پشت پرده نیمکت پرسپولیس؛ چرا یحیی هنوز گزینه اول نیست؟

پرسپولیس در یکی از پیچیده‌ترین مقاطع مدیریتی و فنی سال‌های اخیر خود قرار گرفته است؛ مقطعی که نه می‌توان با قاطعیت از ادامه همکاری با سرمربی فعلی سخن گفت و نه تغییر روی نیمکت را امری قطعی و فوری دانست. اگرچه مدیران باشگاه به‌صورت رسمی بر حمایت از اوسمار ویرا تأکید دارند، اما واقعیت‌های فنی و روانی تیم نشان می‌دهد که همه سناریوها برای آینده کادرفنی روی میز تصمیم‌گیران قرار گرفته است. ترکیبی از نتایج ضعیف، افت انگیزه در میان بازیکنان و تردید نسبت به میل ماندن سرمربی برزیلی، شرایطی را رقم زده که هر تصمیمی می‌تواند مسیر فصل‌های آینده پرسپولیس را تعیین کند.

افت فنی پرسپولیس در نیم‌فصل دوم و عادی شدن شکست

پرسپولیس در نیم‌فصل دوم لیگ آن‌چنان از مسیر ثبات خارج شده که شکست، دیگر شوک‌آور و هشداردهنده نیست. این تیم که همواره با شخصیت برنده و واکنش سریع به ناکامی‌ها شناخته می‌شد، حالا در مقاطعی از مسابقات چنان بی‌رمق ظاهر شده که گویی پذیرش باخت به یک عادت ناخواسته تبدیل شده است. نشانه‌های این وضعیت را می‌توان در کاهش دوندگی، نبود تمرکز در دقایق پایانی و واکنش سرد بازیکنان به گل‌های خورده دید؛ مسائلی که همگی زنگ خطر را برای کادرفنی و مدیریت باشگاه به صدا درآورده‌اند.

در چنین شرایطی، طبیعی است که مسئولان پرسپولیس تنها به حفظ وضعیت موجود فکر نکنند. تجربه سال‌های گذشته نشان داده که ادامه یک روند نزولی، حتی با حمایت‌های رسانه‌ای و مدیریتی، در نهایت به بحرانی بزرگ‌تر منجر خواهد شد. از همین رو، اگر این افت فنی و ذهنی ادامه یابد، تغییر در کادرفنی می‌تواند به محتمل‌ترین سناریو برای بازگرداندن تیم به ریل رقابت تبدیل شود.

تردیدها درباره انگیزه اوسمار ویرا برای ادامه مسیر

اوسمار ویرا از زمان حضورش روی نیمکت پرسپولیس با چالش‌های متعددی مواجه بوده است؛ از فشار انتظارات هواداران گرفته تا مقایسه دائمی با مربیان موفق پیشین. با این حال، آنچه بیش از همه نگرانی ایجاد کرده، نشانه‌هایی از کاهش انگیزه و اشتیاق او برای ادامه همکاری است. هرچند این موضوع به‌صورت رسمی تأیید نشده، اما فضای اطراف تیم و نوع واکنش‌های سرمربی برزیلی در نشست‌های خبری و کنار زمین، چنین برداشتی را تقویت می‌کند که او نیز نسبت به آینده خود در تهران مطمئن نیست.

مدیران باشگاه به‌خوبی می‌دانند که ادامه همکاری با سرمربی‌ای که انگیزه کامل ندارد، ریسک بزرگی است. حتی بهترین برنامه‌های فنی نیز بدون باور و انرژی لازم به نتیجه نخواهد رسید. از این رو، بررسی گزینه‌های جایگزین نه به‌عنوان اقدامی شتاب‌زده، بلکه به‌عنوان بخشی از مدیریت حرفه‌ای بحران در دستور کار قرار گرفته است.

موج رسانه‌ای برای بازگشت یحیی گل‌محمدی

در این میان، برخی پیج‌های هواداری و سایت‌های ورزشی تلاش کرده‌اند یحیی گل‌محمدی را به‌عنوان گزینه‌ای ایده‌آل برای جانشینی اوسمار ویرا مطرح کنند. نام یحیی به‌واسطه افتخارات گذشته‌اش با پرسپولیس، همواره برای بخشی از هواداران جذاب است و همین مسئله باعث شده هرگاه نیمکت سرخ‌ها متزلزل می‌شود، این گزینه به‌سرعت به صدر گمانه‌زنی‌ها بازگردد.

با این حال، واقعیت‌های درون باشگاه فاصله زیادی با فضای رسانه‌ای دارد. تصمیم‌گیرندگان اصلی در پرسپولیس فعلاً چنین نگاهی ندارند و یحیی گل‌محمدی در اولویت برنامه‌های آنها قرار نگرفته است. این تفاوت نگاه، بار دیگر نشان می‌دهد که مدیریت باشگاه بیش از آنکه تحت تأثیر جو هواداری باشد، به ارزیابی‌های درونی و تجربیات گذشته تکیه دارد.

شناخت مدیران پرسپولیس از یحیی گل‌محمدی

مدیران پرسپولیس شناخت کاملی از یحیی گل‌محمدی و ویژگی‌های شخصیتی و حرفه‌ای او دارند. همین شناخت، نقش تعیین‌کننده‌ای در سرد شدن نگاه باشگاه نسبت به بازگشت این مربی داشته است. یحیی در تیم‌های قبلی خود بارها وارد چالش‌های جدی با مدیران باشگاه شده و به‌عنوان مربی‌ای پر توقع و بهانه‌گیر شناخته می‌شود؛ مسئله‌ای که در فضای پرتنش باشگاهی مانند پرسپولیس می‌تواند به سرعت به بحران مدیریتی تبدیل شود.

از سوی دیگر، تجربه همکاری با گل‌محمدی نشان داده که او معمولاً تمایل دارد نقل‌وانتقالات تیمش را با همراهی یک ایجنت مشخص پیش ببرد. این رویکرد در گذشته باعث ایجاد مشکلات فنی دنبال داشته است. پرسپولیس که در سال‌های نارضایتی مدیران را به دنبال داشته است. پرسپولیس که در سال‌های اخیر تلاش کرده ساختار تصمیم‌گیری خود را شفاف‌تر و کنترل‌پذیرتر کند، به‌سختی حاضر است دوباره وارد چنین فضایی شود.

اولویت باشگاه؛ مربی قابل مدیریت و کم‌حاشیه

با توجه به همین ملاحظات، مسئولان پرسپولیس در حال حاضر به گزینه‌هایی فکر می‌کنند که علاوه بر توان فنی، از نظر مدیریتی نیز قابل کنترل باشند. در این چارچوب، نام‌هایی مانند حسین عبدی بیش از یحیی گل‌محمدی مورد توجه قرار گرفته‌اند. عبدی به‌عنوان مربی‌ای که تعامل بهتری با ساختار باشگاه دارد و کم‌تر وارد حاشیه‌های بیرونی می‌شود، برای مدیرانی که به‌دنبال ثبات هستند، گزینه‌ای منطقی‌تر به نظر می‌رسد.

این رویکرد نشان می‌دهد که پرسپولیس در آستانه یک تغییر نگرش است؛ تغییری که در آن، موفقیت صرفاً به نتایج کوتاه‌مدت خلاصه نمی‌شود، بلکه هماهنگی فنی، آرامش مدیریتی و کاهش حاشیه‌ها نیز به‌عنوان مؤلفه‌های کلیدی در نظر گرفته می‌شود.

آینده نیمکت پرسپولیس در هاله‌ای از ابهام

در مجموع، نیمکت پرسپولیس در شرایطی قرار دارد که هر تصمیمی پیامدهای گسترده‌ای خواهد داشت. ادامه همکاری با اوسمار ویرا نیازمند تغییر فوری در روند فنی و بازگشت انگیزه به تیم است؛ امری که اگر محقق نشود، فشار برای تغییر افزایش خواهد یافت. در سوی دیگر، بازگشت به گزینه‌های آشنا مانند یحیی گل‌محمدی، اگرچه ممکن است بخشی از هواداران را راضی کند، اما از نگاه مدیران می‌تواند بازتولید چالش‌های گذشته باشد.

جمع‌بندی

پرسپولیس امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمی حساب‌شده و مبتنی بر واقعیت‌های فنی و مدیریتی است. نتایج ضعیف نیم‌فصل دوم، تردید درباره انگیزه اوسمار ویرا و شناخت دقیق مدیران از گزینه‌های داخلی، همگی نشان می‌دهد که باشگاه به‌دنبال راه‌حلی کم‌ریسک‌تر و پایدارتر است. در این مسیر، نام یحیی گل‌محمدی فعلاً جایگاهی در برنامه‌های رسمی ندارد و ترجیح مدیران بر همکاری با مربیانی است که علاوه بر دانش فنی، با ساختار باشگاه هماهنگ باشند. آینده نیمکت سرخ‌ها همچنان باز است، اما آنچه مسلم به نظر می‌رسد، این است که پرسپولیس دیگر نمی‌خواهد تصمیمی احساسی بگیرد؛ تصمیمی که شاید امروز آرامش بیاورد، اما فردا بحران تازه‌ای بسازد.