پرسپولیس بدون سید جلال چرا این‌قدر گل می‌خورد؟

پرسپولیس در فصل جاری لیگ برتر با چالشی روبه‌رو شده که کمتر هواداری در سال‌های اخیر تجربه آن را به خاطر دارد. تیمی که همواره به انسجام دفاعی، کم‌اشتباه بودن مدافعان و مدیریت فضا در یک‌سوم عقب زمین شناخته می‌شد، حالا در دور برگشت لیگ با آمار نگران‌کننده پنج شکست از هفت مسابقه و دریافت گل‌های پرتعداد، وارد فاز هشدار شده است. شکست‌هایی که در برخی از آنها پرسپولیس با سه گل تن به باخت داده، نه‌تنها جایگاه تیم را متزلزل کرده بلکه اعتماد روانی هواداران را نیز به‌شدت کاهش داده است.

در این شرایط، موجی از انتقادات متوجه ساختار دفاعی تیم شده؛ ساختاری که از هافبک‌های تدافعی آغاز می‌شود و تا قلب خط دفاع و دروازه‌بان امتداد دارد. کارشناسان و پیشکسوتان پرسپولیس معتقدند مشکل فراتر از اشتباهات فردی است و ریشه در ناهماهنگی تاکتیکی و فقدان یک رهبر فنی-روانی در خط دفاع دارد.

افت آماری نگران‌کننده در دور برگشت لیگ برتر

نگاهی به آمار پرسپولیس در دور برگشت لیگ برتر نشان می‌دهد این تیم نه‌تنها از نظر نتیجه‌گیری دچار افت شده، بلکه کیفیت بازی‌های دفاعی نیز به شکل محسوسی کاهش یافته است. دریافت ۱۹ گل تا این مقطع از فصل برای تیمی با استانداردهای پرسپولیس، عددی غیرقابل قبول تلقی می‌شود؛ آن هم در شرایطی که بخش قابل توجهی از این گل‌ها از روی اشتباهات تکراری به ثمر رسیده‌اند.

ارسال‌های ساده از کناره‌ها، ضربات ایستگاهی بدون پوشش مناسب و در هفته‌های اخیر شوت‌های ناگهانی از پشت محوطه جریمه، به پاشنه آشیل سرخ‌پوشان تبدیل شده‌اند. این تکرارپذیری در نوع گل‌های خورده، نشان می‌دهد حریفان به‌خوبی نقاط ضعف دفاعی پرسپولیس را شناسایی کرده‌اند و بدون نیاز به طراحی پیچیده، به گل می‌رسند.

ناهماهنگی در خط دفاع؛ مشکل فراتر از نام‌ها

پرسپولیس همچنان از مدافعانی باتجربه و ملی‌پوش بهره می‌برد. حضور بازیکنانی مانند محمدحسین کنعانی‌زادگان و مرتضی پورعلی‌گنجی روی کاغذ باید ضامن آرامش خط دفاع باشد، اما واقعیت زمین چیز دیگری را نشان می‌دهد. اشتباهات مکرر در یارگیری، جاگیری نامناسب در لحظات حساس و عدم پوشش صحیح فضاها، باعث شده حتی بازیکنان باتجربه نیز در معرض انتقاد شدید قرار بگیرند.

کارشناسان فنی معتقدند نبود هماهنگی بین خطوط، به‌ویژه فاصله زیاد بین هافبک‌های دفاعی و مدافعان مرکزی، یکی از دلایل اصلی افزایش گل‌های خورده است. در چنین شرایطی، مدافعان ناچار می‌شوند در موقعیت‌های تک‌به‌تک یا شرایط عددی نامتعادل قرار بگیرند؛ وضعیتی که احتمال اشتباه را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.

نقش مغفول رهبری فنی در خط دفاع پرسپولیس

یکی از نکات پرتکرار در تحلیل‌های هواداران و پیشکسوتان پرسپولیس، اشاره به خلأ رهبری فنی در خط دفاع است. تیمی که سال‌ها از حضور یک مدافع رهبر در زمین و یک مربی متخصص در کنار زمین سود می‌برد، حالا از این مزیت محروم شده است.

در فضای مجازی، بسیاری از هواداران به این نکته اشاره می‌کنند که از ابتدای فصل جاری و پس از کنار گذاشته شدن سید جلال حسینی از کادر فنی پرسپولیس، خط دفاع این تیم ثبات خود را از دست داده است. این نگاه، صرفاً احساسی نیست و ریشه در تجربه سال‌های موفق گذشته دارد؛ سال‌هایی که پرسپولیس کمترین گل خورده را در لیگ ثبت می‌کرد و ساختار دفاعی آن زبانزد بود.

سید جلال حسینی؛ فراتر از یک مربی یا مدافع

سید جلال حسینی برای پرسپولیسی‌ها فقط یک مدافع یا مربی نبود. او نماد تعصب، نظم و انتقال تجربه به نسل‌های بعدی محسوب می‌شد. در دوره‌هایی که در کنار سرمربیان مختلف فعالیت می‌کرد، مسئولیت تمرین‌دهی تخصصی به مدافعان را بر عهده داشت و نقش پررنگی در آماده‌سازی ذهنی و فنی بازیکنان ایفا می‌کرد.

حضور او در تمرینات و اردوها، باعث می‌شد مدافعان نه‌تنها از نظر تاکتیکی، بلکه از نظر تمرکز و مسئولیت‌پذیری نیز در سطح بالایی قرار بگیرند. بسیاری از پیشکسوتان بر این باورند که بخش مهمی از موفقیت‌های دفاعی پرسپولیس در سال‌های گذشته، مرهون همین نقش پنهان اما اثرگذار سید جلال حسینی بوده است.

واکنش هواداران و کارشناسان به وضعیت فعلی

با تداوم نتایج ضعیف و افزایش گل‌های خورده، واکنش‌ها در فضای مجازی شدت گرفته است. هواداران پرسپولیس که به قهرمانی‌های متوالی و دفاع مستحکم عادت کرده‌اند، حالا با نگرانی از آینده تیم صحبت می‌کنند. پیشنهاد مشترک بسیاری از آنها، بازگشت سید جلال حسینی به کادر فنی برای ساماندهی دوباره خط دفاع است.

کارشناسان پرسپولیسی نیز در تحلیل‌های رسانه‌ای خود، به اهمیت وجود یک مربی متخصص دفاعی اشاره می‌کنند و معتقدند صرف تغییر نفرات در زمین، بدون اصلاح ساختار و آموزش‌های هدفمند، نمی‌تواند مشکل را حل کند. از نگاه آنها، بازگرداندن حسینی می‌تواند علاوه بر بهبود فنی، اثر روانی مثبتی بر مدافعان داشته باشد.

چالش تصمیم‌گیری برای کادر فنی و مدیریت باشگاه

در شرایطی که فصل وارد مراحل حساس خود شده، کادر فنی و مدیریت باشگاه پرسپولیس با یک تصمیم مهم روبه‌رو هستند. ادامه مسیر با همین ساختار و امید به بهبود تدریجی، یا ایجاد تغییر در کادر فنی برای جلوگیری از افزایش گل‌های خورده و عمیق‌تر شدن بحران دفاعی.

عدد ۱۹ گل خورده تا اینجای فصل، زنگ خطری جدی است؛ به‌ویژه برای تیمی که همواره قهرمانی را هدف اصلی خود می‌داند. هر اشتباه دیگر می‌تواند فاصله پرسپولیس با رقبا را بیشتر کرده و فشار روانی را بر بازیکنان افزایش دهد.

جمع‌بندی

پرسپولیس در فصل جاری لیگ برتر با یکی از جدی‌ترین چالش‌های سال‌های اخیر خود مواجه شده است؛ چالشی که نام آن بحران در خط دفاع است. آمار شکست‌ها، تکرار نوع گل‌های خورده و ناهماهنگی آشکار در سازمان دفاعی، همگی نشان می‌دهند مشکل ریشه‌ای‌تر از یک افت مقطعی است. در این میان، غیبت سید جلال حسینی به‌عنوان چهره‌ای تأثیرگذار در ساختار دفاعی پرسپولیس، به یکی از محورهای اصلی بحث تبدیل شده است. اینکه مدیریت و کادر فنی چه تصمیمی برای آینده بگیرند، می‌تواند سرنوشت فصل پرسپولیس را تعیین کند؛ فصلی که برای بازگشت به ثبات، بیش از هر زمان دیگری به ترمیم دیوار دفاعی خود نیاز دارد.