اعترافی که پرده از تصمیمات پشت‌پرده استقلال برداشت

استقلال در فصل جاری رقابت‌های لیگ سطح دوم قهرمانان آسیا مسیری متناقض و پرحاشیه را طی کرد؛ مسیری که در ظاهر با صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی همراه بود اما در واقع، یکی از تلخ‌ترین و پرهزینه‌ترین تجربیات آسیایی این باشگاه را رقم زد. آبی‌پوشان پایتخت در حالی جواز حضور در مرحله حذفی را به دست آوردند که نتایج ضعیف، نمایش‌های نگران‌کننده و ثبت سنگین‌ترین شکست تاریخ باشگاهی فوتبال ایران در آسیا، عملاً این صعود را به یک ناکامی بزرگ تبدیل کرد.

شکست ۷ بر یک مقابل الوصل امارات، تنها یک باخت ساده نبود؛ این نتیجه، نمادی از فروپاشی فنی، ذهنی و مدیریتی تیمی بود که سال‌ها خود را یکی از قطب‌های فوتبال آسیا می‌دانست. استقلال با چنین کارنامه‌ای، نه‌تنها اعتبار بین‌المللی خود را خدشه‌دار کرد، بلکه بار دیگر نگاه‌ها را به سمت تصمیمات مدیریتی و انتخاب سرمربی معطوف ساخت.

صعودی که هیچ‌کس انتظارش را نداشت

استقلال تحت هدایت ریکاردو ساپینتو، سرمربی پرتغالی، تا روز پایانی مرحله گروهی در آستانه حذف قرار داشت. شرایط جدول و نتایج قبلی به‌گونه‌ای بود که حتی خوش‌بین‌ترین هواداران نیز امید چندانی به صعود نداشتند. با این حال، یک بازی احساسی و پرتنش در منامه بحرین، ورق را به شکلی غیرمنتظره برگرداند و استقلال توانست با حداقل امتیاز ممکن راهی مرحله یک‌هشتم نهایی شود.

این صعود بیش از آنکه حاصل برنامه‌ریزی فنی و ثبات تاکتیکی باشد، نتیجه شرایط خاص جدول و لغزش رقبا بود؛ موضوعی که بسیاری از کارشناسان همان زمان نیز نسبت به آن هشدار دادند و تأکید کردند که ادامه این مسیر بدون اصلاح ساختار فنی، در مراحل حذفی به بن‌بست خواهد رسید.

شکست در دبی و تکرار یک سناریوی آشنا

مرحله یک‌هشتم نهایی برای استقلال با سفر به دبی و تقابل با الحسین اردن آغاز شد. دیدار رفت در ورزشگاه آل‌مکتوم و روی چمنی با کیفیت بالا برگزار شد، اما نتیجه آن چیزی جز ناکامی برای نماینده ایران نبود. شکست استقلال در این بازی، موجی از خشم و ناامیدی را میان هواداران ایجاد کرد؛ هوادارانی که معتقد بودند تیم نه از نظر فنی آمادگی لازم را دارد و نه از نظر ذهنی توان رقابت در سطح آسیایی را پیدا کرده است.

با این حال، کادر فنی به درخواست ساپینتو تصمیم گرفت یک هفته در دبی اردو بزند تا تیم در شرایط تمرینی مناسب و به دور از حاشیه، برای بازی برگشت آماده شود. تصمیمی که در ظاهر منطقی به نظر می‌رسید اما در عمل، هیچ تغییری در کیفیت فنی استقلال ایجاد نکرد. در دیدار برگشت، آبی‌ها بار دیگر سه گل دریافت کردند تا در مجموع دو بازی با نتیجه ۴ بر ۲ از دور رقابت‌ها کنار بروند؛ حذفی که بسیاری آن را مفتضحانه و دور از شأن نام استقلال توصیف کردند.

انتقادات گسترده و باز شدن پای مدیران سابق

پس از این حذف تلخ، موج انتقادات از عملکرد فنی تیم، کادر مربیگری و به‌ویژه مدیریت باشگاه شدت گرفت. در روزهای اخیر، تعدادی از مدیران و بازیکنان سابق استقلال با صراحت بیشتری درباره ریشه‌های این ناکامی صحبت کردند. نقطه مشترک اغلب این اظهارات، ناتوانی ریکاردو ساپینتو در مدیریت فنی و روانی تیم و همچنین اشتباه راهبردی در انتخاب دوباره او به‌عنوان سرمربی بود.

در این میان، اظهارات سید حجت کریمی، مدیرعامل اسبق باشگاه استقلال، بازتاب گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای و میان هواداران داشت؛ اظهاراتی که برای نخستین بار، بخشی از پشت‌پرده تصمیم‌گیری‌های مدیریتی در باشگاه را آشکار کرد.

اعترافی که همه‌چیز را تغییر داد

سید حجت کریمی با اشاره به گفت‌وگویی خصوصی با علی نظری جویباری، مدیرعامل وقت استقلال، پرده از واقعیتی تکان‌دهنده برداشت. به گفته او، تنها دو هفته پس از انتخاب ریکاردو ساپینتو، نظری جویباری در خلوت به این تصمیم ابراز پشیمانی کرده و اذعان داشته که بدون شناخت کافی از شخصیت و رفتارهای این مربی، اقدام به جذب او کرده است.

این اعتراف، پرسش‌های جدی‌تری را مطرح می‌کند؛ اینکه چگونه مربی‌ای که پیش‌تر در استقلال امتحان خود را پس داده و حواشی فراوانی به‌جا گذاشته بود، بار دیگر سکان هدایت تیم را به دست گرفت. کریمی با طرح این پرسش که چه منافع و چه فشارهایی پشت این انتخاب بوده، مسئولیت هدررفت منابع مالی و آسیب به احساسات هواداران را متوجه مدیرانی دانست که امروز پاسخ روشنی برای عملکرد خود ندارند.

تصمیمات احساسی در روزهای بحرانی فوتبال ایران

بازگشت ساپینتو به استقلال در شرایطی رخ داد که فوتبال ایران روزهای حساسی را پشت سر می‌گذاشت. پس از پایان جنگ ۱۲ روزه کشورمان با رژیم صهیونیستی و افزایش فضای نااطمینانی، بسیاری از مربیان خارجی تمایلی به حضور در لیگ ایران نداشتند. در چنین فضایی، مدیران استقلال به‌جای اتخاذ تصمیمی مبتنی بر عقلانیت و بررسی گزینه‌های مختلف، تحت تأثیر صحبت‌ها و شعارهای ریکاردو ساپینتو قرار گرفتند.

استفاده از صفاتی مانند شجاع، دلیر و باشهامت برای توصیف این مربی، بیش از آنکه پشتوانه فنی داشته باشد، نشان‌دهنده یک رویکرد احساسی و تبلیغاتی بود؛ رویکردی که در نهایت، هزینه آن را باشگاه و هواداران پرداخت کردند.

هشدار پیشکسوتان و نادیده گرفتن تجربه

نکته قابل‌تأمل اینجاست که بازگشت ساپینتو از همان ابتدا با مخالفت جدی پیشکسوتان استقلال همراه بود. چهره‌هایی چون حسن روشن، امیرحسین صادقی، مهدی پاشازاده و منصور رشیدی، با یادآوری اتفاقات لیگ برتر بیست‌ودوم و رفتارهای پرحاشیه این مربی، نسبت به تکرار یک اشتباه هشدار دادند.

این پیشکسوتان مسیر انتخاب‌شده از سوی مدیریت باشگاه را بیراهه دانستند و تأکید کردند که استقلال برای بازگشت به ثبات و موفقیت، بیش از هر چیز به آرامش، نظم و برنامه‌ریزی نیاز دارد؛ مؤلفه‌هایی که در دوران ساپینتو کمتر دیده شد.

جمع‌بندی

عملکرد استقلال در لیگ سطح دوم قهرمانان آسیا، نمونه‌ای روشن از فاصله میان نتیجه ظاهری و واقعیت فنی است. صعودی که با شکست‌های تحقیرآمیز همراه شد و حذفی که بار دیگر ضعف‌های ساختاری باشگاه را نمایان کرد. اعتراف مدیرعامل وقت به اشتباه در انتخاب سرمربی، مهر تأییدی بر انتقادات گسترده‌ای است که ماه‌ها از سوی کارشناسان و پیشکسوتان مطرح می‌شد.

استقلال امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری جدی در شیوه تصمیم‌گیری مدیریتی، انتخاب‌های فنی و نحوه تعامل با هواداران است. تجربه تلخ ریکاردو ساپینتو باید به‌عنوان یک درس تاریخی در حافظه این باشگاه ثبت شود؛ درسی که اگر نادیده گرفته شود، تکرار بحران‌ها و ناکامی‌ها چندان دور از انتظار نخواهد بود.