حذف استقلال با تصمیمات عجیب؛ انتقاد تند یک پیشکسوت از ساپینتو و مدیران
شکست استقلال برابر الحسین اردن و وداع زودهنگام با لیگ قهرمانان آسیا، بار دیگر مجموعهای از پرسشها و انتقادها را متوجه کادر فنی و مدیریت این باشگاه کرد. در شرایطی که هواداران استقلال انتظار داشتند تیمشان با استفاده از تجربه بازی رفت و شناخت نسبی از حریف، نمایش منسجمتری ارائه دهد، آنچه در زمین رخ داد تصویری سردرگم، ناهماهنگ و دور از استانداردهای یک تیم مدعی آسیایی بود. صادق ورمزیار، کاپیتان و پیشکسوت اسبق استقلال، در تحلیل این شکست، صراحتاً از «خودزنی» سخن گفت؛ واژهای که به باور او دقیقترین توصیف برای اتفاقی است که در این دیدار رخ داد.
ترکیبی که از ابتدا شکست را فریاد میزد
به اعتقاد ورمزیار، حتی پیش از آغاز مسابقه و با اعلام ترکیب اصلی استقلال، میشد سرنوشت بازی را حدس زد. او تاکید میکند هر بینندهای که مسابقات این فصل استقلال را دنبال کرده باشد، با دیدن اسامی بازیکنان حاضر در ترکیب اصلی میدانست آبیها قرار است دیداری سخت، پراشتباه و بدون انسجام تاکتیکی را پشت سر بگذارند. این پیشبینی، خیلی زود و با شروع بازی به واقعیت تبدیل شد؛ جایی که استقلال در خط هافبک عملاً از کنترل بازی ناتوان بود و در فاز هجومی نیز هیچ ابزار مؤثری برای تهدید دروازه الحسین در اختیار نداشت.
حضور بازیکنانی که در طول فصل کمتر کنار هم بازی کرده بودند، باعث شد تیم فاقد هماهنگی لازم باشد. ورمزیار با لحنی تند میگوید استقلال نه با ۱۱ بازیکن، بلکه با ۹ نفر وارد زمین شد؛ چرا که دو بازیکن حاضر در خط حمله نهتنها کمکی به تیم نکردند، بلکه عملاً بار فنی بازی را از دوش سایر نفرات نیز سنگینتر کردند.
بحران هافبک و غیبت یک مهره کلیدی
یکی از محورهای اصلی انتقاد این پیشکسوت، به خط میانی استقلال بازمیگردد؛ جایی که به گفته او غیبت رزاقینیا ضربهای جدی به ساختار تیم وارد کرد. ورمزیار معتقد است این بازیکن، هم در بحث بازیسازی و هم در وظایف دفاعی، نقش تعیینکنندهای در تعادل استقلال دارد. دعوت او به اردوی تیم ملی بزرگسالان و جایگاهش در تیم امید، نشاندهنده کیفیت و اهمیت این مهره است؛ اما با این وجود، از ترکیب اصلی کنار گذاشته شد.
در مقابل، استفاده از روزبه چشمی که تازه از مصدومیت رها شده و از نظر بدنی به آمادگی ایدهآل نرسیده بود، به کندی ریتم بازی استقلال دامن زد. به باور ورمزیار، این انتخابها نشان میدهد کادر فنی بدون توجه به شرایط فیزیکی و نیازهای تاکتیکی مسابقه، تصمیمگیری کرده است؛ تصمیمی که نتیجهاش، از هم پاشیدگی خط هافبک و از دست رفتن ابتکار عمل در میانه میدان بود.
خط حملهای بدون زهر و بدون هویت
استقلال در این مسابقه بیش از هر زمان دیگری به هماهنگی و کارهای ترکیبی نیاز داشت، اما خط حمله تیم عملاً خنثی و بیاثر بود. ورمزیار با انتقاد شدید از استفاده همزمان از جنپو و نازون در ترکیب اصلی، میگوید تیمی که قصد پیروزی دارد، نمیتواند چنین بازیکنانی را از ابتدا به میدان بفرستد. او عملکرد این دو را دور از استانداردهای فوتبال حرفهای توصیف میکند؛ بازیکنانی که نه در حفظ توپ موفق بودند و نه در ارسال پاسهای ساده.
به گفته این پیشکسوت، وقتی بازیکنان هجومی استقلال قادر به انجام ابتداییترین وظایف خود نیستند، طبیعی است که تیم در خلق موقعیت ناکام بماند. این ضعف، در حالی رخ داد که استقلال به شدت به انسجام تاکتیکی نیاز داشت، اما ترکیب انتخابشده به گونهای بود که هیچ نشانی از برنامه مشخص در فاز تهاجمی دیده نمیشد.
تعویضهایی که دیر رسیدند
یکی دیگر از نکات مهم در تحلیل ورمزیار، زمان تعویضهای استقلال است. او معتقد است تعویضهای دیرهنگام، نهتنها کمکی به تغییر روند بازی نکرد، بلکه نشاندهنده سردرگمی کادر فنی بود. تعویض در دقیقه ۸۸، از نگاه او، عملاً بیفایده است و نمیتواند تاثیری در نتیجه داشته باشد.
ورمزیار با طرح این پرسش که چرا بازیکنانی مثل قلیزاده، رزاقینیا، کوشکی و مهران احمدی که استقلال با حضور آنها نتایج خوبی گرفته بود، از ترکیب اصلی دور ماندند، تصمیمات فنی ساپینتو را زیر سوال میبرد. او تاکید میکند ورود این نفرات در زمانی که «کار از کار گذشته» بود، فقط بر تلخی شکست افزود.
نقش مدیریت؛ فراتر از یک شکست فنی
این پیشکسوت استقلال، دایره انتقاد را فراتر از کادر فنی میبرد و مدیریت باشگاه را نیز در این حذف سهیم میداند. به گفته او، وقتی مدیران باشگاه توجه و تمرکز لازم را ندارند و ذهنشان درگیر مسائل بیرون از استقلال است، نمیتوان انتظار نتیجهای بهتر داشت. ورمزیار معتقد است بیثباتی مدیریتی و تصمیمات اشتباه در انتخاب سرمربی و جذب بازیکنان خارجی، بستر این ناکامی را فراهم کرده است.
او تصریح میکند ساپینتو به تنهایی مقصر نیست؛ چرا که این مدیران بودند که دوباره او را به عنوان سرمربی انتخاب کردند. از نگاه ورمزیار، پاسخگویی به میلیونها هوادار استقلال، وظیفهای است که نباید از آن شانه خالی کرد.
دروازهبانی که حاشیهساز شد
بخش دیگری از انتقادات ورمزیار، متوجه عملکرد دروازهبان استقلال است. او یادآوری میکند که از ابتدای فصل نسبت به کنار گذاشتن حسینی هشدار داده بود، اما این هشدارها نادیده گرفته شد. به اعتقاد او، اشتباهات فاحش دروازهبان فعلی، بهویژه خروجهای اشتباه و تصمیمات نادرست در لحظات حساس، نقش پررنگی در گلهای خورده داشت.
ورمزیار میگوید دروازهبانی که اصول اولیه حرفهای را رعایت نمیکند و در حساسترین دقایق بازی با تصمیمات پرریسک، تیم را متضرر میکند، در سطح باشگاهی مثل استقلال نیست. او مدیرانی را که چنین انتخابی انجام دادهاند، مسئول مستقیم این وضعیت میداند و خواستار پاسخگویی آنها به هواداران و پیشکسوتان باشگاه است.
آینده مبهم استقلال با این روند
در جمعبندی صحبتهای این پیشکسوت، نگرانی عمیقی نسبت به آینده استقلال دیده میشود. ورمزیار معتقد است با این سرمربی، این وضعیت روحی و روانی و این کیفیت خرید بازیکنان خارجی، حتی در لیگ برتر هم نمیتوان به کسب نتایج مطلوب و سهمیه آسیایی امیدوار بود. به باور او، استقلال میتوانست با حفظ ترکیب بازی رفت و استفاده از شناخت بهدستآمده از حریف، به راحتی از این مرحله عبور کند؛ اما با تصمیمات عجیب، خودش را به دردسر انداخت و بهترین هدیه ممکن را به تیم میزبان داد.
جمعبندی
حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا مقابل الحسین، تنها یک شکست ساده نبود، بلکه حاصل زنجیرهای از تصمیمات اشتباه فنی و مدیریتی بود. از ترکیب ناهماهنگ و تعویضهای دیرهنگام گرفته تا ضعف دروازهبانی و بیثباتی مدیریتی، همه و همه دست به دست هم دادند تا آبیها یکی از تلخترین شبهای آسیایی خود را تجربه کنند. آنچه از دل این شکست بیرون میآید، ضرورت بازنگری جدی در ساختار تصمیمگیری استقلال است؛ بازنگریای که اگر به تعویق بیفتد، میتواند ناکامیهای بزرگتری را در آینده رقم بزند.






