رقابت گروه A دسته ۱۱۰ کیلوگرم وزنه‌برداری قهرمانی جهان در نینگبو چین، با حضور چهره‌های مطرح این رشته برگزار شد.

علیرضا نصیری که یکی از نمایندگان ایران در این دسته بود، در حرکت یک‌ضرب عملکرد خود را با یک تلاش ناموفق آغاز کرد؛ اما در ادامه موفق شد به مسابقه بازگردد و در پایان با کسب دو مدال نقره به کارش پایان دهد.

نصیری با وجود اینکه در یک‌ضرب به مدال نرسید، در دوضرب فاصله خود را با مدعیان کاهش داد و در نهایت جایگاه دوم مجموع را به دست آورد.

این نتیجه نشان می‌دهد توانایی او در حرکت دوضرب نقشی تعیین‌کننده در موفقیت نهایی داشته است.

حرکات یک‌ضرب نصیری؛ از شروع ناموفق تا ثبت ۱۸۵ کیلوگرم

نماینده ایران در نخستین تلاش خود برای مهار وزنه ۱۸۰ کیلوگرمی روی تخته رفت، اما نتوانست آن را بالای سر ببرد.

نصیری در حرکت دوم، وزنه ۱۸۱ کیلوگرمی را انتخاب کرد و این بار موفق شد حرکت خود را به ثبت برساند.

او در سومین تلاش نیز وزنه ۱۸۵ کیلوگرمی را با موفقیت مهار کرد تا بخش یک‌ضرب را در رتبه ششم به پایان برساند.

اگرچه رتبه ششم یک‌ضرب برای رسیدن به مدال کافی نبود، موفقیت در حرکت سوم باعث شد نصیری با رکورد بهتری وارد رقابت دوضرب شود.

در مسابقات وزنه‌برداری، ثبت یک رکورد مناسب در یک‌ضرب اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ورزشکار برای کسب مدال مجموع باید از جمع بهترین تلاش‌های موفق در دو حرکت استفاده کند.

به همین دلیل، مهار ۱۸۵ کیلوگرم برای نصیری زمینه ادامه رقابت در جمع مدعیان را فراهم کرد.

درخشش نصیری در دوضرب؛ تنها یک کیلوگرم تا طلای جهان

پس از پایان یک‌ضرب، رقابت برای مدال‌های دوضرب و مجموع آغاز شد و نصیری توانست عملکرد بهتری ارائه دهد.

او نخستین حرکت خود را با مهار موفق ۲۲۶ کیلوگرم پشت سر گذاشت و سپس در دومین تلاش، وزنه ۲۳۳ کیلوگرمی را بالای سر برد.

این وزنه، مدال نقره دوضرب و مجموع ۴۱۸ کیلوگرم را برای نماینده ایران قطعی کرد.

در حرکت سوم، کادر فنی وزنه ۲۳۵ کیلوگرمی را برای نصیری انتخاب کرد، اما او موفق به مهار آن نشد.

اهمیت حرکت آخر زمانی مشخص می‌شود که بدانیم اکبر ژورایف ازبکستانی با مهار ۲۳۴ کیلوگرم، مدال طلای دوضرب را به دست آورد.

بنابراین اگر نصیری موفق به مهار وزنه ۲۳۵ کیلوگرمی می‌شد، می‌توانست با عبور از رکورد رقیب ازبکستانی، مدال طلای دوضرب را کسب کند.

البته حتی در صورت موفقیت در این حرکت، طلای مجموع همچنان به ژورایف تعلق می‌گرفت؛ زیرا فاصله دو ورزشکار در بخش یک‌ضرب قابل‌توجه بود.

رکوردشکنی اکبر ژورایف؛ قهرمان ازبکستانی جهان را شگفت‌زده کرد

یکی از مهم‌ترین اتفاقات دسته ۱۱۰ کیلوگرم، رکوردشکنی اکبر ژورایف، وزنه‌بردار مطرح ازبکستانی بود.

ژورایف در یک‌ضرب موفق شد وزنه ۱۹۸ کیلوگرمی را مهار کند و رکورد جهانی خود را که پیش‌تر ۱۹۷ کیلوگرم بود، یک کیلوگرم افزایش دهد.

ثبت این رکورد در فهرست رسمی رکوردهای فدراسیون جهانی وزنه‌برداری نیز قابل مشاهده است.

قهرمان ازبکستانی در دوضرب نیز ۲۳۴ کیلوگرم را مهار کرد و مجموع خود را به ۴۳۲ کیلوگرم رساند.

به این ترتیب، ژورایف هر سه مدال طلای یک‌ضرب، دوضرب و مجموع دسته ۱۱۰ کیلوگرم را به دست آورد و برای چهارمین بار قهرمان جهان شد.

ژورایف پیش‌تر نیز در المپیک توکیو به مدال طلا و در المپیک پاریس به مدال نقره دست یافته بود.

این سوابق نشان می‌دهد نصیری در رقابتی به مدال نقره رسید که یکی از باتجربه‌ترین وزنه‌برداران جهان در آن حضور داشت.

نتایج نهایی دسته ۱۱۰ کیلوگرم وزنه‌برداری قهرمانی جهان

در پایان رقابت‌های این دسته، سه وزنه‌بردار از ازبکستان، ایران و ترکمنستان روی سکوی مجموع ایستادند.

تمام ارقام بر حسب کیلوگرم هستند.

نکته مهم این جدول، فاصله بسیار کم نصیری و ماتیاکوبوف در رده‌بندی مجموع است.

نماینده ترکمنستان با ثبت ۴۱۷ کیلوگرم تنها یک کیلوگرم کمتر از نصیری وزنه زد.

این اختلاف نشان می‌دهد موفقیت در حرکت دوم دوضرب چقدر برای نایب‌قهرمانی نماینده ایران اهمیت داشته است.

اگر نصیری نتوانسته بود ۲۳۳ کیلوگرم را مهار کند، با مجموع ۴۱۱ کیلوگرم از مدال نقره فاصله می‌گرفت.

پنج مدال ایران در مسابقات جهانی ۲۰۲۶؛ نقش نصیری و عالی‌پور

پیش از رقابت علیرضا نصیری، علی عالی‌پور در دسته ۹۵ کیلوگرم موفق به کسب سه مدال برنز شده بود.

عالی‌پور در یک‌ضرب با ثبت رکورد ۱۸۱ کیلوگرم سوم شد و در مجموع نیز با رکورد ۳۹۶ کیلوگرم روی سکوی سوم ایستاد.

او همچنین مدال برنز دوضرب را به دست آورد.

با اضافه شدن دو مدال نقره نصیری، مجموع مدال‌های این دو نماینده ایران در رقابت‌های نینگبو به پنج نشان رسید.

این دستاورد از نظر ارزیابی عملکرد وزنه‌برداران ایرانی اهمیت دارد؛ زیرا هر دو ورزشکار در دسته‌هایی با رقابت سنگین موفق به حضور روی سکو شده‌اند.

البته در وزنه‌برداری قهرمانی جهان، مدال‌های یک‌ضرب، دوضرب و مجموع جداگانه محاسبه می‌شوند و تعداد مدال‌های فردی نباید با تعداد ورزشکاران مدال‌آور یکسان تلقی شود.

عملکرد علیرضا معینی؛ دیگر نماینده ایران در دسته ۱۱۰ کیلوگرم

در همین دسته، علیرضا معینی نیز به‌عنوان دیگر نماینده ایران در گروه B روی تخته رفت.

معینی در یک‌ضرب وزنه ۱۸۰ کیلوگرمی را مهار کرد، اما در تلاش‌های دوم و سوم مقابل وزنه‌های ۱۸۶ و ۱۸۷ کیلوگرمی ناموفق بود.

او در دوضرب نیز موفق شد وزنه‌های ۲۰۲ و ۲۰۸ کیلوگرمی را بالای سر ببرد، اما حرکت سوم با وزنه ۲۱۲ کیلوگرمی را از دست داد.

در نتیجه، معینی با مجموع ۳۸۸ کیلوگرم به کار خود پایان داد.

اگرچه این عملکرد به مدال منجر نشد، حضور دو نماینده ایران در دسته ۱۱۰ کیلوگرم فرصت ارزیابی سطح آمادگی ورزشکاران را در برابر رقیبان بین‌المللی فراهم کرد.

چرا دو مدال نقره نصیری برای آینده وزنه‌برداری ایران اهمیت دارد؟

علیرضا نصیری متولد سال ۲۰۰۵ است و در زمان برگزاری مسابقات جهانی ۲۰۲۶ هنوز ۲۱ سال خود را کامل نکرده است. اطلاعات ثبت‌نام فدراسیون جهانی، تاریخ تولد او را ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵ نشان می‌دهد.

کسب دو مدال نقره جهانی در این سن می‌تواند یکی از مهم‌ترین نقاط پیشرفت دوران حرفه‌ای او باشد.

از منظر فنی، عملکرد نصیری نشان داد توانایی رقابت برای مدال در سطح بزرگسالان جهان را دارد؛ هرچند برای نزدیک شدن به ژورایف، به‌ویژه در حرکت یک‌ضرب، هنوز فاصله‌ای وجود دارد.

اختلاف ۱۳ کیلوگرمی رکورد یک‌ضرب دو ورزشکار باعث شد نصیری باوجود ثبت عملکردی نزدیک به قهرمان ازبکستانی در دوضرب، نتواند برای طلای مجموع رقابت کند.

به همین دلیل، افزایش توان یک‌ضرب در کنار حفظ قدرت دوضرب می‌تواند یکی از محورهای آماده‌سازی آینده نصیری باشد.

البته برنامه افزایش رکورد باید بر اساس ارزیابی کادر فنی، شرایط جسمانی و مدیریت فشار تمرینات تدوین شود.

جمع‌بندی؛ نایب‌قهرمانی نصیری و امید تازه برای وزنه‌برداری ایران

رقابت‌های دسته ۱۱۰ کیلوگرم وزنه‌برداری قهرمانی جهان ۲۰۲۶ با کسب دو مدال نقره برای علیرضا نصیری به پایان رسید.

نماینده ایران پس از ثبت ۱۸۵ کیلوگرم در یک‌ضرب، در دوضرب وزنه ۲۳۳ کیلوگرمی را مهار کرد و با مجموع ۴۱۸ کیلوگرم بر سکوی دوم جهان ایستاد.

در مقابل، اکبر ژورایف با ثبت رکورد ۱۹۸ کیلوگرم در یک‌ضرب و مجموع ۴۳۲ کیلوگرم، قهرمان شد.

مهم‌ترین اتفاق برای ایران، کسب نایب‌قهرمانی توسط وزنه‌برداری جوان بود که تنها یک کیلوگرم بالاتر از نفر سوم قرار گرفت و در آخرین تلاش خود نیز برای طلای دوضرب رقابت کرد.

در کنار سه مدال برنز علی عالی‌پور، موفقیت نصیری نشان داد که وزنه‌برداران ایران همچنان توانایی حضور روی سکوهای جهانی را دارند.

اکنون یکی از مهم‌ترین اهداف برای آینده، حفظ روند پیشرفت این ورزشکاران و کاهش فاصله آن‌ها با قهرمانان مطرح جهان خواهد بود.