حمله تند پیشکسوت پرسپولیس به اوسمار؛ این نتایج تا کی؟

شکست دو بر یک پرسپولیس مقابل خیبر در هفته بیست و دوم لیگ برتر فوتبال، تنها یک باخت معمولی نبود؛ این نتیجه، نماد آشکار بحرانی است که در نیم‌فصل دوم گریبان پرافتخارترین تیم سال‌های اخیر فوتبال ایران را گرفته است. پرسپولیس که زمانی با ثبات فنی و مدیریتی شناخته می‌شد، حالا پنجمین شکست خود را در هفت بازی اخیر تجربه کرده؛ آماری نگران‌کننده که نه‌تنها هواداران، بلکه پیشکسوتان این باشگاه را نیز به واکنش‌های تند و صریح واداشته است.

بهروز رهبری‌فر، مدافع سابق و پیشکسوت پرسپولیس، در ارزیابی شرایط فعلی تیم، بدون ملاحظه انگشت اتهام را به سمت مدیریت و کادر فنی نشانه رفت و پرسش‌هایی جدی را درباره ادامه کار اوسمار مطرح کرد؛ پرسش‌هایی که این روزها در ذهن بسیاری از هواداران پرسپولیس نیز شکل گرفته است.

سقوط پرسپولیس در نیم‌فصل دوم؛ آمارهایی که هشدار می‌دهند

پرسپولیس در نیم‌فصل دوم نه‌تنها از نظر نتیجه‌گیری دچار افت شده، بلکه از لحاظ کیفیت فنی نیز فاصله محسوسی با استانداردهای همیشگی خود دارد. تیمی که زمانی حتی در روزهای بد هم ساختار مشخصی داشت، حالا نه زیبا بازی می‌کند و نه امتیاز می‌گیرد. رهبری‌فر با اشاره به این موضوع تاکید می‌کند که وقتی تیمی همزمان نتیجه نمی‌گیرد و فوتبال قابل قبولی ارائه نمی‌دهد، دیگر نمی‌توان همه چیز را به بدشانسی یا اتفاقات فوتبالی نسبت داد.

از نگاه او، تکرار تنش‌ها و درگیری‌های رختکن، بی‌نظمی‌های مدیریتی و نبود انسجام فنی، مجموعه‌ای از عوامل را شکل داده که خروجی آن چیزی جز افت مستمر نیست. این وضعیت، پرسپولیس را از یک مدعی باثبات به تیمی پرنوسان تبدیل کرده که هر هفته با اما و اگر وارد زمین می‌شود.

مقایسه با رئال مادرید؛ استانداردهای حرفه‌ای کجاست؟

یکی از بخش‌های قابل توجه اظهارات رهبری‌فر، مقایسه شرایط پرسپولیس با رئال مادرید بود؛ مقایسه‌ای که بیشتر از آن‌که فنی باشد، به فرهنگ مدیریتی اشاره دارد. او یادآور می‌شود که رئال مادرید حتی زمانی که نتایج فاجعه‌بار نمی‌گیرد، به محض احساس نارضایتی هواداران، تصمیمات بزرگ و سریع می‌گیرد و تغییرات لازم را اعمال می‌کند.

در مقابل، این پرسش مطرح می‌شود که پرسپولیس تا چه اندازه باید نتیجه نگیرد تا تغییر و تحول در کادر فنی و ساختار مدیریتی آن صورت بگیرد. ادامه حمایت بی‌قید و شرط از اوسمار، بدون ارائه دلایل فنی روشن، از نگاه پیشکسوتان بیشتر به لج‌بازی مدیریتی شباهت دارد تا یک تصمیم کارشناسی.

سکوت معنادار کریم باقری و افشین پیروانی

یکی دیگر از محورهای انتقاد رهبری‌فر، سکوت چهره‌های تاثیرگذار پرسپولیس مانند کریم باقری و افشین پیروانی است. او معتقد است در شرایطی که این حجم از حاشیه، افت فنی و نارضایتی هواداران وجود دارد، طبیعی نیست که مدیران و بزرگان تیم همه چیز را عادی جلوه دهند و مدعی شوند مشکل خاصی در باشگاه وجود ندارد.

این سکوت، از دید منتقدان، نه‌تنها کمکی به آرامش تیم نمی‌کند، بلکه شکاف میان هواداران و مدیریت را عمیق‌تر می‌سازد. پرسپولیس در حال از دست دادن جام است و انتظار می‌رود چهره‌های تصمیم‌ساز، شفاف و مسئولانه با افکار عمومی صحبت کنند.

افت بازیکنان خارجی؛ مشکل فردی یا نقص سیستم؟

بیفوما و باکیچ، دو بازیکن خارجی پرسپولیس، در هفته‌های اخیر عملکردی دور از انتظار داشته‌اند. با این حال، رهبری‌فر معتقد است تمرکز روی چند نام خاص، آدرس اشتباه دادن است. از نگاه او، وقتی یازده بازیکن اصلی و حتی نفرات ذخیره همزمان دچار افت هستند، مشکل ریشه‌ای‌تر از توان فردی چند بازیکن است.

او تاکید می‌کند که چنین شرایطی معمولا به ضعف سیستم تمرینی، نبود برنامه فنی مشخص یا عدم پذیرش سرمربی از سوی بازیکنان بازمی‌گردد. حتی احتمال باندبازی در تیم مطرح می‌شود؛ عاملی که اگر وجود داشته باشد، می‌تواند هر تیمی را از درون متلاشی کند.

بازیکن خارجی بالای ۳۰ سال؛ سیاستی پرهزینه و ناکارآمد

یکی از انتقادهای جدی رهبری‌فر به سیاست نقل‌وانتقالاتی پرسپولیس مربوط می‌شود. او صراحتا می‌گوید که در فوتبال حرفه‌ای دنیا، جذب بازیکن خارجی بالای ۳۰ سال به‌ندرت اتفاق می‌افتد، اما پرسپولیس همچنان به سراغ چنین گزینه‌هایی می‌رود.

در این میان، باکیچ به‌عنوان نمونه‌ای از خریدهای سوال‌برانگیز مطرح می‌شود؛ بازیکنی که به‌زعم رهبری‌فر نه خلاقیت لازم را دارد و نه تاثیرگذاری مورد انتظار از یک لژیونر. این پرسش جدی مطرح است که چه افرادی و با چه معیارهایی چنین بازیکنانی را به پرسپولیس معرفی و جذب می‌کنند.

بحران در پست دفاع راست؛ سوالی بی‌پاسخ

ضعف در پست دفاع راست یکی دیگر از نقاط تاریک پرسپولیس این فصل است. رهبری‌فر با لحنی انتقادی می‌پرسد که خروجی این پست چه بوده و بر چه اساسی چنین بازیکنی جذب شده است. از نگاه او، پاسخ به این سوال‌ها وظیفه پیشکسوتان فنی حاضر در باشگاه، سرمربی و کادر اوست، نه منتقدان بیرونی.

علیپور و معضل نبود مهاجم جایگزین

افت علیپور در هفته‌های اخیر، به‌وضوح به خط حمله پرسپولیس لطمه زده است. رهبری‌فر معتقد است افت مقطعی برای هر بازیکنی طبیعی است و حتی بزرگ‌ترین ستاره‌های جهان هم چنین دوره‌هایی را تجربه می‌کنند. اما مشکل اصلی پرسپولیس، نداشتن مهاجم جایگزین آماده است.

او تاکید می‌کند اگر سرمربی بود، علیپور را چند هفته از ترکیب کنار می‌گذاشت تا هم فشار از روی او برداشته شود و هم تیم فرصت آزمودن گزینه‌های دیگر را داشته باشد. این موضوع بار دیگر ضعف در بستن تیم و مدیریت فنی را برجسته می‌کند.

اورونوف، مصدومیت‌های تکراری و مدیریت ضعیف کادر فنی

در مورد اورونوف، رهبری‌فر نگاه متفاوتی دارد. او با اشاره به تجربه‌های مشابه در فوتبال ایران، معتقد است برخی بازیکنان از نظر بدنی نیاز به مدیریت خاصی دارند و اگر تحت فشار بیش از حد قرار بگیرند، مصدوم می‌شوند. مشکل اصلی، از نگاه او، ناتوانی کادر فنی در مدیریت این شرایط است.

وقتی سرمربی و کادرش جذبه و اقتدار لازم را نداشته باشند، بازیکن به‌تدریج کنترل شرایط را در دست می‌گیرد و هر طور که بخواهد تمرین و بازی می‌کند؛ موضوعی که مستقیما به ضعف مدیریتی اوسمار نسبت داده می‌شود.

ادامه کار اوسمار؛ تصمیم فنی یا لج‌بازی مدیریتی؟

یکی از جدی‌ترین سوال‌ها این است که با چه دلایل فنی، از ادامه کار اوسمار با قدرت صحبت می‌شود. رهبری‌فر به تصمیمات متناقضی مانند استفاده از بازیکن ناآماده در ترکیب اصلی اشاره می‌کند و می‌پرسد آیا این‌ها نشانه مدیریت فنی قوی است یا سردرگمی.

او معتقد است حمایت بی‌چون‌وچرا از سرمربی، بدون پاسخگویی شفاف به نتایج ضعیف، نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه پیام اشتباهی به تیم و هواداران می‌دهد.

میانگین سنی بالا؛ زنگ خطر برای آینده پرسپولیس

در پایان، رهبری‌فر به یکی از چالش‌های ساختاری پرسپولیس اشاره می‌کند؛ میانگین سنی بالای تیم. به گفته او، حدود ۸۰ درصد بازیکنان پرسپولیس بالای ۳۰ سال هستند؛ آماری که در فوتبال مدرن یک ضعف جدی محسوب می‌شود. هرچند تجربه اهمیت دارد، اما اتکای بیش از حد به بازیکنان مسن، تیم را در بلندمدت دچار افت می‌کند.

جمع‌بندی

پرسپولیس امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمات شجاعانه و کارشناسی است. شکست برابر خیبر و تداوم نتایج ضعیف، نشانه‌های آشکاری از بحران فنی و مدیریتی هستند. انتقادات صریح بهروز رهبری‌فر، فارغ از لحن تند، بازتاب دغدغه‌ای مشترک میان هواداران است؛ دغدغه حفظ هویت و استانداردهای تیمی که سال‌ها نماد ثبات و موفقیت بوده است. اگر تغییرات لازم در سیستم فنی، مدیریتی و سیاست نقل‌وانتقالات ایجاد نشود، حتی لغزش رقبا هم نمی‌تواند پرسپولیس را از مسیری که به سوی افت بیشتر می‌رود، نجات دهد.