شوک سنگین به سهراب بختیاری‌زاده در اولین قدم؛ یاغی جدید استقلال رونمایی شد!

هفته بیست و دوم لیگ برتر فوتبال ایران با تمام فراز و نشیب‌های فنی‌اش، این بار نه بر اساس نتایج زمین، بلکه بر محوریت مسائل انضباطی و حواشی غیرمنتظره در صدر اخبار قرار گرفت. تیم فوتبال استقلال، یکی از قطب‌های سنتی فوتبال ایران، پس از تغییرات ناگهانی در کادر فنی، شاهد بروز اولین نشانه‌های بحران مدیریتی و فنی تحت هدایت موقت وریا غفوری، کاپیتان سابق تیم، بود. خبر خط خوردن نام دو بازیکن خارجی از فهرست دیدار حساس مقابل مس رفسنجان، زنگ خطر را برای ثبات مدیریتی این باشگاه به صدا درآورد، اما غیبت خودسرانه دوکنس نازون، ملی‌پوش اهل هائیتی، در جلسه تمرینی، این وضعیت را به یک بحران انضباطی تمام‌عیار تبدیل کرد. این تصمیم ناگهانی، که در آستانه یکی از دیدارهای سرنوشت‌ساز فصل گرفته شده است، نشان می‌دهد که معادلات رختکن استقلال به شدت تحت تأثیر تصمیمات کوتاه‌مدت و شاید شخصی سرمربی موقت قرار گرفته است.

جدال قدرت و سلسله مراتب در غیاب ساپینتو؛ چرا نازون از ترکیب کنار گذاشته شد؟

حضور دوکنس نازون در ترکیب استقلال در دیدارهای اخیر، تحت هدایت ریکاردو ساپینتو، یک امر ثابت شده بود. او چه به عنوان بازیکن اصلی و چه به عنوان مهره تعویضی، نقش مؤثری در برهم زدن ساختار دفاعی حریفان ایفا می‌کرد. بنابراین، حذف نام او از لیست سفر به رفسنجان توسط وریا غفوری، بدون ارائه توضیح فنی شفاف، این گمانه را تقویت می‌کند که تصمیمات کادر فنی موقت، بیش از آنکه تابع اصول فنی تاکتیکی باشد، تحت تأثیر ملاحظات دیگری قرار گرفته است. این اتفاق در حالی رخ داد که تمرین مذکور، اولین جلسه رسمی حضور سهراب بختیاری‌زاده به عنوان دستیار جدید و به نوعی، جلسه معارفه ساختار جدید کادر فنی با بازیکنان بود. غیبت یک بازیکن کلیدی در چنین جلسه‌ای، نه تنها یک بی‌احترامی آشکار به سلسله مراتب تیمی است، بلکه می‌تواند به منزله اعلام موضع‌گیری و شورش آرام علیه تصمیمات جدید تلقی شود.

بهانه غیرقابل قبول؛ “حوصله نداشتم”؛ سیگنال خطرناک برای نظم تیمی استقلال

نقطه اوج این حواشی، پاسخ نازون به تماس سرپرست تیم بود. اظهار وی مبنی بر اینکه “امروز حوصله آمدن به تمرین را نداشتم”، فراتر از یک غیبت ساده است؛ این جمله نمادی از فروپاشی نظم و انضباط در اردوی تیم است. در سطح حرفه‌ای فوتبال، به ویژه در باشگاهی با حساسیت‌های استقلال، چنین بهانه‌ای به هیچ وجه پذیرفته نیست و نشان می‌دهد که بازیکنان برای تصمیمات کادر فنی هیچ ارزشی قائل نیستند. این عدم تمکین، به‌ویژه وقتی که تیم در کوران رقابت‌ها برای کسب سهمیه و جایگاه بهتر در جدول قرار دارد، می‌تواند مسیر باقی‌مانده فصل را به کلی تغییر دهد. باشگاه استقلال در قبال این نافرمانی آشکار، تحت فشاری مضاعف قرار دارد تا پاسخی قاطع و بازدارنده صادر کند، چرا که سکوت در این برهه می‌تواند تبدیل به مجوز رسمی برای تکرار چنین رفتارهایی توسط سایر نفرات شود.

سایه سنگین تغییرات مربیگری بر عملکرد خط حمله؛ یادآوری سحرخیزان و تأثیر روانی تصمیمات

این بحران انضباطی در حالی رخ می‌دهد که عملکرد خط حمله استقلال نیز به شدت تحت فشار رسانه‌ای و فنی قرار دارد. در بازی قبلی، استفاده از سعید سحرخیزان به عنوان مهاجم نوک و به ثمر رساندن گلی که توسط داور مردود اعلام شد، نشان‌دهنده تلاش کادر فنی برای یافتن راه‌حل‌های جایگزین در غیاب مهاجمان اصلی بود. کنار گذاشتن نازون، که از نظر فیزیکی و توانایی‌های فردی یک گزینه قابل اتکا محسوب می‌شود، و جایگزینی او با یک بازیکن دیگر، در شرایطی که تیم به دنبال تثبیت است، یک ریسک بزرگ فنی است. این تصمیم غیراصولی، نه تنها بر روحیه نازون تأثیر منفی می‌گذارد، بلکه سایر بازیکنان را نیز دچار تردید می‌کند که آیا ثبات جایگاه آن‌ها در تیم، صرفاً به اراده لحظه‌ای سرمربی موقت بستگی دارد یا بر اساس عملکرد مستمر و فنی استوار است.

آینده نامعلوم نازون و آزمون سهراب بختیاری‌زاده در مدیریت بحران؛ مواجهه با چالش‌های انضباطی

مسئولیت سنگینی اکنون بر دوش کادر فنی جدید و مدیریت باشگاه استقلال قرار دارد. نحوه برخورد با غیبت نازون، تعیین‌کننده میزان اقتدار کادر فنی در ادامه فصل خواهد بود. اگر باشگاه به سادگی از کنار این تخلف بگذرد، پایه احترام به تصمیمات فنی در اردو از بین خواهد رفت. از سوی دیگر، در صورت اعمال جریمه سنگین، احتمال قطع همکاری یا افزایش تنش در رختکن وجود دارد، که برای تیمی که به دنبال کسب سهمیه آسیایی است، سم مهلک خواهد بود. نقش سهراب بختیاری‌زاده در این میان حائز اهمیت است؛ او به عنوان عضو جدید کادر، باید در اولین گام مدیریتی خود، نقشی سازنده در حل این معضل ایفا کرده و فضای تیم را از تنش خارج سازد. تصمیم نهایی باشگاه ظرف ساعات آینده، نه تنها سرنوشت نازون را مشخص می‌کند، بلکه معیار سنجش توانایی مدیریت بحران در این مقطع حساس خواهد بود.

جمع‌بندی تحلیلی

بحران انضباطی اخیر در تیم استقلال، نه تنها نتیجه تصمیمات لحظه‌ای در مورد لیست نفرات دیدار مقابل مس رفسنجان، بلکه نمایشی از شکنندگی ساختار مدیریتی تیم در دوران گذار است. غیبت عمدی و غیرموجه دوکنس نازون در اولین تمرین با کادر فنی جدید و ارائه بهانه‌ای سست، بیش از هر چیز، ضعف در برقراری اقتدار و نظم سازمانی را آشکار می‌سازد. تیمی که در کورس رقابت‌های فشرده قرار دارد، فرصت ندارد تا انرژی خود را صرف مدیریت چالش‌های فردی و شورش‌های ناشی از تصمیمات غیرشفاف کند. اگر باشگاه نتواند به سرعت و با قاطعیت در عین رعایت اصول حرفه‌ای، به این تخلف پاسخ دهد، ریسک سرایت این بی‌نظمی به سایر بازیکنان و تضعیف جایگاه کادر فنی جدید، می‌تواند استقلال را از مسیر کسب موفقیت‌های پایانی فصل دور سازد. آینده این تیم در گرو آن است که آیا مدیریت باشگاه می‌تواند مرز میان سخت‌گیری فنی و حفظ آرامش تیمی را به درستی ترسیم کند یا این حواشی تبدیل به اپیدمی خواهد شد.