جدایی پرحاشیهای که رسانههای پرتغال را هم درگیر کرد
جدایی ریکاردو ساپینتو از نیمکت استقلال، هرچند در ظاهر یک تصمیم مدیریتی در دل فصل به شمار میرود، اما در واقع نتیجه ماهها تنش پنهان، اختلاف دیدگاه و نارضایتیهای انباشتهشده میان کادر فنی و مدیریت باشگاه بود؛ تصمیمی که شب گذشته بهطور رسمی اعلام شد و بلافاصله واکنش رسانههای پرتغالی را در پی داشت. این بازتابها نشان میدهد پرونده ساپینتو در استقلال، صرفاً یک تغییر فنی ساده نیست، بلکه به نمونهای قابل تحلیل از چالشهای ساختاری در مدیریت باشگاههای ایرانی بدل شده است.
جدایی در اوج رقابتهای داخلی و آسیایی
ریکاردو ساپینتو در شرایطی از استقلال جدا شد که آبیپوشان از منظر فنی، همچنان یکی از مدعیان جدی در سه جبهه محسوب میشدند. استقلال با وجود انجام دو بازی کمتر نسبت به رقبا، تنها یک امتیاز با صدر جدول فاصله داشت، به مرحله یکچهارم نهایی جام حذفی صعود کرده بود و در لیگ قهرمانان آسیا ۲ نیز توانسته بود خود را به مرحله یکهشتم نهایی برساند. همین کارنامه باعث شد بسیاری از ناظران، زمانبندی این تصمیم را زیر سؤال ببرند و آن را نشانهای از شکاف عمیق میان سرمربی و مدیریت بدانند.
نشریه معتبر اوجوگو پرتغال در گزارش خود با تأکید بر همین نکته، جدایی ساپینتو را غیرمنتظره توصیف کرد و نوشت که باشگاه استقلال، با وجود نتایج قابل دفاع سرمربی پرتغالی، وارد مذاکره برای قطع همکاری شده و عملاً ادامه این رابطه را ناممکن کرده است.
مذاکراتی که به نقطه بیبازگشت رسید
بر اساس گزارش رسانههای پرتغالی، استقلال طی هفته گذشته مذاکراتی را با ساپینتو آغاز کرد تا درباره جدایی به توافق برسد؛ مذاکراتی که از نگاه این مربی، نهتنها غیرمنتظره، بلکه توهینآمیز تلقی شد. ساپینتو که خود را متعهد به پروژه فنی استقلال میدانست، این اقدام را نشانه بیاعتمادی مدیریت به تلاشهایش ارزیابی کرد؛ ارزیابیای که بهسرعت فضای همکاری را مسموم ساخت.
نشریه رکورد پرتغال با اشاره به همین موضوع، نقطه بحران را جایی دانست که مدیریت باشگاه بهجای حمایت از سرمربی در مقطع حساس فصل، بحث جدایی را پیش کشید. از منظر این رسانه، چنین رویکردی در تضاد کامل با تعهد و عملکرد ساپینتو قرار داشت و همین تضاد، شرایط را به مرحلهای رساند که ادامه همکاری عملاً غیرممکن شد.
اختلافات مدیریتی و سایه مسائل مالی
یکی از محورهای اصلی گزارشهای منتشرشده در پرتغال، به اختلافات مدیریتی و مشکلات مالی بازمیگردد. اوجوگو مدعی شده که باشگاه استقلال در مقطعی، پرداخت هزینه محل اقامت ساپینتو، حقوق ماهانه و حتی پاداشهای مربوط به مسابقات را متوقف کرده بود. اگرچه این ادعاها هنوز از سوی باشگاه بهطور رسمی تأیید یا تکذیب نشدهاند، اما تکرار آنها در چند رسانه معتبر، نشاندهنده عمق نارضایتی سرمربی پرتغالی است.
رکورد در گزارشی تندتر، از تأخیرهای مکرر در پرداخت حقوق، معوق ماندن پاداشها و عملی نشدن وعدههای نقلوانتقالاتی سخن گفته و این مسائل را بهعنوان بخشی از دلایل اصلی جدایی معرفی کرده است. از نگاه این نشریه، ساپینتو نهتنها با چالشهای فنی، بلکه با مجموعهای از مشکلات مدیریتی دستوپنجه نرم میکرد که بهتدریج انگیزه و اعتماد او را از بین برد.
روایت ماندن در ایران و حاشیههای آن
یکی از نکات برجسته در بازتاب رسانههای پرتغالی، تأکید بر ماندن ساپینتو در ایران طی اتفاقات اخیر است. هر دو نشریه اوجوگو و رکورد، از او بهعنوان تنها خارجی استقلال یاد کردهاند که در آن مقطع در ایران باقی ماند و تیم را ترک نکرد. این ادعا با واکنشهایی در فضای رسانهای ایران مواجه شد، چرا که در همان زمان، برخی مربیان خارجی دیگر نیز در کشور حضور داشتند؛ با این حال، رسانههای پرتغالی از این موضوع بهعنوان نشانهای از تعهد ساپینتو به استقلال استفاده کردهاند.
در مقابل، رکورد مدعی شده که رئیس باشگاه استقلال از زمان بروز وضعیت اضطراری، ارتباط مؤثری با تیم نداشته و این خلأ مدیریتی، فشار مضاعفی بر کادر فنی وارد کرده است. از دید این رسانه، نبود حمایت مستقیم مدیران ارشد در چنین مقاطعی، یکی از عوامل تشدیدکننده بحران بوده است.
مشکلات زیرساختی و تأثیر آن بر تیم
گزارش رکورد پرتغال فراتر از مسائل مالی رفته و به مشکلات زیرساختی باشگاه نیز پرداخته است. این نشریه مدعی شده که زمینهای تمرینی استقلال فاقد شرایط استاندارد بوده، سالن بدنسازی در دسترس تیم قرار نداشته و حتی امکانات اولیه برای آمادهسازی بازیکنان بهدرستی فراهم نشده است. چنین شرایطی، بهویژه برای مربیای که به انضباط و آمادگی بدنی اهمیت ویژه میدهد، میتوانست عاملی جدی در تشدید نارضایتی باشد.
افزون بر این، ادعای پرداخت نشدن اجاره منزل ساپینتو، بهعنوان نمادی از بیتوجهی مدیریتی مطرح شده است؛ نمادی که در روایت رسانههای پرتغالی، بهخوبی نشان میدهد چرا این مربی ادامه حضور در استقلال را غیرقابلتحمل دانسته است.
تصمیمی فراتر از فوتبال
آنچه از مجموع این گزارشها برمیآید، این است که جدایی ساپینتو، بیش از آنکه تصمیمی صرفاً فنی باشد، حاصل برهمخوردن تعادل میان تعهد حرفهای مربی و توان مدیریتی باشگاه بوده است. استقلال در حالی یکی از مدعیان اصلی در رقابتهای مختلف بود که در لایههای مدیریتی، با چالشهایی جدی دستوپنجه نرم میکرد؛ چالشهایی که در نهایت، به قطع همکاری با سرمربی خارجی انجامید.
این اتفاق، بار دیگر توجهها را به اهمیت ثبات مدیریتی، شفافیت مالی و حمایت ساختاری از کادر فنی در فوتبال ایران جلب کرده است؛ مسائلی که غفلت از آنها، حتی در صورت کسب نتایج قابل قبول، میتواند به بحرانهای غیرمنتظره منجر شود.
جمعبندی
قطع همکاری استقلال با ریکاردو ساپینتو، بهواسطه بازتاب گسترده در رسانههای پرتغالی، از یک خبر داخلی فراتر رفته و به موضوعی بینالمللی بدل شده است. گزارشهای منتشرشده نشان میدهد این جدایی، نتیجه زنجیرهای از اختلافات مدیریتی، مشکلات مالی، کاستیهای زیرساختی و سوءتفاهمهای عمیق بوده است؛ زنجیرهای که در نهایت، ادامه همکاری را برای دو طرف ناممکن کرد. استقلال اکنون وارد مرحلهای تازه شده که در آن، انتخاب جانشین ساپینتو و ترمیم اعتماد ازدسترفته، نقشی تعیینکننده در سرنوشت فصل خواهد داشت؛ فصلی که با وجود همه حاشیهها، هنوز میتواند به نقطهای سرنوشتساز برای آبیپوشان تبدیل شود.






