روایت صریح مجید نامجومطلق از تلخی‌های فوتبال ایران؛ از داغ دی‌ماه تا ناکامی‌های تاریخی تیم ملی

مجید نامجومطلق، پیشکسوت فوتبال ایران، در گفت‌وگویی مفصل با برنامه «پنجره‌ای رو به جام»، روایتی چندلایه از فوتبال، جامعه و زیست شخصی خود ارائه داد؛ روایتی که از همدردی با خانواده‌های داغدار حوادث دی‌ماه آغاز شد و تا نقد شرایط فعلی فوتبال ایران و امید به آینده ادامه یافت. سخنان او نه صرفاً مرور خاطرات ورزشی، بلکه بازتابی از پیوند عمیق فوتبال با زندگی اجتماعی، رنج‌ها، آرزوها و حسرت‌های چند نسل از فوتبالیست‌های ایرانی بود.

سوگ دی‌ماه و خاطره‌ای که در فوتبال ماندگار شد

نامجومطلق در ابتدای این گفت‌وگو، با ابراز همدردی صمیمانه با خانواده‌های جان‌باختگان حوادث دی‌ماه، به یاد و خاطره مجتبی ترشیز، ورزشکاری که در این اتفاقات جان خود را از دست داد، ادای احترام کرد. او با اشاره به دو سفر مشترک با تیم پیشکسوتان به ارمنستان و ترکیه، از شخصیت اخلاق‌مدار، فروتن و محجوب ترشیز سخن گفت و تأکید کرد که حضور چنین افرادی، حتی در قالب بازی‌های دوستانه پیشکسوتان، تجربه‌ای ارزشمند و فراموش‌نشدنی است. نامجومطلق معتقد است خاطره این عزیزان نه تنها در ذهن هم‌تیمی‌ها، بلکه در حافظه جمعی ورزش ایران باقی خواهد ماند و آرزوی مشترک همه، پایان یافتن چنین حوادث تلخی و فراهم شدن شرایط یک زندگی آرام و با کیفیت برای مردم کشور است.

نگاه اجتماعی یک فوتبالیست به زندگی و نشاط عمومی

پیشکسوت فوتبال ایران با مقایسه تجربه سفرهای ورزشی به کشورهای دیگر و مشاهده نظم، نشاط و آرامش زندگی روزمره مردم آن کشورها، ابراز امیدواری کرد که در ایران نیز بستر لازم برای بهره‌برداری جوانان از ظرفیت‌ها و سرمایه‌های موجود فراهم شود. از نگاه او، خواسته اصلی مردم و به‌ویژه جوانان، نه مطالبات پیچیده، بلکه داشتن زندگی‌ای آرام، شاد و با کیفیت است؛ آرزویی که تحقق آن نیازمند ثبات، برنامه‌ریزی و توجه به سرمایه انسانی کشور است.

آغاز زودهنگام مسیر تیم ملی در سال‌های دشوار

نامجومطلق با مرور دوران فوتبالی خود، از حضور در تیم ملی از ۱۸ سالگی سخن گفت؛ دورانی که همزمان با سال‌های جنگ، کمبود امکانات و محدودیت‌های گسترده بود. او یادآور شد که در آن مقطع، تنها دو تیم از قاره آسیا سهمیه حضور در جام جهانی داشتند و رقابت‌ها به‌شدت فشرده بود. با وجود حضور ستاره‌های بزرگ و عملکرد قابل قبول، تیم ملی ایران در برخی بازی‌های حساس، از جمله دیدار مقابل کره جنوبی، شکست خورد و از صعود بازماند؛ ناکامی‌ای که به گفته او، بیش از هر چیز حاصل شرایط سخت و نابرابر آماده‌سازی بود.

اردوهای سخت و تعهدی که فوتبال را زنده نگه داشت

پیشکسوت فوتبال ایران در ادامه به دشواری اردوهای تیم ملی اشاره کرد؛ اردوهایی که حتی در داخل کشور نیز با کمبود خوابگاه، تجهیزات و امکانات اولیه مواجه بود. او تأکید کرد که در آن سال‌ها، بسیاری از امور صرفاً با همت و تعهد بازیکنان پیش می‌رفت و همین روحیه، فوتبال ملی را سرپا نگه می‌داشت. نامجومطلق این شرایط را نشانه‌ای از عشق عمیق بازیکنان به پیراهن تیم ملی و مسئولیتی دانست که فراتر از امکانات و نتایج بود.

رقابت نابرابر دیروز و مسیر آسان‌تر امروز

نامجومطلق با مقایسه شرایط گذشته و امروز فوتبال آسیا، خاطرنشان کرد که در سال‌های دور، صعود به جام جهانی مسیری بسیار دشوار داشت، در حالی که امروز با افزایش سهمیه‌ها، هشت تیم از آسیا به جام جهانی راه می‌یابند. او با اشاره به بازی‌های آسیایی سئول در سال ۱۹۸۶ و حضورش در بازی‌های تدارکاتی چین در سن ۱۸ سالگی، تأکید کرد که نسل آن دوران، در شرایطی نابرابر و با حداقل امکانات، بار سنگین نمایندگی فوتبال ایران را بر دوش می‌کشید.

انتخاب استقلال و مسیری که آینده را ساخت

این پیشکسوت فوتبال با بازگشت به دوران جوانی خود، از بازی در تیم بزرگسالان بانک ملی در سن ۱۶ تا ۱۷ سالگی و آرزوی حضور در یکی از دو تیم بزرگ تهران سخن گفت. او توضیح داد که ابتدا پیشنهاد پرسپولیس را دریافت کرد، اما در نهایت مسیر حرفه‌ای‌اش به استقلال تغییر کرد؛ انتخابی که به گفته خودش، نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده فوتبالی او داشت. حضور ثابت در ترکیب استقلال، قهرمانی تیم جوانان و بازی در کنار ستاره‌هایی چون ناصر حجازی و پرویز مظلومی، تجربه‌ای بود که شاید در مسیر دیگر برایش تکرار نمی‌شد.

لیگ قدس و پرتاب به تیم ملی

نامجومطلق با یادآوری نخستین دوره لیگ قدس که به‌صورت استانی برگزار شد، از قهرمانی همراه با تیم جوانان و بزرگسالان استقلال گفت. بازی در تیم منتخب تهران الف و حضور ثابت در ترکیب، زمینه‌ساز دعوت او به تیم ملی در همان سال شد؛ دعوتی که آغازگر مسیری پیوسته از موفقیت‌ها و تجربه‌های ملی بود.

انتقال به پرسپولیس و احترام متقابل هواداران

او در پاسخ به پرسشی درباره انتقالش به پرسپولیس و واکنش هواداران استقلال، تأکید کرد که این جابه‌جایی نه مستقیم بود و نه از سر بی‌تفاوتی. مصدومیت شدید و نبود حمایت کافی در استقلال، او را ناگزیر به این تصمیم کرد. با درمان پزشکی در آلمان و فراهم شدن فرصت بازی در پرسپولیس، نامجومطلق توانست دوران حرفه‌ای خود را ادامه دهد، در حالی که به گفته خودش، همواره احترام متقابل میان او و هواداران هر دو تیم حفظ شد.

ناکامی‌های دهه نود و تصمیماتی که سرنوشت را تغییر داد

نامجومطلق درباره ناکامی‌های تیم ملی در دهه نود میلادی، به تغییرات غیرمنتظره در ترکیب و جابه‌جایی پست‌ها اشاره کرد؛ تغییراتی که به سردرگمی تیم انجامید. او همچنین از ممنوع‌الخروج شدن چند بازیکن کلیدی پیش از اعزام به چین سخن گفت؛ اتفاقی که بخش بزرگی از توان تیم را گرفت و شکست در بازی رفت را رقم زد. این شرایط، صعود را به معجزه‌ای در تهران گره زد که در نهایت محقق نشد.

فشار روانی، مصدومیت‌ها و حذف‌های پیاپی

پیشکسوت فوتبال ایران با اشاره به مقدماتی جام جهانی ۹۴، از تأثیر مصدومیت بازیکنان کلیدی، تغییرات دروازه‌بانی و فشار روانی شدید بر تیم سخن گفت. او عملکرد متغیر تیم، شکست‌های سنگین و نوسان کیفیت بازی‌ها را نتیجه نبود برنامه‌ریزی منسجم و آمادگی فیزیکی دانست؛ عواملی که در کنار هم، مانع صعود ایران به جام جهانی شد.

از گل طلایی تا شب تاریخی استرالیا

نامجومطلق در ادامه به مقدماتی جام جهانی ۹۸ پرداخت؛ جایی که پس از تغییر کادر فنی و بازگشت برخی بازیکنان، تیم ملی برابر ژاپن تا دقایق پایانی پیش بود، اما قانون گل طلایی همه‌چیز را تغییر داد. با این حال، بازی تاریخی مقابل استرالیا در تهران و تساوی دو بر دو، مسیر صعود ایران به جام جهانی را هموار کرد؛ صعودی که به گفته او، حاصل ایستادگی و باور جمعی بود.

فرصت‌های از دست رفته در فوتبال باشگاهی جهان

او از پیشنهاد یک باشگاه سنگاپوری پس از پایان دوران ملی و قهرمانی در دو تورنمنت سخن گفت، اما در عین حال، به یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های دوران حرفه‌ای خود اشاره کرد؛ مصدومیت شدید در بازی استقلال و پاس که مانع نهایی شدن انتقالش به پاریس‌سن‌ژرمن شد؛ فرصتی که می‌توانست مسیر فوتبالی او را به کلی تغییر دهد.

نقد صریح وضعیت امروز فوتبال ایران

نامجومطلق در بخش پایانی گفت‌وگو، با نگاهی انتقادی به وضعیت فعلی فوتبال ایران، از برگزاری لیگ بدون تماشاگر، افت انگیزه بازیکنان و شکاف میان نسل قدیم و جوان سخن گفت. او معتقد است نبود برنامه‌ریزی اصولی در تیم‌های پایه و اتکای بیش از حد به بازیکنان مسن، کیفیت تیم ملی را تحت تأثیر قرار داده است. با این حال، افزایش تعداد تیم‌های جام جهانی و قرار گرفتن ایران در گروهی نسبتاً مناسب، فرصتی تازه ایجاد کرده که در صورت برنامه‌ریزی درست، می‌تواند به موفقیت منجر شود.

جمع‌بندی

روایت مجید نامجومطلق، ترکیبی از خاطره، نقد و امید است؛ روایتی که نشان می‌دهد فوتبال ایران همواره درگیر چالش‌هایی فراتر از زمین بازی بوده است. از سال‌های جنگ و کمبود امکانات تا فشار روانی، تصمیمات مدیریتی و تغییر نسل، همه در شکل‌گیری نتایج نقش داشته‌اند. با این حال، همان‌گونه که این پیشکسوت تأکید می‌کند، هنوز فرصت برای بازسازی، برنامه‌ریزی و بازگرداندن نشاط به فوتبال ایران وجود دارد؛ فرصتی که تحقق آن، نیازمند نگاه بلندمدت و توجه جدی به سرمایه انسانی است.