک‌نتیجه‌های تاریخی همراه بود، اما در نهایت با ناکامی آماری و اختلافات حقوقی پایان یافت. حالا بوژوویچ پس از بازگشت به ریشه‌های خود و قبول هدایت بودوک‌نوست پودگوریتسا، بار دیگر از تجربه‌اش در ایران سخن گفته و تصویری تحلیلی از لیگ برتر، استقلال، استقلال خوزستان و مشکلات ساختاری فوتبال ایران ارائه داده است.

بازگشت به خانه؛ بودوک‌نوست و مأموریتی برای اروپا

بوژوویچ در شرایطی هدایت بودوک‌نوست پودگوریتسا را بر عهده گرفته که این باشگاه برای او صرفاً یک تیم جدید نیست، بلکه بخشی از هویت فوتبالی‌اش محسوب می‌شود. او سال‌ها پیش در رده‌های پایه این باشگاه رشد کرد، پیراهن آن را بر تن داشت، بازوبند کاپیتانی را تجربه کرد و بعدها نیز در قامت مربی در همین مجموعه فعالیت داشت. بازگشت به بودوک‌نوست، بیش از آنکه یک انتخاب شغلی باشد، نوعی بازگشت احساسی و حرفه‌ای به نقطه آغاز است.

در حال حاضر، بودوک‌نوست در رتبه هفتم جدول لیگ مونته‌نگرو قرار دارد؛ جایگاهی که با استانداردهای این باشگاه فاصله دارد. بوژوویچ مأموریتی روشن برای خود تعریف کرده است: رساندن تیم به جایگاهی که سهمیه رقابت‌های اروپایی را تضمین کند. این هدف، چالشی جدی برای مربی‌ای است که در سال‌های اخیر بیشتر با بحران و حاشیه شناخته شده تا پروژه‌های بلندمدت موفق.

لیگ برتر ایران از نگاه بوژوویچ؛ جذاب، فشرده و غیرقابل پیش‌بینی

با وجود جدایی از فوتبال ایران، بوژوویچ تأکید می‌کند که همچنان لیگ برتر را دنبال می‌کند و حتی از تماشای آن لذت می‌برد. به اعتقاد او، مهم‌ترین ویژگی فوتبال ایران، برابری نسبی تیم‌ها و فاصله اندک امتیازی میان مدعیان است؛ موضوعی که به‌ویژه در بالای جدول نمود بیشتری دارد، جایی که پنج تیم به‌طور همزمان برای قهرمانی می‌جنگند.

از نگاه این مربی اروپای شرقی، چنین فشردگی‌ای لیگ ایران را به رقابتی غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کرده است؛ لیگی که نتیجه بسیاری از مسابقات آن تا دقایق پایانی مشخص نیست و همین مسئله جذابیت آن را برای مخاطبان داخلی و خارجی افزایش می‌دهد.

استقلال خوزستان پس از بوژوویچ؛ ستایش از خلیفه‌اصل در دل بحران

یکی از نکات قابل توجه در صحبت‌های اخیر بوژوویچ، تمجید صریح او از امیر خلیفه‌اصل است؛ مربی‌ای که فصل گذشته به‌عنوان دستیار در کنار او در استقلال خوزستان فعالیت می‌کرد و اکنون هدایت این تیم را بر عهده دارد. بوژوویچ عملکرد خلیفه‌اصل را «فوق‌العاده» توصیف می‌کند، اما این تعریف را در بستر شرایطی مطرح می‌کند که خود آن را «فاجعه‌بار» می‌نامد.

از دید او، استقلال خوزستان باشگاهی است که با مشکلات ساختاری، مدیریتی و مالی جدی دست‌وپنجه نرم می‌کند و موفقیت در چنین فضایی، نیازمند توان مدیریتی و فنی بالاست. این اظهارات، به‌طور غیرمستقیم تصویری روشن از دشواری‌های کار بوژوویچ در اهواز و دلایل ناتوانی او در ثبت نتایج پایدار ارائه می‌دهد.

پرونده‌ای باز؛ اختلاف مالی و پنجره بسته استقلال خوزستان

یکی از مهم‌ترین بخش‌های اظهارات بوژوویچ، به پرونده شکایت او از باشگاه استقلال خوزستان مربوط می‌شود؛ پرونده‌ای که در نهایت به بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالاتی این باشگاه انجامید. بوژوویچ تأکید می‌کند که با مدیریت جدید باشگاه، به‌ویژه مدیرعامل تازه منصوب‌شده، به توافق رسیده بود تا مطالباتش در دو قسط پرداخت شود و مسیر برای باز شدن پنجره نقل‌وانتقالات هموار گردد.

او مدعی است که تمامی تعهدات مورد انتظار از سوی باشگاه را انجام داده، اما پس از توافق، پرداختی صورت نگرفته و عملاً فریب خورده است. این روایت، بار دیگر مسئله تکراری اختلافات مالی میان مربیان خارجی و باشگاه‌های ایرانی را به صدر اخبار بازمی‌گرداند؛ مشکلی که سال‌هاست اعتبار بین‌المللی فوتبال ایران را تحت تأثیر قرار داده است.

استقلال تهران و رؤیای قهرمانی؛ شانس اول از نگاه مربی سابق

بوژوویچ که خود دوره‌ای کوتاه و بدون پیروزی را روی نیمکت استقلال تهران سپری کرد، حالا نگاهی تحلیلی به شرایط این تیم دارد. او معتقد است استقلال در ابتدای فصل نقل‌وانتقالات گسترده‌ای انجام داده و اکنون از نظر نفرات، تیمی قدرتمند در اختیار دارد. از دید او، همین عمق ترکیب باعث می‌شود استقلال همچنان بیشترین شانس را برای قهرمانی لیگ برتر داشته باشد.

این ارزیابی در شرایطی مطرح می‌شود که رقابت در بالای جدول فشرده است و کوچک‌ترین لغزش می‌تواند معادلات قهرمانی را تغییر دهد. با این حال، بوژوویچ استقلال را تیمی می‌داند که از نظر پتانسیل فردی و گروهی، یک سر و گردن بالاتر از بسیاری از رقبا قرار دارد.

زمین، زیرساخت و ریشه‌های مشکل؛ نقد همیشگی بوژوویچ

شاید صریح‌ترین و تکرارشونده‌ترین نقد بوژوویچ به فوتبال ایران، به موضوع زیرساخت بازگردد. او بار دیگر تأکید می‌کند که کیفیت پایین زمین‌های مسابقه، یکی از اصلی‌ترین موانع پیشرفت فوتبال ایران است. از نگاه او، شرایط کاری نامناسب، از زمین تمرین گرفته تا امکانات مسابقه، نه‌تنها به کیفیت فنی بازی‌ها ضربه می‌زند، بلکه کار مربیان و بازیکنان را نیز به‌شدت دشوار می‌کند.

بوژوویچ امیدوار است این مشکلات در آینده‌ای نزدیک برطرف شود، اما تجربه شخصی‌اش در ایران نشان می‌دهد که بدون سرمایه‌گذاری جدی در زیرساخت‌ها، جهش کیفی فوتبال کشور دشوار خواهد بود.

کارنامه‌ای پرتناقض؛ پیروزی‌های بزرگ، آمار ضعیف

نگاهی به آمار دوران بوژوویچ در فوتبال ایران، تصویری دوگانه ارائه می‌دهد. او در استقلال خوزستان موفق شد استقلال و پرسپولیس را شکست دهد؛ نتایجی که برای هر مربی‌ای دستاوردی مهم محسوب می‌شود. با این حال، مجموع عملکردش با آبی‌های اهوازی به پنج برد، هشت تساوی و هشت شکست محدود شد. در استقلال تهران نیز او حتی یک پیروزی به‌دست نیاورد و کارش را با پنج تساوی و چهار شکست به پایان رساند.

این تناقض میان بردهای بزرگ و آمار کلی ضعیف، شاید بهترین توصیف از دوران بوژوویچ در ایران باشد؛ مربی‌ای که توانایی غافلگیری داشت، اما نتوانست ثبات لازم برای موفقیت بلندمدت را ایجاد کند.

جمع‌بندی

میودراگ بوژوویچ اکنون دور از هیاهوی فوتبال ایران و در آرامش نسبی مونته‌نگرو، همچنان بخشی از معادلات خبری لیگ برتر محسوب می‌شود. تجربه او در استقلال خوزستان و استقلال تهران، ترکیبی از نتایج متناقض، اختلافات مدیریتی و نقدهای ساختاری بود؛ تجربه‌ای که بار دیگر نشان داد فوتبال ایران، فراتر از مسائل فنی، با چالش‌های عمیق مدیریتی و زیرساختی روبه‌روست. بوژوویچ شاید در زمین مسابقه نتوانست کارنامه‌ای درخشان به جا بگذارد، اما روایتش از فوتبال ایران، همچنان آینه‌ای است برای بازخوانی مشکلاتی که سال‌هاست تکرار می‌شوند و همچنان در انتظار راه‌حل باقی مانده‌اند.