درخشان پرده برداشت؛ پرسپولیس میان بحران فنی و مدیریت بریده از پیشکسوتان

پرسپولیس این روزها یکی از پرتنش‌ترین مقاطع خود در سال‌های اخیر را پشت سر می‌گذارد؛ تیمی که به قهرمانی‌های متوالی عادت داده شده بود، حالا با حذف از جام حذفی و لغزش‌های پیاپی در نیم‌فصل دوم لیگ برتر، اعتماد بخش مهمی از هوادارانش را از دست داده است. در چنین فضایی، شایعات درباره آینده اوسمار ویرا، سرمربی برزیلی سرخ‌ها، به اوج رسیده و هر نتیجه‌ای می‌تواند سرنوشت نیمکت را تغییر دهد. این شرایط، بار دیگر پای پیشکسوتان پرسپولیس را به میدان تحلیل باز کرده و حمید درخشان، کاپیتان و سرمربی اسبق این تیم، با صراحتی کم‌سابقه از آنچه در باشگاه می‌گذرد سخن گفته است.

درخشان در آستانه دیدار حساس پرسپولیس برابر خیبر خرم‌آباد، نه‌تنها عملکرد فنی تیم بلکه ساختار مدیریتی باشگاه را به نقد کشید و تصویری از پرسپولیس ارائه داد که در آن بحران فقط به زمین مسابقه محدود نمی‌شود، بلکه ریشه در تصمیم‌گیری‌های بالادستی دارد.

تحمل اوسمار؛ انتخابی از سر ناچاری

حمید درخشان اعتقاد دارد که پرسپولیس در شرایط فعلی، بیش از آنکه حق انتخاب داشته باشد، ناچار به تحمل اوسمار ویراست. از نگاه او، کنار گذاشتن سرمربی در میانه فصل بدون داشتن برنامه‌ای روشن، می‌تواند بحران را عمیق‌تر کند. درخشان با طرح یک پرسش ساده اما کلیدی، وضعیت فعلی را توضیح می‌دهد؛ اگر اوسمار همین حالا کنار گذاشته شود و مربی جدید هم نتیجه نگیرد، چه کسی مسئول خواهد بود؟

او تأکید می‌کند که در چنین سناریویی، سرمربی تازه‌وارد به‌راحتی می‌تواند مدعی شود بازیکنان مطابق تفکرات تاکتیکی‌اش جذب نشده‌اند و مسئولیت ناکامی را نپذیرد. به همین دلیل، درخشان معتقد است که پرسپولیس عملاً در موقعیتی قرار گرفته که باید این مسیر را تا نقطه‌ای مشخص ادامه دهد، حتی اگر رضایت کامل وجود نداشته باشد.

خط قرمز خیبر و پایان مشروعیت سرمربی خارجی

با این حال، تحمل اوسمار ویرا از نظر درخشان حد و مرز دارد. او دیدار برابر خیبر خرم‌آباد را یک نقطه عطف می‌داند؛ مسابقه‌ای که می‌تواند مشروعیت ادامه کار سرمربی برزیلی را تعیین کند. از نگاه این پیشکسوت، شکست در این دیدار دیگر جایی برای توجیه باقی نمی‌گذارد و ادامه همکاری با اوسمار معنایی نخواهد داشت.

درخشان در چنین شرایطی، نسخه‌ای متفاوت پیشنهاد می‌دهد؛ سپردن تیم به دستیاران فعلی و چهره‌های آشنای باشگاه تا پایان فصل. او ترجیح می‌دهد اگر قرار است پرسپولیس نتیجه نگیرد، این ناکامی با مربیانی رقم بخورد که ریشه در باشگاه دارند و سال‌ها با فرهنگ و فشارهای این تیم زندگی کرده‌اند. از نظر او، باختن با چهره‌هایی چون کریم باقری، که «خاک این فوتبال را خورده‌اند»، قابل پذیرش‌تر از ادامه هزینه‌کرد برای یک مربی خارجی شکست‌خورده است.

استاندارد دوگانه در برخورد با مربیان ایرانی و خارجی

یکی از محورهای اصلی انتقاد حمید درخشان، نگاه متفاوت فوتبال ایران به مربیان داخلی و خارجی است. او معتقد است که در فضای فوتبال کشور، همواره حاشیه امن بیشتری برای مربیان خارجی وجود دارد، در حالی که مربیان ایرانی با کوچک‌ترین لغزش، زیر شدیدترین فشارها قرار می‌گیرند.

درخشان برای اثبات این ادعا، به تجربه شخصی خود بازمی‌گردد؛ سال ۱۳۹۴، زمانی که با پرسپولیس در دربی رفت به پیروزی رسیده بود و در لیگ قهرمانان آسیا صدرنشین بود، از هدایت تیم کنار گذاشته شد. او این مقایسه را مطرح می‌کند که اگر آن نتایج با یک مربی خارجی به دست می‌آمد، آیا باز هم چنین تصمیمی اتخاذ می‌شد؟ این پرسش، به باور او، نشان‌دهنده استاندارد دوگانه‌ای است که سال‌هاست به ضرر مربیان ایرانی عمل می‌کند.

مدیریت پرسپولیس و فاصله با بزرگان باشگاه

بخش تندتر صحبت‌های درخشان، متوجه مدیریت باشگاه پرسپولیس است؛ جایی که او از قطع ارتباط کامل میان مدیران و پیشکسوتان سخن می‌گوید. به اعتقاد او، مدیران کنونی، صحبت با بزرگان باشگاه را کسر شأن خود می‌دانند و حتی از نزدیک شدن پیشکسوتان به مجموعه باشگاه هراس دارند.

درخشان این رفتار را ناشی از نگاهی می‌داند که پیشکسوتان را نه به‌عنوان سرمایه، بلکه به‌عنوان تهدید تلقی می‌کند. نتیجه این نگاه، به گفته او، این است که هیچ جلسه‌ای برای شنیدن نظرات قدیمی‌ها و استفاده از تجربیات آنها در عبور از بحران برگزار نشده است؛ اتفاقی که می‌تواند برای باشگاهی با ریشه و تاریخ پرسپولیس، هزینه‌ساز باشد.

گلایه شخصی؛ بی‌توجهی به تاریخ زنده باشگاه

صحبت‌های درخشان در این بخش رنگ و بوی شخصی‌تری به خود می‌گیرد. او با تعجب می‌گوید که با وجود سابقه‌اش به‌عنوان بازیکن، کاپیتان و سرمربی پرسپولیس، تا امروز حتی از نزدیک کادر مدیریتی کنونی باشگاه را ندیده است. این بی‌ارتباطی، از نگاه او، نه از سر نیاز شخصی بلکه نشانه‌ای از بی‌توجهی به تاریخ زنده باشگاه است.

درخشان تأکید می‌کند که پرسپولیس برای او نیازی مالی یا موقعیتی ایجاد نمی‌کند؛ آنچه باقی مانده، افتخارات مشترک و خاطراتی است که با هواداران ساخته شده. با این حال، حذف نمادین پیشکسوتان از فضای باشگاه، به باور او، لطمه‌ای است که در بلندمدت دامان پرسپولیس را خواهد گرفت.

مقایسه‌ای معنادار با فوتبال قطر

درخشان برای نشان دادن عمق گلایه‌هایش، مقایسه‌ای معنادار با تجربه‌اش در فوتبال قطر انجام می‌دهد. او می‌گوید بیش از سه دهه است که از فوتبال این کشور خارج شده و دیگر در آنجا زندگی نمی‌کند، اما همچنان مورد احترام باشگاه‌هایی است که زمانی برایشان بازی کرده است.

به گفته او، عکس‌هایش در موزه باشگاه‌های قطری وجود دارد و برای مسابقات مهم، از جمله جام جهانی ۲۰۲۲، به‌عنوان مهمان ویژه دعوت شده است. حتی پیشنهاد بلیت وی‌آی‌پی برای هر مسابقه‌ای که تمایل داشته، نشان‌دهنده نوعی احترام نهادی است که به پیشکسوتان گذاشته می‌شود. در مقابل، در باشگاهی که او سال‌ها برایش بازی کرده و هدایتش را بر عهده داشته، حتی یک عکس هم از او دیده نمی‌شود؛ مقایسه‌ای که از نگاه درخشان، تلخ اما گویاست.

بحران پرسپولیس؛ فراتر از یک سرمربی

مجموع صحبت‌های حمید درخشان نشان می‌دهد که بحران فعلی پرسپولیس صرفاً به اوسمار ویرا یا نتایج چند هفته اخیر محدود نیست. آنچه او ترسیم می‌کند، تصویری از باشگاهی است که در آن، تصمیم‌های فنی بدون پشتوانه استراتژیک گرفته می‌شود، ارتباط با سرمایه‌های انسانی قطع شده و استانداردهای دوگانه، اعتماد عمومی را فرسوده است.

پرسپولیس در آستانه بازی با خیبر خرم‌آباد، نه‌فقط برای سه امتیاز، بلکه برای تعیین مسیر آینده خود به میدان می‌رود. نتیجه این مسابقه می‌تواند معادلات نیمکت را تغییر دهد، اما پرسش‌های عمیق‌تری که درخشان مطرح کرده، حتی با یک برد هم از بین نخواهد رفت.

جمع‌بندی

سخنان حمید درخشان را می‌توان هشداری جدی برای پرسپولیس دانست؛ هشداری که می‌گوید حل بحران، فقط با تغییر یک نام روی نیمکت ممکن نیست. پرسپولیس اگر می‌خواهد از این مقطع عبور کند، نیازمند بازنگری در نگاه مدیریتی، احترام به پیشکسوتان و تعریف راهبردی روشن برای آینده است. تحمل اوسمار ویرا شاید امروز یک اجبار باشد، اما تداوم بحران، هزینه‌ای است که باشگاه و هوادارانش دیگر توان پرداخت آن را ندارند.