شکست تلخ پرسپولیس در خرم‌آباد؛ ادامه سقوط سرخ‌ها در نیم‌فصل دوم

شکست پرسپولیس مقابل خیبر خرم‌آباد تنها یک باخت ساده در جدول لیگ برتر نبود، بلکه نشانه‌ای آشکار از تداوم بحران فنی، روانی و ساختاری تیمی است که سال‌ها نماد ثبات و قدرت در فوتبال ایران بود. سرخپوشان در نخستین روز از هفته بیست‌ودوم لیگ برتر فوتبال باشگاه‌های کشور، در ورزشگاه پاس تهران برابر تیمی قرار گرفتند که شاید روی کاغذ از نظر ستاره و تجربه قابل مقایسه با پرسپولیس نباشد، اما در زمین مسابقه با انسجام، برنامه و اعتمادبه‌نفس، برتری خود را دیکته کرد.

پرسپولیس با این شکست ۲ بر یک، نه‌تنها رفت و برگشت مقابل خیبر خرم‌آباد مغلوب شد، بلکه یک بار دیگر نشان داد که در نیم‌فصل دوم از هویت همیشگی خود فاصله گرفته و دیگر آن تیم مقتدر و غیرقابل پیش‌بینی نیست. این نتیجه بیش از هر چیز، پرسش‌های جدی درباره کیفیت فنی، تصمیمات کادرفنی و آمادگی ذهنی بازیکنان ایجاد کرده است.

شروع امیدوارکننده و فروپاشی تدریجی پرسپولیس

پرسپولیس بازی را با انگیزه و میل هجومی آغاز کرد. در دقایق ابتدایی، ارسال امید عالیشاه و شوت فرزین معامله‌گری می‌توانست سرخ‌ها را خیلی زود به گل برساند، اما واکنش به‌موقع حسین پورحمیدی مانع از باز شدن دروازه خیبر شد. همین موقعیت از دست‌رفته، به‌نوعی پیش‌درآمدی بر سناریوی تلخی بود که در ادامه برای پرسپولیس رقم خورد.

در دقیقه ۱۲، اولین ضربه جدی خیبر به پرسپولیس وارد شد. ارسال روی تیر دوم با ضربه سر احسان حسینی همراه شد و توپ به شکلی عجیب از دستان پیام نیازمند عبور کرد و در گوشه دروازه آرام گرفت. این گل، نه‌تنها نتیجه را تغییر داد، بلکه جریان بازی را نیز به سود شاگردان مهدی رحمتی چرخاند.

پس از این گل، پرسپولیس دچار افت تمرکز شد و خیبر با استفاده از همین وضعیت، کنترل میانه میدان را در اختیار گرفت. سرخپوشان اگرچه مالکیت توپ بیشتری داشتند، اما در خلق موقعیت‌های جدی ناتوان نشان دادند و حملات‌شان اغلب بدون برنامه مشخص به پایان می‌رسید.

برتری تاکتیکی خیبر و سردرگمی سرخ‌ها

خیبر خرم‌آباد با درک درست از نقاط ضعف پرسپولیس، بازی را به‌خوبی مدیریت کرد. فشردگی خطوط، پرس هوشمندانه در میانه میدان و استفاده از ضربات ایستگاهی، بخشی از برنامه‌ای بود که بارها خط دفاعی پرسپولیس را دچار مشکل کرد. در دقیقه ۴۳، شوت فردین یوسفی از پشت محوطه جریمه با واکنش پیام نیازمند مهار شد و نشان داد خیبر حتی به گل دوم هم نزدیک است.

در مقابل، پرسپولیس با وجود حضور بازیکنانی چون سروش رفیعی، علی علیپور و ایگور سرگیف، در فاز هجومی فاقد خلاقیت بود. توپ‌ها به‌سختی به مهاجمان می‌رسید و زمانی هم که این اتفاق رخ می‌داد، دقت لازم در ضربات نهایی وجود نداشت.

پایان نیمه نخست با برتری حداقلی خیبر همراه شد، اما نشانه‌ها حاکی از آن بود که اگر روند بازی تغییر نکند، کار برای پرسپولیس در نیمه دوم دشوارتر خواهد شد.

نیمه دوم و ضربه نهایی به پرسپولیس

با آغاز نیمه دوم، پرسپولیس تلاش کرد با افزایش فشار هجومی، گل خورده را جبران کند. ارسال‌های فرزین معامله‌گری و تحرک بیشتر علی علیپور، نشانه‌هایی از این تغییر رویکرد بود. در دقیقه ۶۱، بهترین موقعیت پرسپولیس برای بازگشت به بازی رقم خورد؛ جایی که ایگور سرگیف در آستانه گلزنی قرار گرفت، اما ضربه او به تیرک دروازه برخورد کرد تا بدشانسی سرخ‌ها تکمیل شود.

در سوی دیگر، خیبر با آرامش و تمرکز بالا منتظر اشتباه حریف ماند و در دقیقه ۷۲ به خواسته خود رسید. پس از خطای دنیل گرا و بررسی صحنه توسط وی‌ای‌آر، داور نقطه پنالتی را نشان داد. اسماعیل بابایی با خونسردی کامل، توپ را برخلاف جهت حرکت پیام نیازمند به گل تبدیل کرد تا اختلاف به دو گل برسد.

این گل عملاً شیرازه پرسپولیس را از هم پاشید. اشتباه عجیب مرتضی پورعلی‌گنجی در دقیقه ۸۰ و موقعیت تک‌به‌تک عارف قزل می‌توانست کار را تمام کند، اما واکنش خوب پیام نیازمند مانع از گل سوم شد.

گل دیرهنگام و حسرتی دیگر برای سرخ‌ها

پرسپولیس در دقایق پایانی، همه چیز را برای حمله به کار گرفت. ورود محمد عمری و افزایش سرعت بازی، فشار را روی دروازه خیبر بیشتر کرد. در دقیقه ۸۸، پاس عمری و ارسال به دهانه دروازه با دفع ناقص پورحمیدی همراه شد و ایگور سرگیف توانست یکی از گل‌های خورده را جبران کند.

با این حال، این گل دیرهنگام کافی نبود و سوت پایان بازی، شکست دیگری را برای پرسپولیس ثبت کرد. شکستی که بیش از آنکه نتیجه یک مسابقه باشد، نمادی از روزهای فاجعه‌بار سرخپوشان در نیم‌فصل دوم به شمار می‌رود.

بحران فراتر از یک نتیجه

باخت مقابل خیبر خرم‌آباد، زنگ خطر جدی برای پرسپولیس است. تیمی که زمانی با ثبات فنی و شخصیت قهرمانی شناخته می‌شد، حالا درگیر ناهماهنگی‌های آشکار در خطوط مختلف است. خط دفاعی اشتباهات فردی زیادی دارد، خط میانی از خلاقیت گذشته فاصله گرفته و خط حمله در استفاده از موقعیت‌ها ناکام مانده است.

از سوی دیگر، تصمیمات کادرفنی و تغییرات ترکیب نیز نتوانسته گره‌ای از مشکلات باز کند. تداوم این روند می‌تواند جایگاه پرسپولیس در جدول را بیش از پیش متزلزل کند و حتی سهمیه‌های آسیایی را به خطر بیندازد.

جمع‌بندی

شکست ۲ بر یک پرسپولیس برابر خیبر خرم‌آباد، صرفاً یک لغزش مقطعی نیست، بلکه نشانه‌ای از بحرانی عمیق‌تر در ساختار فنی و روانی تیم است. خیبر با برنامه، تمرکز و انگیزه، شایسته پیروزی بود و پرسپولیس بار دیگر تاوان اشتباهات و ناهماهنگی‌های خود را پرداخت. اگر سرخپوشان به‌دنبال نجات فصل و بازگشت به مسیر موفقیت هستند، نیازمند تصمیمات جدی، بازنگری فنی و بازسازی اعتمادبه‌نفس تیمی خواهند بود؛ در غیر این صورت، روزهای سخت‌تری در انتظار این تیم پرطرفدار خواهد بود.