پرسپولیس در لبه تیغ؛ آزمون سرنوشت‌ساز اوسمار ویرا مقابل خیبر

هفته بیست و دوم لیگ برتر فوتبال ایران در شرایطی از روز جمعه اول اسفندماه آغاز می‌شود که از همان گام نخست، یک مسابقه تمام نگاه‌ها را به خود جلب کرده است. دیدار پرسپولیس و خیبر خرم‌آباد در تهران، فراتر از یک بازی سه امتیازی، به صحنه قضاوت درباره آینده نیمکت سرخ‌پوشان تبدیل شده؛ جایی که اوسمار ویرا، سرمربی برزیلی پرسپولیس، در حساس‌ترین مقطع کاری خود ایستاده و می‌داند که کوچک‌ترین لغزش، می‌تواند پایان این مسیر کوتاه اما پرتنش باشد.

پرسپولیس در این فصل بیش از هر زمان دیگری طعم بی‌ثباتی را چشیده است. تغییرات مدیریتی، نوسان فنی و فشار همیشگی سکوها، فضایی ساخته که هیچ مربی‌ای در آن حاشیه امن ندارد. اوسمار ویرا نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ مربی‌ای که با امید ایجاد ثبات پس از رفتن اسکوچیچ معرفی شد، اما حالا خود به یکی از مهم‌ترین سوژه‌های بحران تبدیل شده است.

نیمکت پرسپولیس؛ از اسکوچیچ تا ویرا، صندلی‌ای که آرام نمی‌گیرد

پس از جدایی اسکوچیچ و لرزش جدی جایگاه ساپینتو، حالا نیمکت پرسپولیس بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته است. اوسمار ویرا با شروعی امیدوارکننده آمد، اما چهار شکست در دور برگشت، تمام معادلات را تغییر داد. این باخت‌ها نه‌تنها فاصله پرسپولیس با مدعیان را افزایش داد، بلکه اعتماد مدیریتی را نیز به شدت کاهش داد؛ تا جایی که صدور بیانیه رسمی از سوی باشگاه و برگزاری جلسه تعیین تکلیف، عملاً ویرا را وارد فاز هشدار نهایی کرد.

در فوتبال ایران، نشانه‌ها همیشه واضح‌اند. وقتی باشگاه به جای حمایت بی‌قید و شرط، زبان هشدار را انتخاب می‌کند، یعنی صبر به پایان نزدیک شده است. ویرا خوب می‌داند که تداوم نتایج ضعیف، به سرعت او را به سرنوشت مربیان پیشین پرسپولیس دچار خواهد کرد؛ سرنوشتی که پایانش، جدایی زودهنگام و ثبت نامی دیگر در فهرست نیمکت‌سوزان لیگ است.

خاطره تلخ بازی رفت؛ زخم خیبر هنوز تازه است

تقابل پرسپولیس و خیبر خرم‌آباد، یک پیشینه دردناک برای سرخ‌ها دارد. بازی رفت، جایی بود که پرسپولیس برابر حریفی تازه‌وارد لغزید و شکست خورد؛ شکستی که تنها سه امتیاز نبود، بلکه آغاز دومینوی تغییرات مدیریتی شد. پس از همان مسابقه، رضا درویش از باشگاه رفت و همه می‌دانستند که این زلزله مدیریتی، دیر یا زود به نیمکت هم خواهد رسید.

آن باخت هنوز در ذهن هواداران پرسپولیس زنده است و حالا خیبر بار دیگر به تهران آمده؛ این‌بار با شرایطی متفاوت، اما با همان جسارت. حضور مهدی رحمتی روی نیمکت خیبر، جذابیت‌های این تقابل را دوچندان کرده است. رحمتی که خود سال‌ها فشار بازی‌های بزرگ را تجربه کرده، به خوبی می‌داند چگونه از فضای متشنج رقیب بهره ببرد و تیمش را با انگیزه مضاعف به میدان بفرستد.

بازی بدون تماشاگر؛ فرصت یا تهدید برای پرسپولیس

این دیدار در شرایطی برگزار می‌شود که ورزشگاه بدون حضور تماشاگران است؛ موضوعی که در نگاه اول شاید یک نقطه ضعف برای پرسپولیس به نظر برسد، اما در لایه‌های عمیق‌تر می‌تواند به یک فرصت تبدیل شود. فشار سکوها، همواره یکی از عوامل تشدید بحران در پرسپولیس بوده و حالا نبود تماشاگران، شاید به بازیکنان و کادر فنی اجازه دهد با تمرکز بیشتری بازی کنند.

نکته کلیدی اینجاست که پرسپولیس در تهران، حتی بدون تماشاگر، چهره‌ای متفاوت از خود نشان داده است. مرد برزیلی روی نیمکت سرخ‌ها، هر دو بازی قبلی خود در پایتخت را با پیروزی پشت سر گذاشته و تمام شش امتیاز دور برگشتش را از بازی‌های خانگی به دست آورده است. برد ۲ بر ۱ برابر سپاهان و پیروزی ۱ بر صفر مقابل چادرملو، آماری است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت.

پرسپولیسِ خانگی؛ تضاد آشکار با نتایج بیرون از خانه

اگر کارنامه پرسپولیس در دور برگشت را به دو بخش خانگی و خارج از خانه تقسیم کنیم، به یک تضاد معنادار می‌رسیم. سرخ‌ها در تهران، تیمی منسجم و نتیجه‌گرا بوده‌اند و رکورد صد درصد پیروزی دارند، اما بیرون از خانه، تمام چهار شکست خود را تجربه کرده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که مشکل پرسپولیس بیش از آنکه فنی باشد، به مدیریت بازی در شرایط دشوار و خارج از فضای امن پایتخت بازمی‌گردد.

همین فکت، امیدها را برای اوسمار ویرا زنده نگه می‌دارد. او می‌داند که بازگشت به تهران، می‌تواند فرصتی برای بازسازی اعتماد باشد؛ فرصتی که اگر از دست برود، شاید دیگر تکرار نشود.

خیبرِ خارج از خانه؛ پاشنه آشیل تیم رحمتی

در سوی دیگر میدان، خیبر خرم‌آباد نیز آمار امیدوارکننده‌ای در بازی‌های خارج از خانه ندارد. این تیم در دور برگشت، هر سه مسابقه بیرون از خانه را با شکست پشت سر گذاشته و هنوز امتیازی در این بخش نگرفته است. باخت ۲ بر ۱ به مس، شکست مشابه برابر فجر و ناکامی ۱ بر صفر مقابل سپاهان، نشان می‌دهد که خیبر در سفرها دچار افت جدی می‌شود.

این آمار، شانس پیروزی پرسپولیس را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد. تیمی که در خانه شکست‌ناپذیر بوده، حالا برابر حریفی قرار می‌گیرد که بیرون از خانه، آسیب‌پذیرترین نسخه خود را ارائه می‌دهد. چنین تقاطعی از آمار، معمولاً به سود میزبان تمام می‌شود؛ به‌خصوص وقتی میزبان، برای بقا روی نیمکت، به پیروزی نیاز مبرم دارد.

نبردی فراتر از سه امتیاز

دیدار پرسپولیس و خیبر، فقط یک مسابقه لیگ برتری نیست؛ این بازی، آزمون شخصیت برای سرخ‌ها و آزمون بقا برای اوسمار ویراست. نتیجه این مسابقه می‌تواند مسیر ادامه فصل پرسپولیس را تعیین کند. پیروزی، به معنای تنفس دوباره، بازگشت آرامش نسبی و تمدید مهلت اعتماد است؛ شکست، اما می‌تواند آخرین ضربه به نیمکت برزیلی باشد.

مدیران باشگاه، هواداران و حتی بازیکنان، همگی می‌دانند که این بازی چه وزنی دارد. فوتبال ایران بارها نشان داده که گاهی سرنوشت مربیان، نه در پروژه‌های بلندمدت، بلکه در یک جمعه سرد زمستانی رقم می‌خورد.

جمع‌بندی

پرسپولیس در آستانه هفته بیست و دوم لیگ برتر، در موقعیتی ایستاده که هر نتیجه‌ای می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای داشته باشد. آمارهای خانگی امیدوارکننده، ضعف خیبر در بازی‌های خارج از خانه و تجربه موفق اوسمار ویرا در تهران، همگی نشانه‌هایی هستند که از شانس بالای سرخ‌ها برای پیروزی حکایت دارند. با این حال، فوتبال همیشه به اعداد وفادار نمی‌ماند و فشار روانی، می‌تواند تمام معادلات را بر هم بزند. آنچه مسلم است، اینکه سوت پایان این مسابقه، فقط نتیجه یک بازی را مشخص نمی‌کند؛ بلکه شاید آینده نیمکت پرسپولیس را نیز برای هفته‌های پیش‌رو رقم بزند.