شرم بر کاسبان خون؛ فریاد وریا از نیمکت استقلال

پیروزی یک بر صفر استقلال مقابل مس رفسنجان در هفته بیست‌ودوم لیگ برتر، اگرچه در ظاهر یک برد حداقلی و فنی بود، اما در بطن خود به بستری برای یکی از صریح‌ترین و جنجالی‌ترین مواضع وریا غفوری تبدیل شد. کاپیتان سابق استقلال که این بار در نقش سرمربی موقت روی نیمکت نشسته بود، پس از مسابقه نه‌تنها به تحلیل عملکرد تیم پرداخت، بلکه با ادبیاتی بی‌پرده، منتقدان خود را «کاسب خون» خواند و حملات صورت‌گرفته علیه خود را مایه شرم دانست؛ اظهاراتی که بازتاب گسترده‌ای در فضای فوتبال و افکار عمومی داشت.

استقلال و سه امتیاز؛ بردی که می‌توانست بهتر باشد

غفوری صحبت‌هایش را با تحلیل فنی بازی آغاز کرد؛ تحلیلی که تلاش داشت فضای احساسی پس از مسابقه را به زمین واقعیت فوتبال بازگرداند. او با تأکید بر اهمیت سه امتیاز، عملکرد استقلال را در مجموع رضایت‌بخش توصیف کرد، هرچند اعتقاد داشت بازی می‌توانست کیفیت بالاتری داشته باشد. به باور او، این مسابقه از آن دست دیدارهایی نبود که استقلال صرفاً به دفاع و عقب‌نشینی در نیمه دوم بسنده کرده باشد.

غفوری با رد این ادعا که استقلال پس از گل زدن عقب نشست، تأکید کرد تیمش موقعیت‌های متعددی خلق کرده و مس رفسنجان فرصت جدی برای تغییر نتیجه نداشته است. این نگاه، نشان‌دهنده تلاش سرمربی موقت آبی‌ها برای دفاع از رویکرد فنی تیم و مقابله با انتقادهای همیشگی نسبت به بردهای اقتصادی استقلال بود.

لذت نشستن روی نیمکت استقلال؛ رؤیایی که موقت محقق شد

بخش مهمی از اظهارات وریا غفوری به تجربه شخصی‌اش از نشستن روی نیمکت استقلال اختصاص داشت؛ تجربه‌ای که به گفته خودش، برای کسی که از کودکی رؤیای حضور در استقلال را داشته، لذت‌بخش و افتخارآمیز است. او با یادآوری سال‌های حضورش در ترکیب آبی‌ها و بستن بازوبند کاپیتانی، تأکید کرد که حتی سرمربیگری موقت نیز برایش معنای خاصی داشته است.

غفوری در این بخش، بدون اغراق و شعار، از مسیری گفت که در استقلال طی کرده؛ از بازیکنی متعصب تا کاپیتان و حالا مربی موقت. مسیری که نشان می‌دهد رابطه او با این باشگاه، فراتر از یک قرارداد حرفه‌ای بوده است.

پاسخ به ساپینتو؛ از مدرک مربیگری تا احترام حرفه‌ای

یکی از محورهای اصلی صحبت‌های غفوری، واکنش به اظهارات ریکاردو ساپینتو پس از جدایی از استقلال بود. او با حفظ چارچوب حرفه‌ای، ابتدا از ساپینتو بابت انتقال تجربیات مربیگری تشکر کرد و اذعان داشت که از او نکات زیادی آموخته است. با این حال، ادعای سرمربی پرتغالی مبنی بر نداشتن مدرک مربیگری را به‌صراحت نادرست خواند.

غفوری با اشاره به داشتن مدرک کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی و مدرک A آسیا، تأکید کرد که از نظر قانونی و حرفه‌ای، صلاحیت نشستن روی نیمکت را دارد. او گفت هرگز بدون تجربه و آمادگی کافی، به نیمکت یک تیم بزرگ فکر نکرده و چنین نگاهی را حتی غیرمنطقی دانست.

اختلاف دیدگاه و خط قرمز شخصیت

غفوری در ادامه، پرده از اختلافی قدیمی با ساپینتو برداشت؛ اختلافی که به دیدار با الحسین اردن بازمی‌گشت. او توضیح داد که در بین دو نیمه آن مسابقه، نکاتی فنی را مطرح کرده اما با واکنشی مواجه شده که با شخصیتش سازگار نبوده است. به باور غفوری، ساپینتو به دنبال دستیاری بوده که صرفاً سکوت کند، نه کسی که تحلیل و نظر فنی ارائه دهد.

او تأکید کرد که جایگاه مربیگری را می‌شناسد و سکوتش در آن مقطع، برای جلوگیری از ایجاد تنش در تیم بوده است. این روایت، تصویری متفاوت از روابط درون نیمکت استقلال ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد اختلافات، ریشه‌ای فراتر از نتایج داشته‌اند.

پایان مأموریت؛ نه جایگاه، نه مادیات

سرمربی موقت استقلال در بخشی دیگر از صحبت‌هایش، با صراحت اعلام کرد که در این مقطع، مأموریت دیگری در استقلال ندارد. او با کنایه گفت شاید این خبر برای برخی خوشحال‌کننده باشد، چراکه تصور می‌کردند او به دنبال جایگاه است.

غفوری با یادآوری کنار گذاشتن بازوبند کاپیتانی استقلال و حتی ترک تیم ملی، تأکید کرد که این جایگاه‌ها برایش قیمت نداشته‌اند. از نگاه او، تصمیماتش هرگز بر پایه مادیات نبوده و همین رویکرد، هزینه‌هایی را نیز به او تحمیل کرده است.

کاسبان خون و حملات شرم‌آور رسانه‌ای

تندترین بخش اظهارات وریا غفوری، به واکنش او نسبت به حملات برخی چهره‌ها در رسانه‌های خارج از کشور اختصاص داشت. او این افراد را «کاسب خون» نامید و حملات‌شان را مایه شرم دانست. غفوری گفت کسانی که زمانی در این کشور سکوت کرده بودند، حالا با دریافت حقوق ارزی، خود را دلسوز مردم نشان می‌دهند و به او اتهام می‌زنند.

او با رد برچسب‌هایی که به او زده شده، تأکید کرد هرگز خون‌شور نبوده و همیشه در صف مردم ایستاده است. به گفته غفوری، این افراد نه‌تنها حق قضاوت ندارند، بلکه رفتارشان مصداق سوءاستفاده از رنج مردم است؛ رفتاری که از نظر او، چیزی جز کاسبی با خون و درد جامعه نیست.

هزینه ایستادن؛ از فشار اقتصادی تا احکام قضایی

غفوری در ادامه، از فشارهایی گفت که کمتر درباره آن صحبت شده است. او اعلام کرد که دو کافه شخصی‌اش بسته شده و متحمل ضرر مالی سنگینی شده است؛ ضرری که به گفته خودش، بالغ بر ۱۵ میلیارد تومان بوده است. او از بسته شدن خط تلفن و وجود احکام قضایی سخن گفت و شرایطی را توصیف کرد که حتی بیان کامل آن برایش دشوار است.

این بخش از صحبت‌ها، نشان داد هزینه ایستادن بر مواضع شخصی، برای وریا غفوری صرفاً محدود به فضای فوتبال نبوده و ابعاد اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای داشته است.

شرم، مردم و خط قرمز غفوری

غفوری در پایان، با لحنی صریح خطاب به منتقدانش گفت که حداقل درباره او صحبت نکنند. او تأکید کرد کسانی که امروز مدعی دفاع از مردم شده‌اند، در گذشته جز مجیزگویی کاری نکرده‌اند و حالا دایه دلسوزتر از مادر شده‌اند. از نگاه غفوری، این رفتار نه‌تنها صادقانه نیست، بلکه مایه شرم است.

او بار دیگر تأکید کرد که در صف مردم ایستاده و حاضر است هزینه این انتخاب را بپردازد؛ حتی اگر این هزینه، فشار، تخریب و از دست دادن سرمایه شخصی باشد.

جمع‌بندی

اظهارات وریا غفوری پس از برد استقلال مقابل مس رفسنجان، فراتر از یک نشست خبری فوتبالی بود. او تصویری از خود ارائه داد که در آن، فوتبال، مسئولیت اجتماعی و هزینه‌های شخصی درهم تنیده‌اند. از تحلیل فنی بازی و تجربه سرمربیگری موقت گرفته تا حمله به کاسبان خون و توصیف فشارهای شرم‌آور، غفوری بار دیگر نشان داد چرا نامش همواره با حاشیه، صراحت و ایستادگی گره خورده است. چه موافق او باشیم و چه منتقدش، نمی‌توان انکار کرد که وریا غفوری همچنان یکی از صداهای پررنگ و تأثیرگذار فوتبال ایران باقی مانده است.