تجارت تاجرنیا با رنگ آبی؛ جاه‌طلبی‌های بی‌پایان یک مرد استقلالی!

علی تاجرنیا بزرگترین معمای استقلال در سال کهنه بود. یک پزشک سیاسی که همیشه شیفته فوتبال بوده و همیشه از دور و نزدیک دستی بر آتش داشته؛ از عضویت در هیات مدیره استقلال تا هیات رئیسه فدراسیون فوتبال. با این وجود اتفاقات رخ داده در سپهر سیاست ایران و ریاست جمهوری مسعود پزشکیان، همای سعادت را ناگهان بر شانه تاجرنیا نشاند تا او از مطب دندانپزشکی اش با خط و ربط حزبی و با پشتوانه سیاست ناگهان همه کاره استقلال شود.

در بدو ورود تاجرنیا هواداران استقلال تصور می کردند که دوران عسر و حرج آبی ها دیگر به پایان رسیده و از شر کوتاه قامتان پرسر و صدایی که خاک استقلال را به توبره کشیدند، خلاص شده اند و آسمان استقلال با تاجرنیا آبی تر از همیشه خواهد بود. چه آنکه تاجرنیا یک استقلالی اصیل بود که همیشه رنگش را فریاد زده بود، تحصیلات عالیه داشت و البته زیبا سخن می گفت.

اما در عمل آقای دکتر کاری کرد که هواداران استقلال با چراغ قوه دنبال کوتوله ها باشند!

تاجرنیا در قامت یک مدیر تمامیت خواه تمامی امور باشگاه را شخصا در تیول قدرت خود گرفت و در همه ابعاد و تصمیمات حتی جزئیات نیز دخالت می کرد. دخالت های او بود که علی نظری جویباری نیز که هرگز در قواره میدیریت نبود هم از آن به ستوه آمد و بی خیال چشم گفتن به آقای دکتر شد!

تاجرنیا که فصل 1403 با تعویض 7 مربی در استقلال، رکورد تغییرات در تاریخ فوتبال ایران را زده بود، در فصل 1404 به سیاق همیشه هفته ها را به بازی اسم و فامیل گذراند و دست آخر به یک گزینه تکراری رسید. عجیب اینکه او ساپینتو را در حد مورینیو بالا برد اما در نهایت پای مورینیوی خودش هم نماند و در نهایت در حالیکه که تیمش صدرنشین لیگ بود، به دلیل اختلافات شخصی با ساپینتو او را برکنار کرد. یک تصمیم توتالیتری که ثابت کرد آقای همه کاره استقلال طاقت هیچ مخالفتی را ندارد.

او نزدیک به یک سال است در استقلال همه امور را در اختیار دارد و البته از انتخاب مدیرعاملی که حتی مجری اوامرش باشد، استنکاف کرده تا جلوه دیگری از قدرت دوستی خود را عیان کرد. مردی که حتی برای حضور در انتخابات نظام پزشکی و انتخابات شورای شهر هم از اعتبار استقلال مایه گذاشت اما تایید نشد تا کماکان روی صندلی آبی برای استقلال تصمیم گیرنده اصلی باشد. مردی که جاه طلبی اش به نظر انتها ندارد.