طعنه تلخ میثاقی به سقوط استقلال در آسیا
حذف استقلال از رقابتهای آسیایی، آن هم مقابل تیمی از اردن، بار دیگر زخم کهنه فوتبال باشگاهی ایران را باز کرد. محمدحسین میثاقی در برنامه دوشنبه شب چهارم اسفند ماه، با لحنی کنایهآمیز و انتقادی، این اتفاق را نه یک حادثه مقطعی بلکه نتیجه سالها سوءمدیریت، تصمیمهای هیجانی و فاصله گرفتن از استانداردهای حرفهای فوتبال آسیا توصیف کرد. سخنان او بازتاب گستردهای در فضای رسانهای داشت، چرا که مستقیماً به نقطهای اشاره میکرد که بسیاری از کارشناسان مدتهاست درباره آن هشدار میدهند.
حذف استقلال و معنای شکست فراتر از یک بازی
استقلال در مرحله یک هشتم نهایی لیگ سطح ۲ قاره آسیا، در دیداری پر اشتباه، با نتیجه سه بر دو مقابل الحسین اردن شکست خورد و از دور رقابتها کنار رفت. میثاقی با اشاره به این نتیجه تأکید کرد که فوتبال ایران به جایی رسیده که دیگر حتی شکست دادن یک تیم اردنی نیز تضمین شده نیست. این جمله بیش از آنکه یک طعنه ساده باشد، نشانهای از تغییر موازنه قدرت در فوتبال آسیا است؛ جایی که تیمهای منطقه غرب با برنامهریزی و ثبات، آرامآرام جایگاه خود را ارتقا دادهاند و تیمهای ایرانی درگیر حاشیههای مدیریتی شدهاند.
طعنه به مدیریت باشگاهی و واقعیت تلخ هزینهها
مجری برنامه با زبانی طعنهآلود، مجموعهای از امکانات و ادعاهای همیشگی باشگاههای ایرانی را کنار هم قرار داد؛ مدیریتهای به ظاهر فوقالعاده، یارگیریهای پر سر و صدا، صرف هزینههای هنگفت، امکانات مطلوب، استفاده از نیروهای آکادمی، جذب مربیان باتجربه و فنی و برخورداری از زمین و فضای تمرینی مناسب. او سپس نتیجه گرفت که حاصل این همه ادعا، شکست مقابل تیمی بوده که از نظر بودجه و امکانات، قابل مقایسه با استقلال نیست. این تضاد، پرسشی جدی را مطرح میکند؛ آیا مشکل فوتبال باشگاهی ایران کمبود منابع است یا نحوه استفاده از آن؟
بازی پر اشتباه و نشانههای بحران فنی
دیدار استقلال مقابل الحسین، از نظر فنی نیز نشانههای روشنی از آشفتگی داشت. اشتباهات فردی، ناهماهنگی در خطوط مختلف و ناتوانی در مدیریت جریان بازی، همگی به سود حریف اردنی تمام شد. میثاقی با اشاره به این موضوع، تلویحاً به این نکته پرداخت که وقتی تیمی با این سطح از امکانات، چنین نمایشی ارائه میدهد، نمیتوان تنها مربی یا بازیکنان را مقصر دانست. بحران، ریشهای عمیقتر دارد و به ساختار تصمیمگیری باشگاه بازمیگردد.
یادآوری قدرت میزبان و اما و اگرهای همیشگی
میثاقی در ادامه صحبتهایش یادآور شد که الحسین حدود یک سال و نیم در زمین خود شکست نخورده بود و پیش از این نیز تأکید شده بود که شکست دادن این تیم کار سادهای نیست. با این حال، او نتیجه گرفت که این توضیحات نمیتواند توجیهکننده حذف استقلال باشد. در فوتبال حرفهای، تیمهای بزرگ باید خود را برای چنین شرایطی آماده کنند و شکست در زمین حریف، آن هم در مرحله حذفی، نباید به یک اتفاق عادی تبدیل شود.
اخراج ساپینتو و تصمیمی که بوی حسابگری میدهد
یکی از بخشهای مهم صحبتهای میثاقی، به زمانبندی اخراج ریکاردو ساپینتو مربوط میشد. او با نگاهی انتقادی گفت که مدیران استقلال، سرمربی خود را درست در مقطعی برکنار کردند که تیم در آستانه دیدار با مس رفسنجان قرار داشت. از نگاه او، مدیران حدس میزدند که استقلال این بازی را ببرد و به صدر جدول برسد و به همین دلیل، اخراج مربی را به قبل از صدرنشینی موکول کردند تا هزینه کمتری بپردازند. این تحلیل، بار دیگر بحث مدیریت کوتاهمدت و نگاه حسابگرانه به جای برنامهریزی بلندمدت را برجسته کرد.
واکنش تند ساپینتو و شکاف عمیق درون باشگاه
پس از اخراج ریکاردو ساپینتو، این مربی پرتغالی موضعگیری تندی علیه مدیریت باشگاه داشت. او در اظهاراتش به صراحت از نبود حمایت، فشارهای بیرونی و تصمیمهای غیرحرفهای سخن گفت. این واکنشها نشان داد که اختلافات در استقلال، فراتر از نتایج داخل زمین است و به شکافی عمیق میان کادر فنی و مدیران باشگاه تبدیل شده است. چنین فضایی، به ندرت میتواند بستر موفقیت پایدار را فراهم کند.
سهراب بختیاریزاده و مسئولیتی سنگین در شرایط بحرانی
با کنار رفتن ساپینتو، سهراب بختیاریزاده به عنوان سرمربی جدید معرفی شد. او در شرایطی هدایت استقلال را بر عهده گرفت که تیم از آسیا حذف شده، تحت فشار افکار عمومی قرار دارد و با انتظارات بالای هواداران مواجه است. تغییرات پیدرپی روی نیمکت، یکی از نشانههای بیثباتی در فوتبال باشگاهی ایران است؛ بیثباتیای که اغلب اجازه نمیدهد یک برنامه فنی منسجم شکل بگیرد.
سخنان میثاقی و بازتاب آن در افکار عمومی
اظهارات محمدحسین میثاقی به دلیل صراحت و لحن کنایهآمیزش، بازتاب گستردهای در میان هواداران و کارشناسان داشت. بسیاری از مخاطبان، صحبتهای او را بیانگر واقعیتی تلخ دانستند که سالهاست نادیده گرفته میشود. برخی دیگر نیز معتقد بودند که این نقدها باید فراتر از یک برنامه تلویزیونی، به مطالبهای جدی از مدیران ورزشی تبدیل شود.
حذف استقلال به عنوان نماد افول فوتبال باشگاهی
شکست استقلال مقابل الحسین، تنها یک حذف ساده از رقابتهای آسیایی نبود. این اتفاق، نمادی از افول تدریجی فوتبال باشگاهی ایران در سطح قارهای است. زمانی تیمهای ایرانی جزو مدعیان جدی آسیا بودند، اما امروز حذف مقابل تیمهایی با سابقه و امکانات کمتر، به یک هشدار جدی تبدیل شده است. سخنان میثاقی در واقع تلاشی بود برای برجسته کردن همین هشدار.
جمعبندی
آنچه در برنامه دوشنبه شب محمدحسین میثاقی مطرح شد، فراتر از نقد یک بازی یا یک مربی بود. حذف استقلال از لیگ سطح ۲ آسیا، بهانهای شد برای باز کردن پروندهای قدیمی درباره مدیریت، ساختار و آینده فوتبال باشگاهی ایران. طعنههای میثاقی، اگرچه تند و کنایهآمیز بود، اما واقعیتی را بازتاب میداد که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت. تا زمانی که تصمیمهای کوتاهمدت، تغییرات عجولانه و نبود برنامهریزی حرفهای ادامه داشته باشد، شکست مقابل تیمهای به ظاهر کوچکتر نیز به امری عادی تبدیل خواهد شد.






