پروژه حاشیه‌سازی علیه تیم ملی ایران؛ از سکوهای ورزشگاه تا اتاق‌های جنگ روانی

جام جهانی فوتبال، آوردگاه ملت‌ها و نماد رقابت سالم ورزشی است؛ اما برای جمهوری اسلامی ایران، سال‌هاست که برخی جریان‌های سیاسی و رسانه‌ای تلاش می‌کنند این میدان را به بستری برای تسویه‌حساب‌های سیاسی تبدیل کنند. آنچه در روزهای منتهی به دیدار ایران و نیوزیلند در لس‌آنجلس رخ داد، نمونه دیگری از همین رویکرد است.

تجمعات محدود اما سازمان‌یافته مقابل محل حضور تیم ملی، پوشش هماهنگ برخی رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور و حضور نمادها و پرچم‌های رژیم صهیونیستی در میان برخی حاضران، نشان داد هدف فراتر از یک اعتراض معمول سیاسی است. در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چرا هرجا نام ایران و پرچم جمهوری اسلامی در یک رویداد بین‌المللی مطرح می‌شود، همان شبکه‌های رسانه‌ای و جریان‌هایی فعال می‌شوند که سابقه حمایت از شدیدترین فشارها علیه ملت ایران را در کارنامه خود دارند.

تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که دشمنان ملت ایران همواره تلاش کرده‌اند از ظرفیت‌های فرهنگی، ورزشی و اجتماعی برای ضربه زدن به انسجام ملی بهره ببرند. از تحریم ورزشکاران ایرانی گرفته تا فشار بر فدراسیون‌های بین‌المللی و اکنون تلاش برای برهم زدن آرامش روانی ملی‌پوشان، همه در چارچوب یک راهبرد واحد قابل ارزیابی است؛ راهبردی که هدف آن مخدوش کردن تصویر ایران مقتدر در افکار عمومی جهان است.

اما واقعیت این است که تیم ملی فوتبال ایران در طول دهه‌های گذشته بارها ثابت کرده تحت شدیدترین فشارها نیز توان حفظ تمرکز و نمایش شایسته را دارد. بازیکنان ایران امروز تنها برای کسب سه امتیاز به میدان نمی‌روند؛ آنان نمایندگان ملتی هستند که در برابر انواع فشارها و عملیات روانی ایستادگی کرده است.

بی‌تردید پاسخ اصلی به طراحان این فضاسازی‌ها نه در خیابان‌های لس‌آنجلس، بلکه در زمین مسابقه داده خواهد شد؛ جایی که اراده، تمرکز و غیرت ملی می‌تواند تمام محاسبات اتاق‌های جنگ روانی را بر هم بزند و بار دیگر نام ایران را سرافرازانه در صحنه جهانی به اهتزاز درآورد.

محمد ابراهیمی

عضو شورای سردبیری خبرگزاری تحلیلی وانا

۲۶ خرداد ۱۴۰۵