بدشانس‌ترین خرید زمستانی پرسپولیس؟

ورود ایگور سرگیف به پرسپولیس در پنجره نقل و انتقالات زمستانی، در شرایطی رقم خورد که خط حمله این تیم با بحران جدی کارایی مواجه بود. پرسپولیس در نیم‌فصل نخست موقعیت می‌ساخت اما گل نمی‌زد و امتیازات حساسی را از دست می‌داد. در چنین فضایی، جذب مهاجمی با رزومه‌ای قابل اعتنا از لیگ ازبکستان، تصمیمی منطقی و مبتنی بر نیاز فنی به نظر می‌رسید؛ مهاجمی که قرار بود با استفاده از حداقل فرصت‌ها، حداکثر بازدهی را برای تیم به ارمغان بیاورد.

سرگیف با عنوان آقای گل لیگ ازبکستان و مرد سال فوتبال این کشور به تهران آمد. مهاجمی که در فوتبال آسیای میانه چهره‌ای شناخته‌شده بود و امید می‌رفت در پرسپولیس نیز همان شم گلزنی را تکرار کند. با این حال، آنچه در عمل رخ داد، ترکیبی از عملکرد فردی قابل قبول و بدشانسی‌های پیاپی در بستر یک تیم ناکام بود.

شروعی که زیر سایه شکست گم شد

نخستین حضور سرگیف با پیراهن پرسپولیس، همزمان با آغاز دور برگشت لیگ و دیدار مقابل فجر در شیراز رقم خورد. او بین دو نیمه وارد زمین شد تا شاید بتواند جریان بازی را تغییر دهد، اما نمایش ضعیف تیم و شکست نهایی، اجازه نداد نخستین تجربه‌اش رنگ و بوی مثبتی بگیرد. از همان ابتدا مشخص شد که سرگیف قرار است کارش را در تیمی آغاز کند که از نظر روانی و تاکتیکی، شرایط باثباتی ندارد.

این شکست، نه تنها تأثیری در اعتماد کادر فنی به مهاجم ازبک نگذاشت، بلکه زمینه‌ساز استفاده بیشتر از او در هفته‌های بعد شد. پرسپولیس به گل نیاز داشت و سرگیف، گزینه‌ای بود که می‌توانست این کمبود را جبران کند.

تثبیت نقش سرگیف در خط حمله

از دیدار مقابل سپاهان در هفته هفدهم تا بازی برابر خیبر در هفته بیست و دوم، سرگیف در پنج مسابقه از شش دیدار به میدان رفت و موفق شد سه بار دروازه رقبا را باز کند. اگر این آمار را بدون در نظر گرفتن نتایج تیمی بررسی کنیم، با کارنامه‌ای قابل قبول روبه‌رو می‌شویم؛ سه گل در پنج حضور برای مهاجمی که اغلب به عنوان تعویضی وارد زمین شده، عددی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت.

با این حال، فوتبال فقط آمار فردی نیست. ارزش گل‌ها زمانی برجسته می‌شود که در خدمت امتیازگیری تیم باشند و دقیقاً همین نقطه، آغاز بدشانسی‌های سرگیف بود. گل‌های او اغلب در مسابقاتی به ثمر رسید که پرسپولیس یا شکست خورد یا نتیجه‌ای گرفت که تأثیر تعیین‌کننده‌ای در بهبود شرایط تیم نداشت.

گل سه امتیازی که به تلخی اخراج ختم شد

یکی از تلخ‌ترین لحظات دوران کوتاه سرگیف در پرسپولیس، دیدار مقابل سپاهان بود. مهاجم ازبک بار دیگر از ابتدای نیمه دوم به زمین آمد و موفق شد گل برتری تیمش را به ثمر برساند؛ گلی که می‌توانست روحیه‌ای تازه به تیم بدهد و نقطه عطفی در کارنامه او باشد. اما این شادی دوام چندانی نداشت.

در دقیقه ۹۰، سرگیف با دریافت کارت قرمز از زمین اخراج شد و نه تنها بازی را با تلخی به پایان رساند، بلکه دیدار حساس هفته بعد برابر فولاد را نیز از دست داد. به این ترتیب، گل سه امتیازی او در حافظه هواداران، با تصویر اخراج و محرومیت گره خورد و ارزش واقعی‌اش کمرنگ شد.

ادامه مسیر میان برد و باخت

پس از بازگشت از محرومیت، سرگیف در هفته نوزدهم در ترکیب اصلی قرار گرفت و پرسپولیس با یک گل به پیروزی رسید. این مسابقه نشان داد که حضور او می‌تواند برای تیم مفید باشد و پرسپولیس در صورت استفاده بهتر از توانایی‌هایش، شانس بیشتری برای امتیازگیری دارد. اما این روند پایدار نماند.

در هفته بیستم، پرسپولیس مقابل ملوان با همان نتیجه یک بر صفر شکست خورد؛ شکستی که بار دیگر ضعف‌های تیمی را برجسته کرد. هفته بیست و یکم اما شاید نماد کامل بدشانسی سرگیف باشد. او در ثانیه‌های پایانی نیمه اول، گلی تماشایی به گل‌گهر زد؛ گلی که از نظر تکنیکی و زمانی، ارزش بالایی داشت. با این حال، پرسپولیس در نهایت بازی را واگذار کرد و صدر جدول را نیز به همین حریف داد. گل زیبا، در میان حسرت از دست رفتن جایگاه نخست، به حاشیه رفت.

خیبر و صحنه‌ای که سرنوشت را عوض نکرد

دیدار هفته بیست و دوم مقابل خیبر، صحنه دیگری از بداقبالی سرگیف را به تصویر کشید. در دقیقه ۶۲، روی یک ضربه کرنر و ارسال به تیر دوم، مهاجم ازبک حرکتی انجام داد که کمتر در فوتبال ایران دیده می‌شود. او منتظر نماند توپ به او برسد، بلکه خود را به سمت توپ پرتاب کرد و ضربه‌ای دقیق زد. همه چیز برای گل مساوی مهیا بود، اما توپ به تیرک عمودی دروازه برخورد کرد و بیرون رفت.

این صحنه، خلاصه‌ای از وضعیت سرگیف در پرسپولیس بود؛ تلاش درست، تصمیم صحیح و اجرای مناسب، اما نتیجه‌ای که به دلخواه رقم نخورد. با این حال، او دست از تلاش نکشید و در دقیقه ۸۹ سومین گل فصلش را به ثمر رساند. گلی که اگرچه ارزش آماری داشت، اما برای تغییر نتیجه کافی نبود و پرسپولیس بار دیگر شکست خورد.

گلزنی در تیم بازنده؛ چالش مهاجم خارجی

سرگیف در پرسپولیس، نمونه‌ای روشن از چالش همیشگی مهاجمان در تیم‌های نتیجه‌نگرفته است. فوتبال ورزشی تیمی است و حتی بهترین عملکرد فردی نیز زمانی که به پیروزی ختم نشود، در ذهن مخاطب کمرنگ می‌شود. مهاجمی که گل می‌زند اما تیمش می‌بازد، ناخودآگاه در حاشیه قرار می‌گیرد؛ حتی اگر وظیفه‌اش را به درستی انجام داده باشد.

در مورد سرگیف، این مسئله پررنگ‌تر است. او نه تنها گل زده، بلکه در بسیاری از دقایق حضورش، تحرک و شم گلزنی قابل قبولی نشان داده است. با این حال، شکست‌های متوالی پرسپولیس آن‌قدر سنگین بوده که اجازه نداده گل‌های او نقش نجات‌بخش پیدا کنند.

جمع‌بندی

ایگور سرگیف را می‌توان یکی از بدشانس‌ترین خریدهای زمستانی پرسپولیس در سال‌های اخیر دانست. مهاجمی که با رزومه‌ای معتبر به ایران آمد، در زمین مسابقه وظیفه‌اش را تا حد زیادی انجام داد، گل زد و تأثیر گذاشت، اما در نهایت قربانی نتایج ضعیف تیمی شد که هنوز به ثبات نرسیده است. گل‌های او یا در بازی‌های باخت به ثمر رسیدند یا با اتفاقاتی مانند اخراج، محرومیت و از دست رفتن امتیازات حساس همراه شدند.

اگر پرسپولیس بتواند در ادامه فصل ساختار تیمی خود را ترمیم کند، سرگیف این شانس را دارد که از زیر سایه بدشانسی خارج شود و نقش واقعی‌اش را نشان دهد. در غیر این صورت، او نیز به فهرست بازیکنانی اضافه خواهد شد که عملکردشان بهتر از تصویری بود که نتایج تیمی از آن‌ها ساخت.