نیمکت‌نشینی روزبه چشمی و احیای استقلال در یک تصمیم بحث‌برانگیز

انتشار ترکیب اصلی استقلال برای دیدار مقابل مس رفسنجان، پیش از آغاز مسابقه موجی از تعجب و بحث را میان هواداران و کارشناسان به راه انداخت. نام روزبه چشمی، کاپیتان باتجربه و ملی‌پوش استقلال، در فهرست ۱۱ بازیکن اصلی دیده نمی‌شد؛ تصمیمی که در نگاه اول غیرمنتظره و حتی شوک‌آور به نظر می‌رسید. چشمی که سابقه حضور در دو دوره جام جهانی را در کارنامه دارد، جای خود را به محمدحسین اسلامی جوان‌تر و پرتحرک داده بود تا در کنار امیرمحمد رزاقی‌نیا در قلب خط هافبک دفاعی ایفای نقش کند. اما آنچه در جریان مسابقه و پس از آن رخ داد، نشان داد این تصمیم نه از سر ریسک، بلکه بر پایه یک تحلیل فنی دقیق اتخاذ شده است.

تغییر در مرکز ثقل بازی استقلال

خط هافبک همواره به‌عنوان قلب تپنده هر تیم شناخته می‌شود و استقلال نیز از این قاعده مستثنی نیست. در سال‌های اخیر، حضور روزبه چشمی به استقلال ثبات، تجربه و نظم دفاعی بخشیده، اما در مقاطعی همین ویژگی‌ها به بهای کاهش سرعت گردش توپ و افت تحرک تیم تمام شده است. در دیدار مقابل مس رفسنجان، استفاده از دو هافبک جوان‌تر با دوندگی بالاتر باعث شد استقلال بار دیگر بتواند بازی را در زمین حریف پیش ببرد و اصطلاحا بالا بازی کند؛ نکته‌ای که در هفته‌های گذشته کمتر در عملکرد آبی‌ها دیده می‌شد.

این تغییر مرکز ثقل، استقلال را از تیمی محتاط و گاه ایستا به تیمی پویا و پرس‌کننده تبدیل کرد؛ تیمی که سریع‌تر به فاز حمله می‌رسید و فرصت‌های بیشتری خلق می‌کرد. نتیجه نیز ملموس بود؛ استقلال پس از مدت‌ها توانست سه امتیاز کامل را به دست آورد و نشانه‌هایی از بازگشت به مسیر درست را بروز دهد.

مرور نیم‌فصل اول؛ وقتی غیبت چشمی به فرصت تبدیل شد

برای درک بهتر این تصمیم، باید به نیم‌فصل اول لیگ بازگشت؛ زمانی که مصدومیت نسبتا طولانی روزبه چشمی ناخواسته استقلال را وادار به تغییر کرد. در آن مقطع، نیمکت‌نشینی بازیکنانی چون ابوالفضل جلالی، رامین رضاییان و عارف آقاسی نیز همزمان شد با ورود جوان‌ترها به ترکیب اصلی. حاصل این تغییرات، استقلالی متفاوت بود؛ تیمی که با ریتم بالاتر بازی می‌کرد، سریع‌تر به دروازه حریف می‌رسید و در چند مسابقه متوالی با گل‌های نسبتا زیاد به پیروزی دست یافت.

در آن بازه، استقلال نه‌تنها نتیجه می‌گرفت، بلکه از نظر شکل بازی نیز رضایت هواداران را جلب می‌کرد. تحرک در میانه میدان، پرس از جلو و انتقال سریع از دفاع به حمله، مؤلفه‌هایی بودند که استقلال را به یکی از جذاب‌ترین تیم‌های لیگ تبدیل کرده بودند. این تجربه نشان داد که گاهی تغییرات اجباری می‌تواند دریچه‌ای تازه به روی یک تیم بگشاید.

بازگشت کاپیتان و افت تدریجی ریتم

با بازگشت روزبه چشمی از مصدومیت، انتظار می‌رفت استقلال با ترکیبی کامل‌تر و متعادل‌تر وارد فاز جدیدی از رقابت‌ها شود. اما آنچه در عمل رخ داد، کاهش تدریجی سرعت بازی و افت نتایج بود. استقلال بار دیگر به تیمی تبدیل شد که بیشتر به حفظ توپ در عقب زمین می‌اندیشد و در انتقال به فاز هجومی کند عمل می‌کند. این موضوع در هفته‌های اخیر به‌وضوح در نتایج ضعیف آبی‌ها بازتاب یافت.

برخی کارشناسان معتقدند که نقش چشمی در این افت، بیش از آنکه فنی باشد، به شرایط بدنی و آمادگی او بازمی‌گردد. بازیکنی که پس از مصدومیت طولانی، هنوز به ریتم ایده‌آل نرسیده، طبیعی است که در بازی‌سازی رو به جلو دچار افت شود؛ افتی که در سطح بالای رقابت‌ها می‌تواند به قیمت از دست رفتن امتیازات تمام شود.

تصمیم وریا غفوری؛ جسارت یا ضرورت؟

در این میان، نقش وریا غفوری به‌عنوان سرمربی موقت استقلال برجسته می‌شود. غفوری با شناخت دقیق از شرایط فنی و جسمانی بازیکنان، تصمیم گرفت در دیدار مقابل مس رفسنجان، روزبه چشمی را روی نیمکت بنشاند. تصمیمی که از جسارت و نگاه تحلیلی او حکایت داشت. این انتخاب نشان داد که نام‌ها و سابقه‌ها، حداقل در این مقطع، جای خود را به آمادگی و کارایی داده‌اند.

نتیجه این تصمیم نیز روشن بود؛ استقلال با کنار گذاشتن یکی از باتجربه‌ترین بازیکنانش، نه‌تنها دچار افت نشد، بلکه از جا بلند شد و پس از مدت‌ها طعم یک پیروزی قاطع را چشید. این اتفاق بار دیگر اهمیت تصمیم‌گیری‌های مبتنی بر داده‌های فنی و شرایط روز بازیکنان را یادآور شد.

نقد کارشناسان پس از شکست در اردن

بحث درباره نقش روزبه چشمی تنها به دیدار مقابل مس رفسنجان محدود نمی‌شود. پس از شکست استقلال در اردن مقابل الحسین، شماری از کارشناسان استقلالی به‌صراحت به بازی کند و رو به عقب این بازیکن اشاره کردند. به باور آنان، چشمی در آن مسابقه نه‌تنها کمکی به جلو رفتن تیم نکرد، بلکه در بسیاری از دقایق مانعی برای سرعت گرفتن ضدحملات استقلال بود.

این نقدها اگرچه ممکن است برای کاپیتان استقلال سنگین باشد، اما نشان‌دهنده حساسیت بالای نقش هافبک دفاعی در ساختار تاکتیکی تیم است. در فوتبال امروز، این پست صرفا وظیفه تخریب ندارد، بلکه باید آغازگر حملات و تسهیل‌کننده انتقال توپ باشد؛ وظیفه‌ای که در برخی مسابقات به‌خوبی انجام نشده است.

چالش همیشگی استقلال؛ تجربه یا انرژی جوانی؟

استقلال حالا در نقطه‌ای حساس قرار دارد؛ نقطه‌ای که باید میان استفاده از تجربه بازیکنان باتجربه و انرژی و تحرک جوان‌ترها تعادل برقرار کند. نیمکت‌نشینی روزبه چشمی نباید به‌عنوان حذف یک کاپیتان تعبیر شود، بلکه می‌تواند فرصتی برای مدیریت بهتر دقایق بازی و بازگرداندن تدریجی او به اوج آمادگی باشد.

از سوی دیگر، اعتماد به بازیکنانی چون محمدحسین اسلامی و امیرمحمد رزاقی‌نیا نشان داد که سرمایه‌گذاری روی نسل جوان می‌تواند در کوتاه‌مدت نیز نتیجه‌بخش باشد. استقلال اگر بتواند این تعادل را حفظ کند، شانس بالایی برای بازگشت به جمع مدعیان اصلی خواهد داشت.

جمع‌بندی

تصمیم به نیمکت‌نشینی روزبه چشمی در دیدار مقابل مس رفسنجان، فراتر از یک انتخاب ساده در ترکیب بود؛ این تصمیم نمادی از یک تغییر نگرش در استقلال به شمار می‌رود. تغییر نگرشی که اولویت را به تحرک، سرعت و آمادگی روز می‌دهد و نشان می‌دهد حتی باتجربه‌ترین بازیکنان نیز از چرخه رقابت درون‌تیمی مستثنی نیستند. استقلال با این رویکرد می‌تواند بار دیگر به تیمی تبدیل شود که هم نتیجه می‌گیرد و هم فوتبال جذاب ارائه می‌دهد؛ تیمی که از ترکیب تجربه و جوانی، مسیری تازه برای موفقیت می‌سازد.