حمله تند پیشکسوت استقلال به ساپینتو و مدیریت باشگاه؛ بحران از نیمکت تا اتاق مدیرعامل
بحران در باشگاه استقلال بار دیگر به نقطهای رسیده که صدای پیشکسوتان این تیم را بلند کرده است. در شرایطی که هواداران با نگرانی نتایج و حاشیههای تیم را دنبال میکنند، اظهارات تند و بیپرده یکی از چهرههای باسابقه استقلال، ابعاد تازهای از مشکلات فنی و مدیریتی این باشگاه را روشن میکند. او ریشه تمام اتفاقات اخیر را نه در بدشانسی یا فشار رقبا، بلکه در ضعف مدیریت و انتخابهای نادرست فنی میداند و با صراحت، ادامه کار سرمربی فعلی را به زیان استقلال توصیف میکند. این موضعگیری، بار دیگر بحث قدیمی اما حلنشده مدیریت در فوتبال ایران و بهویژه در تیمهای بزرگ را به صدر اخبار آورده است.
انتقاد صریح از ساپینتو و زیر سؤال رفتن جایگاه فنی سرمربی استقلال
این پیشکسوت استقلال بدون هیچ ملاحظهای، ساپینتو را مربی کاردان نمیداند و معتقد است حضور او از ابتدا انتخاب درستی نبوده است. او تأکید میکند که این نگاه را حتی پیش از حضور ساپینتو در استقلال نیز داشته و سابقه کاری او را در سطح مربیان درجه دو یا سه ارزیابی میکند. از دید این منتقد، مشکل اصلی درک نادرست سرمربی از فوتبال روز دنیاست؛ فوتبالی که دیگر تنها به انگیزههای لحظهای و هیجان کنار زمین متکی نیست و بیش از هر چیز به برنامهریزی دقیق بدنی، ذهنی و تاکتیکی نیاز دارد. او معتقد است مربیای که نتواند تیمش را پس از گل زدن مدیریت کند و با دریافت یک گل فرو بریزد، فاقد شخصیت مربیگری در سطح تیم بزرگی مانند استقلال است.
فوتبال مدرن، بدنسازی و ریکاوری؛ حلقه گمشده نیمکت استقلال
در ادامه این انتقادها، پیشکسوت استقلال به تفاوت فوتبال امروز با دوران گذشته اشاره میکند و میگوید در دنیای حرفهای کنونی، بدنسازی و ریکاوری روحی و ذهنی بازیکنان نقش تعیینکنندهای دارد. از نگاه او، هر سرمربی چه در تیمهای بزرگ و چه در تیمهای کوچک، پیش از هر چیز باید روی آمادهسازی جسمی و روانی تیمش کار کند. او با اشاره به تجربه موفق پرسپولیس در دورهای مشخص، تأکید میکند که توجه به این اصول بود که آن تیم را به قهرمانیهای متوالی رساند، هرچند در ادامه و در سطح آسیا با محدودیتهایی روبهرو شد. در مقابل، او معتقد است ساپینتو فاقد چنین نگاه ساختاری است و واکنشهای احساسی کنار زمین را جایگزین مدیریت فنی کرده است.
رفتارهای هیجانی و نبود شخصیت مربیگری در لحظات حساس
یکی از محورهای اصلی انتقاد این پیشکسوت، به رفتارهای هیجانی سرمربی استقلال بازمیگردد. او میگوید مربیای که پس از پیش افتادن تیم دچار هیجان افراطی میشود و با نخستین ضربه حریف تعادل خود را از دست میدهد، نمیتواند تکیهگاه روانی بازیکنان باشد. از نگاه او، استقلال در بسیاری از مسابقات نه به دلیل ضعف فنی بازیکنان، بلکه به دلیل مدیریت نادرست لحظات حساس امتیاز از دست داده است. این وضعیت، به باور او، نتیجه مستقیم نبود آرامش و ثبات در نیمکت تیم است؛ موضوعی که استقلال را از یک تیم مدعی به تیمی پرنوسان تبدیل کرده است.
ساپینتو و الگوی کیروشی؛ تصمیمگیری یکنفره روی نیمکت
این پیشکسوت استقلال در بخش دیگری از صحبتهایش، به شیوه کاری ساپینتو اشاره میکند و او را از شاگردان مکتب کیروش میداند؛ مربیانی که معمولاً تصمیمگیریهای فردی را به کار گروهی ترجیح میدهند. او معتقد است ساپینتو نهتنها از نظرات دستیارانش استفاده نمیکند، بلکه با اصرار بر دیدگاه شخصی خود، انعطاف لازم برای اصلاح اشتباهات را هم ندارد. این رویکرد، به باور او، در فوتبال امروز که تحلیل داده و کار تیمی نقش کلیدی دارد، یک ضعف بزرگ محسوب میشود و نمیتواند استقلال را به ثبات برساند.
هزینه ۱۶۵ میلیاردی برکناری؛ بار مالی بر دوش مردم
در کنار انتقادهای فنی، این پیشکسوت استقلال به موضوع مهم هزینههای مالی نیز میپردازد. او با اشاره به رقم ۱۶۵ میلیارد تومان برای برکناری ساپینتو و دستیارانش، تأکید میکند که این پول در نهایت از جیب مردم پرداخت میشود. از نگاه او، چنین هزینهای نتیجه تصمیمگیریهای عجولانه و بدون پشتوانه کارشناسی است. او میگوید باشگاهی با مشکلات مالی مزمن، نمیتواند هر فصل با تغییرات پرهزینه، ثبات خود را قربانی کند و انتظار موفقیت هم داشته باشد.
نقد مدیریت باشگاه و گسترش بیبرنامه فعالیتهای ورزشی
این پیشکسوت استقلال، بخش عمده مشکلات را متوجه مدیریت باشگاه میداند. او به عملکرد مدیرعامل در فصل جاری اشاره میکند که علاوه بر فوتبال، اقدام به راهاندازی تیمهای متعدد در رشتههایی مانند کشتی، بسکتبال، هندبال و والیبال کرده و خود نیز مسئولیت همه این تیمها را بر عهده گرفته است. به باور او، چنین تمرکزی نهتنها امکانپذیر نیست، بلکه باعث کاهش کیفیت مدیریت در همه بخشها میشود. او تأکید میکند که در یک ساختار حرفهای، هر رشته باید مدیر تخصصی خود را داشته باشد و مدیرعامل نقش نظارتی و راهبردی ایفا کند.
ضعف مدیریت؛ معضل مشترک تیمهای بزرگ فوتبال ایران
از نگاه این پیشکسوت، آنچه امروز در استقلال دیده میشود، نمونهای از یک مشکل فراگیر در فوتبال ایران است. او معتقد است ضعف مدیریت به بلای جان تیمهای بزرگ تبدیل شده و استقلال نیز از این قاعده مستثنا نیست. تصمیمهای کوتاهمدت، نبود برنامه بلندمدت و تغییرات مداوم در کادر فنی، باعث شده تیمهای پرطرفدار به جای تمرکز بر توسعه فنی، همواره درگیر حاشیه باشند. او هشدار میدهد که ادامه این روند، فاصله فوتبال ایران با استانداردهای حرفهای را بیشتر خواهد کرد.
مطالبه تغییر؛ از نیمکت تا ساختار مدیریتی استقلال
جمعبندی صحبتهای این پیشکسوت استقلال، به یک مطالبه روشن ختم میشود؛ تغییر اساسی در نیمکت و ساختار مدیریتی. او معتقد است ساپینتو باید هرچه زودتر از استقلال جدا شود تا تیم از نظر روانی و فنی فرصت بازسازی پیدا کند. در کنار آن، مدیریت باشگاه نیز باید با بازنگری در تصمیمهای خود، به سمت تفکیک مسئولیتها و استفاده از مدیران متخصص حرکت کند. از نگاه او، تنها در چنین شرایطی میتوان به بازگشت ثبات و موفقیت به استقلال امیدوار بود.
جمعبندی
اظهارات تند و صریح این پیشکسوت استقلال، بار دیگر نشان داد که بحران آبیها تنها به نتایج داخل زمین محدود نمیشود. از نیمکت فنی تا اتاق مدیرعامل، زنجیرهای از تصمیمهای نادرست و ضعف مدیریتی شکل گرفته که هزینههای سنگین مالی و فنی به باشگاه تحمیل کرده است. نقد جدی به ساپینتو، تأکید بر اهمیت فوتبال مدرن و اشاره به بار مالی تغییرات، همگی بر یک نکته مشترک تأکید دارند؛ استقلال برای خروج از این چرخه معیوب، نیازمند اصلاحات عمیق و شجاعانه است. اصلاحاتی که اگر به تعویق بیفتد، نهتنها موفقیتهای آینده را به خطر میاندازد، بلکه سرمایه اجتماعی این باشگاه بزرگ را نیز فرسودهتر خواهد کرد.






