بازگشت یک مدافع فراموش‌شده؛ عارف آقاسی در آستانه احیای دوباره در استقلال

تحولات اخیر در استقلال، تنها به تغییر نام سرمربی محدود نمی‌شود؛ این تغییر، آغاز بازتعریف نقش‌ها، اولویت‌ها و حتی سرنوشت بازیکنانی است که در ماه‌های گذشته از دایره تصمیم‌گیری فنی خارج شده بودند. یکی از مهم‌ترین این نام‌ها، عارف آقاسی است؛ مدافعی که روزی با امید تثبیت جایگاهش در استقلال و حتی نزدیک شدن به تیم ملی به جمع آبی‌ها پیوست، اما در دوران ریکاردو ساپینتو به تدریج به حاشیه رانده شد و حالا با آغاز رسمی کار سهراب بختیاری‌زاده، دوباره به مرکز توجه بازگشته است.

تغییر نیمکت و آغاز یک بازنگری دفاعی

جدایی ریکاردو ساپینتو پس از نتایج پرنوسان داخلی و حذف زودهنگام از آسیا، نقطه عطفی در مسیر فصل استقلال بود. مدیریت باشگاه با سپردن هدایت تیم به سهراب بختیاری‌زاده، عملاً به دنبال آرام‌سازی فضای فنی و ایجاد توازن دوباره در ساختار تیمی رفت. یکی از نخستین بخش‌هایی که نیاز به بازنگری جدی داشت، خط دفاع استقلال بود؛ خطی که در مقاطعی از فصل، ثبات لازم را نداشت و در دیدارهای حساس، به پاشنه آشیل تیم تبدیل شد.

در دو بازی رفت و برگشت مقابل الحسین، استقلال چهار بار دروازه خود را باز شده دید؛ آماری که برای تیمی با اهداف قهرمانی و حضور پررنگ در آسیا، نگران‌کننده به نظر می‌رسد. اشتباهات فردی مدافعان مرکزی، ضعف در پوشش فضاها و ناهماهنگی میان خط دفاع و هافبک‌های تدافعی، انتقادهای زیادی را به همراه داشت. همین شرایط، نگاه‌ها را دوباره به سمت نیمکت و بازیکنانی معطوف کرد که پیش‌تر کمتر فرصت حضور در ترکیب اصلی را یافته بودند.

عارف آقاسی؛ از ستون قهرمانی تا نیمکت استقلال

عارف آقاسی زمانی به استقلال آمد که کارنامه‌ای قابل دفاع در لیگ برتر داشت. او فصل گذشته یکی از ارکان اصلی قهرمانی تراکتور بود و عملکردش در قلب دفاع، تحسین کارشناسان را برانگیخت. انتقال او به استقلال، با این امید همراه بود که بتواند جایگاهی ثابت در ترکیب آبی‌ها پیدا کند و حتی خود را به اردوهای تیم ملی نزدیک‌تر کند. اما این مسیر، آن‌گونه که انتظار می‌رفت پیش نرفت.

در دوره ریکاردو ساپینتو، آقاسی نه‌تنها فرصت بازی مستمر پیدا نکرد، بلکه بارها با انتقادهای مستقیم سرمربی پرتغالی مواجه شد. ساپینتو در نشست‌های خبری، بدون اشاره مستقیم به نام او، بارها از عملکرد برخی مدافعان ناراضی سخن گفت و این نارضایتی در تصمیم‌های فنی نیز خود را نشان داد. آقاسی به تدریج از ترکیب اصلی دور شد و حتی در مقاطعی، نامش از فهرست بازی‌ها نیز خط خورد.

حاشیه‌نشینی، درخواست جدایی و ماندن ناخواسته

ماه‌های اخیر برای عارف آقاسی، ترکیبی از ناامیدی و بلاتکلیفی بود. او بارها برای دریافت رضایت‌نامه به باشگاه استقلال مراجعه کرد و جدایی را تنها راه احیای دوران حرفه‌ای خود می‌دانست. با این حال، شرایط قراردادی و نیاز باشگاه به حفظ عمق ترکیب، مانع از این جدایی شد. آقاسی ماند، تمرین کرد و تلاش کرد از نظر بدنی و ذهنی آماده بماند، هرچند چشم‌انداز روشنی برای بازگشتش به ترکیب وجود نداشت.

در همین دوران، برخی نشانه‌ها از تغییر احتمالی وضعیت او دیده می‌شد. حضورش با کاور بازیکنان فیکس در تمرینات، گمانه‌زنی‌هایی را درباره بازگشت تدریجی‌اش به تیم اصلی ایجاد کرد، اما تا زمانی که ساپینتو روی نیمکت بود، کمتر کسی تصور می‌کرد این نشانه‌ها به تصمیمی عملی منجر شود. سیاست فنی سرمربی پرتغالی، تغییرات ناگهانی در قلب دفاع را برنمی‌تابید و اعتماد او به گزینه‌های ثابت، مانعی جدی برای آقاسی به شمار می‌رفت.

سهراب بختیاری‌زاده و نگاه متفاوت به بازیکنان داخلی

با آغاز دوره سهراب بختیاری‌زاده، فضای تصمیم‌گیری فنی استقلال دستخوش تغییر شد. بختیاری‌زاده که شناخت عمیقی از فوتبال ایران و ویژگی‌های بازیکنان داخلی دارد، معمولاً نگاه انعطاف‌پذیرتری به رقابت درون‌تیمی نشان می‌دهد. او در نخستین اظهارنظرهای خود، بر ضرورت ایجاد رقابت سالم در همه خطوط تأکید کرده و همین رویکرد، شانس بازگشت بازیکنانی چون عارف آقاسی را افزایش داده است.

برای بختیاری‌زاده، خط دفاع تنها به نام‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه هماهنگی، تمرکز و مسئولیت‌پذیری فردی اهمیت بالاتری دارد. آقاسی از این منظر، می‌تواند گزینه‌ای قابل اتکا باشد. تجربه بازی در تیم‌های بزرگ، سابقه قهرمانی و انگیزه بالای او برای جبران نیم‌فصل سخت، عواملی است که ممکن است سرمربی جدید استقلال را به استفاده دوباره از این مدافع ترغیب کند.

رقابت در قلب دفاع و پیامدهای فنی آن

بازگشت احتمالی عارف آقاسی به ترکیب اصلی، تنها یک تغییر فردی نیست؛ بلکه می‌تواند ساختار دفاعی استقلال را تحت تأثیر قرار دهد. ایجاد رقابت جدی در قلب دفاع، به‌طور طبیعی سطح تمرکز مدافعان را بالا می‌برد و احتمال تکرار اشتباهات فردی را کاهش می‌دهد. از سوی دیگر، حضور آقاسی به‌عنوان گزینه‌ای آماده، دست بختیاری‌زاده را برای تغییر آرایش دفاعی در جریان مسابقات بازتر می‌کند.

در فوتبال فشرده نیم‌فصل دوم، استقلال به عمق ترکیب نیاز دارد؛ به‌ویژه در خط دفاع که مصدومیت‌ها و محرومیت‌ها می‌تواند برنامه‌های فنی را به‌سرعت مختل کند. آقاسی، اگر به فرم ایده‌آل برسد، می‌تواند نه‌تنها یک گزینه جایگزین، بلکه مدافعی تأثیرگذار در ترکیب اصلی باشد؛ نقشی که پیش‌تر در تراکتور به‌خوبی از عهده آن برآمده بود.

نیم‌فصل دوم و فرصتی برای جبران

نیم‌فصل دوم برای عارف آقاسی، چیزی فراتر از ادامه یک فصل عادی است. این مقطع، فرصتی برای بازنویسی یک داستان نیمه‌تمام به شمار می‌رود؛ داستان مدافعی که با رؤیاهای بزرگ به استقلال آمد، اما در مسیر پرچالش این تیم، با موانع غیرمنتظره‌ای روبه‌رو شد. حالا با رفتن ساپینتو و تغییر فضای فنی، او این شانس را دارد که فصل سخت خود را جبران کند و دوباره به جایگاهی که شایسته آن می‌داند نزدیک شود.

در عین حال، این بازگشت احتمالی آزمونی برای بختیاری‌زاده نیز خواهد بود. تصمیم درباره زوج دفاعی استقلال، یکی از کلیدی‌ترین انتخاب‌های فنی او در هفته‌های پیش روست؛ انتخابی که می‌تواند مسیر تیم را در رقابت‌های داخلی و حتی آینده کادرفنی تعیین کند.

جمع‌بندی

تغییر سرمربی در استقلال، معادلات بسیاری را دگرگون کرده و یکی از مهم‌ترین پیامدهای آن، باز شدن دوباره درهای ترکیب اصلی به روی بازیکنانی است که پیش‌تر به حاشیه رانده شده بودند. عارف آقاسی، به‌عنوان مدافعی با سابقه قهرمانی و انگیزه بالا، اکنون در موقعیتی قرار دارد که می‌تواند از این تغییر به سود خود استفاده کند. ضعف‌های اخیر خط دفاع، شناخت سهراب بختیاری‌زاده از فوتبال ایران و نیاز استقلال به ثبات، همگی عواملی هستند که شانس بازگشت آقاسی را افزایش می‌دهند. باید دید در بازی‌های آینده، این مدافع بالاخره دوباره پیراهن ثابت استقلال را بر تن خواهد کرد یا خیر؛ اما آنچه مسلم است، نام عارف آقاسی بار دیگر به یکی از محورهای اصلی بحث پیرامون ترکیب آبی‌ها تبدیل شده است.