پشتپرده سقوط روحی پرسپولیس از زبان داداشزاده
شکست پرسپولیس مقابل خیبر در هفته بیستودوم لیگ برتر، تنها یک باخت ساده در جدول رقابتها نبود، بلکه بهانهای شد تا بار دیگر زخمهای کهنه و مشکلات انباشتهشده این باشگاه بزرگ سرباز کند. بهزاد داداشزاده، هافبک اسبق پرسپولیس و تیم ملی، با نگاهی انتقادی و صریح، تصویری نگرانکننده از وضعیت فعلی سرخپوشان ترسیم کرده است؛ تصویری که از تغییر روحیه تیم در دقایق ابتدایی مسابقات آغاز میشود و تا نفوذ دلالها در نقلوانتقالات و سکوت معنادار مدیران ادامه مییابد.
تغییر چهره پرسپولیس در ۲۰ دقیقه اول بازیها
پرسپولیس سالها به تیمی شناخته میشد که حریفانش در دقایق ابتدایی مقابل آن با ترس و احتیاط بازی میکردند. فشار بالا، میل به گلزنی زودهنگام و شخصیت قهرمانی، امضای همیشگی سرخها بود. داداشزاده اما معتقد است این ویژگی کاملا وارونه شده و اکنون خود پرسپولیس با اضطراب وارد زمین میشود. به گفته او، تیمی که زمانی به دنبال گل زدن در ۲۰ دقیقه اول بود، حالا نگران گل نخوردن و حفظ حداقل امتیاز است. این تغییر ذهنیت، نشانهای روشن از بحران اعتماد به نفس و فقدان آرامش در ساختار فنی و روانی تیم به شمار میرود.
مدیریت باشگاه و سکوت در برابر افکار عمومی
در هر بحران ورزشی، نخستین نگاهها به سمت مدیریت باشگاه معطوف میشود. داداشزاده با انتقاد مستقیم از مدیریت جدید پرسپولیس، سکوت مدیران را یکی از عوامل تشدیدکننده بحران میداند. از نگاه او، در شرایط ناکامی و افت نتیجهگیری، وظیفه مدیریت است که با هواداران صحبت کند، شفافسازی کند و مسئولیت بپذیرد. اما آنچه امروز دیده میشود، نبود پاسخگویی و فقدان ارتباط با بدنه هواداری است؛ وضعیتی که نهتنها آرامش را به تیم بازنمیگرداند، بلکه بیاعتمادی و نارضایتی را افزایش میدهد.
بازیکنان بیتفاوت و فاصله با هویت باشگاه
یکی دیگر از محورهای اصلی انتقاد داداشزاده، به نگرش برخی بازیکنان بازمیگردد. او معتقد است دریافت دستمزدهای کلان، انگیزه و تعصب را در میان بعضی از بازیکنان کاهش داده و دلسوزی واقعی برای پیراهن پرسپولیس کمرنگ شده است. این نگاه، بازتابی از یک دغدغه قدیمی در فوتبال ایران است؛ فاصله گرفتن بازیکنان از هویت باشگاه و اولویت یافتن منافع مالی بر مسئولیت حرفهای. در تیمی که باید نماد جنگندگی و تعصب باشد، چنین ذهنیتی میتواند بهسرعت به افت فنی و نارضایتی هواداران منجر شود.
سروش رفیعی و چالش بازیکن پرحاشیه
بخش قابلتوجهی از صحبتهای داداشزاده به رفتارهای سروش رفیعی اختصاص دارد. او با لحنی تند، این پرسش را مطرح میکند که چرا مدیریت باشگاه قادر به کنترل یک بازیکن نیست و چرا باشگاهی در اندازه پرسپولیس باید مقابل رفتارهای یک هافبک کوتاه بیاید. از دید این پیشکسوت، رفیعی دیگر تأثیر مثبتی بر تیم ندارد و حضورش نهتنها از نظر فنی، بلکه از منظر حاشیهای نیز به ضرر پرسپولیس تمام شده است. این انتقادها، بازتابدهنده نارضایتی بخشی از جامعه هواداری است که اعتقاد دارند برخی بازیکنان بیش از اندازه بزرگ شدهاند.
نقش حاشیهها در افت فنی تیم
داداشزاده تأکید میکند که مجموعه این حاشیهها، از جمله موضوع سروش رفیعی، مستقیما بر عملکرد فنی تیم اثر گذاشته است. او برخلاف دیدگاهی که همه تقصیرها را متوجه سرمربی میداند، معتقد است آرامش از پرسپولیس گرفته شده و عامل اصلی آن نیز رفتارهای فردی و مدیریتنشده برخی بازیکنان است. در چنین فضایی، تمرکز تیم از بین میرود و اجرای تاکتیکهای فنی با مشکل مواجه میشود.
مسئولیت بزرگان تیم در کنترل بحران
در ساختار باشگاه پرسپولیس، همواره بزرگان تیم نقش مهمی در حفظ نظم و انسجام داشتهاند. داداشزاده با اشاره به نامهایی چون کریم باقری و افشین پیروانی، این سؤال را مطرح میکند که چرا در برابر بیانضباطیها و حاشیهسازیها برخورد قاطعی صورت نمیگیرد. از نگاه او، وظیفه این چهرههای باتجربه است که در تمرین و مسابقه، چارچوبها را حفظ کرده و اجازه ندهند یک بازیکن با رفتارهایش تیم را وارد حاشیه کند. سکوت در برابر چنین مسائلی، بهتدریج اقتدار فنی و مدیریتی را تضعیف میکند.
نقلوانتقالات نیمفصل و ابهام در انتخابها
یکی از جنجالیترین بخشهای اظهارات داداشزاده، به خریدهای نیمفصل دوم پرسپولیس بازمیگردد. او با تعجب از پیگیری جذب بازیکنانی چون فرزین معاملهگری و دنیل گرا، عملکرد این نفرات را ضعیف و فاقد خروجی مؤثر میداند. به باور او، بازیکن خارجی باید یک سر و گردن بالاتر از همتایان داخلی باشد، اما آنچه در زمین دیده شده، بازیکنی معمولی و حتی ضعیفتر از گزینههای داخلی است.
نفوذ دلالها و آسیب به منافع باشگاه
داداشزاده صراحتا از نفوذ دلالها در پرسپولیس سخن میگوید و معتقد است برخی بازیکنان با استفاده از ارتباطات و فشارهای پشتپرده به باشگاه تحمیل شدهاند. این موضوع، اگرچه ادعایی سنگین است، اما در سالهای اخیر بارها در فوتبال ایران مطرح شده و نگرانیهای جدی درباره شفافیت نقلوانتقالات ایجاد کرده است. از نگاه این پیشکسوت، سود اصلی چنین فرآیندی به جیب واسطهها میرود و در نهایت، هواداران هستند که با دیدن نتایج ضعیف تیم، متضرر میشوند.
اوسمار، سرمربی در سایه حاشیهها
در میان تمام این انتقادها، داداشزاده یک نکته مهم را برجسته میکند؛ اوسمار، سرمربی پرسپولیس، مقصر اصلی شرایط فعلی نیست. او معتقد است این مربی تواناییهای فنی خود را پیشتر ثابت کرده و نباید قربانی حاشیهها شود. به گفته او، اگر آرامش به تیم بازگردد و مسائل مدیریتی و انضباطی حل شود، اوسمار میتواند تاکتیکهای خود را بهدرستی در زمین پیاده کند و پرسپولیس را به مسیر موفقیت بازگرداند.
نیاز فوری پرسپولیس به بازگشت آرامش
آنچه از مجموع صحبتهای داداشزاده برمیآید، تصویر تیمی است که بیش از هر چیز، آرامش خود را از دست داده است. ترس از گل خوردن، حاشیههای فردی، سکوت مدیریتی و ابهام در نقلوانتقالات، زنجیرهای از مشکلات را شکل داده که مستقیما بر نتایج تأثیر گذاشته است. پرسپولیس برای خروج از این وضعیت، بیش از تغییرات فنی، به تصمیمهای قاطع مدیریتی و بازتعریف چارچوبهای انضباطی نیاز دارد.
جمعبندی
اظهارات تند و بیپرده بهزاد داداشزاده، زنگ خطری جدی برای پرسپولیس به شمار میرود. این پیشکسوت، با نگاهی از درون خانواده سرخها، ریشه بحران را نه صرفا در کادر فنی، بلکه در مدیریت، حاشیههای بازیکنان و نفوذ دلالها میبیند. اگر این هشدارها جدی گرفته نشود، پرسپولیس ممکن است بیش از این از هویت قهرمانی خود فاصله بگیرد. بازگشت به آرامش، پاسخگویی مدیران، کنترل حاشیهها و شفافیت در تصمیمگیریها، تنها راهی است که میتواند این باشگاه پرهوادار را دوباره به مسیر ثبات و موفقیت بازگرداند.






