پیروزی نفس‌گیر فولاد خوزستان مقابل ذوب‌آهن با امضای گل‌های لحظه آخر

فولاد خوزستان در شبی پرحادثه و پرتنش در ورزشگاه شهدای اهواز، بار دیگر نشان داد تیمی است که تا آخرین ثانیه‌ها دست از جنگیدن نمی‌کشد. دیدار این تیم برابر ذوب‌آهن اصفهان که از ساعت ۱۹ آغاز شد، در حالی تا دقیقه ششم وقت‌های تلف‌شده با تساوی دنبال می‌شد که شاگردان مطهری با گل لحظه آخری، سه امتیاز حیاتی را در خانه نگه داشتند؛ بردی که هم از نظر جدولی اهمیت داشت و هم از منظر روحی و فنی، ادامه یک روند معنادار برای فولاد به شمار می‌رود.

این مسابقه تنها یک پیروزی ساده نبود، بلکه نمایشی فشرده از فراز و فرودهای فوتبال لیگ برتر ایران بود؛ از مصدومیت‌های پیاپی و اخراج زودهنگام گرفته تا تصمیمات داوری و گل‌هایی که سرنوشت بازی را در چند دقیقه تغییر دادند. فولاد در نهایت با نتیجه ۲ بر یک از سد ذوب‌آهن عبور کرد تا بار دیگر اهواز شاهد شبی پرهیجان باشد.

شروع پرتنش و بازی‌ای که از ابتدا آرام نگرفت

بازی هنوز به ثبات نرسیده بود که نشانه‌های یک مسابقه فیزیکی و پرفشار آشکار شد. در ۲۰ دقیقه ابتدایی، ضرباهنگ بالا و درگیری‌های مداوم باعث شد پزشک تیم فولاد بیشتر از بازیکنان دیده شود. چهار مصدوم در دقایق ابتدایی، بارها جریان بازی را متوقف کرد و نشان داد که دو تیم با رویکردی کاملاً جنگنده وارد زمین شده‌اند. این شرایط، تمرکز تاکتیکی بازی را کاهش داد اما به هیجان آن افزود.

فولاد تلاش داشت با استفاده از حمایت هواداران و مالکیت بیشتر توپ، ابتکار عمل را در دست بگیرد. ذوب‌آهن نیز با پرس و بازی مستقیم، به دنبال استفاده از فضاهای پشت خط دفاعی میزبان بود. این کشمکش باعث شد نیمه نخست، بیشتر از آنکه شاهد موقعیت‌های متوالی باشد، صحنه نبردهای فیزیکی و خطاهای پی‌درپی شود.

اخراج زودهنگام و تغییر معادلات تاکتیکی مسابقه

نقطه عطف نخست مسابقه در دقیقه ۲۲ رقم خورد؛ جایی که داور پس از بازبینی صحنه با کمک VAR، پویا مختاری بازیکن ذوب‌آهن را با کارت قرمز مستقیم از زمین اخراج کرد. در این صحنه، برخورد پای مختاری با صورت حامد لک، هرچند ناخواسته بود، اما شدت برخورد داور را مجاب کرد که تصمیمی سخت اما سرنوشت‌ساز بگیرد.

ده نفره شدن ذوب‌آهن معادلات بازی را به شکل محسوسی تغییر داد. فولاد که تا پیش از آن با احتیاط بیشتری حمله می‌کرد، رفته‌رفته جلو کشید و سعی داشت از برتری عددی خود استفاده کند. در مقابل، ذوب‌آهن به ناچار عقب نشست و ساختار دفاعی خود را فشرده‌تر کرد تا از دروازه‌اش محافظت کند. این اخراج، فشار روانی مضاعفی نیز بر نیمکت ذوب‌آهن وارد کرد؛ فشاری که دقایقی بعد با اخراج مدیر تیم این باشگاه به اوج رسید.

نیمه نخست پرگل و تساوی‌ای که دوام نداشت

با وجود برتری عددی فولاد، این تیم برای رسیدن به گل نخست نیاز به صبر و دقت داشت. سرانجام در دقیقه ۴۵، محمدرضا سلیمانی موفق شد قفل دروازه ذوب‌آهن را باز کند و فولاد را پیش بیندازد. شادی هواداران هنوز فروکش نکرده بود که ذوب‌آهن در وقت‌های تلف‌شده نیمه اول، خلاف جریان بازی به گل تساوی رسید. پدرام قاضی‌پور در دقیقه ۴۵+۱ از یک غفلت دفاعی استفاده کرد و بازی را به تساوی کشاند.

این تساوی در پایان نیمه نخست، از یک سو فولاد را غافلگیر کرد و از سوی دیگر، به ذوب‌آهن ده نفره انگیزه‌ای تازه داد. تیم اصفهانی نشان داد که حتی با یک بازیکن کمتر نیز می‌تواند خطرناک باشد و فولاد برای کسب سه امتیاز، کار ساده‌ای در پیش نخواهد داشت.

نیمه دوم؛ فشار مداوم فولاد و مقاومت ذوب‌آهن

در نیمه دوم، فولاد مالکیت توپ و میدان را در اختیار گرفت. حملات از جناحین و ارسال‌های متعدد، برنامه اصلی میزبان برای شکستن خط دفاعی ذوب‌آهن بود. ذوب‌آهن اما با فشردگی خطوط و استفاده از ضدحملات پراکنده، تلاش کرد بازی را کنترل کند و زمان را به سود خود پیش ببرد.

هرچه دقایق جلوتر می‌رفت، فشار فولاد بیشتر می‌شد و ذوب‌آهن بیشتر در لاک دفاعی فرو می‌رفت. موقعیت‌های نصفه و نیمه فولاد یکی پس از دیگری از دست می‌رفت و این موضوع، استرس را روی سکوها و نیمکت میزبان افزایش می‌داد. با این حال، نشانه‌ها حاکی از آن بود که فولاد تا آخرین لحظه امیدوار باقی خواهد ماند؛ ویژگی‌ای که در هفته‌های اخیر به امضای این تیم تبدیل شده است.

گل دقیقه ۹۰ و تکرار یک الگوی معنادار

در حالی که بازی وارد وقت‌های تلف‌شده شده بود و نتیجه تساوی به نظر قطعی می‌رسید، فولاد بار دیگر چهره‌ای آشنا از خود نشان داد. در دقیقه ۶+۹۰، آرش اکبرزاده با ضربه‌ای سرنوشت‌ساز، گل برتری فولاد را به ثمر رساند تا ورزشگاه شهدای اهواز منفجر شود. این گل نه‌تنها سه امتیاز بازی را تعیین کرد، بلکه ادامه یک روند جالب را نیز ثبت کرد.

از زمان هدایت فولاد توسط مطهری، این تیم در هر مسابقه موفق شده بعد از دقیقه ۹۰ گلزنی کند؛ آماری که نشان‌دهنده آمادگی بدنی، تمرکز ذهنی و باور بازیکنان فولاد تا آخرین ثانیه‌هاست. این ویژگی، فولاد را به یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های لیگ در دقایق پایانی تبدیل کرده و رقبا را وادار می‌کند حتی در لحظات آخر نیز هوشیار باشند.

پیامدهای جدولی و وضعیت دو تیم پس از این دیدار

این پیروزی، فولاد خوزستان را به امتیاز ۲۸ رساند و باعث صعود این تیم به رده نهم جدول شد. جایگاهی که می‌تواند سکوی پرتابی برای بهبود رتبه فولاد در هفته‌های آینده باشد، به‌ویژه اگر این تیم بتواند روند امتیازگیری خود را حفظ کند. در سوی مقابل، ذوب‌آهن با ۱۹ امتیاز در رده پانزدهم باقی ماند؛ جایگاهی نگران‌کننده که خطر سقوط را بیش از پیش به این تیم نزدیک می‌کند.

برای ذوب‌آهن، این شکست تنها از دست دادن سه امتیاز نبود، بلکه ضربه‌ای روانی در ادامه یک فصل پرفراز و نشیب به شمار می‌رود. بازی دادن یک نیمه کامل با ده نفر، هرچند با مقاومت قابل‌توجه همراه بود، اما در نهایت توان تیم را تحلیل برد و گل دیرهنگام فولاد، تمام زحمات این تیم را از بین برد.

جمع‌بندی

دیدار فولاد خوزستان و ذوب‌آهن اصفهان نمونه‌ای کامل از فوتبال پرهیجان لیگ برتر بود؛ مسابقه‌ای که در آن مصدومیت‌ها، اخراج‌ها، تصمیمات داوری و گل‌های دیرهنگام، همگی در شکل‌گیری نتیجه نهایی نقش داشتند. فولاد با تکیه بر روحیه جنگندگی و باور به پیروزی تا آخرین لحظه، بار دیگر ثابت کرد تیمی است که نباید آن را دست‌کم گرفت. ذوب‌آهن نیز با وجود مقاومت مثال‌زدنی، بهای اشتباهات و فشار بازی با یک بازیکن کمتر را پرداخت. این مسابقه، علاوه بر تأثیر مستقیم بر جدول، پیامی روشن برای رقبا داشت؛ فولاد تیمی است که حتی در ثانیه‌های پایانی هم می‌تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد.