آقاپور که آغاز این درگیریها را در سیرجان تجربه کرد، روایت عجیبی از همبستگی دارد؛ روایتی که در آن، مرز میان ستاره ورزشی و مردم عادی رنگ میبازد.
او که حتی در سختترین شرایط خانوادگی، حضور در میدان و همراهی با مردم را وظیفه خود میداند، معتقد است این اتحاد، نه یک انتخاب، که یک پیوند قلبی با آرمانهای حقطلبانه است. برای آقاپور، پیراهنی که عکس کودکان مظلوم میناب و رهبر شهید را بر خود دارد، تنها یک پوشش نیست؛ نمادی است از عهدی ناگسستنی با این خاک. در این روزهای سرنوشتساز، او و همقطارانش در سکوت تمرینات انفرادی، چشم به افق پیروزی دوختهاند؛ پیروزی حق بر باطل که وعده الهی است. در این گفتوگو، نگاه این ستاره فوتسال به روزهای جنگ و حالوهوای این روزهای ایران را میخوانید.
در مورد اتفاقات اخیر و جنگ میخواستیم صحبت کنیم؛ اینکه این وضعیت را چطور میبینید و شروع آن برای شما چطور بود؟ کجا بودید که جنگ آغاز شد؟
من آن موقع سیرجان بودم؛ بازی داشتیم و منتظر برگزاری مسابقه بودیم که جنگ شروع شد. از همان ابتدا دیدیم که مردم همه پای کار آمدند. بهنظر من، حضور برای کشور و نیروهای مسلح، وظیفه همه ماست. در این شرایط باید کنار مردم باشیم و به آنها دلگرمی بدهیم؛ چرا که هر چه داریم از مردم است و آنها ما را بزرگ کردهاند. حالا وقت آن است که ما در کنارشان باشیم و امیدوارم این اتحاد باعث سربلندی ایران شود.
شما در این مدت با وجود درگیریهای تمرینی، سعی کردید در میان مردم و خیابانها حضور داشته باشید. این حضور چطور بود؟
بله، چون مسابقات ملی و باشگاهی تعطیل شده بود، من تمرینات انفرادی انجام میدادم. اما از روز اول، تقریبا ۹۰ درصد شبها را مگر در موارد خاصی که کاری پیش میآمد در خیابانها بودم تا این اتحاد را حفظ کنیم.
چه فعالیت خاصی در این حضورها داشتید؟
در سیرجان، باشگاه ما موکبی داشت که آنجا به مردم خدمت میکردیم و در کاروانهای خودرویی هم حضور داشتم. هر کاری که از دستمان برمیآمد برای مردم انجام میدادیم. وقتی هم به تهران آمدم، با وجود گرفتاریهای شخصی، وظیفه خود دانستم در میدان حاضر شوم. آنجا با رسانهها مصاحبه کردم و به دیدار نیروهای هلالاحمر رفتم. واقعا به همه کسانی که به ایران خدمت میکنند خدا قوت میگویم. حضور در آن شرایط در میان مردم، برای خودم هم بسیار خوشحالکننده بود.
بهنظر شما پایان این جنگ چه خواهد شد؟ با توجه به تلاشهای نیروهای مسلح و سران کشور و حضور مردم، چه حسی دارید؟
اصلا شک نکنید که ما در جبهه حق ایستادهایم. تاریخ هم نشان داده که همیشه حق بر باطل پیروز میشود. ما درواقع کار خاصی نمیکنیم، همهکاره خداست؛ اگر باخدا باشیم، مطمئنم پیروز میشویم.
چه پیامی برای نیروهای مسلح دارید که برای بالا نگه داشتن پرچم تلاش میکنند؟
به همه کسانی که به ایران عزیز خدمت میکنند، خدا قوت میگویم. دمشان گرم! امیدوارم عمرشان طولانی باشد تا بتوانیم زحماتشان را جبران کنیم. آنها باعث دلگرمی ما هستند و من بشخصه افتخار میکنم در کشوری زندگی میکنم که چنین نیروهایی دارد.
برنامه شما برای روزهای آینده چیست؟
فعلا لیگ تمامشده و منتظریم ببینیم شرایط کشور چطور میشود تا برنامه جدید را اعلام کنند. تا آن موقع، تیم ملی هم بازی ندارد؛ همه بازیکنان ازجمله من، فعلا بهصورت انفرادی تمرین میکنیم تا ببینیم در ادامه چه پیش میآید.
عکسی از شما منتشر شد که تصویر بچههای میناب و رهبر شهید را روی پیراهنتان داشتید. داستان آن چه بود؟
در مسابقه آخر لیگ برتر بود که در این دو هفته آتشبس برگزار شد. من فکر کردم در این اوضاع چطور میتوانم کنار مردم باشم؛ به همین دلیل عکس بچههای میناب و رهبر شهید را روی پیراهنم زدم تا نشان دهم فرقی نمیکند در خیابان باشیم یا ورزشگاه؛ ما در کنار مردم و پشت کشورمان هستیم.
