زلزله در کادر تیم ملی والیبال پس از قهرمانی جهان

قهرمانی تیم ملی والیبال ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۲۵ به میزبانی فیلیپین، اگرچه نقطه اوج یک مسیر موفق برای والیبال کشور بود، اما در عین حال آغازی برای بازنگری و پوست‌اندازی در ساختار فنی تیم ملی محسوب می‌شود. روبرتو پیاتزا، سرمربی ایتالیایی تیم ملی، بلافاصله پس از این موفقیت بزرگ، نگاه خود را معطوف به آینده کرد و با ارائه درخواست رسمی به فدراسیون والیبال، خواستار ایجاد تغییر در ترکیب دستیاران و کادر ایرانی شد؛ تصمیمی که نشان می‌دهد پیاتزا قهرمانی را پایان راه نمی‌داند و به دنبال تثبیت جایگاه ایران در سطح اول والیبال جهان است.

این تصمیم در فضایی اتخاذ شد که تیم ملی پس از سال‌ها تلاش، به سکویی جهانی دست یافته و انتظارات از کادر فنی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. پیاتزا که در طول دوران حضورش نشان داده به ساختار حرفه‌ای و نظم تاکتیکی اهمیت ویژه‌ای می‌دهد، حالا می‌خواهد تیمی هماهنگ‌تر، بین‌المللی‌تر و همسو با تفکرات خود را برای ورود به رویدادهای پیش‌رو آماده کند.

پایان همکاری با دستیاران ایرانی و تغییر در ساختار فنی

نخستین پیامد تصمیم روبرتو پیاتزا، پایان دوران حضور محمدرضا تندروان و عبدالرضا علیزاده در کادر فنی تیم ملی بود؛ دو مربی‌ای که به ترتیب به عنوان دستیار اول و دوم سرمربی ایتالیایی فعالیت می‌کردند. این تغییر، بیش از آنکه نشانه نارضایتی باشد، بیانگر رویکرد جدید پیاتزا برای ورود به مرحله‌ای تازه از برنامه‌ریزی فنی است؛ مرحله‌ای که نیازمند بازتعریف نقش‌ها و انتخاب چهره‌هایی هماهنگ با اهداف بلندمدت تیم ملی است.

بر اساس تصمیم اتخاذ شده، قرار است فدراسیون والیبال ایران یک فهرست شش‌نفره از مربیان ایرانی را در اختیار پیاتزا قرار دهد تا او با بررسی دقیق گزینه‌ها، دستیاران مورد نظر خود را انتخاب کند. این روند، نشان‌دهنده اختیار بالای سرمربی ایتالیایی در چینش کادر فنی و اعتماد فدراسیون به نگاه حرفه‌ای اوست؛ موضوعی که می‌تواند به ثبات و انسجام بیشتر تیم ملی در سال‌های آینده منجر شود.

تغییر در مدیریت اجرایی تیم ملی والیبال ایران

تحولات تیم ملی تنها به کادر فنی محدود نمانده و در بخش اجرایی نیز شاهد تغییراتی مهم بوده‌ایم. در گام نخست، عباس نظریان، رئیس سابق فدراسیون اسکی و رئیس کمیته والیبال برفی، به عنوان سرپرست جدید تیم ملی معرفی شد تا جایگزین امیر خوش‌خبر، سرپرست باسابقه و شناخته‌شده تیم ملی شود. این تغییر، بخشی از بازطراحی ساختار مدیریتی تیم ملی است که با هدف هماهنگی بیشتر میان بخش فنی و اجرایی صورت گرفته است.

در این میان، امین شاکری، آنالیزور تیم ملی، تنها عضو کادر بود که بدون تغییر در جایگاه خود باقی ماند. حفظ شاکری را می‌توان نشانه رضایت پیاتزا از روند آنالیز فنی و داده‌محور تیم ملی دانست؛ رویکردی که در قهرمانی جهان ۲۰۲۵ نقش مهمی ایفا کرد و حالا به عنوان یکی از پایه‌های اصلی برنامه‌ریزی فنی تیم ملی ادامه خواهد یافت.

شرط کلیدی پیاتزا؛ زبان انگلیسی و ارتباط حرفه‌ای

در شرایط فعلی، مهم‌ترین و حساس‌ترین موضوع، انتخاب دستیاران ایرانی روبرتو پیاتزا است. بر اساس شنیده‌ها، سرمربی ایتالیایی تاکید ویژه‌ای بر تسلط دستیاران به زبان انگلیسی دارد؛ شرطی که نقش تعیین‌کننده‌ای در غربال گزینه‌ها ایفا می‌کند. پیاتزا معتقد است ارتباط مستقیم، سریع و بدون واسطه با دستیاران، برای انتقال مفاهیم فنی، تمرینات تاکتیکی و مدیریت لحظات حساس مسابقه، یک ضرورت انکارناپذیر است.

این تاکید، نشان‌دهنده نگاه کاملاً حرفه‌ای و بین‌المللی پیاتزا به کادر فنی است؛ نگاهی که تیم ملی ایران را نه صرفاً در چارچوب رقابت‌های آسیایی، بلکه در سطح والیبال روز جهان تعریف می‌کند. از همین رو، فدراسیون والیبال نیز ناچار است در معرفی گزینه‌ها، این شرط کلیدی را مدنظر قرار دهد؛ حتی اگر برخی مربیان باتجربه به دلیل ضعف در زبان انگلیسی، شانس کمتری برای حضور روی نیمکت تیم ملی داشته باشند.

گزینه‌های احتمالی؛ تجربه ملی در کنار نگاه نو

در فهرست احتمالی مربیان ایرانی که می‌توانند به عنوان دستیاران پیاتزا انتخاب شوند، نام‌های متعددی به چشم می‌خورد؛ مربیانی که برخی از آنها سابقه حضور در تیم ملی را در کارنامه دارند و برخی دیگر در سال‌های اخیر در سطح باشگاهی عملکرد قابل توجهی ارائه کرده‌اند. سعید رضایی، رحمان محمدی‌راد، علیرضا طلوع‌کیان، علی فتاحی، پیمان اکبری، علی پورعروجی و محمود افشاردوست از جمله چهره‌هایی هستند که می‌توانند در لیست نهایی فدراسیون قرار بگیرند.

وجه مشترک این گزینه‌ها، شناخت مناسب از فضای والیبال ایران و تجربه کار در سطوح مختلف رقابتی است. با این حال، تفاوت اصلی میان آنها در میزان تسلط به زبان انگلیسی و میزان همسویی با تفکرات فنی پیاتزا خواهد بود؛ دو عاملی که می‌تواند مسیر انتخاب نهایی را مشخص کند و ترکیب نیمکت تیم ملی را برای سال جدید شکل دهد.

چالش انتخاب میان رزومه و الزامات بین‌المللی

در روزهای اخیر، گزینه‌های مختلفی برای حضور در کادر فنی تیم ملی مطرح شده‌اند که برخی از آنها اگرچه از رزومه فنی قابل توجهی برخوردارند، اما تسلط چندانی به زبان انگلیسی ندارند. این موضوع، چالشی جدی برای فدراسیون و شخص پیاتزا ایجاد کرده است؛ چرا که از یک سو، تجربه و شناخت داخلی این مربیان ارزشمند است و از سوی دیگر، الزامات یک تیم ملی مدعی در سطح جهانی، نیازمند ارتباطی روان و حرفه‌ای با سرمربی خارجی است.

تصمیم نهایی در این زمینه، می‌تواند نشان‌دهنده مسیر آینده تیم ملی والیبال ایران باشد؛ مسیری که یا بر تلفیق تجربه داخلی با استانداردهای بین‌المللی استوار خواهد شد یا به سمت انتخاب چهره‌هایی حرکت می‌کند که بیش از هر چیز، با ادبیات و ساختار والیبال روز جهان هماهنگ هستند.

جمع‌بندی؛ تیم ملی در آستانه فصلی تازه

مجموعه تغییرات ایجادشده پس از قهرمانی جهان ۲۰۲۵، نشان می‌دهد تیم ملی والیبال ایران وارد مرحله‌ای تازه از حیات حرفه‌ای خود شده است. روبرتو پیاتزا با تکیه بر اختیارات فنی و نگاه بلندمدت، به دنبال ساخت تیمی منسجم‌تر و آماده‌تر برای رقابت‌های بین‌المللی آینده است؛ تیمی که نه‌تنها از نظر فنی، بلکه از نظر ارتباطی و مدیریتی نیز در سطح استانداردهای جهانی قرار داشته باشد.

انتخاب دستیاران ایرانی، مهم‌ترین قطعه این پازل است؛ تصمیمی که می‌تواند تاثیر مستقیمی بر روند آماده‌سازی، کیفیت تمرینات و عملکرد تیم ملی در سال جدید داشته باشد. حالا باید منتظر ماند و دید پیاتزا از میان گزینه‌های موجود، کدام چهره‌ها را برای همراهی در این مسیر انتخاب خواهد کرد و والیبال ایران با چه ترکیبی پا به فصل تازه رقابت‌های جهانی خواهد گذاشت.